Lucas 1
CXar multaj jam entreprenis arangxi historion pri la faktoj, kiuj estas konstatitaj inter ni,
kiel ilin transdonis al ni tiuj, kiuj de la komenco vidis mem kaj estis administrantoj de la vorto,
sxajnis bone ankaux al mi, esplorinta cxion atente de la komenco, skribi en ordo al vi, plej eminenta Teofilo,
por ke vi povu scii la certecon pri la aferoj, pri kiuj vi estas instruita.
En la tagoj de Herodo, regxo de Judujo, estis pastro nomata Zehxarja, el la dejxora grupo de Abija; kaj li havis edzinon el la filinoj de Aaron, kaj sxia nomo estis Elizabeto.
Kaj ambaux estis justaj antaux Dio, irantaj laux cxiuj ordonoj kaj instruoj de la Eternulo sen riprocxo.
Kaj ili ne havis infanon, cxar Elizabeto estis senfrukta, kaj ili ambaux estis en profunda agxo.
Kaj dum li plenumis sian pastradon antaux Dio en la vico de sia grupo,
laux la kutimo de la pastra ofico estis lia loto eniri en la sanktejon de la Eternulo kaj incensadi.
Kaj la tuta amaso de la popolo pregxis ekstere dum la horo de la incensado.
Kaj aperis antaux li angxelo de la Eternulo, staranta dekstre de la altaro de incensado.
Kaj Zehxarja maltrankviligxis, kiam li vidis lin, kaj sur lin falis timo.
Sed la angxelo diris al li:Ne timu, Zehxarja; cxar via pregxo estas auxdita, kaj via edzino Elizabeto naskos al vi filon, kaj vi donos al li la nomon Johano.
Kaj vi havos gxojon kaj felicxon, kaj multaj gxojos pro lia naskigxo.
CXar li estos granda antaux la Sinjoro, kaj li ne trinkos vinon nek ebriigajxon; kaj li estos plena de la Sankta Spirito jam de la ventro de sia patrino.
Kaj multajn el la filoj de Izrael li turnos al la Eternulo, ilia Dio.
Kaj li iros antaux Lia vizagxo en la spirito kaj potenco de Elija, por turni la korojn de la patroj al la infanoj kaj la malobeemajn al la sagxeco de la justuloj, por pretigi por la Sinjoro popolon preparitan.
Kaj Zehxarja diris al la angxelo:Per kio mi scios tion? cxar mi estas maljunulo, kaj mia edzino havas profundan agxon.
Kaj la angxelo responde diris al li:Mi estas Gabriel, kiu staras antaux Dio; kaj mi estas sendita, por paroli al vi kaj fari al vi tiun bonan sciigon.
Kaj jen vi silentos kaj estos ne kapabla paroli, gxis la tago, kiam tio okazos, cxar vi ne kredis miajn vortojn, kiuj plenumigxos siatempe.
Kaj la popolo atendis Zehxarjan, kaj miris pro lia restado en la sanktejo.
Kaj kiam li elvenis, li ne povis paroli al ili; kaj ili eksciis, ke li vidis vizion en la sanktejo; kaj li faradis signojn al ili, kaj restis muta.
Kaj kiam finigxis la tagoj de lia pastrado, li foriris en sian domon.
Kaj post tiuj tagoj lia edzino Elizabeto gravedigxis, kaj kasxis sin kvin monatojn, dirante:
Tiamaniere agis la Eternulo rilate al mi en la tagoj, kiam Li favore rigardis min, por forpreni mian riprocxon inter homoj.
Kaj en la sesa monato la angxelo Gabriel estis sendita de Dio en urbon de Galileo, nomatan Nazaret,
al virgulino fiancxinigita kun viro, kies nomo estis Jozef, el la domo de David; kaj la nomo de la virgulino estis Maria.
Kaj li venis al sxi, kaj diris:Saluton al vi la grace favorita, la Eternulo estas kun vi.
Sed sxi tre maltrankviligxis cxe tiu diro, kaj konsideris, kia povas esti tiu saluto.
Kaj la angxelo diris al sxi:Ne timu, Maria; cxar vi trovis gracon antaux Dio.
Kaj jen vi gravedigxos en via ventro kaj naskos filon, kaj vi nomos lin JESUO.
Li estos granda, kaj estos nomata Filo de la Plejaltulo; kaj Dio, la Eternulo, donos al li la tronon de lia patro David;
kaj li regxos super la domo de Jakob eterne, kaj lia regno ne havos finon.
Kaj Maria diris al la angxelo:Kiel estos tio, cxar mi ne konas viron?
Kaj la angxelo responde diris al sxi:La Sankta Spirito venos sur vin, kaj la potenco de la Plejaltulo superombros vin; pro kio ankaux la naskotajxo estos nomata sankta, la Filo de Dio.
Kaj jen via parencino Elizabeto ankaux gravedigxis je filo en sia maljuneco, kaj la nuna monato estas la sesa por sxi, kiun oni nomis senfrukta.
CXar cxe Dio nenio estas neebla.
Kaj Maria diris:Jen la sklavino de la Eternulo; estu al mi laux via diro. Kaj la angxelo foriris de sxi.
Kaj en tiuj tagoj Maria levigxis kaj senprokraste vojagxis en la montan regionon, en urbon de Judujo;
kaj enirinte en la domon de Zehxarja, sxi salutis Elizabeton.
Kaj kiam Elizabeto auxdis la saluton de Maria, la infaneto eksaltis en sxia ventro; kaj Elizabeto plenigxis de la Sankta Spirito,
kaj sxi levis sian vocxon per lauxta krio, kaj diris:Benata vi estas inter virinoj, kaj benata estas la frukto de via ventro.
Kaj pro kio okazas al mi cxi tio, ke la patrino de mia Sinjoro venas al mi?
CXar jen kiam la vocxo de via saluto venis en miajn orelojn, la infaneto gxoje eksaltis en mia ventro.
Kaj felicxa estas sxi, kiu kredis, cxar plenumigxos tio, kio estas dirita al sxi de la Eternulo.
Kaj Maria diris: Mia animo altigas la Eternulon,
Kaj mia spirito gxojis en Dio, mia Savanto,
CXar Li rigardis la humilecon de Sia sklavino; CXar jen de nun cxiuj generacioj nomos min felicxa.
CXar la Potenculo faris al mi grandajxojn, Kaj sankta estas Lia nomo.
Kaj Lia boneco estas por cxiuj generacioj Al tiuj, kiuj Lin timas.
Li montris forton per Sia brako, Li dispelis fierulojn en la penso de ilia koro.
Li malaltigis potenculojn de iliaj tronoj, Kaj Li altigis humilulojn.
Malsatulojn Li plenigis per bonajxo, Kaj ricxulojn Li forsendis malplenaj.
Li helpis Sian servanton Izrael, Memorante Sian korfavoron.
Kiel Li parolis al niaj patroj, Al Abraham kaj al lia idaro eterne.
Kaj Maria logxis cxi sxi tri monatojn, kaj reiris al sia domo.
Kaj venis por Elizabeto la tempo, en kiu sxi devis naski; kaj sxi naskis filon.
Kaj sxiaj najbaroj kaj sxiaj parencoj auxdis, ke la Eternulo pligrandigis Sian bonecon al sxi; kaj ili gxojis kun sxi.
Kaj en la oka tago oni venis, por cirkumcidi la infaneton; kaj ili eknomis lin Zehxarja, laux la nomo de lia patro.
Kaj lia patrino responde diris:Tute ne; sed li estos nomata Johano.
Kaj ili diris al sxi:El via parencaro estas neniu, kiu estas nomata per tiu nomo.
Kaj ili faris signojn al lia patro pri tio, kiel li volas, ke li estu nomata.
Kaj li petis tabuleton, kaj skribis jene:Lia nomo estas Johano. Kaj cxiuj miris.
Kaj tuj lia busxo malfermigxis, kaj lia lango liberigxis; kaj li parolis, glorante Dion.
Kaj timo venis sur cxiujn, kiuj logxis cxirkaux ili, kaj tra la tuta monta regiono de Judujo disvastigxis rakonto pri cxio tio.
Kaj cxiuj auxdantoj konservis tion en sia koro, dirante:Kia do estos cxi tiu knabeto? CXar la mano de la Eternulo estis kun li.
Kaj lia patro Zehxarja plenigxis de la Sankta Spirito, kaj profetis, dirante:
Benata estu la Eternulo, la Dio de Izrael, CXar Li vizitis Sian popolon kaj faris por ili elacxeton,
Kaj levis kornon de savo por ni En la domo de Sia servanto David,
Kiel Li parolis per la busxo de Siaj sanktaj profetoj, de post la komenco de la mondo,
Savadon el niaj malamikoj kaj el la mano de cxiuj niaj malamantoj;
Por montri Sian bonecon cxe niaj patroj, Kaj por memori Sian sanktan interligon;
La jxuron, kiun Li jxuris al nia patro Abraham;
Ke Li donos al ni, ke, liberigite el la mano de niaj malamikoj, Ni servu Lin sentime,
En sankteco kaj justeco antaux Li cxiujn niajn tagojn.
Kaj vi, infano, estos nomata profeto de la Plejaltulo, CXar vi iros antaux la vizagxo de la Sinjoro, por pretigi liajn vojojn,
Por doni al lia popolo scion de savo En la pardonado de iliaj pekoj,
Pro la kompata koro de nia Dio, Per kiu nin vizitis la sunlevigxo de supre,
Por lumi sur tiujn, kiuj sidas en mallumo kaj en la ombro de morto, Por gvidi niajn piedojn en la vojojn de paco.
Kaj kreskis la infano kaj fortigxis en spirito, kaj estis en la dezertoj gxis la tago de sia ekmontrigxo al Izrael.
Plusieurs ayant entrepris d'écrire l'histoire des choses dont la vérité a été pleinement établie parmi nous;
Selon que nous les ont transmises ceux qui dès le commencement les ont vues eux-mêmes, et qui ont été les ministres de la Parole;
J'ai cru aussi, très excellent ami de Dieu, que je devais te les écrire par ordre, moi qui les ai toutes examinées avec soin;
Afin que tu reconnaisses la certitude des choses dont tu as été instruit.
Au temps d'Hérode, roi de Judée, il y avait un sacrificateur nommé Zacharie, du rang d'Abia; sa femme était de la race d'Aaron, et elle s'appelait Élisabeth.
Ils étaient tous deux justes devant Dieu, et ils suivaient tous les commandements et toutes les ordonnances du Seigneur, d'une manière irréprochable.
Ils n'avaient point d'enfants, parce qu'Élisabeth était stérile, et qu'ils étaient tous deux avancés en âge.
Or, il arriva comme Zacharie faisait les fonctions de sacrificateur devant Dieu, selon l'ordre de son rang,
Qu'il lui échut par le sort, selon la coutume de la sacrificature, d'entrer dans le temple du Seigneur, pour y offrir les parfums.
Et toute la multitude du peuple était dehors en prières, à l'heure des parfums.
Alors un ange du Seigneur lui apparut, se tenant debout au côté droit de l'autel des parfums.
Et Zacharie le voyant, fut troublé, et la frayeur le saisit.
Mais l'ange lui dit: Zacharie, ne crains point; car ta prière est exaucée, et Élisabeth ta femme t'enfantera un fils, et tu lui donneras le nom de Jean.
Il sera pour toi un sujet de joie et de ravissement, et plusieurs se réjouiront de sa naissance.
Car il sera grand devant le Seigneur; il ne boira ni vin, ni boisson forte, et il sera rempli du Saint-Esprit dès le sein de sa mère;
Il convertira plusieurs des enfants d'Israël au Seigneur leur Dieu,
Et il marchera devant lui dans l'esprit de la puissance d'Élie, pour tourner les cœurs des pères vers les enfants, et les rebelles à la sagesse des justes, afin de préparer au Seigneur un peuple bien disposé.
Et Zacharie dit à l'ange: A quoi connaîtrai-je cela? Car je suis vieux, et ma femme est avancée en âge?
Et l'ange lui répondit: Je suis Gabriel (la force de Dieu), qui assiste devant Dieu; et j'ai été envoyé pour te parler et t'annoncer ces bonnes nouvelles.
Et voici, tu vas devenir muet, et tu ne pourras parler jusqu'au jour où ces choses arriveront, parce que tu n'as pas cru à mes paroles, qui s'accompliront en leur temps.
Cependant, le peuple attendait Zacharie, et s'étonnait de ce qu'il tardait si longtemps dans le temple.
Et quand il fut sorti, il ne pouvait leur parler, et ils connurent qu'il avait eu une vision dans le temple, parce qu'il le leur faisait entendre par des signes; et il demeura muet.
Et lorsque les jours de son ministère furent achevés, il s'en alla en sa maison.
Quelque temps après, Élisabeth sa femme conçut; elle se cacha durant cinq mois, et disait:
C'est là ce que le Seigneur a fait en ma faveur, au jour où il a jeté les yeux sur moi, pour ôter mon opprobre du milieu des hommes.
Or, au sixième mois, Dieu envoya l'ange Gabriel dans une ville de Galilée,
appelée Nazareth, à une vierge fiancée à un homme nommé Joseph, de la maison de David; et cette vierge s'appelait Marie.
Et l'ange étant entré auprès d'elle, lui dit: Je te salue, toi qui as été grandement favorisée; le Seigneur est avec toi; tu es bénie entre les femmes.
Et ayant vu l'ange, elle fut troublée de son discours, et elle pensait en elle-même ce que pouvait être cette salutation.
Alors l'ange lui dit: Marie, ne crains point, car tu as été favorisée devant Dieu.
Et tu concevras et tu enfanteras un fils, et tu appelleras son nom JÉSUS.
Il sera grand, et sera appelé Fils du Très-Haut, et le Seigneur Dieu lui donnera le trône de David son père.
Il régnera éternellement sur la maison de Jacob, et il n'y aura point de fin à son règne.
Alors Marie dit à l'ange: Comment cela se fera-t-il, puisque je ne connais point d'homme?
Et l'ange lui répondit: Le Saint-Esprit viendra sur toi, et la puissance du Très-Haut te couvrira de son ombre; c'est pourquoi aussi le saint enfant qui naîtra de toi sera appelé le Fils de Dieu.
Et voilà, Élisabeth ta parente a aussi conçu un fils en sa vieillesse; et c'est ici le sixième mois de celle qui était appelée stérile.
Car rien n'est impossible à Dieu.
Et Marie dit: Voici la servante du Seigneur; qu'il me soit fait selon ta Parole. Et l'ange se retira d'auprès d'elle.
Alors Marie se leva, et s'en alla en hâte au pays des montagnes, dans une ville de Juda.
Et étant entrée dans la maison de Zacharie, elle salua Élisabeth.
Et aussitôt qu'Élisabeth eut entendu la salutation de Marie, le petit enfant tressaillit dans son sein, et Élisabeth fut remplie du Saint-Esprit.
Et élevant la voix, elle s'écria: Tu es bénie entre les femmes, et le fruit de ton sein est béni.
Et d'où me vient ceci, que la mère de mon Seigneur vienne me visiter?
Car la voix de ta salutation n'a pas aussitôt frappé mes oreilles, que le petit enfant a tressailli de joie dans mon sein.
Et heureuse est celle qui a cru; car les choses qui lui ont été dites de la part du Seigneur auront leur accomplissement.
Alors Marie dit: Mon âme magnifie le Seigneur,
Et mon esprit se réjouit en Dieu mon Sauveur;
Parce qu'il a regardé la bassesse de sa servante. Et voici désormais tous les âges me diront bienheureuse.
Car le Tout-Puissant m'a fait de grandes choses; son nom est saint;
Et sa miséricorde s'étend d'âge en âge sur ceux qui le craignent.
Il a déployé la force de son bras; il a dissipé les desseins que les orgueilleux formaient dans leur cœur;
Il a détrôné les puissants, et il a élevé les petits;
Il a rempli de biens ceux qui avaient faim, et il a renvoyé les riches à vide.
Il a pris en sa protection Israël son serviteur;
Et comme il en avait parlé à nos pères, il s'est souvenu de sa miséricorde envers Abraham et sa postérité pour toujours.
Et Marie demeura avec elle environ trois mois; puis elle s'en retourna en sa maison.
Or, le terme d'Élisabeth étant venu, elle enfanta un fils.
Et ses voisins et ses parents, ayant appris que le Seigneur avait fait éclater sa miséricorde en sa faveur, s'en réjouissaient avec elle.
Et étant venus le huitième jour pour circoncire le petit enfant, ils l'appelaient Zacharie, du nom de son père.
Mais sa mère prit la parole et dit: Non, mais il sera nommé Jean.
Ils lui dirent: Il n'y a personne dans ta parenté qui soit appelé de ce nom.
Alors ils demandèrent par signe à son père comment il voulait qu'il fût nommé.
Et Zacharie ayant demandé des tablettes, écrivit ces mots: Jean est son nom; et ils en furent tous surpris.
A l'instant sa bouche s'ouvrit, sa langue fut déliée, et il parlait en bénissant Dieu.
Et tous leurs voisins furent remplis de crainte, et toutes ces choses se divulguèrent par tout le pays des montagnes de Judée.
Et tous ceux qui les entendirent, les conservèrent dans leur cœur, et disaient: Que sera donc ce petit enfant? Et la main du Seigneur était avec lui.
Alors Zacharie son père fut rempli du Saint-Esprit, et il prophétisa, en disant:
Béni soit le Seigneur, le Dieu d'Israël, de ce qu'il a visité et racheté son peuple,
Et de ce qu'il nous a suscité un puissant Sauveur, dans la maison de David son serviteur;
Comme il en avait parlé par la bouche de ses saints prophètes, depuis longtemps;
De ce qu'il nous a délivrés de nos ennemis, et de la main de tous ceux qui nous haïssent,
Pour exercer sa miséricorde envers nos pères, et se souvenir de sa sainte alliance,
Savoir du serment qu'il avait fait à Abraham notre père,
De nous accorder que, étant délivrés de la main de nos ennemis, nous le servirions sans crainte,
Dans la sainteté et dans la justice, en sa présence, tous les jours de notre vie.
Et toi, petit enfant, tu seras appelé le prophète du Très-Haut; car tu marcheras devant la face de l'Éternel, pour préparer ses voies,
Afin de donner la connaissance du salut à son peuple, dans la rémission de leurs péchés,
Par les entrailles de la miséricorde de notre Dieu, par lesquelles le soleil levant nous a visités d'en haut;
Pour éclairer ceux qui sont assis dans les ténèbres et dans l'ombre de la mort, et pour conduire nos pas dans le chemin de la paix.
Et le petit enfant croissait et se fortifiait en esprit; et il demeura dans les déserts jusqu'au jour où il devait être manifesté à Israël.