Romanos 12

20 Rem-su̱ u-Ru̱ re̱e̱g shu̱ u̱t-zu̱,

<<Abite̱ hu̱u̱b-u̱ yo̱-o̱

ró o̱ ho̱g-du̱ u̱s-me̱r,

ya wa no̱m u̱t-re̱.

A wa ho̱g-du̱ u-swaat m-bu̱,

ya wa m-bu̱ wa swa.

A-bo̱ no̱me̱ iya shu̱’u̱te̱ u̱ka bo̱

kargu̱sse̱ eng-tu̱ u-ra u̱ hi-u̱r rò.

Tu̱msu̱ iya o̱ bo̱ do̱te̱ wadu̱

wu̱n u̱ ho̱g-du̱ m-'e̱.>>*12:20 Gwat tu̱msu̱: ShaR 25:21-22.

21 A-bo̱ yage̱ jab-u̱ yo̱-o̱ u̱ re̱ jab-u̱ ró da, se̱di bo̱ ze̱g be̱b-du̱ jab-u̱ yo̱-o̱ u̱ fu̱n-yu̱ no̱m-du̱ no̱m-u̱t so̱-to̱.