Vida eterna: o que a Bíblia promete a quem crê
Vida eterna: o que a Bíblia promete a quem crê
Pensar na morte aperta o peito — a sua ou a de alguém que você ama. A Bíblia não finge que isso é pequeno; ela responde com uma promessa que começa hoje, não só depois do túmulo.
Adalese so, o Devel edobor volinđa e manušen taro sveto da dinđa ple jekhore Čhave, da svako kova verujini ano leste te na merel, nego te ovel le večno dživdipe.(Jovan 3:16)
Esse versículo tira a vida eterna do campo do merecimento e coloca no do presente: é Deus dando, não você conquistando. Se o medo é de "não ser bom o bastante", é aqui que ele começa a perder força.
O Isus phenđa laće: "Me injum o uštiba taro mule hem o dživdipe. Ko verujini ana mande, čak hem te merel, ka živini. Hem svako kova živini hem verujini ana mande, nikad naka merel. Verujineja li ano adava?"(Jovan 11:25,26)
Jesus disse isso diante de um túmulo, para uma irmã em luto. Serve para você saber que a morte de quem crê não é ponto final — é passagem, e quem garante é quem saiu da própria sepultura.
Me dava len večno dživdipe hem on nikad naka meren. Niko naka čorel len mle vastendar.(Jovan 10:28)
Quando a dúvida é "e se eu perder isso?", este versículo responde que a mão que segura não é a sua. Você não está pendurado pelos próprios dedos.
Onde está a certeza
Esperança sem certeza vira ansiedade. Estas passagens foram escritas justamente para dar chão.
A akavai adava svedočanstvo: o Devel dinđa amen večno dživdipe, hem adavai dživdipe ano lesoro Čhavo. Kas isi e Čhave, isi le dživdipe. Kas nane e Čhave e Devlesere, nane le dživdipe.(1. Jovan 5:11,12)
João escreveu isso para que a gente saiba, não para que fique torcendo. A vida eterna não é um prêmio lá na frente: quem tem o Filho já tem.
Adalese so, uverime injum da ni o meriba, ni o dživdipe, ni o anđelja, ni o poglavarstvija, ni i sadašnjost, ni i budućnost, niti bilo savo zoralipe, ni o učipe ni o hor, ni bilo so aver soi stvorime, našti te ciden amen e Devlesere mangipnastar savoi ano amaro Gospod Hrist Isus.(Rimljanenđe 8:38,39)
Paulo coloca a morte na lista — e a risca. Para quem acorda de madrugada com medo de ficar longe de Deus, este texto fecha a porta por onde o medo entra.
Para quem está de luto
Crer em Jesus não tira a dor de perder alguém. Mas muda o que a dor significa.
Na mangaja te oven ano bidžandipe, phraljalen, so ka ovel okolencar kola mule, te na tugujinen sar avera kolen nane nada. Adalese so, te verujinaja da o Isus mulo hem uštino taro mule, verujinaja hem da o Devel oleja ka vazdel okolen kola mule verujindoj ano leste.(1. Solunjanenđe 4:13,14)
Paulo não manda parar de chorar; ele muda a tristeza de lugar. Você pode sentir a falta inteira e, ao mesmo tempo, não carregar a tristeza de quem acha que acabou.
Davi não diz que o vale fica claro — diz que ele não está sozinho nele. É o versículo para o dia em que você precisa atravessar e não sabe de onde virá a força.
Te živinaja, zako Gospod živinaja, hem te meraja, zako Gospod meraja. Znači, bilo te živina ili te mera, pripadinaja e Gospodese.(Rimljanenđe 14:8)
Isto tira o "e se" da mesa: não existe cenário, nem a morte, em que você deixa de pertencer ao Senhor. É para quem vive tentando controlar o que não controla.
O dia em que a morte acaba
A Bíblia não chama a morte de "natural". Ela a chama de inimiga — e conta como a história dela termina.
"Meriba, kaj akana ti pobeda?
Meriba, kaj akana to zoralipe saveja dukhaveja?"
O meriba lela plo zoralipe taro greh, a o greh lela plo zoralipe taro Zakoni. Ali, hvala e Devlese kova dela amen pobeda prekalo amaro Gospod Isus Hrist.(1. Korinćanenđe 15:55-57)
Paulo provoca a morte como quem olha para um inimigo já derrotado. Para quem tem medo dela, isto a coloca no tamanho certo: ela ainda machuca, mas já perdeu.
I šunđum zoralo glaso taro prestolje sar vaćeri: "Ače, e Devlesoroi šatori maškaro manuša hem ka živini olencar, a on ka oven lesoro narodo, hem korkoro o Devel ka ovel olencar hem ka ovel lengoro Devel! Ov ka kosel svako asvi lengere jaćhendar hem više naka ovel meriba, ni tuga, ni rojba, ni dukh, adalese so nakhlo okova so inele angleder."(Otkrivenje 21:3,4)
É para onde tudo isto aponta: um dia sem velório, sem hospital, sem despedida. Deus mesmo enxugando o rosto de quem chorou — o seu inclusive.
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.