Jó 22

1 וַ֭יַּעַן אֱלִיפַ֥ז הַֽתֵּמָנִ֗י וַיֹּאמַֽר׃ 2 הַלְאֵ֥ל יִסְכָּן־גָּ֑בֶר כִּֽי־יִסְכֹּ֖ן עָלֵ֣ימוֹ מַשְׂכִּֽיל׃ 3 הַחֵ֣פֶץ לְ֭שַׁדַּי כִּ֣י תִצְדָּ֑ק וְאִם־בֶּ֝֗צַע כִּֽי־תַתֵּ֥ם דְּרָכֶֽיךָ׃ 4 הֲֽ֭מִיִּרְאָ֣תְךָ יֹכִיחֶ֑ךָ יָב֥וֹא עִ֝מְּךָ֗ בַּמִּשְׁפָּֽט׃ 5 הֲלֹ֣א רָעָֽתְךָ֣ רַבָּ֑ה וְאֵֽין־קֵ֝֗ץ לַעֲוֺנֹתֶֽיךָ׃ 6 כִּֽי־תַחְבֹּ֣ל אַחֶ֣יךָ חִנָּ֑ם וּבִגְדֵ֖י עֲרוּמִּ֣ים תַּפְשִֽׁיט׃ 7 לֹא־מַ֭יִם עָיֵ֣ף תַּשְׁקֶ֑ה וּ֝מֵרָעֵ֗ב תִּֽמְנַֽע־לָֽחֶם׃ 8 וְאִ֣ישׁ זְ֭רוֹעַ ל֣וֹ הָאָ֑רֶץ וּנְשׂ֥וּא פָ֝נִ֗ים יֵ֣שֶׁב בָּֽהּ׃ 9 אַ֭לְמָנוֹת שִׁלַּ֣חְתָּ רֵיקָ֑ם וּזְרֹע֖וֹת יְתֹמִ֣ים יְדֻכָּֽא׃ 10 עַל־כֵּ֭ן סְבִיבוֹתֶ֣יךָ פַחִ֑ים וִֽ֝יבַהֶלְךָ פַּ֣חַד פִּתְאֹֽם׃ 11 אוֹ־חֹ֥שֶׁךְ לֹֽא־תִרְאֶ֑ה וְֽשִׁפְעַת־מַ֥יִם תְּכַסֶּֽךָּ׃ 12 הֲֽלֹא־אֱ֭לוֹהַּ גֹּ֣בַהּ שָׁמָ֑יִם וּרְאֵ֤ה רֹ֖אשׁ כּוֹכָבִ֣ים כִּי־רָֽמּוּ׃ 13 וְֽ֭אָמַרְתָּ מַה־יָּ֣דַֽע אֵ֑ל הַבְעַ֖ד עֲרָפֶ֣ל יִשְׁפּֽוֹט׃ 14 עָבִ֣ים סֵֽתֶר־ל֭וֹ וְלֹ֣א יִרְאֶ֑ה וְח֥וּג שָׁ֝מַ֗יִם יִתְהַלָּֽךְ׃ 15 הַאֹ֣רַח עוֹלָ֣ם תִּשְׁמֹ֑ר אֲשֶׁ֖ר דָּרְכ֣וּ מְתֵי־אָֽוֶן׃ 16 אֲשֶֽׁר־קֻמְּט֥וּ וְלֹא־עֵ֑ת נָ֝הָ֗ר יוּצַ֥ק יְסוֹדָֽם׃ 17 הָאֹמְרִ֣ים לָ֭אֵל ס֣וּר מִמֶּ֑נּוּ וּמַה־יִּפְעַ֖ל שַׁדַּ֣י לָֽמוֹ׃ 18 וְה֤וּא מִלֵּ֣א בָתֵּיהֶ֣ם ט֑וֹב וַעֲצַ֥ת רְ֝שָׁעִ֗ים רָ֣חֲקָה מֶֽנִּי׃ 19 יִרְא֣וּ צַדִּיקִ֣ים וְיִשְׂמָ֑חוּ וְ֝נָקִ֗י יִלְעַג־לָֽמוֹ׃ 20 אִם־לֹ֣א נִכְחַ֣ד קִימָ֑נוּ וְ֝יִתְרָ֗ם אָ֣כְלָה אֵֽשׁ׃ 21 הַסְכֶּן־נָ֣א עִמּ֑וֹ וּשְׁלם בָּ֝הֶ֗ם תְּֽבוֹאַתְךָ֥ טוֹבָֽה׃ 22 קַח־נָ֣א מִפִּ֣יו תּוֹרָ֑ה וְשִׂ֥ים אֲ֝מָרָ֗יו בִּלְבָבֶֽךָ׃ 23 אִם־תָּשׁ֣וּב עַד־שַׁ֭דַּי תִּבָּנֶ֑ה תַּרְחִ֥יק עַ֝וְלָ֗ה מֵאָהֳלֶֽךָ׃ 24 וְשִׁית־עַל־עָפָ֥ר בָּ֑צֶר וּבְצ֖וּר נְחָלִ֣ים אוֹפִֽיר׃ 25 וְהָיָ֣ה שַׁדַּ֣י בְּצָרֶ֑יךָ וְכֶ֖סֶף תּוֹעָפ֣וֹת לָֽךְ׃ 26 כִּי־אָ֭ז עַל־שַׁדַּ֣י תִּתְעַנָּ֑ג וְתִשָּׂ֖א אֶל־אֱל֣וֹהַּ פָּנֶֽיךָ׃ 27 תַּעְתִּ֣יר אֵ֭לָיו וְיִשְׁמָעֶ֑ךָּ וּנְדָרֶ֥יךָ תְשַׁלֵּֽם׃ 28 וְֽתִגְזַר־א֭וֹמֶר וְיָ֣קָם לָ֑ךְ וְעַל־דְּ֝רָכֶ֗יךָ נָ֣גַֽהּ אֽוֹר׃ 29 כִּֽי־הִ֭שְׁפִּילוּ וַתֹּ֣אמֶר גֵּוָ֑ה וְשַׁ֖ח עֵינַ֣יִם יוֹשִֽׁעַ׃ 30 יְֽמַלֵּ֥ט אִֽי־נָקִ֑י וְ֝נִמְלַ֗ט בְּבֹ֣ר כַּפֶּֽיךָ׃ פ

ယော​ဘ၏​အ​ပြစ်​ကြီး၏

1 တစ်​ဖန် တေ​မန်​အ​မျိုး​သား ဧ​လိ​ဖတ်​မြွက်​ဆို​သည်​ကား၊ 2 လူ​သည် မိ​မိ​ပ​ညာ​အား​ဖြင့် မိ​မိ​အ​ကျိုး​ကို​ပြု​စု​သ​ကဲ့​သို့ ဘု​ရား​သ​ခင်၌ ကျေး​ဇူး​ပြု​နိုင်​သ​လော။ 3 သင်၏​ဖြောင့်​မတ်​ခြင်း​အား​ဖြင့်၊ အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​သည် ကျေး​ဇူး​ရှိ​တော်​မူ​သ​လော။ သင်၏​အ​ကျင့်၌ အ​ပြစ်​မ​ပါ​ကြောင်း​ကို ထင်​ရှား​စေ​သော​အား​ဖြင့် အ​ကျိုး​စီး​ပွား​ရှိ​တော်​မူ​သ​လော။ 4 သင့်​ကို​ကြောက်​ရွံ့​သော​ကြောင့် ဆုံး​မ​ပေး​တော်​မူ​မည်​လော။ သင်​နှင့် တ​ရား​တွေ့​တော်​မူ​မည်​လော။ 5 သင်​ပြု​သော​ဒု​စ​ရိုက်​သည် အ​လွန်​ကြီး​သည် မ​ဟုတ်​လော။ သင့်​အ​ပြစ်​တို့​သည် မ​ရေ​တွက်​နိုင်​အောင် များ​ပြား​သည်​မ​ဟုတ်​လော။ 6 သင်​သည် ညီ​အစ်​ကို​ပေါင်​ထား​သော ဥ​စ္စာ​ကို မ​တ​ရား​သ​ဖြင့် ခံ​ယူ​ပြီ။ ဆင်း​ရဲ​သော​သူ​တို့၏ အ​ဝတ်​ကို​လည်း ချွတ်​ယူ​ပြီ။ 7 မော​သော​သူ​သောက်​ဖို့ ရေ​ကို​မ​ပေး။ ငတ်​မွတ်​သော​သူ​ကို မ​ကျွေး။ 8 အား​ကြီး​သော​သူ​မူ​ကား မြေ​ကို​ပိုင်​ရ၏။ ဂုဏ်​အ​သ​ရေ​ရှိ​သော​သူ​သည် နေ​ရ​သော​အ​ခွင့်​ကို​ရ၏။ 9 သင်​သည် မု​ဆိုး​မ​တို့​ကို လက်​ချည်း​လွှတ်​လိုက်၍၊ မိ​ဘ​မ​ရှိ​သော သူ​ငယ်​တို့၏​လက်​ကို ချိုး​ပြီ။ 10 ထို​ကြောင့် ကျော့​ကွင်း​နှင့် ကျော့​မိ​ပြီ၊ ထိတ်​လန့်​သော​စိတ်​နှင့် ပင်​ပန်း​ရ၏။ 11 မ​မြင်​နိုင်​သော​မှောင်​မိုက်​သည် ညှဉ်း​ဆဲ၍၊ ပြင်း​စွာ​စီး​သော​ရေ​သည် လွှမ်း​မိုး​ရ၏။ 12 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ကောင်း​ကင်​ဘ​ဝဂ်​ပေါ်​မှာ ရှိ​တော်​မူ​သည်​မ​ဟုတ်​လော။ ကြယ်​တို့​သည် အ​ဘယ်​မျှ​လောက် မြင့်​ကြ​သည်​တ​ကား။ 13 သို့​ဖြစ်၍​သင်​က၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် အ​ဘယ်​သို့​သိ​တော်​မူ​မည်​နည်း။ ထူ​သော​တိမ်​တိုက်​ကွယ်​လျက်​နှင့် စီ​ရင်​တော်​မူ​နိုင်​မည်​လော။ 14 မ​မြင်​နိုင်​အောင် ထူ​ထပ်​သော​တိမ်​တို့​သည် ကိုယ်​တော်​ကို လွှမ်း​မိုး​ကြ၏။ ကောင်း​ကင်​စ​ကြ​ဝ​ဠာ​ထိပ်​ပေါ်​မှာ လှည့်​လည်​တော်​မူ​သည်​ဟု ဆို​တတ်၏။ 15 ကာ​လ​အ​ချိန်​မ​စေ့​မီ ဖျက်​ဆီး​ခြင်း၊ ရေ​လွှမ်း​မိုး၍၊ 16 အ​ခြေ​အ​မြစ်​ပယ်​ရှင်း​ခြင်း​ကို ခံ​ရ​သော​သူ​တည်း​ဟူ​သော ဘု​ရား​သ​ခင်​အား ငါ​တို့​ထံ​မှ ထွက်​သွား​လော့​ဟူ၍​လည်း​ကောင်း၊ အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​သည် ငါ့​တို့​အ​ဖို့ အ​ဘယ်​သို့ ပြု​နိုင်​သ​နည်း​ဟူ၍​လည်း​ကောင်း၊ 17 ဆို​တတ်​သော အ​ဓ​မ္မ​လူ​တို့ လိုက်​ဖူး​သော​လမ်း​ဟောင်း​ကို သင်​သည် လိုက်​ဦး​မည်​လော။ 18 သို့​ရာ​တွင် ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် သူ​တို့​အိမ်​ကို ကောင်း​သော​အ​ရာ​နှင့် ပြည့်​စေ​တော်​မူ၏။ မ​တ​ရား​သော​သူ​တို့၏ အ​ကြံ​အ​စည်​ကို ငါ​သည်​ဝန်​မ​ခံ။ 19 ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​တို့​သည် ကြည့်​မြင်၍ ဝမ်း​မြောက်​ကြ၏။ အ​ပြစ်​ကင်း​သော​သူ​တို့​သည် ထို​အ​ဓ​မ္မ​လူ​တို့​ကို ကဲ့​ရဲ့​တတ်​ကြ၏။ 20 အ​ကယ်​စင်​စစ် ငါ​တို့​ရန်​သူ​သည် ပျက်​စီး​လေ​ပြီ။ သူ၏​စည်း​စိမ်​ကို မီး​လောင်​လေ​ပြီ​ဟု ဆို​ရ​ကြ၏။

21 ဘု​ရား​သ​ခင်​နှင့် အ​ကျွမ်း​ဝင်၍ မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ဖွဲ့​လော့။ ထို​သို့​ပြု​မှ ကောင်း​စား​ခြင်း​သို့ ရောက်​ရ​လိမ့်​မည်။ 22 နှုတ်​တော်​ထွက်​တ​ရား​ကို ခံ​ယူ၍ စ​ကား​တော်​ကို နှ​လုံး၌​သွင်း​ပါ​လော့။ 23 အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​ထံ​တော်​သို့ ပြန်​လာ​လျှင်၊ တည်​ဆောက်​ခြင်း​ရှိ​လိမ့်​မည်။ သင့်​အိမ်​မှ​ဒု​စ​ရိုက်​ကို ပယ်​ရှား​လျှင်၊ 24 ရွှေ​ကို​မြေ​မှုန့်​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ ဩ​ဖိ​ရ​ရွှေ​ကို မြစ်၌​ရှိ​သော ကျောက်​စ​ရစ်​ကဲ့​သို့​လည်း​ကောင်း သို​ထား​ရ​လိမ့်​မည်။ 25 ထို​အ​ခါ အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်​သည် သင်၌​ရွှေ​ရ​တ​နာ၊ သင်​သုံး​ရ​သော ငွေ​ဘ​ဏ္ဍာ​ဖြစ်​တော်​မူ​လိမ့်​မည်။ 26 သင်​သည် အ​န​န္တ​တန်​ခိုး​ရှင်၌ မွေ့​လျော်၍၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို ဖူး​မြော်​ရ​သော​အ​ခွင့်​ရှိ​လိမ့်​မည်။ 27 သင်​ဆု​တောင်း​သော​အ​ခါ နား​ထောင်​တော်​မူ​မည်။ သ​စ္စာ​က​တိ​ထား​သည်​အ​တိုင်း၊ သ​စ္စာ​ဝတ်​ဖြေ​ရ​သော​အ​ခွင့် ရှိ​လိမ့်​မည်။ 28 သင်​ကြံ​စည်​သော​အ​ကြံ​အ​စည်​သည် ထ​မြောက်၍၊ သင်​သွား​သော​လမ်း၌ ရောင်​ခြည်​ထွန်း​လိမ့်​မည်။ 29 သူ​တစ်​ပါး​တို့​သည် နှိမ့်​ချ​ခြင်း​ကို​ခံ​ရ​သော​အ​ခါ၊ သင်​က ချီး​မြှောက်​သော​အ​ခွင့်​ရှိ​သည်​ဟု ဆို​ရ​လိမ့်​မည်။ စိတ်​နှိမ့်​ချ​သော​သူ​ကို ကယ်​တင်​တော်​မူ​လိမ့်​မည်။ 30 အ​ပြစ်​မ​ကင်း​သော​သူ​ကို​ပင် ကယ်​နုတ်​တော်​မူ​လိမ့်​မည်။ သင်​ပြု​သော​အ​မှု သန့်​ရှင်း​သော​အား​ဖြင့် သူ​သည်​ကယ်​တင်​ခြင်း​သို့ ရောက်​လိမ့်​မည်​ဟု မြွက်​ဆို၏။