1 Samuel 23

1 וַיַּגִּ֥דוּ לְדָוִ֖ד לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֤ה פְלִשְׁתִּים֙ נִלְחָמִ֣ים בִּקְעִילָ֔ה וְהֵ֖מָּה שֹׁסִ֥ים אֶת־הַגֳּרָנֽוֹת׃ 2 וַיִּשְׁאַ֨ל דָּוִ֤ד בַּֽיהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הַאֵלֵ֣ךְ וְהִכֵּ֔יתִי בַּפְּלִשְׁתִּ֖ים הָאֵ֑לֶּה ס וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־דָּוִ֗ד לֵ֚ךְ וְהִכִּ֣יתָ בַפְּלִשְׁתִּ֔ים וְהוֹשַׁעְתָּ֖ אֶת־קְעִילָֽה׃ 3 וַיֹּ֨אמְר֜וּ אַנְשֵׁ֤י דָוִד֙ אֵלָ֔יו הִנֵּ֨ה אֲנַ֥חְנוּ פֹ֛ה בִּֽיהוּדָ֖ה יְרֵאִ֑ים וְאַף֙ כִּֽי־נֵלֵ֣ךְ קְעִלָ֔ה אֶל־מַֽעַרְכ֖וֹת פְּלִשְׁתִּֽים׃ ס 4 וַיּ֨וֹסֶף ע֤וֹד דָּוִד֙ לִשְׁאֹ֣ל בַּֽיהוָ֔ה ס וַֽיַּעֲנֵ֖הוּ יְהוָ֑ה וַיֹּ֗אמֶר ק֚וּם רֵ֣ד קְעִילָ֔ה כִּֽי־אֲנִ֥י נֹתֵ֛ן אֶת־פְּלִשְׁתִּ֖ים בְּיָדֶֽךָ׃ 5 וַיֵּ֣לֶךְ דָּוִד֩ ואנשו קְעִילָ֜ה וַיִּלָּ֣חֶם בַּפְּלִשְׁתִּ֗ים וַיִּנְהַג֙ אֶת־מִקְנֵיהֶ֔ם וַיַּ֥ךְ בָּהֶ֖ם מַכָּ֣ה גְדוֹלָ֑ה וַיֹּ֣שַׁע דָּוִ֔ד אֵ֖ת יֹשְׁבֵ֥י קְעִילָֽה׃ ס 6 וַיְהִ֗י בִּ֠בְרֹחַ אֶבְיָתָ֧ר בֶּן־אֲחִימֶ֛לֶךְ אֶל־דָּוִ֖ד קְעִילָ֑ה אֵפ֖וֹד יָרַ֥ד בְּיָדֽוֹ׃ 7 וַיֻּגַּ֣ד לְשָׁא֔וּל כִּי־בָ֥א דָוִ֖ד קְעִילָ֑ה וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֗וּל נִכַּ֨ר אֹת֤וֹ אֱלֹהִים֙ בְּיָדִ֔י כִּ֚י נִסְגַּ֣ר לָב֔וֹא בְּעִ֖יר דְּלָתַ֥יִם וּבְרִֽיחַ׃ 8 וַיְשַׁמַּ֥ע שָׁא֛וּל אֶת־כָּל־הָעָ֖ם לַמִּלְחָמָ֑ה לָרֶ֣דֶת קְעִילָ֔ה לָצ֥וּר אֶל־דָּוִ֖ד וְאֶל־אֲנָשָֽׁיו׃ 9 וַיֵּ֣דַע דָּוִ֔ד כִּ֣י עָלָ֔יו שָׁא֖וּל מַחֲרִ֣ישׁ הָרָעָ֑ה וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־אֶבְיָתָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן הַגִּ֖ישָׁה הָאֵפֽוֹד׃ ס 10 וַיֹּאמֶר֮ דָּוִד֒ יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל שָׁמֹ֤עַ שָׁמַע֙ עַבְדְּךָ֔ כִּֽי־מְבַקֵּ֥שׁ שָׁא֖וּל לָב֣וֹא אֶל־קְעִילָ֑ה לְשַׁחֵ֥ת לָעִ֖יר בַּעֲבוּרִֽי׃ 11 הֲיַסְגִּרֻ֣נִי בַעֲלֵי֩ קְעִילָ֨ה בְיָד֜וֹ הֲיֵרֵ֣ד שָׁא֗וּל כַּֽאֲשֶׁר֙ שָׁמַ֣ע עַבְדֶּ֔ךָ יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הַגֶּד־נָ֖א לְעַבְדֶּ֑ךָ ס וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה יֵרֵֽד׃ 12 וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד הֲיַסְגִּ֜רוּ בַּעֲלֵ֧י קְעִילָ֛ה אֹתִ֥י וְאֶת־אֲנָשַׁ֖י בְּיַד־שָׁא֑וּל וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה יַסְגִּֽירוּ׃ ס 13 וַיָּקָם֩ דָּוִ֨ד וַאֲנָשָׁ֜יו כְּשֵׁשׁ־מֵא֣וֹת אִ֗ישׁ וַיֵּצְאוּ֙ מִקְּעִלָ֔ה וַיִּֽתְהַלְּכ֖וּ בַּאֲשֶׁ֣ר יִתְהַלָּ֑כוּ וּלְשָׁא֣וּל הֻגַּ֗ד כִּֽי־נִמְלַ֤ט דָּוִד֙ מִקְּעִילָ֔ה וַיֶּחְדַּ֖ל לָצֵֽאת׃ 14 וַיֵּ֨שֶׁב דָּוִ֤ד בַּמִּדְבָּר֙ בַּמְּצָד֔וֹת וַיֵּ֥שֶׁב בָּהָ֖ר בְּמִדְבַּר־זִ֑יף וַיְבַקְשֵׁ֤הוּ שָׁאוּל֙ כָּל־הַיָּמִ֔ים וְלֹֽא־נְתָנ֥וֹ אֱלֹהִ֖ים בְּיָדֽוֹ׃ 15 וַיַּ֣רְא דָוִ֔ד כִּֽי־יָצָ֥א שָׁא֖וּל לְבַקֵּ֣שׁ אֶת־נַפְשׁ֑וֹ וְדָוִ֥ד בְּמִדְבַּר־זִ֖יף בַּחֹֽרְשָׁה׃ ס 16 וַיָּ֨קָם֙ יְהוֹנָתָ֣ן בֶּן־שָׁא֔וּל וַיֵּ֥לֶךְ אֶל־דָּוִ֖ד חֹ֑רְשָׁה וַיְחַזֵּ֥ק אֶת־יָד֖וֹ בֵּאלֹהִֽים׃ 17 וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו אַל־תִּירָ֗א כִּ֠י לֹ֤א תִֽמְצָאֲךָ֙ יַ֚ד שָׁא֣וּל אָבִ֔י וְאַתָּה֙ תִּמְלֹ֣ךְ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָנֹכִ֖י אֶֽהְיֶה־לְּךָ֣ לְמִשְׁנֶ֑ה וְגַם־שָׁא֥וּל אָבִ֖י יֹדֵ֥עַ כֵּֽן׃ 18 וַיִּכְרְת֧וּ שְׁנֵיהֶ֛ם בְּרִ֖ית לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיֵּ֤שֶׁב דָּוִד֙ בַּחֹ֔רְשָׁה וִיהוֹנָתָ֖ן הָלַ֥ךְ לְבֵיתֽוֹ׃ ס 19 וַיַּעֲל֤וּ זִפִים֙ אֶל־שָׁא֔וּל הַגִּבְעָ֖תָה לֵאמֹ֑ר הֲל֣וֹא דָ֠וִד מִסְתַּתֵּ֨ר עִמָּ֤נוּ בַמְּצָדוֹת֙ בַּחֹ֔רְשָׁה בְּגִבְעַת֙ הַֽחֲכִילָ֔ה אֲשֶׁ֖ר מִימִ֥ין הַיְשִׁימֽוֹן׃ 20 וְ֠עַתָּה לְכָל־אַוַּ֨ת נַפְשְׁךָ֥ הַמֶּ֛לֶךְ לָרֶ֖דֶת רֵ֑ד וְלָ֥נוּ הַסְגִּיר֖וֹ בְּיַ֥ד הַמֶּֽלֶךְ׃ 21 וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל בְּרוּכִ֥ים אַתֶּ֖ם לַֽיהוָ֑ה כִּ֥י חֲמַלְתֶּ֖ם עָלָֽי׃ 22 לְכוּ־נָ֞א הָכִ֣ינוּ ע֗וֹד וּדְע֤וּ וּרְאוּ֙ אֶת־מְקוֹמוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר תִּֽהְיֶ֣ה רַגְל֔וֹ מִ֥י רָאָ֖הוּ שָׁ֑ם כִּ֚י אָמַ֣ר אֵלַ֔י עָר֥וֹם יַעְרִ֖ם הֽוּא׃ 23 וּרְא֣וּ וּדְע֗וּ מִכֹּ֤ל הַמַּֽחֲבֹאִים֙ אֲשֶׁ֣ר יִתְחַבֵּ֣א שָׁ֔ם וְשַׁבְתֶּ֤ם אֵלַי֙ אֶל־נָכ֔וֹן וְהָלַכְתִּ֖י אִתְּכֶ֑ם וְהָיָה֙ אִם־יֶשְׁנ֣וֹ בָאָ֔רֶץ וְחִפַּשְׂתִּ֣י אֹת֔וֹ בְּכֹ֖ל אַלְפֵ֥י יְהוּדָֽה׃ 24 וַיָּק֛וּמוּ וַיֵּלְכ֥וּ זִ֖יפָה לִפְנֵ֣י שָׁא֑וּל וְדָוִ֨ד וַאֲנָשָׁ֜יו בְּמִדְבַּ֤ר מָעוֹן֙ בָּעֲרָבָ֔ה אֶ֖ל יְמִ֥ין הַיְשִׁימֽוֹן׃ 25 וַיֵּ֨לֶךְ שָׁא֣וּל וַאֲנָשָׁיו֮ לְבַקֵּשׁ֒ וַיַּגִּ֣דוּ לְדָוִ֔ד וַיֵּ֣רֶד הַסֶּ֔לַע וַיֵּ֖שֶׁב בְּמִדְבַּ֣ר מָע֑וֹן וַיִּשְׁמַ֣ע שָׁא֔וּל וַיִּרְדֹּ֥ף אַחֲרֵֽי־דָוִ֖ד מִדְבַּ֥ר מָעֽוֹן׃ 26 וַיֵּ֨לֶךְ שָׁא֜וּל מִצַּ֤ד הָהָר֙ מִזֶּ֔ה וְדָוִ֧ד וַאֲנָשָׁ֛יו מִצַּ֥ד הָהָ֖ר מִזֶּ֑ה וַיְהִ֨י דָוִ֜ד נֶחְפָּ֤ז לָלֶ֨כֶת֙ מִפְּנֵ֣י שָׁא֔וּל וְשָׁא֣וּל וַאֲנָשָׁ֗יו עֹֽטְרִ֛ים אֶל־דָּוִ֥ד וְאֶל־אֲנָשָׁ֖יו לְתָפְשָֽׂם׃ 27 וּמַלְאָ֣ךְ בָּ֔א אֶל־שָׁא֖וּל לֵאמֹ֑ר מַהֲרָ֣ה וְלֵ֔כָה כִּֽי־פָשְׁט֥וּ פְלִשְׁתִּ֖ים עַל־הָאָֽרֶץ׃ 28 וַיָּ֣שָׁב שָׁא֗וּל מִרְדֹף֙ אַחֲרֵ֣י דָוִ֔ד וַיֵּ֖לֶךְ לִקְרַ֣את פְּלִשְׁתִּ֑ים עַל־כֵּ֗ן קָֽרְאוּ֙ לַמָּק֣וֹם הַה֔וּא סֶ֖לַע הַֽמַּחְלְקֽוֹת׃

ကိ​လ​မြို့​ကို​ဒါ​ဝိဒ်​ကယ်​တင်​ခြင်း

1 ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​သည် ကိ​လ​မြို့​ကို​တိုက်၍ ကောက်​နယ်​တ​လင်း​တို့​ကို လု​ယူ​ကြောင်း​ကို ဒါ​ဝိဒ်​သည် ကြား​သော​အ​ခါ 2 အ​ကျွန်ုပ်​သည် ထို​ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​ကို သွား၍ လုပ်​ကြံ​ရ​ပါ​မည်​လော​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား မေး​လျှောက်​လျှင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က သွား​လော့။ ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​ကို​လုပ်​ကြံ၍ ကိ​လ​မြို့​ကို ကယ်​တင်​လော့​ဟု ဒါ​ဝိဒ်​အား​မိန့်​တော်​မူ၏။ 3 ဒါ​ဝိဒ်၏​လူ​တို့​က​လည်း၊ ငါ​တို့​သည် ယု​ဒ​ပြည်၌​ပင် ကြောက်​ကြ၏။ ထို​မျှ​မ​က ကိ​လ​မြို့​သို့​ရောက်၍ ဖိ​လိ​တ္တိ​ဗိုလ်​ခြေ​တို့​နှင့် စစ်​ပြိုင်​သော​အ​ခါ သာ၍ ကြောက်​စ​ရာ​ရှိ​ပါ​သည်​တ​ကား​ဟု ဆို​ကြ၏။ 4 တစ်​ဖန် ဒါ​ဝိဒ်​သည် ထပ်၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား​မေး​လျှောက်​လျှင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ ထ၍ ကိ​လ​မြို့​သို့ သွား​လော့။ ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​ကို သင့်​လက်၌ ငါ​အပ်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ 5 ဒါ​ဝိဒ်​နှင့် သူ၏​လူ​တို့​သည် ကိ​လ​မြို့​သို့​သွား၍ ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​နှင့်​တိုက်​သ​ဖြင့်၊ ထို​သူ​တို့၏ တိ​ရ​စ္ဆာန်​များ​ကို​ယူ၍ သူ​တို့​ကို ကြီး​စွာ​သော လုပ်​ကြံ​ခြင်း​အား​ဖြင့် သတ်​ကြ၏။ ထို​သို့​ဒါ​ဝိဒ်​သည် ကိ​လ​မြို့​ကို ကယ်​တင်​လေ၏။ 6 အ​ဟိ​မ​လက်၏​သား​အ​ဗျာ​သာ​သည်၊ ဒါ​ဝိဒ်​ရှိ​ရာ​ကိ​လ​မြို့​သို့ ပြေး​လာ​သော​အ​ခါ သင်​တိုင်း​တော်​ပါ​လျက် ရောက်​လာ​သ​တည်း။

7 ဒါ​ဝိဒ်​သည် ကိ​လ​မြို့​သို့​ရောက်​ကြောင်း​ကို ရှော​လု​သည်​ကြား​လျှင်၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် သူ့​ကို​ငါ့​လက်​သို့ အပ်​တော်​မူ​ပြီ။ တံ​ခါး​နှင့် ကန့်​လန့်​ကျင်​ရှိ​သော မြို့​ထဲ​သို့​ဝင်​သ​ဖြင့်၊ အ​ချုပ်​ခံ​လျက် နေ​ရ​သည်​ဟု ဆို​လျက်၊ 8 ကိ​လ​မြို့​သို့​စစ်​ချီ၍ ဒါ​ဝိဒ်​နှင့်​သူ၏​လူ​တို့​ကို ဝိုင်း​ထား​ခြင်း​ငှာ မိ​မိ​လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို စု​ဝေး​စေ၏။ 9 ရှော​လု​သည် မ​ကောင်း​သော​အ​ကြံ​နှင့် ကြိုး​စား​သည်​ကို ဒါ​ဝိဒ်​သည်​သိ၍၊ ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ် အ​ဗျာ​သာ​အား၊ သင်​တိုင်း​တော်​ကို ယူ​ခဲ့​ပါ​ဟု​ဆို၏။ 10 ထို​အ​ခါ ဒါ​ဝိဒ်​က၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏​ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ ရှော​လု​သည် ကိ​လ​မြို့​သို့​လာ၍ ကိုယ်​တော်၏​ကျွန်​အ​တွက်​ဖျက်​ဆီး​မည်​ဟု အ​ကြံ​ရှိ​သည်​ကို ဆက်​ဆက်​ကြား​ပါ၏။ 11 ကိ​လ​မြို့​သား​တို့​သည် အ​ကျွန်ုပ်​ကို သူ၏​လက်၌​အပ်​ကြ​ပါ​လိမ့်​မည်​လော။ ကိုယ်​တော်၏ ကျွန်​ကြား​သည်​အ​တိုင်း ရှော​လု​သည် လာ​ပါ​လိမ့်​မည်​လော။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏ ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ ကိုယ်​တော်၏​ကျွန်​အား အ​မိန့်​ရှိ​တော်​မူ​မည်​အ​ကြောင်း​တောင်း​ပန်​ပါ၏​ဟု မေး​လျှောက်​သော်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ ရှော​လု​သည် လာ​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။ 12 တစ်​ဖန် ဒါ​ဝိဒ်​က၊ ကိ​လ​မြို့​သား​တို့​သည် အ​ကျွန်ုပ်​နှင့် အ​ကျွန်ုပ်၏​လူ​တို့​ကို ရှော​လု​လက်​သို့ အပ်​ကြ​လိမ့်​မည်​လော​ဟု မေး​လျှောက်​သော်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ အပ်​ကြ​ပါ​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။ 13 ထို​အ​ခါ ဒါ​ဝိဒ်​သည် ခြောက်​ရာ​ခန့်​ရှိ​သော မိ​မိ​လူ​တို့​နှင့်​ထ၍ ကိ​လ​မြို့​မှ ထွက်​ပြီး​လျှင်၊ သွား​နိုင်​ရာ​အ​ရပ်​ရပ်​သို့ သွား​ကြ၏။ ဒါ​ဝိဒ်​သည် ကိ​လ​မြို့​မှ အ​လွတ်​ပြေး​ကြောင်း​ကို ရှော​လု​သည်​ကြား၍ ကိုယ်​တိုင်​မ​သွား​ဘဲ​နေ၏။

တော​ကြို​တောင်​ကြား​သို့​ဒါ​ဝိဒ်​ရောက်​ခြင်း

14 ဒါ​ဝိဒ်​သည် ဇိ​ဖ​တောင်​အ​စ​ရှိ​သော တော​ကြို​တောင်​ကြား​တို့၌ နေ၍၊ ရှော​လု​သည် နေ့​တိုင်း​ရှာ​သော်​လည်း သူ၏​လက်၌ ဒါ​ဝိဒ်​ကို ဘု​ရား​သ​ခင်​အပ်​တော်​မ​မူ။ 15 တစ်​ရံ​ရော​အ​ခါ ဒါ​ဝိဒ်​သည် ဇိ​ဖ​တော​အုပ်၌​ရှိ၍၊ သူ၏​အ​သက်​ကို သတ်​မည်​ဟု ရှော​လု​လာ​သည်​ကို သိ​သော​အ​ခါ၊ 16 ရှော​လု၏​သား​ယော​န​သန်​သည် ထ၍ ဒါ​ဝိဒ်​ရှိ​ရာ​တော​အုပ်​သို့ သွား​ပြီး​လျှင်၊ ဘု​ရား​သ​ခင်၌ ခို​လှုံ​အား​ကြီး​စေ​ခြင်း​ငှာ ထောက်​မ​လျက်၊ 17 မ​စိုး​ရိမ်​နှင့်။ သင်​သည် ကျွန်ုပ်​အ​ဘ ရှော​လု၏​လက်​မှ​လွတ်၍ ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင် ဖြစ်​လိမ့်​မည်။ ကျွန်ုပ်​သည်​လည်း သင့်​အောက်​မှာ အ​ရာ​ကြီး​လိမ့်​မည်။ ထို​သို့​ဖြစ်​မည်​ကို ကျွန်ုပ်​အ​ဘ​ရှော​လု​သိ​သည်​ဟု ဆို​သ​ဖြင့်၊ 18 ထို​သူ​နှစ်​ယောက်​တို့​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ ပ​ဋိ​ညာဉ်​ဖွဲ့​ကြ​ပြီး​မှ၊ ဒါ​ဝိဒ်​သည် တော​အုပ်၌​နေ၍ ယော​န​သန်​သည် မိ​မိ​အိမ်​သို့​သွား၏။*၁​ရာ၊၁၈:၃။

19 တစ်​ဖန် ဇိ​ဖ​သား​တို့​သည် ရှော​လု​ရှိ​ရာ ဂိ​ဗာ​မြို့​သို့​လာ၍၊ ဒါ​ဝိဒ်​သည် ကျွန်​တော်​တို့​နေ​ရာ ယေ​ရှိ​မုန်​မြို့​တောင်​ဘက်​မှာ၊ ဟ​ခိ​လ​တော​ကြို​တောင်​ကြား၌ ပုန်း​လျက်​နေ​သည်​ဖြစ်၍၊*ဆာ၊ ၅၄ ခေါင်း​စဉ်။20 အ​ရှင်​မင်း​ကြီး​ကြွ​ချင်​သော စိတ်​အား​ကြီး​သည်​အ​တိုင်း ကြွ​တော်​မူ​ပါ။ ထို​သူ​ကို အ​ရှင်​မင်း​ကြီး​လက်​တော်​သို့ အပ်​သော​အ​မှု​သည် ကျွန်​တော်​တို့​တာ​ရှိ​ပါ​စေ​ဟု လျှောက်​လျှင်၊ 21 ရှော​လု​က၊ သင်​တို့​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကောင်း​ချီး​ပေး​တော်​မူ​သော​သူ ဖြစ်​ပါ​စေ​သော။ သင်​တို့​သည် ငါ့​ကို​သ​နား​ကြ​ပြီ။ 22 ယ​ခု​သွား၍ ပြင်​ဆင်​ကြ​လော့။ သူ​ပုန်း​ရှောင်၍ နေ​ရာ​ကို​လည်း​ကောင်း၊ အ​ဘယ်​သူ မြင်​ပြီး​သည်​ကို​လည်း​ကောင်း စူး​စမ်း​ကြ​လော့။ သူ​သည် အ​လွန်​လိ​မ္မာ​သည်​ကို ငါ​ကြား၏။ 23 ထို​ကြောင့် သူ​ပုန်း​ရှောင်​ခို​လှုံ​ရာ အ​ရပ်​ရပ်​တို့​ကို သေ​ချာ​စွာ​ကြည့်​ရှု​သိ​မှတ်​ပြီး​မှ၊ ငါ့​ထံ​သို့ တစ်​ဖန်​လာ​ကြ​လျှင်၊ သင်​တို့​နှင့် အ​တူ​ငါ​လိုက်​မည်။ သူ​သည် ထို​ပြည်၌​ရှိ​လျှင်၊ ယု​ဒ​အ​မျိုး​သား အ​ထောင်​အ​သောင်း​တို့​တွင် ငါ​ရှာ၍​ထုတ်​မည်​ဟု မှာ​ထား​သည်​အ​တိုင်း၊ 24 သူ​တို့​သည်​ထ၍ ရှော​လု​အ​ရင် ဇိ​ဖ​တော​သို့​သွား​ကြ၏။ ဒါ​ဝိဒ်​နှင့် သူ၏​လူ​တို့​သည် မော​န​တော၊ ယေ​ရှိ​မုန်​မြို့ တောင်​ဘက်​လွင်​ပြင်၌ ရှိ​ကြ၏။ 25 ရှော​လု​သည်​လည်း လူ​များ​နှင့်​တ​ကွ လာ၍​ရှာ​သည်​ကို ဒါ​ဝိဒ်​သည် ကြား​ပြန်​လျှင်၊ ကျောက်​ကြား​မှ​ထွက်​သွား၍ မော​န​တော၌​နေ၏။ ရှော​လု​ကြား​ပြန်​သော်၊ မော​န​တော၌ ဒါ​ဝိဒ်​ကို​လိုက်၍ ရှာ၏။ 26 ရှော​လု​သည် တောင်​တစ်​ဖက်၌​လည်း​ကောင်း၊ ဒါ​ဝိဒ်​နှင့် သူ၏​လူ​တို့​သည် တစ်​ဖက်၌​လည်း​ကောင်း၊ သွား​ကြ၍ ရှော​လု​ကို​ကြောက်​သ​ဖြင့်၊ လွတ်​အောင်​ကြိုး​စား​စဉ်​တွင်၊ ရှော​လု​နှင့် သူ၏​လူ​တို့​သည် ဒါ​ဝိဒ်​နှင့်​သူ၏​လူ​တို့​ကို ဝိုင်း၍ ဖမ်း​မိ​လု​ကြ​ပြီ။ 27 ထို​အ​ခါ တ​မန်​ရောက်​လာ၍၊ အ​လျင်​အ​မြန် ကြွ​လာ​တော်​မူ​ပါ။ ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​သည် ပြည်​တော်​ကို တိုက်​လာ​ကြ​ပါ​ပြီ​ဟု ရှော​လု​အား ကြား​လျှောက်​သော​ကြောင့်၊ 28 ရှော​လု​သည် ဒါ​ဝိဒ်​ကို​လိုက်​ရှာ​ရာ​မှ ပြန်၍ ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​ရှိ​ရာ​သို့ ချီ​သွား​လေ၏။ သို့​ဖြစ်၍ ထို​အ​ရပ်​ကို သေ​လ​ဟ​မ္မ​လေ​ကုပ်​အ​မည်​ဖြင့် သ​မုတ်​သ​တည်း။ 29 ဒါ​ဝိဒ်​သည် ထို​အ​ရပ်​မှ​သွား၍ အင်္ဂေ​ဒိ​မြို့​နယ်၊ ခိုင်​ခံ့​သော​အ​ရပ်​တို့၌ နေ​လေ၏။