Agradecimento pela vida: o dom de respirar e existir
Redação Bíblia Online Publicado em
Agradecer pelo fôlego que você tem agora
Você está respirando agora — e isso já basta para começar a agradecer, mesmo que o dia tenha sido ruim. Os versículos abaixo começam por aí, pelo ar que entra, e vão até a vida que você recebeu em Cristo. O primeiro é o mais simples de todos.
Sun katei le awaraguabei, alawahalei Aburemei!
Alawaha huméi Aburemei!(Sálumu 150:6)
Esse é o último versículo do livro dos Salmos, e ele tira a gratidão do campo do sentimento. Você não precisa se sentir grato para começar: a única condição é estar respirando. Se o ar entrou agora, a condição está cumprida — o louvor pode vir antes do ânimo.
Buguya adügübalin sun núgubu;
buguya adügübalina turageirugu núguchu.
Alawaha numutibu, ladüga wéiritu nanigi,
ladüga wéiriguti katei le badügübei.
Chouru numuti lira!
Maramudagunti lafaragadagun núgubu buéi
sun meha nadügǘnbei aramudaguarügü,
sun meha nadügǘnbei lidan lilulin-agei múa.
Ariha lumuti bagu ladügǘn núgubu;
bürüwañu liña meha sun le tidan biliburun.
Arufuda baali meha átiribei lan dan nabagaridun
dan meha le miábingubeigidina ubouagun.(Sálumu 139:13-16)
Davi olha para a própria origem e não encontra acaso em lugar nenhum. Para quem se sente só mais um na fila, esse salmo devolve o tamanho certo: antes de alguém saber o seu nome, Deus já estava tecendo você. A sua existência foi querida, não tolerada.
Neremuhaba lun Nabureme sun wínwangidina lan,
neremuhaba lun Nubungiute lidan sun nibagari.
Labusenradügü hamuga Nabureme lagundaarun lau nisaminan
ladüga lídanrügüñein nadarirei nugundan.(Sálumu 104:33,34)
O Salmo 104 passa trinta versículos admirando a criação — mar, montes, animais — e só no fim o salmista decide o que fazer com a vida dele. Esse par de versículos transforma o obrigado de hoje numa decisão para o resto dos anos. E mostra que pensar em Deus no caminho do trabalho já conta: é meditação que agrada a ele.
Este artigo faz parte de Versículos por Tema Versículos para Enviar
Quando você quase não estava mais aqui
Tem gente que agradece pela vida porque sabe o que é quase perdê-la. Se você saiu de um hospital, de um acidente ou de um tempo em que não via saída, estes três foram escritos por quem passou por algo parecido.
Nabureme alawaha numutibu,
ladüga sefu bumutina,
lugundun mígiruntibu lun héherahan náganiñu nau.
Nabureme, Nubungiute,
amuriahatina buma lun bíderagunina,
aba bareidaguagüdünina;
sefu bumutina lídangiñe óunweni;
rútibu ibagari nun,
sefu bumutina luéi nounwen.(Sálumu 30:1-3)
Davi escreve depois de ter chegado perto da morte — ele mesmo fala de sepultura e abismo. O salmo dá palavras a quem voltou: você não precisa explicar tudo o que aconteceu, só reconhecer de quem veio o socorro. Clamou, e foi atendido. A frase cabe inteira numa manhã de alta.
Ageindaguatibu nuéigiñe lidan náfaagun,
Aburemei, sefu bumuti nibagari.(Ayahuni 3:58)
Quem escreveu isso estava com Jerusalém em ruínas em volta — nada tinha se resolvido. O versículo libera você a agradecer no meio da bagunça, sem esperar que tudo se ajeite primeiro. A vida foi remida; o resto ainda está em obras, e mesmo assim dá para dizer obrigado. É o mesmo capítulo das misericórdias que se renovam a cada manhã: Lamentações 3.
Bulubudu bumutina chülǘ lumoun lébeha lilulin-agei barana,
sandiguatina nungua kamá hamuga ñéindügaadina!
Gama lumoun buguya Nabureme, Nubungiute,
aba besefurunina lídangiñe óunweni.
Dan le nasandirunbei luagu lídiña lan nibagari,
aba naritagun buagun Nabureme,
chülüti nafurieidun bumoun
tidoun bitenpulun to sánduboun.(Honasi 2:6,7)
Jonas estava dentro do peixe porque fugiu de Deus. Ele cavou o próprio buraco — e ainda assim, quando lembrou do Senhor, a oração chegou. Esse versículo é para quem foi ao fundo por erro próprio e acha que perdeu o direito de agradecer. Não perdeu. Deus trouxe a vida de volta sem pedir a explicação antes.
Agradecer pela vida comum: a comida, a casa, o dia
A maior parte da vida não é hospital nem milagre. É almoço, trabalho, conta paga, filho dormindo. A Bíblia manda agradecer exatamente aí.
Hadarirubei lubeiti sun éigini le lunbei hemegeiruni gama lumoun lárigiñeme heigin, kimule huguyame, lunti híchugun uéiriguni lun Wabureme le Hubungiute luagu múa buiti le líchugubei hun.(2 Lúrudu 8:10)
Moisés avisa o povo antes de entrar na terra boa: o perigo não é a fome, é a fartura — quando a mesa está cheia, a gente esquece quem encheu, e o capítulo continua dizendo isso em Deuteronômio 8:11-14. O versículo dá um horário para o seu obrigado: o fim da refeição. Um lugar e uma hora que você já tem todos os dias.
Subudi huméi luagu Aburemei lan Búngiubei;
ligía adügübaliwa, lani wagía;
lumutuniña wagía, lilügüniña mudún!
Higougu luagun lubenari,
belú humá lúbiñoun Bungiu
eremuheina uremu lánina eteingiruni.
Ru humá eteingiruni lun, alawaha huméi Bungiu!(Sálumu 100:3,4)
Esse salmo tira um peso das suas costas: você não se fez, e por isso não precisa se sustentar sozinho. A vida que você tenta administrar foi dada, e quem deu continua cuidando. Repare na ordem também — a gratidão é a porta de entrada, não o troco que a gente paga no fim.
Lubuidun san bínsiñehabu Bungiu!
Aramudaguatiña gürigia lábugiñe barüna!
Gufurumatiña le tímatimaati lau éigini gíbeti,
le tídangiñebei buban;
guragüda bumutiña lídangiñe aban duna semeeti.
Ladüga bídanñein lubuñe ibagari,
gayaraati warihini larugounga lidan bigemeri.(Sálumu 36:7-9)
Para quem anda esvaziado, esse trecho diz onde a vida nasce: não em você, mas numa fonte que não seca. Agradecer pela vida, então, é agradecer por ter onde beber. A imagem das asas é a de uma ave cobrindo os filhotes — você está vivo porque está coberto.
A vida que você recebeu em Cristo
Até aqui a gratidão foi pelo corpo, pelo prato, pelo dia. O Novo Testamento alarga a lista: tem uma vida que você ganhou em Cristo, e ela não depende de como foi a sua semana.
Ru wamá uéiriguni lun Bungiu, Lúguchi Wabureme Hesukrístu, lugundun lau lidan wamá aban luma Wabureme Hesukrístu, biní laadiwa lau sun luwuyeri abiniruni le siélugiñeti.(Éfesuna 1:3)
Paulo abre a carta aos efésios com uma frase de gratidão que, no grego, atravessa doze versículos sem parar. Esse versículo mostra que o que você tem em Cristo já foi dado — "abençoou", no passado. Você agradece pelo que está no seu nome, não pelo que ainda espera receber.
lun giñe heteingiruni Wáguchi Bungiu luagu aranse láadiwa lan lun weresibiruni wafanran lídangiñe le lunbei líchuguni houn lánigu lidan larugounga. Sefu lumutiwa Bungiu lídangiñe lubafu luburiga, aba líchuguniwa lidoun larúeihan Liráü le hínsiñebei lun, le asalbarubaliwa lau lounwen, chibalei wafigoun.
Lidan Kristu larihíwa Bungiu le marihínwabei, ligía ígiramaübei, le lóugiñebei sun katei le adügǘbei. Lídangiñe Kristu ladügei Bungiu sun katei le siélubei luma le ubouagubei, dandu burí katei le marihínbei kei le arihúabei. Lídangiñe Kristu ladügei arúeihani, gumadi, lúrudu burí luma burí ubafu, ani lun giñe Kristu ladügǘwa. Lubaragiñebei sun katei, aniheinhali meha Kristu; ani lau lubafu anihein lubéi sun katei lidan lubara.(Kolosana 1:12-17)
É o trecho mais longo da lista, e responde à pergunta que fica embaixo de toda gratidão pela vida: existir para quê? Criado "por ele e para ele" — a sua existência tem endereço. E o último versículo diz que tudo subsiste nele: você não foi criado uma vez e largado, está sendo sustentado agora. Vale ler em contexto, em Colossenses 1.
Teinki waña lun Bungiu, luagu rúhali lan aban óunwenbu idewesei woun le siñá wabéi adarira dimurei le buídurügüti ubuidun lun wadimurehan luagu!(2 Korintuna 9:15)
Paulo estava falando de uma oferta em dinheiro e, de repente, a gratidão transbordou para o maior presente de todos. A frase serve para quando as palavras não dão conta — você não precisa descrever o que recebeu para agradecer por isso. "Indescritível" já é a descrição.
Para dizer o obrigado em voz alta
Gratidão que fica só na cabeça evapora. Estes últimos ajudam a colocar na boca.
Nabureme,
busentina nalawahanibu tau sun nanigi,
abahüdagua aume luagu burí ubuiduni le badügübei.
Bungiu Íñuguti le ligibuagubei sun katei,
busentina nagúaragun buagu, buin lau ugundani;
busentina neremuhan uremu burí lidan biri!(Sálumu 9:1,2)
Davi não agradece em bloco; ele conta "todas" as maravilhas, uma por uma. O versículo convida você a fazer uma lista de verdade — nomes, datas, o que quase deu errado e não deu. "De todo o coração" é o contrário do obrigado automático.
Alawaha huméi Aburemei!
Nalawahabei Nabureme tau sun nuani.
Nalawahabei Nabureme sunme gabagari nan;
neremuhaba uremu lun Nubungiute sunme wínwangidina lan.(Sálumu 146:1,2)
Logo depois, esse salmo avisa que o fôlego das pessoas acaba e os planos delas morrem junto (Salmos 146:3-4) — por isso o louvor fica com quem não acaba. Para quem está mais velho ou mais cansado, o versículo dá uma medida: enquanto houver vida, há motivo. Não é preciso ter a energia de antes.
E o último. Paulo escreve a cristãos comuns — gente de casa, trabalho e família, como o fim do capítulo mostra — e deixa a gratidão sem exceção: sempre, por tudo, em nome de Jesus. Você não agradece porque mereceu a vida; agradece em nome de quem a garantiu.
Ru humá eteingiruni lun Bungiu Úguchili súnwandan luagu sun katei lidan liri Wabureme Hesukrístu.(Éfesuna 5:20)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.