2 Reis 17

1 בִּשְׁנַת֙ שְׁתֵּ֣ים עֶשְׂרֵ֔ה לְאָחָ֖ז מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֑ה מָ֠לַךְ הוֹשֵׁ֨עַ בֶּן־אֵלָ֧ה בְשֹׁמְר֛וֹן עַל־יִשְׂרָאֵ֖ל תֵּ֥שַׁע שָׁנִֽים׃ 2 וַיַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה רַ֗ק לֹ֚א כְּמַלְכֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ לְפָנָֽיו׃ 3 עָלָ֣יו עָלָ֔ה שַׁלְמַנְאֶ֖סֶר מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֑וּר וַֽיְהִי־ל֤וֹ הוֹשֵׁ֨עַ֙ עֶ֔בֶד וַיָּ֥שֶׁב ל֖וֹ מִנְחָֽה׃ 4 וַיִּמְצָא֩ מֶֽלֶךְ־אַשּׁ֨וּר בְּהוֹשֵׁ֜עַ קֶ֗שֶׁר אֲשֶׁ֨ר שָׁלַ֤ח מַלְאָכִים֙ אֶל־ס֣וֹא מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֔יִם וְלֹא־הֶעֱלָ֥ה מִנְחָ֛ה לְמֶ֥לֶךְ אַשּׁ֖וּר כְּשָׁנָ֣ה בְשָׁנָ֑ה וַֽיַּעַצְרֵ֨הוּ֙ מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר וַיַּאַסְרֵ֖הוּ בֵּ֥ית כֶּֽלֶא׃ 5 וַיַּ֥עַל מֶֽלֶךְ־אַשּׁ֖וּר בְּכָל־הָאָ֑רֶץ וַיַּ֨עַל֙ שֹׁמְר֔וֹן וַיָּ֥צַר עָלֶ֖יהָ שָׁלֹ֥שׁ שָׁנִֽים׃ 6 בִּשְׁנַ֨ת הַתְּשִׁיעִ֜ית לְהוֹשֵׁ֗עַ לָכַ֤ד מֶֽלֶךְ־אַשּׁוּר֙ אֶת־שֹׁ֣מְר֔וֹן וַיֶּ֥גֶל אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל אַשּׁ֑וּרָה וַיֹּ֨שֶׁב אֹתָ֜ם בַּחְלַ֧ח וּבְחָב֛וֹר נְהַ֥ר גּוֹזָ֖ן וְעָרֵ֥י מָדָֽי׃ פ 7 וַיְהִ֗י כִּֽי־חָטְא֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֔ם הַמַּעֲלֶ֤ה אֹתָם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִתַּ֕חַת יַ֖ד פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ־מִצְרָ֑יִם וַיִּֽירְא֖וּ אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים׃ 8 וַיֵּֽלְכוּ֙ בְּחֻקּ֣וֹת הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ הוֹרִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וּמַלְכֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁ֥ר עָשֽׂוּ׃ 9 וַיְחַפְּא֣וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֗ל דְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־כֵ֔ן עַל־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם וַיִּבְנ֨וּ לָהֶ֤ם בָּמוֹת֙ בְּכָל־עָ֣רֵיהֶ֔ם מִמִּגְדַּ֥ל נוֹצְרִ֖ים עַד־עִ֥יר מִבְצָֽר׃ 10 וַיַּצִּ֧בוּ לָהֶ֛ם מַצֵּב֖וֹת וַאֲשֵׁרִ֑ים עַ֚ל כָּל־גִּבְעָ֣ה גְבֹהָ֔ה וְתַ֖חַת כָּל־עֵ֥ץ רַעֲנָֽן׃ 11 וַיְקַטְּרוּ־שָׁם֙ בְּכָל־בָּמ֔וֹת כַּגּוֹיִ֕ם אֲשֶׁר־הֶגְלָ֥ה יְהוָ֖ה מִפְּנֵיהֶ֑ם וַֽיַּעֲשׂוּ֙ דְּבָרִ֣ים רָעִ֔ים לְהַכְעִ֖יס אֶת־יְהוָֽה׃ 12 וַיַּֽעַבְד֖וּ הַגִּלֻּלִ֑ים אֲשֶׁ֨ר אָמַ֤ר יְהוָה֙ לָהֶ֔ם לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּ אֶת־הַדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃ 13 וַיָּ֣עַד יְהוָ֡ה בְּיִשְׂרָאֵ֣ל וּבִיהוּדָ֡ה בְּיַד֩ כָּל־נביאו כָל־חֹזֶ֜ה לֵאמֹ֗ר שֻׁ֝֠בוּ מִדַּרְכֵיכֶ֤ם הָֽרָעִים֙ וְשִׁמְרוּ֙ מִצְוֺתַ֣י חֻקּוֹתַ֔י כְּכָ֨ל־הַתּוֹרָ֔ה אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתִי אֶת־אֲבֹֽתֵיכֶ֑ם וַֽאֲשֶׁר֙ שָׁלַ֣חְתִּי אֲלֵיכֶ֔ם בְּיַ֖ד עֲבָדַ֥י הַנְּבִיאִֽים׃ 14 וְלֹ֖א שָׁמֵ֑עוּ וַיַּקְשׁ֤וּ אֶת־עָרְפָּם֙ כְּעֹ֣רֶף אֲבוֹתָ֔ם אֲשֶׁר֙ לֹ֣א הֶאֱמִ֔ינוּ בַּֽיהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃ 15 וַיִּמְאֲס֣וּ אֶת־חֻקָּ֗יו וְאֶת־בְּרִיתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר כָּרַ֣ת אֶת־אֲבוֹתָ֔ם וְאֵת֙ עֵֽדְוֺתָ֔יו אֲשֶׁ֥ר הֵעִ֖יד בָּ֑ם וַיֵּ֨לְכ֜וּ אַחֲרֵ֤י הַהֶ֨בֶל֙ וַיֶּהְבָּ֔לוּ וְאַחֲרֵ֤י הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר סְבִֽיבֹתָ֔ם אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ אֹתָ֔ם לְבִלְתִּ֖י עֲשׂ֥וֹת כָּהֶֽם׃ 16 וַיַּעַזְב֗וּ אֶת־כָּל־מִצְוֺת֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֔ם וַיַּעֲשׂ֥וּ לָהֶ֛ם מַסֵּכָ֖ה שנים עֲגָלִ֑ים וַיַּעֲשׂ֣וּ אֲשֵׁירָ֗ה וַיִּֽשְׁתַּחֲווּ֙ לְכָל־צְבָ֣א הַשָּׁמַ֔יִם וַיַּעַבְד֖וּ אֶת־הַבָּֽעַל׃ 17 וַֽ֠יַּעֲבִירוּ אֶת־בְּנֵיהֶ֤ם וְאֶת־בְּנֽוֹתֵיהֶם֙ בָּאֵ֔שׁ וַיִּקְסְמ֥וּ קְסָמִ֖ים וַיְנַחֵ֑שׁוּ וַיִּֽתְמַכְּר֗וּ לַעֲשׂ֥וֹת הָרַ֛ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָ֖ה לְהַכְעִיסֽוֹ׃ 18 וַיִּתְאַנַּ֨ף יְהוָ֤ה מְאֹד֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַיְסִרֵ֖ם מֵעַ֣ל פָּנָ֑יו לֹ֣א נִשְׁאַ֔ר רַ֛ק שֵׁ֥בֶט יְהוּדָ֖ה לְבַדּֽוֹ׃ 19 גַּם־יְהוּדָ֕ה לֹ֣א שָׁמַ֔ר אֶת־מִצְוֺ֖ת יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם וַיֵּ֣לְכ֔וּ בְּחֻקּ֥וֹת יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁ֥ר עָשֽׂוּ׃ 20 וַיִּמְאַ֨ס יְהוָ֜ה בְּכָל־זֶ֤רַע יִשְׂרָאֵל֙ וַיְעַנֵּ֔ם וַֽיִּתְּנֵ֖ם בְּיַד־שֹׁסִ֑ים עַ֛ד אֲשֶׁ֥ר הִשְׁלִיכָ֖ם מִפָּנָֽיו׃ 21 כִּֽי־קָרַ֣ע יִשְׂרָאֵ֗ל מֵעַל֙ בֵּ֣ית דָּוִ֔ד וַיַּמְלִ֖יכוּ אֶת־יָרָבְעָ֣ם בֶּן־נְבָ֑ט וידא יָרָבְעָ֤ם אֶת־יִשְׂרָאֵל֙ מֵאַחֲרֵ֣י יְהוָ֔ה וְהֶחֱטֵיאָ֖ם חֲטָאָ֥ה גְדוֹלָֽה׃ 22 וַיֵּֽלְכוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּכָל־חַטֹּ֥אות יָרָבְעָ֖ם אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה לֹא־סָ֖רוּ מִמֶּֽנָּה׃ 23 עַ֠ד אֲשֶׁר־הֵסִ֨יר יְהוָ֤ה אֶת־יִשְׂרָאֵל֙ מֵעַ֣ל פָּנָ֔יו כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר בְּיַ֖ד כָּל־עֲבָדָ֣יו הַנְּבִיאִ֑ים וַיִּ֨גֶל יִשְׂרָאֵ֜ל מֵעַ֤ל אַדְמָתוֹ֙ אַשּׁ֔וּרָה עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ פ 24 וַיָּבֵ֣א מֶֽלֶךְ־אַשּׁ֡וּר מִבָּבֶ֡ל וּ֠מִכּוּ֠תָה וּמֵעַוָּ֤א וּמֵֽחֲמָת֙ וּסְפַרְוַ֔יִם וַיֹּ֨שֶׁב֙ בְּעָרֵ֣י שֹֽׁמְר֔וֹן תַּ֖חַת בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּֽרְשׁוּ֙ אֶת־שֹׁ֣מְר֔וֹן וַיֵּֽשְׁב֖וּ בְּעָרֶֽיהָ׃ 25 וַיְהִ֗י בִּתְחִלַּת֙ שִׁבְתָּ֣ם שָׁ֔ם לֹ֥א יָרְא֖וּ אֶת־יְהוָ֑ה וַיְשַׁלַּ֨ח יְהוָ֤ה בָּהֶם֙ אֶת־הָ֣אֲרָי֔וֹת וַיִּֽהְי֥וּ הֹרְגִ֖ים בָּהֶֽם׃ 26 וַיֹּאמְר֗וּ לְמֶ֣לֶךְ אַשּׁוּר֮ לֵאמֹר֒ הַגּוֹיִ֗ם אֲשֶׁ֤ר הִגְלִ֨יתָ֙ וַתּ֨וֹשֶׁב֙ בְּעָרֵ֣י שֹׁמְר֔וֹן לֹ֣א יָֽדְע֔וּ אֶת־מִשְׁפַּ֖ט אֱלֹהֵ֣י הָאָ֑רֶץ וַיְשַׁלַּח־בָּ֣ם אֶת־הָאֲרָי֗וֹת וְהִנָּם֙ מְמִיתִ֣ים אוֹתָ֔ם כַּאֲשֶׁר֙ אֵינָ֣ם יֹדְעִ֔ים אֶת־מִשְׁפַּ֖ט אֱלֹהֵ֥י הָאָֽרֶץ׃ 27 וַיְצַ֨ו מֶֽלֶךְ־אַשּׁ֜וּר לֵאמֹ֗ר הֹלִ֤יכוּ שָׁ֨מָּה֙ אֶחָ֤ד מֵהַכֹּֽהֲנִים֙ אֲשֶׁ֣ר הִגְלִיתֶ֣ם מִשָּׁ֔ם וְיֵלְכ֖וּ וְיֵ֣שְׁבוּ שָׁ֑ם וְיֹרֵ֕ם אֶת־מִשְׁפַּ֖ט אֱלֹהֵ֥י הָאָֽרֶץ׃ 28 וַיָּבֹ֞א אֶחָ֣ד מֵהַכֹּהֲנִ֗ים אֲשֶׁ֤ר הִגְלוּ֙ מִשֹּׁ֣מְר֔וֹן וַיֵּ֖שֶׁב בְּבֵֽית־אֵ֑ל וַֽיְהִי֙ מוֹרֶ֣ה אֹתָ֔ם אֵ֖יךְ יִֽירְא֥וּ אֶת־יְהוָֽה׃ 29 וַיִּהְי֣וּ עֹשִׂ֔ים גּ֥וֹי גּ֖וֹי אֱלֹהָ֑יו וַיַּנִּ֣יחוּ ׀ בְּבֵ֣ית הַבָּמ֗וֹת אֲשֶׁ֤ר עָשׂוּ֙ הַשֹּׁ֣מְרֹנִ֔ים גּ֥וֹי גּוֹי֙ בְּעָ֣רֵיהֶ֔ם אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם יֹשְׁבִ֖ים שָֽׁם׃ 30 וְאַנְשֵׁ֣י בָבֶ֗ל עָשׂוּ֙ אֶת־סֻכּ֣וֹת בְּנ֔וֹת וְאַנְשֵׁי־כ֔וּת עָשׂ֖וּ אֶת־נֵֽרְגַ֑ל וְאַנְשֵׁ֥י חֲמָ֖ת עָשׂ֥וּ אֶת־אֲשִׁימָֽא׃ 31 וְהָעַוִּ֛ים עָשׂ֥וּ נִבְחַ֖ז וְאֶת־תַּרְתָּ֑ק וְהַסְפַרְוִ֗ים שֹׂרְפִ֤ים אֶת־בְּנֵיהֶם֙ בָּאֵ֔שׁ לְאַדְרַמֶּ֥לֶךְ וַֽעֲנַמֶּ֖לֶךְ אלה ספרים׃ 32 וַיִּהְי֥וּ יְרֵאִ֖ים אֶת־יְהוָ֑ה וַיַּעֲשׂ֨וּ לָהֶ֤ם מִקְצוֹתָם֙ כֹּהֲנֵ֣י בָמ֔וֹת וַיִּהְי֛וּ עֹשִׂ֥ים לָהֶ֖ם בְּבֵ֥ית הַבָּמֽוֹת׃ 33 אֶת־יְהוָ֖ה הָי֣וּ יְרֵאִ֑ים וְאֶת־אֱלֹֽהֵיהֶם֙ הָי֣וּ עֹֽבְדִ֔ים כְּמִשְׁפַּט֙ הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר־הִגְל֥וּ אֹתָ֖ם מִשָּֽׁם׃ 34 עַ֣ד הַיּ֤וֹם הַזֶּה֙ הֵ֣ם עֹשִׂ֔ים כַּמִּשְׁפָּטִ֖ים הָרִֽאשֹׁנִ֑ים אֵינָ֤ם יְרֵאִים֙ אֶת־יְהוָ֔ה וְאֵינָ֣ם עֹשִׂ֗ים כְּחֻקֹּתָם֙ וּכְמִשְׁפָּטָ֔ם וְכַתּוֹרָ֣ה וְכַמִּצְוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ אֶת־בְּנֵ֣י יַעֲקֹ֔ב אֲשֶׁר־שָׂ֥ם שְׁמ֖וֹ יִשְׂרָאֵֽל׃ 35 וַיִּכְרֹ֨ת יְהוָ֤ה אִתָּם֙ בְּרִ֔ית וַיְצַוֵּ֣ם לֵאמֹ֔ר לֹ֥א תִֽירְא֖וּ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְלֹא־תִשְׁתַּחֲו֣וּ לָהֶ֔ם וְלֹ֣א תַעַבְד֔וּם וְלֹ֥א תִזְבְּח֖וּ לָהֶֽם׃ 36 כִּ֣י אִֽם־אֶת־יְהוָ֗ה אֲשֶׁר֩ הֶעֱלָ֨ה אֶתְכֶ֜ם מֵאֶ֧רֶץ מִצְרַ֛יִם בְּכֹ֧חַ גָּד֛וֹל וּבִזְר֥וֹעַ נְטוּיָ֖ה אֹת֣וֹ תִירָ֑אוּ וְל֥וֹ תִֽשְׁתַּחֲו֖וּ וְל֥וֹ תִזְבָּֽחוּ׃ 37 וְאֶת־הַחֻקִּ֨ים וְאֶת־הַמִּשְׁפָּטִ֜ים וְהַתּוֹרָ֤ה וְהַמִּצְוָה֙ אֲשֶׁ֣ר כָּתַ֣ב לָכֶ֔ם תִּשְׁמְר֥וּן לַעֲשׂ֖וֹת כָּל־הַיָּמִ֑ים וְלֹ֥א תִֽירְא֖וּ אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים׃ 38 וְהַבְּרִ֛ית אֲשֶׁר־כָּרַ֥תִּי אִתְּכֶ֖ם לֹ֣א תִשְׁכָּ֑חוּ וְלֹ֥א תִֽירְא֖וּ אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים׃ 39 כִּ֛י אִֽם־אֶת־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם תִּירָ֑אוּ וְהוּא֙ יַצִּ֣יל אֶתְכֶ֔ם מִיַּ֖ד כָּל־אֹיְבֵיכֶֽם׃ 40 וְלֹ֖א שָׁמֵ֑עוּ כִּ֛י אִֽם־כְּמִשְׁפָּטָ֥ם הָֽרִאשׁ֖וֹן הֵ֥ם עֹשִֽׂים׃ 41 וַיִּהְי֣וּ ׀ הַגּוֹיִ֣ם הָאֵ֗לֶּה יְרֵאִים֙ אֶת־יְהוָ֔ה וְאֶת־פְּסִֽילֵיהֶ֖ם הָי֣וּ עֹֽבְדִ֑ים גַּם־בְּנֵיהֶ֣ם ׀ וּבְנֵ֣י בְנֵיהֶ֗ם כַּאֲשֶׁ֨ר עָשׂ֤וּ אֲבֹתָם֙ הֵ֣ם עֹשִׂ֔ים עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ פ

ဣသ​ရေ​လ​ဘု​ရင်​ဟော​ရှေ

1 ယု​ဒ​ရှင်​ဘု​ရင်​အာ​ခတ် နန်း​စံ​ဆယ်​နှစ်​နှစ်​တွင် ဧ​လာ​သား​ဟော​ရှေ​သည် နန်း​ထိုင်၍ ရှ​မာ​ရိ​မြို့၌ ဣ​သ​ရေ​လ​နိုင်​ငံ​ကို ကိုး​နှစ်​စိုး​စံ​လေ၏။ 2 ထို​မင်း​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌​ဒု​စ​ရိုက်​ကို​ပြု၏။ သို့​သော်​လည်း သူ့​ရှေ့​မှာ​ဖြစ်​ဖူး​သော ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​တို့​ပြု​သော ဒု​စ​ရိုက်​ကို​မ​မီ။ 3 ထို​မင်း​ကို အာ​ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင် ရှာ​လ​မ​နေ​ဇာ​သည်​စစ်​ချီ၍ ဟော​ရှေ​သည်​ကျွန်​ခံ​သ​ဖြင့် အ​ခွန်​ဆက်​ရ၏။ 4 နောက်​တစ်​ဖန် နှစ်​တိုင်း​ဆက်​ရ​သော အ​ခွန်​ကို​မ​ဆက်။ သွာ​အ​မည်​ရှိ​သော အဲ​ဂု​တ္တု​ရှင်​ဘု​ရင်​ထံ​သို့ သံ​တ​မန်​ကို​စေ​လွှတ်၍၊ ပုန်​ကန်​မည့်​အ​ကြံ​ရှိ​သည်​ကို အာ​ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင်​သိ​သ​ဖြင့်၊ ဟော​ရှေ​ကို​ဖမ်း​ဆီး၍ ထောင်​ထဲ​မှာ​ချုပ်​ထား​ပြီး​လျှင်၊

ရှ​မာ​ရိ​မြို့​ကျ​ဆုံး​ခြင်း

5 ဣ​သ​ရေ​လ​ပြည် တစ်​လျှောက်​လုံး​သို့ စစ်​ချီ၍၊ ရှ​မာ​ရိ​မြို့​သို့​ရောက်​သော် သုံး​နှစ်​ဝိုင်း​ထား၏။ 6 ဟော​ရှေ​နန်း​စံ​ကိုး​နှစ်​တွင်၊ အာ​ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင်​သည် ရှ​မာ​ရိ​မြို့​ကို​ရ​ပြီး​လျှင်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို အာ​ရှု​ရိ​ပြည်​သို့​သိမ်း​သွား၍ ဂေါ​ဇန်​မြစ်​နား၊ ဟာ​လ​မြို့၊ ဟာ​ဗော်​မြို့​အ​စ​ရှိ​သော မေ​ဒိ​နိုင်​ငံ​မြို့​ရွာ​တို့၌​ထား၏။ 7 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​နှင့် အဲ​ဂု​တ္တု​ဖာ​ရော​ဘု​ရင်​လက်​ထဲ​က ကယ်​နုတ်​တော်​မူ​သော မိ​မိ​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ပြစ်​မှား၍ အ​ခြား​တစ်​ပါး​သော​ဘု​ရား​တို့​ကို ရို​သေ​ကြ၏။ 8 သူ​တို့​ရှေ့​မှ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​နှင်​ထုတ်​တော်​မူ​သော တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့​ထုံး​စံ​နှင့် မိ​မိ​တို့​ချီး​မြှောက်​သော ရှင်​ဘု​ရင်​တို့​ထုံး​စံ​သို့​လိုက်​ကြ၏။ 9 မိ​မိ​တို့ ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​တစ်​ဖက်၌ မ​တ​ရား​သော​အ​မှု​ကို မ​ထင်​မ​ရှား​ပြု​ကြ၏။ ကင်း​စောင့်​သော​မျှော်​စင်​ဖြစ်​စေ၊ ခိုင်​ခံ့​သော​မြို့​ဖြစ်​စေ၊ မြို့​ရွာ​အ​လုံး​စုံ​တို့၌ မြင့်​သော​အ​ရပ်​ကို တည်​ကြ၏။ 10 ရုပ်​တု​ဆင်း​တု​နှင့် အာ​ရှ​ရ​ပင်​တို့​ကို မြင့်​သော​ကုန်း​ရှိ​သ​မျှ​တို့​အ​ပေါ်​မှာ​လည်း​ကောင်း၊ စိမ်း​သော​သစ်​ပင်​ရှိ​သ​မျှ အောက်​မှာ​လည်း​ကောင်း၊ တည်​ထောင်​ပြု​စု​ကြ၏။*၃​ရာ၊၁၄:၂၃။11 သူ​တို့​ရှေ့​မှ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​နှင်​ထုတ်​တော်​မူ​သော တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​ပြု​သ​ကဲ့​သို့ မြင့်​သော​အ​ရပ်​ရှိ​သ​မျှ​အ​ပေါ်​မှာ နံ့​သာ​ပေါင်း​ကို​မီး​ရှို့၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​မျက်​တော်​ကို နှိုး​ဆော်​ခြင်း​ငှာ အ​ဓ​မ္မ​အ​မှု​တို့​ကို ပြု​ကြ၏။ 12 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ပ​ညတ်​တော်​မူ​သော​အ​မှု၊ ရုပ်​တု​ဆင်း​တု​တို့၌ ပူ​ဇော်​ခြင်း​အ​မှု​ကို ပြု​ကြ၏။ 13 သို့​ရာ​တွင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က အ​ဓ​မ္မ​လမ်း​တို့​ကို ရှောင်​ကြ​လော့။ ငါ​သည် သင်​တို့​ဘိုး​ဘေး​တို့၌ ထား​သော​တ​ရား၊ ငါ့​ကျွန်​ပ​ရော​ဖက်​တို့​ဖြင့် ပေး​လိုက်​သော​တ​ရား​ကို အ​ကုန်​အ​စင်​ကျင့်၍၊ ငါ့​စီ​ရင်​ထုံး​ဖွဲ့​ချက်​တို့​ကို စောင့်​ရှောက်​ကြ​လော့​ဟု ပ​ရော​ဖက်​များ​နှင့် အ​နာ​ဂတ်​ဟော​ဆ​ရာ​များ​တို့​ဖြင့် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၊ ယု​ဒ​အ​မျိုး၌ သက်​သေ​ခံ​တော်​မူ​သော်​လည်း၊ 14 သူ​တို့​သည်​နား​မ​ထောင်။ မိ​မိ​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို မ​ယုံ​ကြည်​သော​ဘိုး​ဘေး​တို့​လည်​ပင်း​ကဲ့​သို့ မိ​မိ​တို့​လည်​ပင်း​ကို ခိုင်​မာ​စေ​ကြ၏။ 15 စီ​ရင်​တော်​မူ​ချက်၊ ဘိုး​ဘေး​တို့​နှင့် ဖွဲ့​တော်​မူ​သော​ပ​ဋိ​ညာဉ်၊ သူ​တို့၌ သက်​သေ​ခံ​တော်​မူ​သော သက်​သေ​တို့​ကို​ပယ်၍ အ​န​တ္တ​တ​ရား​ကို ကျင့်​လျက် အ​ချည်း​နှီး​သက်​သက် ဖြစ်​ကြ၏။ အ​ကြင်​တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​ကျင့်​သ​ကဲ့​သို့ မ​ကျင့်​ကြ​နှင့်​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ပ​ညတ်​တော်​မူ၏၊ ပတ်​လည်၌​နေ​သော ထို​အ​မျိုး​သား​နောက်​သို့​လိုက်​ကြ၏။ 16 မိ​မိ​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ပ​ညတ်​တော်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို စွန့်၍ နွား​သ​ငယ်​တည်း​ဟူ​သော သွန်း​သော​ရုပ်​တု​နှင့် အာ​ရှ​ရ​ပင်​ကို လုပ်​ကြ၏။ မိုး​ကောင်း​ကင်​တန်​ဆာ​များ​ကို ကိုး​ကွယ်၍ ဗာ​လ​ဘု​ရား​ကို​လည်း​ဝတ်​ပြု​ကြ၏။*၃​ရာ၊ ၁၂:၂၈17 သား​သ​မီး​တို့​ကို မီး​ဖြင့်​ပူ​ဇော်​ကြ၏။ နတ်​ဝိ​ဇ္ဇာ​အ​တတ်၊ ပြု​စား​သော​အ​တတ်​ကို သုံး​ဆောင်၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​မျက်​တော်​ကို နှိုး​ဆော်​ခြင်း​ငှာ၊ ရှေ့​တော်၌ ဒု​စ​ရိုက်​ကို​ပြု​မည်​ဟု ကိုယ်​ကို​ရောင်း​ကြ၏။*၃​ရာ၊ ၁၂:၂၈18 ထို​ကြောင့် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို ပြင်း​စွာ​အ​မျက်​ထွက်၍ မျက်​မှောက်​တော်​မှ ပယ်​ရှား​တော်​မူ၏။ ယု​ဒ​အ​မျိုး​မှ​တစ်​ပါး အ​ခြား​သော​အ​မျိုး မ​ကျန်​ကြွင်း​ရ။ 19 ယု​ဒ​အ​မျိုး​မူ​ကား၊ မိ​မိ​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ပ​ညတ်​တ​ရား​တော်​ကို​မ​စောင့်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​လိုက်​သော ထုံး​စံ​ဓ​လေ့​သို့ လိုက်​ကြ၏။ 20 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည်​လည်း၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ရှိ​သ​မျှ​ကို ရွံ​ရှာ၍ မျက်​မှောက်​တော်​မှ မ​နှင်​ထုတ်​မီ​တိုင်​အောင် ဒဏ်​ခတ်​တော်​မူ၏။ လု​ယက်​သော​သူ​တို့​လက်၌ အပ်​တော်​မူ၏။ 21 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို ဒါ​ဝိဒ်​မင်း​မျိုး​မှ​ဆုတ်​ဖဲ့၍၊ သူ​တို့​သည် နေ​ဗတ်၏​သား​ယေ​ရော​ဗောင်​ကို ရှင်​ဘု​ရင်​အ​ရာ၌ ခန့်​ထား​ကြ၏။ ယေ​ရော​ဗောင်​သည်​လည်း ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​နောက်​တော်​သို့​လိုက်​ရာ​လမ်း​မှ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို လွှဲ​စေ၍ ဒု​စ​ရိုက်​ကြီး​ကို ပြု​စေ၏။ 22 သို့​ဖြစ်၍ ယေ​ရော​ဗောင်​ပြု​သော​ဒု​စ​ရိုက်​လမ်း​သို့ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် အ​စဉ်​တ​စိုက် လိုက်​ကြ၏။ 23 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် မိ​မိ​ကျွန် ပ​ရော​ဖက်​အ​ပေါင်း​တို့​ဖြင့် မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို မျက်​မှောက်​တော်​မှ ပယ်​ရှား​တော်​မ​မူ​မီ​တိုင်​အောင် သူ​တို့​သည် ထို​ဒု​စ​ရိုက်​အ​ပြစ်​ကို မ​ရှောင်​ဘဲ​လိုက်​ကြ၏။ ထို​ကြောင့် နေ​ရင်း​ပြည်​မှ အာ​ရှု​ရိ​ပြည်​သို့ သိမ်း​သွား​ခြင်း​ကို ယ​နေ့​တိုင်​အောင်​ခံ​ရ​ကြ၏။

အာ​ရှု​ရိ​တို့အ​တည်​တ​ကျ​နေ​ထိုင်​ခြင်း

24 အာ​ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင်​သည်​လည်း၊ ဗာ​ဗု​လုန်​မြို့​သား၊ ကု​သ​မြို့​သား၊ အာ​ဝ​မြို့​သား၊ ဟာ​မတ်​မြို့​သား၊ သေ​ဖ​ရ​ဝိမ်​မြို့​သား​တို့​ကို​ဆောင်​ခဲ့၍၊ ရှ​မာ​ရိ​မြို့​ရွာ​တို့​တွင် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​ကိုယ်​စား​ထား​သ​ဖြင့် ထို​လူ​တို့​သည် ရှ​မာ​ရိ​မြို့​ရွာ​တို့​ကို​သိမ်း​ယူ၍ နေ​ရာ​ကျ​ကြ၏။ 25 နေ​ရာ​ကျ​စ​က ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို​မ​ရို​သေ​သော​ကြောင့်၊ ခြင်္သေ့​တို့​ကို စေ​လွှတ်၍ အ​ချို့​တို့​ကို ကိုက်​စေ​တော်​မူ၏။ 26 ထို​ကြောင့် အ​ချို့​တို့​က၊ ကိုယ်​တော်​ပြောင်း​စေ၍၊ ရှ​မာ​ရိ​မြို့​ရွာ​တို့၌ ထား​တော်​မူ​သော လူ​အ​မျိုး​မျိုး​တို့​သည် ထို​ပြည်​စောင့်​ဘု​ရား၏ တ​ရား​ကို နား​မ​လည်​သော​ကြောင့်၊ ထို​ဘု​ရား​သည် ခြင်္သေ့​တို့​ကို​စေ​လွှတ်၍ နေ​ရာ​ကျ​သော​သူ​တို့​ကို သတ်​ပါ​သည်​ဟု အာ​ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင်​အား လျှောက်​ကြ​သော်၊ 27 အာ​ရှု​ရိ​ရှင်​ဘု​ရင်​က၊ ထို​ပြည်​မှ​သိမ်း​ခဲ့​သော ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​တစ်​ယောက်​ကို ပြန်​ပို့​ကြ။ သူ​သည်​သွား၍ ထို​ပြည်​စောင့်​ဘု​ရား၏ တ​ရား​ကို သွန်​သင်​လျက်​နေ​ပါ​လေ​စေ​ဟု မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ 28 ရှ​မာ​ရိ​မြို့​မှ​သိမ်း​ခဲ့​သော ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​တစ်​ယောက်​သည် ပြန်၍ ဗေ​သ​လ​မြို့၌​နေ​လျက်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို အ​ဘယ်​သို့ ရို​သေ​ရ​မည်​ကို သွန်​သင်​လေ၏။ 29 သို့​သော်​လည်း ထို​လူ​မျိုး​အ​သီး​အ​သီး​တို့​သည် မိ​မိ​တို့​ဘု​ရား​ကို​လုပ်၍ နေ​ရာ​ကျ​သော​မြို့​ရွာ​တွင် မြင့်​သော​အ​ရပ်​ပေါ်​မှာ ရှ​မာ​ရိ​မြို့​သား​လုပ်​နှင့်​သော အိမ်​တို့၌ တင်​ထား​ကြ၏။ 30 ဗာ​ဗု​လုန်​မြို့​သား​တို့​သည် သု​ကုတ်​ဗေ​နုတ် ဘု​ရား၊ ကု​သ​မြို့​သား​တို့​သည် နေ​ရ​ဂါ​လ​ဘု​ရား၊ ဟာ​မတ် မြို့​သား​တို့​သည် အ​ရှိ​မ​ဘု​ရား၊ 31 အာ​ဝ​မြို့​သား​တို့​သည် နိ​ဗ​ဟာ​ဇ​ဘု​ရား​နှင့် တာ​တက်​ဘု​ရား​ကို လုပ်​ကြ၏။ သေ​ဖ​ရ​ဝိမ်​မြို့​သား​တို့​သည်​လည်း သေ​ဖ​ရ​ဝိမ်​မြို့​စောင့်​ဘု​ရား အာ​ဒြ​မ္မေ​လက်​နှင့် အာ​န​မ္မေ​လက်​ဘု​ရား​တို့​အား သား​သ​မီး​ကို​မီး​ရှို့၍ ပူ​ဇော်​ကြ၏။ 32 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို​လည်း​ရို​သေ၍ သာ​မ​ည​လူ​တို့​ကို မြင့်​သော​အ​ရပ် ယဇ်​ပု​ရော​ဟိတ်​အ​ရာ၌ ခန့်​ထား​သ​ဖြင့်၊ သူ​တို့​သည် မြင့်​သော​အ​ရပ်​အိမ်​တို့၌ လူ​များ​အ​ဖို့ ယဇ်​ပူ​ဇော်​ကြ၏။ 33 ထို​သို့ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ရို​သေ​ကြ၏။ သိမ်း​သွား​ခြင်း​ကို​ခံ​ရ​သော လူ​မျိုး​ပြု​သ​ကဲ့​သို့ မိ​မိ​တို့​ဘု​ရား​ကို​လည်း ဝတ်​ပြု​ကြ၏။ 34 ယ​နေ့​တိုင်​အောင် ရှေး​ထုံး​စံ​ဓ​လေ့​သို့ လိုက်​ကြ​သည်​ဖြစ်၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ရို​သေ​ရာ​မ​ရောက်။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ခံ​ရ​သော စီ​ရင်​ထုံး​ဖွဲ့​ချက်​တို့​ကို မ​စောင့်။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မည်​ဖြင့်​သ​မုတ်​သော ယာ​ကုပ်​အ​မျိုး​သား​တို့၌ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ထား​တော်​မူ​သော ပ​ညတ်​တ​ရား​တို့​ကို​မ​ကျင့်​ဘဲ​နေ​ကြ၏။*က၊ ၃၂:၂၈၊၃၅:၁၀။35 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ထို​အ​မျိုး​သား​တို့​နှင့် ပ​ဋိ​ညာဉ်​ဖွဲ့၍၊ သင်​တို့​သည် အ​ခြား​တစ်​ပါး​သော​ဘု​ရား​တို့​ကို မ​ရို​သေ၊ ဦး​မ​ညွှတ်၊ ဝတ်​မ​ပြု၊ ယဇ်​မ​ပူ​ဇော်​ရ။*ထွ၊ ၂၀:၅၊တရား၊ ၅:၉။36 သင်​တို့​ကို ကြီး​သော​တန်​ခိုး၊ ဆန့်​သော​လက်​ရုံး​တော်​အား​ဖြင့် အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​မှ​ကယ်​နုတ်​တော်​မူ​သော ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို​သာ ရို​သေ​ကိုး​ကွယ်၍ ယဇ်​ပူ​ဇော်​ရ​မည်။*တရား၊ ၆:၁၃။37 သင်​တို့​အ​ဖို့ ရေး​ထား​တော်​မူ​သော စီ​ရင်​ထုံး​ဖွဲ့​ချက် ပ​ညတ်​တ​ရား​တို့​ကို အ​စဉ်​အ​မြဲ​စောင့်​ရှောက်​ရ​မည်။ အ​ခြား​တစ်​ပါး​သော ဘု​ရား​တို့​ကို မ​ရို​သေ​ရ။ 38 သင်​တို့​နှင့်​ငါ​ဖွဲ့​သော ပ​ဋိ​ညာဉ်​ကို​မ​မေ့​လျော့​ရ။ အ​ခြား​တစ်​ပါး​သော ဘု​ရား​တို့​ကို မ​ရို​သေ​ရ။ 39 သင်​တို့၏ ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို​သာ​ရို​သေ​ရ​မည်။ သို့​ပြု​လျှင် ရန်​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​လက်​မှ ကယ်​နုတ်​တော်​မူ​မည်​ဟု မှာ​ထား​တော်​မူ​သော်​လည်း၊ 40 သူ​တို့​သည်​နား​မ​ထောင်၊ ရှေး​ထုံး​စံ​ဓ​လေ့​သို့​လိုက်​ကြ၏။ 41 ထို​လူ​အ​မျိုး​မျိုး ကိုယ်​တိုင်​မှ​စ၍၊ သား​မြေး​မြစ်​တို့​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ရို​သေ​ကြ၏။ ရုပ်​တု​ဆင်း​တု​တို့​ကို​လည်း ဝတ်​ပြု​ကြ၏။ မိ​ရိုး​ဖ​လာ​သို့​လိုက်၍ ယ​နေ့​တိုင်​အောင်​ကျင့်​နေ​ကြ၏။