Ezequiel 39

1 וְאַתָּ֤ה בֶן־אָדָם֙ הִנָּבֵ֣א עַל־גּ֔וֹג וְאָ֣מַרְתָּ֔ כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה הִנְנִ֤י אֵלֶ֨יךָ֙ גּ֔וֹג נְשִׂ֕יא רֹ֖אשׁ מֶ֥שֶׁךְ וְתֻבָֽל׃ 2 וְשֹׁבַבְתִּ֨יךָ֙ וְשִׁשֵּׁאתִ֔יךָ וְהַעֲלִיתִ֖יךָ מִיַּרְכְּתֵ֣י צָפ֑וֹן וַהֲבִאוֹתִ֖ךָ עַל־הָרֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ 3 וְהִכֵּיתִ֥י קַשְׁתְּךָ֖ מִיַּ֣ד שְׂמֹאולֶ֑ךָ וְחִצֶּ֕יךָ מִיַּ֥ד יְמִינְךָ֖ אַפִּֽיל׃ 4 עַל־הָרֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל תִּפּ֗וֹל אַתָּה֙ וְכָל־אֲגַפֶּ֔יךָ וְעַמִּ֖ים אֲשֶׁ֣ר אִתָּ֑ךְ לְעֵ֨יט צִפּ֧וֹר כָּל־כָּנָ֛ף וְחַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה נְתַתִּ֥יךָ לְאָכְלָֽה׃ 5 עַל־פְּנֵ֥י הַשָּׂדֶ֖ה תִּפּ֑וֹל כִּ֚י אֲנִ֣י דִבַּ֔רְתִּי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ 6 וְשִׁלַּחְתִּי־אֵ֣שׁ בְּמָג֔וֹג וּבְיֹשְׁבֵ֥י הָאִיִּ֖ים לָבֶ֑טַח וְיָדְע֖וּ כִּי־אֲנִ֥י יְהוָֽה׃ 7 וְאֶת־שֵׁ֨ם קָדְשִׁ֜י אוֹדִ֗יעַ בְּתוֹךְ֙ עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְלֹֽא־אַחֵ֥ל אֶת־שֵׁם־קָדְשִׁ֖י ע֑וֹד וְיָדְע֤וּ הַגּוֹיִם֙ כִּי־אֲנִ֣י יְהוָ֔ה קָד֖וֹשׁ בְּיִשְׂרָאֵֽל׃ 8 הִנֵּ֤ה בָאָה֙ וְנִֽהְיָ֔תָה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה ה֥וּא הַיּ֖וֹם אֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתִּי׃ 9 וְֽיָצְא֞וּ יֹשְׁבֵ֣י ׀ עָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וּבִעֲר֡וּ וְ֠הִשִּׂיקוּ בְּנֶ֨שֶׁק וּמָגֵ֤ן וְצִנָּה֙ בְּקֶ֣שֶׁת וּבְחִצִּ֔ים וּבְמַקֵּ֥ל יָ֖ד וּבְרֹ֑מַח וּבִעֲר֥וּ בָהֶ֛ם אֵ֖שׁ שֶׁ֥בַע שָׁנִֽים׃ 10 וְלֹֽא־יִשְׂא֨וּ עֵצִ֜ים מִן־הַשָּׂדֶ֗ה וְלֹ֤א יַחְטְבוּ֙ מִן־הַיְּעָרִ֔ים כִּ֥י בַנֶּ֖שֶׁק יְבַֽעֲרוּ־אֵ֑שׁ וְשָׁלְל֣וּ אֶת־שֹׁלְלֵיהֶ֗ם וּבָֽזְזוּ֙ אֶת־בֹּ֣זְזֵיהֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ ס 11 וְהָיָ֣ה בַיּ֣וֹם הַה֡וּא אֶתֵּ֣ן לְגוֹג֩ ׀ מְקֽוֹם־שָׁ֨ם קֶ֜בֶר בְּיִשְׂרָאֵ֗ל גֵּ֤י הָעֹֽבְרִים֙ קִדְמַ֣ת הַיָּ֔ם וְחֹסֶ֥מֶת הִ֖יא אֶת־הָעֹֽבְרִ֑ים וְקָ֣בְרוּ שָׁ֗ם אֶת־גּוֹג֙ וְאֶת־כָּל־הֲמוֹנֹ֔ה וְקָ֣רְא֔וּ גֵּ֖יא הֲמ֥וֹן גּֽוֹג׃ 12 וּקְבָרוּם֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל לְמַ֖עַן טַהֵ֣ר אֶת־הָאָ֑רֶץ שִׁבְעָ֖ה חֳדָשִֽׁים׃ 13 וְקָֽבְרוּ֙ כָּל־עַ֣ם הָאָ֔רֶץ וְהָיָ֥ה לָהֶ֖ם לְשֵׁ֑ם י֚וֹם הִכָּ֣בְדִ֔י נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ 14 וְאַנְשֵׁ֨י תָמִ֤יד יַבְדִּ֨ילוּ֙ עֹבְרִ֣ים בָּאָ֔רֶץ מְקַבְּרִ֣ים אֶת־הָעֹבְרִ֗ים אֶת־הַנּוֹתָרִ֛ים עַל־פְּנֵ֥י הָאָ֖רֶץ לְטַֽהֲרָ֑הּ מִקְצֵ֥ה שִׁבְעָֽה־חֳדָשִׁ֖ים יַחְקֹֽרוּ׃ 15 וְעָבְר֤וּ הָעֹֽבְרִים֙ בָּאָ֔רֶץ וְרָאָה֙ עֶ֣צֶם אָדָ֔ם וּבָנָ֥ה אֶצְל֖וֹ צִיּ֑וּן עַ֣ד קָבְר֤וּ אֹתוֹ֙ הַֽמְקַבְּרִ֔ים אֶל־גֵּ֖יא הֲמ֥וֹן גּֽוֹג׃ 16 וְגַ֥ם שֶׁם־עִ֛יר הֲמוֹנָ֖ה וְטִהֲר֥וּ הָאָֽרֶץ׃ ס 17 וְאַתָּ֨ה בֶן־אָדָ֜ם כֹּֽה־אָמַ֣ר ׀ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה אֱמֹר֩ לְצִפּ֨וֹר כָּל־כָּנָ֜ף וּלְכֹ֣ל ׀ חַיַּ֣ת הַשָּׂדֶ֗ה הִקָּבְצ֤וּ וָבֹ֨אוּ֙ הֵאָסְפ֣וּ מִסָּבִ֔יב עַל־זִבְחִ֗י אֲשֶׁ֨ר אֲנִ֜י זֹבֵ֤חַ לָכֶם֙ זֶ֣בַח גָּד֔וֹל עַ֖ל הָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַאֲכַלְתֶּ֥ם בָּשָׂ֖ר וּשְׁתִ֥יתֶם דָּֽם׃ 18 בְּשַׂ֤ר גִּבּוֹרִים֙ תֹּאכֵ֔לוּ וְדַם־נְשִׂיאֵ֥י הָאָ֖רֶץ תִּשְׁתּ֑וּ אֵילִ֨ים כָּרִ֤ים וְעַתּוּדִים֙ פָּרִ֔ים מְרִיאֵ֥י בָשָׁ֖ן כֻּלָּֽם׃ 19 וַאֲכַלְתֶּם־חֵ֣לֶב לְשָׂבְעָ֔ה וּשְׁתִ֥יתֶם דָּ֖ם לְשִׁכָּר֑וֹן מִזִּבְחִ֖י אֲשֶׁר־זָבַ֥חְתִּי לָכֶֽם׃ 20 וּשְׂבַעְתֶּ֤ם עַל־שֻׁלְחָנִי֙ ס֣וּס וָרֶ֔כֶב גִּבּ֖וֹר וְכָל־אִ֣ישׁ מִלְחָמָ֑ה נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ 21 וְנָתַתִּ֥י אֶת־כְּבוֹדִ֖י בַּגּוֹיִ֑ם וְרָא֣וּ כָל־הַגּוֹיִ֗ם אֶת־מִשְׁפָּטִי֙ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתִי וְאֶת־יָדִ֖י אֲשֶׁר־שַׂ֥מְתִּי בָהֶֽם׃ 22 וְיָֽדְעוּ֙ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹֽהֵיהֶ֑ם מִן־הַיּ֥וֹם הַה֖וּא וָהָֽלְאָה׃ 23 וְיָדְע֣וּ הַ֠גּוֹיִם כִּ֣י בַעֲוֺנָ֞ם גָּל֣וּ בֵֽית־יִשְׂרָאֵ֗ל עַ֚ל אֲשֶׁ֣ר מָֽעֲלוּ־בִ֔י וָאַסְתִּ֥ר פָּנַ֖י מֵהֶ֑ם וָֽאֶתְּנֵם֙ בְּיַ֣ד צָרֵיהֶ֔ם וַיִּפְּל֥וּ בַחֶ֖רֶב כֻּלָּֽם׃ 24 כְּטֻמְאָתָ֥ם וּכְפִשְׁעֵיהֶ֖ם עָשִׂ֣יתִי אֹתָ֑ם וָאַסְתִּ֥ר פָּנַ֖י מֵהֶֽם׃ ס 25 לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה עַתָּ֗ה אָשִׁיב֙ אֶת־שבית יַֽעֲקֹ֔ב וְרִֽחַמְתִּ֖י כָּל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וְקִנֵּאתִ֖י לְשֵׁ֥ם קָדְשִֽׁי׃ 26 וְנָשׂוּ֙ אֶת־כְּלִמָּתָ֔ם וְאֶת־כָּל־מַעֲלָ֖ם אֲשֶׁ֣ר מָעֲלוּ־בִ֑י בְּשִׁבְתָּ֧ם עַל־אַדְמָתָ֛ם לָבֶ֖טַח וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד׃ 27 בְּשׁוֹבְבִ֤י אוֹתָם֙ מִן־הָ֣עַמִּ֔ים וְקִבַּצְתִּ֣י אֹתָ֔ם מֵֽאַרְצ֖וֹת אֹֽיְבֵיהֶ֑ם וְנִקְדַּ֣שְׁתִּי בָ֔ם לְעֵינֵ֖י הַגּוֹיִ֥ם רַבִּֽים׃ 28 וְיָדְע֗וּ כִּ֣י אֲנִ֤י יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם בְּהַגְלוֹתִ֤י אֹתָם֙ אֶל־הַגּוֹיִ֔ם וְכִנַּסְתִּ֖ים עַל־אַדְמָתָ֑ם וְלֹֽא־אוֹתִ֥יר ע֛וֹד מֵהֶ֖ם שָֽׁם׃ 29 וְלֹֽא־אַסְתִּ֥יר ע֛וֹד פָּנַ֖י מֵהֶ֑ם אֲשֶׁ֨ר שָׁפַ֤כְתִּי אֶת־רוּחִי֙ עַל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃ פ

ဂေါ​ဂ​မင်း​ကျ​ဆုံး​ခြင်း

1 သို့​ဖြစ်၍၊ အ​ချင်း​လူ​သား၊ ဂေါ​ဂ​တစ်​ဖက်၌ ပ​ရော​ဖက်​ပြု၍ အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​မိန့်​တော်​ကို ဆင့်​ဆို​ရ​မည်​မှာ၊ ရော​ရှ၊ မေ​ရှက်၊ တု​ဗ​လ​ပြည်​တို့​ကို အ​စိုး​ရ​သော အို ဂေါ​ဂ​မင်း၊ ငါ​သည်​သင့်​တစ်​ဖက်၌​နေ၏။ 2 သင့်​ကို ငါ​လှည့်၍ သွေး​ဆောင်​မည်။ မြောက်​မျက်​နှာ​မှ ချီ​လာ၍ ဣ​သ​ရေ​လ​တောင်​တို့​အ​ပေါ်​သို့ ရောက်​စေ​မည်။ 3 ထို​အ​ခါ သင့်​လက်​ဝဲ​လက်​မှ လေး​ကို​လည်း​ကောင်း၊ လက်​ယာ​လက်​မှ မြား​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ငါ​ရိုက်၍​ကျ​စေ​မည်။ 4 သင်​နှင့် သင်၌​ပါ​သော တပ်​သား​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​တောင်​တို့​အ​ပေါ်​မှာ လဲ၍​သေ​ကြ​လိမ့်​မည်။ သင့်​ကို အ​မျိုး​မျိုး​သော ငှက်​ရဲ၊ သား​ရဲ​တို့ ကိုက်​စား​စ​ရာ​ဖို့ ငါ​အပ်​မည်။ 5 သင်​သည် လွင်​ပြင်၌​လဲ၍ သေ​လိမ့်​မည်။ ငါ​ပြော​ပြီ​ဟု အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။ 6 မာ​ဂေါ​ဂ​ပြည်​နှင့် ပင်​လယ်​ကမ်း​နား​မှာ ငြိမ်​ဝပ်​စွာ​နေ​သော သူ​တို့​အ​ပေါ်​သို့ မီး​ကို​ငါ​လွှတ်​လိုက်၍၊ ငါ​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဖြစ်​ကြောင်း​ကို သိ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 7 ထို​သို့ ငါ၏​နာ​မ​မြတ်​ကို ငါ၏​လူ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​တွင် ထင်​ရှား​စေ​မည်။ နောက်​တစ်​ဖန် သူ​တို့​သည် ငါ၏​နာ​မ​မြတ်​ကို မ​ရှုတ်​ချ​ရ​ကြ။ ငါ​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏​သန့်​ရှင်း​သော​ဘု​ရား၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဖြစ်​ကြောင်း​ကို တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့ သိ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။

8 တစ်​ဖန် အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ အ​မှု​ရောက်​လေ​ပြီ။ ပြည့်​စုံ​လေ​ပြီ။ ယ​ခု​နေ့​ရက်​သည် ငါ​မိန့်​မြွက်​နှင့်​ပြီး​သော နေ့​ရက်​ဖြစ်၏။ 9 ဣ​သ​ရေ​လ​မြို့​တို့၌​နေ​သော​သူ​တို့​သည် ထွက်​သွား၍၊ စစ်​တိုက်​လက်​နက်၊ ဒိုင်း၊ လွှား၊ လေး၊ မြား၊ တုတ်၊ လှံ​များ​ကို ခု​နစ်​နှစ်​ပတ်​လုံး မီး​ရှို့​ကြ​လိမ့်​မည်။ 10 ထို​ကာ​လတွင် ဥ​ယျာဉ်၌ ထင်း​မ​ခွေ၊ တော၌​မ​ခုတ်​မ​လှဲ၊ စစ်​တိုက်​လက်​နက်​တို့​နှင့် မီး​မွေး​ကြ​လိမ့်​မည်။ ဖျက်​ဆီး​သော​သူ​တို့​ကို ဖျက်​ဆီး​ကြ​လိမ့်​မည်။ လု​ယူ​သော​သူ​တို့၏ ဥ​စ္စာ​ကို​လည်း​လု​ယူ​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။

ဂေါ​ဂ​မင်း​ကို​သင်္ဂြိုဟ်​ခြင်း

11 ထို​ကာ​လ​တွင် ဣ​သ​ရေ​လ​ပြည်၊ အိုင်​အ​ရှေ့၊ ခ​ရီး​သွား​ရာ​ချိုင့်၌ ထင်​ရှား​သော​သင်္ချိုင်း​ကို ဂေါ​ဂ​အား ငါ​ပေး​မည်။ ခ​ရီ​သွား​သော သူ​တို့​သည် နှာ​ခေါင်း​ကို ပိတ်​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ ထို​အ​ရပ်၌ ဂေါ​ဂ​နှင့် သူ၏​လူ​အ​လုံး​အ​ရင်း​ရှိ​သ​မျှ​ကို မြေ၌​မြှုပ်၍၊ ထို​ချိုင့်​သည် ဟာ​မုန်​ဂေါ​ဂ​ချိုင့်​အ​မည်​ဖြင့် တွင်​လိမ့်​မည်။ 12 ဣ​သ​ရေ​လ အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ပြည်​ကို သန့်​ရှင်း​စေ​ခြင်း​ငှာ ခု​နစ်​နှစ်​ပတ်​လုံး မြေ၌​မြှုပ်​ကြ​လိမ့်​မည်။ 13 ပြည်​သား​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ဝိုင်း၍​မြေ၌​မြှုပ်​သ​ဖြင့်၊ ငါ၏​ဘုန်း​ပွင့်​သော ထို​နေ့​ရက်၌ သူ​တို့​သည်​လည်း ကျော်​စော​ခြင်း​သို့ ရောက်​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။ 14 အ​ရပ်​ရပ်​လှည့်​လည်၍ အ​ခြား​သော​ခ​ရီး​သည်​တို့​နှင့် ဝိုင်း​လျက်၊ မြေ​ပေါ်၌​ကြွင်း​သေး​သော အ​သေ​ကောင်​တို့​ကို မြှုပ်၍၊ ထို​ပြည်​ကို သန့်​ရှင်း​စေ​ခြင်း​ငှာ အ​စဉ်​အ​မှု​စောင့်​သော သူ​တို့​ကို​ရွေး​ကောက်၍ ခန့်​ထား​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ ထို​သူ​တို့​သည် ခု​နစ်​လ​မ​က​ရှာ​ဖွေ​ကြ​စဉ်​တွင်၊ 15 လှည့်​လည်၍ ခ​ရီး​သွား​သော​သူ​တို့​သည် အ​သေ​ကောင်၏​အ​ရိုး​ကို​တွေ့​မြင်​လျှင်၊ မြေ၌​မြှုပ်​သော သူ​တို့​သည် ဟာ​မုန်​ဂေါ​ဂ​ချိုင့်၌ မ​မြှုပ်​မီ​တိုင်​အောင်၊ အ​ရိုး၏​အ​နား​မှာ မှတ်​တိုင်​ကို​စိုက်​ရ​ကြ​မည်။ 16 ထို​အ​ရပ်၌ တည်​သော​မြို့​သည်​လည်း ဟာ​မုန်​မြို့​ဟူ၍​တွင်​သ​ဖြင့်၊ ထို​သို့​ပြည်​တော်​ကို သန့်​ရှင်း​စေ​ကြ​လိမ့်​မည်။

17 အ​ချင်း​လူ​သား၊ အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​မိန့်​တော်​ကို ငှက်​အ​မျိုး​မျိုး​တို့​နှင့် မြေ​တိ​ရ​စ္ဆာန်​ခပ်​သိမ်း​တို့​အား ဆင့်​ဆို​ရ​မည်​မှာ၊ စည်း​ဝေး၍​လာ​ကြ​လော့။ ဣ​သ​ရေ​လ​တောင်​တို့​အ​ပေါ်၌ သင်​တို့​အ​ဖို့ ငါ​စီ​ရင်​သော​ယဇ်​ပွဲ​ကြီး​သို့ အ​ရပ်​ရပ်​တို့​က​စည်း​ဝေး၍၊ အ​သား​အ​သွေး​ကို သောက်​စား​ခြင်း​ငှာ လာ​ကြ​လော့။*ဗျာ၊ ၁၉:၁၇-၁၈။18 သင်​တို့​သည် အား​ကြီး​သော​သူ​တို့၏​အ​သား၊ လော​ကီ​မင်း​တို့၏​အ​သွေး၊ ဗာ​ရှန်​ပြည်၌ ဆူ​အောင်​ကျွေး​သော သိုး​ထီး၊ ဆိတ်​ထီး၊ နွား​လား​ဥ​သ​ဘ​တို့၏ အ​သား​အ​သွေး​ကို သောက်​စား​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 19 သင်​တို့​အ​ဖို့ ငါ​စီ​ရင်​သော​ယဇ်​ပွဲ၌ ဆီ​ဥ​ကို ဝ​စွာ စား​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ အ​သွေး​နှင့် ယစ်​မူး​သည်​တိုင်​အောင် သောက်​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 20 ထို​သို့​စား​ပွဲ၌ မြင်း၊ မြင်း​စီး​သူ​ရဲ၊ ခွန်​အား​ကြီး​သော​သူ၊ စစ်​တိုက်​သော​သူ​အ​မျိုး​မျိုး​တို့​ကို ဝ​စွာ​စား​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။

ဣ​သ​ရေ​လ​ပြည်​ကို​ပြန်​လည်​ထူ​ထောင်

21 ငါ့​ဘုန်း​ကို​လည်း တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့​တွင် ငါ​ထင်​ရှား​စေ၍၊ ငါ​စီ​ရင်​သော​တ​ရား​မှု​နှင့်၊ သူ​တို့၌ ငါ​တင်​သော​လက်​ကို တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​သည် မြင်​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 22 ငါ​သည်​သူ​တို့၏​ဘု​ရား​သ​ခင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ဖြစ်​ကြောင်း​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ထို​နေ့​မှ​စ၍ သိ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 23 ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် မိ​မိ​အ​မျိုး​တို့​အ​ပြစ်​ကြောင့် သိမ်း​သွား​ခြင်း​ခံ​ရ​ကြောင်း​ကို တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် သိ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ ငါ့​ကို​ပြစ်​မှား​သော​ကြောင့်၊ ငါ​သည် မျက်​နှာ​လွှဲ၍ ရန်​သူ​တို့​လက်​သို့​အပ်​သ​ဖြင့်၊ ထို​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ဓား​ဖြင့်​လဲ၍ သေ​ရ​ကြ​ပြီ။ 24 သူ​တို့​ညစ်​ညူး​သော​အ​မှု၊ လွန်​ကျူး​ခြင်း​အ​မှု​တို့​အ​တိုင်း ငါ​သည်​ပြု၍ မျက်​နှာ​ကို​လွှဲ​ပြီ။ 25 ဤ​အ​မှု​တွင် အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ သိမ်း​သွား​ခြင်း​ကို​ခံ​ရ​သော​ယာ​ကုပ်​အ​မျိုး​ကို ငါ​တစ်​ဖန်​ဆောင်​ခဲ့၍၊ ဣ​သ​ရေ​လ အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ကယ်​မ​သ​နား​သ​ဖြင့်၊ ငါ၏​နာ​မ​မြတ်​အ​ဖို့​အ​လို​ငှာ စိတ်​အား​ကြီး​မည်။ 26 သူ​တို့​ကို လူ​အ​မျိုး​မျိုး​ထဲ​က ငါ​ခေါ်​ခဲ့၍၊ 27 ရန်​သူ​နေ​ရာ​ပြည်​တို့​မှ စု​ဝေး​စေ​လျက်၊ သူ​တို့​အား​ဖြင့် များ​စွာ​သော လူ​မျိုး​တို့​ရှေ့​မှာ ငါ​သည်​ချီး​မြှောက်​ခြင်း​သို့ ရောက်​သော​အ​ခါ၊ သူ​တို့​သည် ကြောက်​စေ​သော​သူ​မ​ရှိ၊ ငြိမ်​ဝပ်​စွာ​နေ​ကြ​စဉ်​တွင် ခံ​ရ​ဖူး​သော​အ​ရှက်​ကွဲ​ခြင်း​နှင့်၊ ငါ့​အား​ပြစ်​မှား​ခြင်း​အ​ပြစ်​များ​ကို အောက်​မေ့​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 28 ငါ​သည် သူ​တို့​ကို တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့၏​သိမ်း​သွား​ခြင်း​ကို ခံ​စေ​သော​ကြောင့်​လည်း​ကောင်း၊ နောက်​တစ်​ဖန် နေ​ရင်း​ပြည်၌ စု​ဝေး​စေ၍ နေ​ရာ​ချ​သော​ကြောင့်​လည်း​ကောင်း၊ သူ​တို့၏​ဘု​ရား​သ​ခင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ဖြစ်​ကြောင်း​ကို သိ​ရ​ကြ​လိမ့်​မည်။ 29 ငါ​သည် ကိုယ်​ဝိ​ညာဉ်​ကို ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​အ​ပေါ်​သို့​သွန်း​လောင်း​သော​အ​ခါ၊ သူ​တို့​တွင် တစ်​ယောက်​ကို​မျှ နောက်​တစ်​ဖန် ငါ​မ​စွန့်​ပစ်၊ ငါ့​မျက်​နှာ​ကို​လည်း​မ​လွှဲ​ဟု အ​ရှင်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ၏။