Provérbios 9

1 חָ֭כְמוֹת בָּנְתָ֣ה בֵיתָ֑הּ חָצְבָ֖ה עַמּוּדֶ֣יהָ שִׁבְעָֽה׃ 2 טָבְחָ֣ה טִ֭בְחָהּ מָסְכָ֣ה יֵינָ֑הּ אַ֝֗ף עָֽרְכָ֥ה שֻׁלְחָנָֽהּ׃ 3 שָֽׁלְחָ֣ה נַעֲרֹתֶ֣יהָ תִקְרָ֑א עַל־גַּ֝פֵּ֗י מְרֹ֣מֵי קָֽרֶת׃ 4 מִי־פֶ֭תִי יָסֻ֣ר הֵ֑נָּה חֲסַר־לֵ֝֗ב אָ֣מְרָה לּֽוֹ׃ 5 לְ֭כוּ לַחֲמ֣וּ בְֽלַחֲמִ֑י וּ֝שְׁת֗וּ בְּיַ֣יִן מָסָֽכְתִּי׃ 6 עִזְב֣וּ פְתָאיִ֣ם וִֽחְי֑וּ וְ֝אִשְׁר֗וּ בְּדֶ֣רֶךְ בִּינָֽה׃ 7 יֹ֤סֵ֨ר ׀ לֵ֗ץ לֹקֵ֣חַֽ ל֣וֹ קָל֑וֹן וּמוֹכִ֖יחַ לְרָשָׁ֣ע מוּמֽוֹ׃ 8 אַל־תּ֣וֹכַח לֵ֭ץ פֶּן־יִשְׂנָאֶ֑ךָּ הוֹכַ֥ח לְ֝חָכָ֗ם וְיֶאֱהָבֶֽךָּ׃ 9 תֵּ֣ן לְ֭חָכָם וְיֶחְכַּם־ע֑וֹד הוֹדַ֥ע לְ֝צַדִּ֗יק וְי֣וֹסֶף לֶֽקַח׃ פ 10 תְּחִלַּ֣ת חָ֭כְמָה יִרְאַ֣ת יְהוָ֑ה וְדַ֖עַת קְדֹשִׁ֣ים בִּינָֽה׃ 11 כִּי־בִ֭י יִרְבּ֣וּ יָמֶ֑יךָ וְיוֹסִ֥יפוּ לְּ֝ךָ֗ שְׁנ֣וֹת חַיִּֽים׃ 12 אִם־חָ֭כַמְתָּ חָכַ֣מְתָּ לָּ֑ךְ וְ֝לַ֗צְתָּ לְֽבַדְּךָ֥ תִשָּֽׂא׃ 13 אֵ֣שֶׁת כְּ֭סִילוּת הֹֽמִיָּ֑ה פְּ֝תַיּ֗וּת וּבַל־יָ֥דְעָה מָּֽה׃ 14 וְֽ֭יָשְׁבָה לְפֶ֣תַח בֵּיתָ֑הּ עַל־כִּ֝סֵּ֗א מְרֹ֣מֵי קָֽרֶת׃ 15 לִקְרֹ֥א לְעֹֽבְרֵי־דָ֑רֶךְ הַֽ֝מְיַשְּׁרִ֗ים אֹֽרְחוֹתָֽם׃ 16 מִי־פֶ֭תִי יָסֻ֣ר הֵ֑נָּה וַחֲסַר־לֵ֝֗ב וְאָ֣מְרָה לּֽוֹ׃ 17 מַֽיִם־גְּנוּבִ֥ים יִמְתָּ֑קוּ וְלֶ֖חֶם סְתָרִ֣ים יִנְעָֽם׃ 18 וְֽלֹא־יָ֭דַע כִּֽי־רְפָאִ֣ים שָׁ֑ם בְּעִמְקֵ֖י שְׁא֣וֹל קְרֻאֶֽיהָ׃ פ

ပ​ညာ​ရှိ​ခြင်း​နှင့်မိုက်​မဲ​ခြင်း

1 ဉာဏ်​ပ​ညာ​သည် အိမ်​တိုင်​ခု​နစ်​တိုင်​ကို​ခုတ်၍၊ မိ​မိ​နေ​ရာ​အိမ်​ကို ဆောက်​လေ​ပြီ။ 2 သူ၏​အ​ကောင်​များ​ကို သတ်၍၊ စ​ပျစ်​ရည်​ကို ဖော်​ပြီး​မှ စား​ပွဲ​ကို ခင်း​လေ​ပြီ။ 3 ကျွန်​မ​တို့​ကို စေ​လွှတ်၍၊ မြို့​တွင် အ​မြင့်​ဆုံး​သော​အ​ရပ်​တို့၌ ကြွေး​ကြော်​လေ​သည်​ကား၊ 4 ဉာဏ်​တိမ်​သော​သူ​သည် ဤ​အ​ရပ်​သို့​ဝင်​စေ။ အို ပ​ညာ​မ​ရှိ​သော​သူ၊ 5 လာ​လော့။ ငါ့​မုန့်​ကို​စား​လော့။ ငါ​ဖော်​သော စ​ပျစ်​ရည်​ကို သောက်​လော့။ 6 မိုက်​သော​သူ​ကို ရှောင်၍ အ​သက်​ချမ်း​သာ​ရ​လော့။ ပ​ညာ​လမ်း​သို့ လိုက်​လော့​ဟု ဆို​သ​တည်း။

7 မ​ထီ​မဲ့​မြင်​ပြု​သော​သူ​ကို ဆုံး​မ​သော​သူ​သည် အ​ရှက်​ကွဲ​ခြင်း​ကို​လည်း​ကောင်း၊ လူ​ဆိုး​ကို အ​ပြစ်​ပြ​သော​သူ​သည် ကဲ့​ရဲ့​ခြင်း​ကို​လည်း​ကောင်း ခံ​ရ​လိမ့်​မည်။ 8 မ​ထီ​မဲ့​မြင်​ပြု​သော​သူ​ကို မ​ဆုံး​မ​နှင့်။ သင့်​ကို​မုန်း​လိမ့်​မည်။ ပ​ညာ​ရှိ​ကို​အ​ပြစ်​ပြ​လော့။ သူ​သည် သင့်​ကို​ချစ်​လိမ့်​မည်။ 9 ပ​ညာ​ရှိ​သော​သူ​ကို​ဆုံး​မ​လျှင်၊ သူ​သည် သာ၍​ပ​ညာ​ရှိ​လိမ့်​မည်။ ဖြောင့်​မတ်​သော​သူ​ကို သွန်​သင်​လျှင်၊ သူ​သည် သိ​ပ္ပံ​အ​တတ် တိုး​ပွား​လိမ့်​မည်။ 10 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ကြောက်​ရွံ့​သော​သ​ဘော​သည် ပ​ညာ၏​မူ​လ​အ​မြစ်​ဖြစ်၏။ သန့်​ရှင်း​တော်​မူ​သော​ဘု​ရား​ကို သိ​ကျွမ်း​သော​သ​ဘော​သည် ဉာဏ်​ဖြစ်၏။*ယောဘ၊ ၂၈:၂၈၊ဆာ၊ ၁၁၁:၁၀၊သု၊ ၁:၇။11 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ ငါ့​ကို​အ​မှီ​ပြု၍၊ သင်၏​နေ့​ရက်​ကာ​လ​နှင့် အ​သက်​အ​ပိုင်း​အ​ခြား နှစ်​ပေါင်း​ကာ​လ​တိုး​ပွား​လိမ့်​မည်။ 12 သင်​သည် ပ​ညာ​ရှိ​လျှင်၊ ကိုယ်​တိုင်​အ​ကျိုး​ကို ခံ​ရ​လိမ့်​မည်။ မ​ထီ​မဲ့​မြင်ပြု​လျှင် ကိုယ်​တိုင်​သာ​အ​ပြစ်​ကို​ခံ​ရ​လိမ့်​မည်။

13 မိုက်​သော​မိန်း​မ​သည် စ​ကား​သံ​ကျယ်၍ ဉာဏ်​တိမ်​သ​ဖြင့် အ​လျှင်း​မ​သိ​တတ်။ 14 မိ​မိ​အိမ်​တံ​ခါး​နား​တွင် မြို့​မြင့်​ရာ​အ​ရပ် အ​နေ​အ​ထိုင်​ပေါ်​မှာ​ထိုင်​လျက်၊ 15 လမ်း၌​တည့်​တည့် ခ​ရီး​သွား​သော​သူ​တို့​ကို​ခေါ်၍၊ 16 ဉာဏ်​တိမ်​သော​သူ​သည် ဤ​အ​ရပ်​သို့​ဝင်​စေ။ အို ပ​ညာ​မ​ရှိ​သော​သူ၊ 17 ခိုး​သော​ရေ​သည်​ချို၏။ တိတ်​ဆိတ်​စွာ​စား​သော​မုန့်​လည်း​မြိန်​သည်​ဟု ဆို​တတ်၏။ 18 ထို​အ​ရပ်၌ သင်္ချိုင်း​သား​ရှိ​ကြောင်း၊ ထို​မိန်း​မ၏​ဧည့်​သည်​တို့​သည် မ​ရ​ဏ​နိုင်​ငံ​အ​နက်​ဆုံး၌​နေ​ကြောင်း​ကို ထို​ယောက်ျား​သည် မ​သိ​မ​မှတ်။