Adultério na Bíblia: o que diz o Antigo Testamento e Jesus

14 Ня будзеш чужаложыць.(Выхад 20:14)

20 Не ўваходзь да жонкі бліжняга твайго, выліваючы насеньне; праз гэта [станешся] ты нячысты.(Лявіт 18:20)

10 Калі хто будзе чужаложыць з жонкай бліжняга свайго, сьмерцю памрэ і чужаложнік, і чужаложніца.(Лявіт 20:10)

27 Ці схавае хто агонь у запазуху, каб не загарэлася адзеньне ягонае?

28 Ці можа хто хадзіць па распаленым вугольлі, не апёкшы ступняў сваіх?

29 Так і той, хто ўваходзіць да жонкі бліжняга свайго, хто дакранаецца да яе, не пазьбегне кары.(Прыповесьці 6:27-29)

32 Хто чужаложыць з жанчынаю, той бязглузды; загубіць душу сваю той, хто гэтак чыніць.

33 Біцьцё і сорам знойдзе ён сабе, і ганьба яго ня змыецца,

34 бо рэўнасьць раз’юшвае мужа, і не пашкадуе ён у дзень помсты,

35 ня гляне ён на ніякую аднагароду і адкіне дары, хоць іх павялічыш.(Прыповесьці 6:32-35)

27 Вы чулі, што сказана старадаўнім: "Не чужалож".

28 А Я кажу вам, што ўсякі, хто глядзіць на жанчыну, жадаючы яе, ужо чужаложыць з ёю ў сэрцы сваім.(Мацьвея 5:27,28)

19 Бо з сэрца выходзяць злыя думкі, забойствы, распуснасьць, чужалоства, крадзяжы, фальшывыя сьведчаньні, блюзьнерствы.(Мацьвея 15:19)

32 А Я кажу вам: хто разлучаецца з жонкаю сваёю не з прычыны распусты, той робіць яе чужаложніцай, і хто жэніцца з разьведзенай, той чужаложыць.(Мацьвея 5:32)

11 І кажа ім: «Хто пакіне жонку сваю і ажэніцца з іншай, той чужаложыць з ёю.

12 І калі жонка пакіне мужа свайго і пойдзе за іншага — чужаложыць».(Марка 10:11,12)

18 Кожны, хто разводзіцца з жонкаю сваёю і жэніцца з другой, чужаложыць, і кожны, хто жэніцца з разьведзенай з мужам, чужаложыць.(Лукі 16:18)

4 кажуць Яму: «Настаўнік, гэтая жанчына злоўленая на чужалостве.

5 Майсей жа ў Законе загадаў нам гэткіх каменаваць. А Ты што скажаш?»

6 Казалі ж яны гэта, спакушаючы Яго, каб мець у чым абвінаваціць Яго. А Ісус, нізка нахіліўшыся, пісаў пальцам на зямлі.

7 Калі ж яны працягвалі пытацца ў Яго, Ён, выпрастаўшыся, сказаў ім: «Хто з вас бязгрэшны, няхай першы кіне камень у яе».

8 І, зноў нізка нахіліўшыся, пісаў на зямлі.

9 Яны ж, пачуўшы гэтае і дакараныя сумленьнем, павыходзілі адзін за адным, пачаўшы ад старшыняў, аж да апошніх. І застаўся адзін Ісус і жанчына, што стаяла пасярэдзіне.

10 Ісус выпрастаўся, і, ня бачачы нікога, акрамя жанчыны, сказаў ёй: «Жанчына! Дзе тыя, хто абвінавачваў цябе? Ніхто не асудзіў цябе?»

11 Яна сказала: «Ніхто, Госпадзе!» Ісус жа сказаў ёй: «І Я не асуджаю цябе; ідзі і больш не грашы».(Яна 8:4-11)

18 Бо дом яе нахіліўся да сьмерці, і шлях ейны — да мёртвых;

19 усе, хто да яе ўваходзяць, назад не вяртаюцца і не знаходзяць сьцежак жыцьця.(Прыповесьці 2:18,19)

3 Бо вусны распусьніцы ацякаюць мёдам, і паднябеньне яе мякчэйшае за алей,

4 але канец яе горкі, як палын, і востры, як меч двусечны.

5 Ногі ейныя да сьмерці зыходзяць, а стопы ейныя на пекла абапіраюцца.

6 Як яна не разумее сьцежкі жыцьця, дык хістаюцца крокі яе, і ты ня можаш ведаць іх.

7 Дык вось цяпер, дзеці, паслухайце мяне, і не адыходзьцеся ад словаў вуснаў маіх.

8 Аддалі ад яе шлях твой, і не падыходзь да дзьвярэй дому яе,

9 каб не аддаць годнасьці тваёй іншым і гадоў тваіх — бязьлітаснаму,(Прыповесьці 5:3-9)

8 Аддалі ад яе шлях твой, і не падыходзь да дзьвярэй дому яе,

9 каб не аддаць годнасьці тваёй іншым і гадоў тваіх — бязьлітаснаму,

10 каб не сыцелі чужынцы з сілы тваёй, і з працы тваёй — у доме чужым.

11 І будзеш ты потым стагнаць, калі будуць зьняможаныя цела тваё і сілы твае.

12 І ты скажаш: «Чаму я зьненавідзеў настаўленьне, і сэрца маё ўзгардзіла дакараньнем.

13 Ня слухаў я голасу настаўнікаў маіх, і не прыхіляў я вуха майго да тых, што вучылі мяне.

14 Ледзь ня трапіў я ў вялікае няшчасьце сярод грамады і народу!»(Прыповесьці 5:8-14)

19 Яна — ланя ласкавая і сарна прыгожая, грудзі ейныя няхай напойваюць цябе ў-ва ўсякую часіну, у каханьні яе мей асалоду заўсёды.

20 Навошта табе, сыне мой, захапляцца распусьніцай і абдымаць улоньне чужаніцы?(Прыповесьці 5:19,20)

14 Вусны чужаніцы — глыбокая яма; на каго загневаўся ГОСПАД, той уваліцца туды.(Прыповесьці 22:14)

3 Бо гэта ёсьць воля Божая — сьвятасьць вашая, каб вы высьцерагаліся распусты,

4 каб кожны з вас умеў захоўваць сваё начыньне ў сьвятасьці і годнасьці,

5 а ня ў жарсьцях пажадлівасьці, як пагане, што ня ведаюць Бога;(1 Тэсалонцаў 4:3-5)

18 Уцякайце ад распусты. Усякі грэх, які робіць чалавек, ёсьць звонку цела, а распусьнік грашыць супраць уласнага цела.(1 Карыньцянаў 6:18)

16 А я кажу: хадзіце [паводле] духа і пажаданьняў цела ня будзеце спаўняць.

17 Бо цела жадае насупраць духу, а дух — насупраць целу: яны адзін аднаму працівяцца, каб вы рабілі ня тое, што б хацелі.(Галятаў 5:16,17)

19 А ўчынкі цела яўныя, яны ёсьць чужалоства, распуста, нячыстасьць, бессаромнасьць,

20 ідалапаклонства, чараўніцтва, варожасьць, сваркі, рэўнасьць, ярасьць, сварлівасьць, нязгода, герэзіі,

21 зайздрасьць, забойствы, п’янства, гулянкі і падобнае гэтаму. Гэта наперад кажу вам, як і раней казаў, што тыя, якія гэтак робяць, не ўспадкаемяць Валадарства Божага.(Галятаў 5:19-21)

4 Сужонства [няхай будзе] шанаванае ў-ва ўсіх і сужыцьцё беззаганнае; а распусьнікаў і чужаложнікаў будзе судзіць Бог.(Гебраяў 13:4)

4 Чужаложнікі і чужаложніцы! Ці вы ня ведаеце, што сяброўства са сьветам ёсьць варожасьць супраць Бога? Дык хто хоча быць сябрам сьвету, той робіцца ворагам Богу.(Якуба 4:4)

21 І Я даў ёй час, каб навярнулася ад распусты сваёй, і яна не навярнулася.

22 Вось, Я кідаю на ложак яе і тых, якія чужаложаць з ёю, — у вялікі прыгнёт, калі не навернуцца ад справаў сваіх,(Адкрыцьцё 2:21,22)