Aliança

8 แล้วพระเจ้าพูดกับโนอาห์และลูกของเขาว่า 9 "บัดนี้เราทำพันธสัญญากับเจ้าและลูกหลานของเจ้า 10 ตลอดจนสัตว์ทุกตัวที่อยู่กับเจ้า ทั้งนก สัตว์ใช้งาน สัตว์ป่า และสัตว์ทั้งปวงที่ออกจากเรือ คือสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกนี้ 11 เราทำพันธสัญญากับเจ้าว่า จะไม่ให้น้ำท่วมทำลายชีวิตทั้งสิ้นอีก และจะไม่ให้น้ำท่วมทำลายโลกอีกต่อไป"

12 และพระเจ้ากล่าวว่า "นี่คือเครื่องหมายแห่งพันธสัญญาที่เราทำระหว่างเรากับเจ้า และสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่อยู่กับเจ้า เป็นพันธสัญญาไปทุกชั่วอายุคน 13 คือเราได้ตั้งรุ้งของเราไว้ในหมู่เมฆ เป็นเครื่องหมายแห่งพันธสัญญาระหว่างเรากับโลก

11 เราทำพันธสัญญากับเจ้าว่า จะไม่ให้น้ำท่วมทำลายชีวิตทั้งสิ้นอีก และจะไม่ให้น้ำท่วมทำลายโลกอีกต่อไป"

13 คือเราได้ตั้งรุ้งของเราไว้ในหมู่เมฆ เป็นเครื่องหมายแห่งพันธสัญญาระหว่างเรากับโลก

18 ในวันนั้นพระยาห์เวห์ทำพันธสัญญากับอับรามว่า "เราจะมอบดินแดนนี้แก่ลูกหลานของเจ้า ตั้งแต่วาดีแห่งอียิปต์จดแม่น้ำใหญ่คือยูเฟรติส 19 คือดินแดนของชาวเคไนต์ ชาวเคนัส ชาวขัดโมไนต์ 20 ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสซี ชาวเรฟาอิม 21 ชาวอาโมไรต์ ชาวคานาอัน ชาวเกอร์กาชี และชาวเยบุส"

3 อับรามจึงหมอบซบหน้าลง และพระเจ้าพูดกับเขาว่า 4 "สำหรับเรา นี่คือพันธสัญญาของเรากับเจ้า คือเจ้าจะเป็นบิดาของหลายชนชาติ 5 เขาจะไม่เรียกเจ้าว่าอับรามอีกต่อไป เจ้าจะมีชื่อว่าอับราฮัม เพราะเราให้เจ้าเป็นบิดาของชนหลายชาติ 6 เราจะให้เจ้ามีลูกหลานมากมาย เราจะให้หลายชนชาติเกิดมาจากเจ้า และกษัตริย์หลายองค์จะมาจากเจ้า 7 เราจะตั้งพันธสัญญาของเราไว้เป็นพันธสัญญานิรันดร์ระหว่างเรากับเจ้า และกับลูกหลานของเจ้าทุกรุ่นต่อไป เป็นพันธสัญญาว่าเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า และลูกหลานต่อมาของเจ้า 8 เราจะยกดินแดนคานาอันทั้งหมด คือที่เจ้าอาศัยอยู่อย่างคนต่างชาติในขณะนี้ ให้เป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์ของเจ้ากับลูกหลานสืบไป และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา"

9 แล้วพระเจ้าพูดกับอับราฮัมว่า "สำหรับเจ้า เจ้าจะต้องรักษาพันธสัญญาของเรา ทั้งตัวเจ้าและลูกหลานทุกรุ่นต่อไป 10 นี่คือพันธสัญญาของเรากับเจ้า และกับลูกหลานของเจ้า เป็นพันธสัญญาที่เจ้าต้องรักษา นั่นคือผู้ชายทุกคนในพวกเจ้าจะต้องเข้าสุหนัต 11 เจ้าต้องเข้าสุหนัต นี่จะเป็นเครื่องหมายพันธสัญญาระหว่างเรากับเจ้า

5 ในปีที่สิบสี่ เคโดร์ลาโอเมอร์กับบรรดากษัตริย์พันธมิตรจึงยกทัพมา และรบชนะชาวเรฟาอิมในอัชทาโรทคารนาอิม ชาวศูซิมในเขตฮาม ชาวเอมิมในชาเวห์คีริยาธาอิม

5 บัดนี้หากพวกเจ้าเชื่อฟังเราอย่างเต็มที่และรักษาพันธสัญญาของเรา แล้วเจ้าจะเป็นสมบัติล้ำค่าของเราจากท่ามกลางชนชาติทั้งปวง แม้ว่าทั้งโลกนี้เป็นของเรา

31 เราจะกำหนดพรมแดนของเจ้าจากทะเลแดงไปจนถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และจากทะเลทรายไปจนถึงแม่น้ำยูเฟรติส เราจะมอบชนชาติต่างๆ ในดินแดนนั้นไว้ในมือพวกเจ้า และเจ้าจะขับไล่พวกเขาออกไปให้พ้นหน้าเจ้า 32 เจ้าอย่าทำพันธสัญญาใดๆ กับพวกเขาหรือกับพระของเขา

10 แล้วพระยาห์เวห์พูดว่า "เราจะทำพันธสัญญากับเจ้าดังนี้คือ เราจะทำการอัศจรรย์ต่อหน้าชนชาติของเจ้าอย่างที่ไม่เคยทำต่อชนชาติใดในโลกมาก่อน ชนชาติที่เจ้าอยู่ด้วยจะเห็นกิจการอันน่าครั่นคร้ามที่เราผู้เป็นพระยาห์เวห์จะทำเพื่อเจ้า

28 โมเสสอยู่ที่นั่นกับพระยาห์เวห์เป็นเวลาสี่สิบวันสี่สิบคืน ไม่ได้กินหรือดื่มอะไรเลย และเขาจารึกข้อความแห่งพันธสัญญาคือ บัญญัติสิบประการลงบนแผ่นศิลาทั้งสองนั้น

13 พระองค์ประกาศพันธสัญญา คือบัญญัติสิบประการซึ่งพระองค์สั่งให้ท่านปฏิบัติตาม แล้วพระองค์ได้จารึกบัญญัตินั้นไว้บนศิลาสองแผ่น

9 ด้วยเหตุนี้จงรู้เถิดว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านนั้นเป็นพระเจ้า พระองค์เป็นพระเจ้าผู้สัตย์ซื่อ ผู้รักษาพันธสัญญาแห่งความรักของพระองค์ต่อคนที่รักพระองค์และปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ไปถึงพันชั่วอายุ

14 ฉะนั้นเมื่อประชาชนรื้อค่ายเพื่อข้ามแม่น้ำจอร์แดน บรรดาปุโรหิตก็หามหีบพันธสัญญานำหน้าพวกเขาไป 15 ขณะนั้นเป็นฤดูเก็บเกี่ยว ซึ่งน้ำในแม่น้ำจอร์แดนล้นตลิ่ง แต่ทันทีที่เท้าของปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญาแตะผิวน้ำตรงริมแม่น้ำ 16 น้ำทางต้นน้ำก็หยุดไหลแต่ตั้งขึ้นในระยะที่ไกลจนถึงบริเวณเมืองอาดัมใกล้ศาเรธาน ส่วนน้ำที่ไหลลงทะเลอาราบาห์ (นั่นคือทะเลตาย) ก็ขาดจากกันอย่างสิ้นเชิง ดังนั้นประชาชนจึงข้ามไปยังอีกฝั่งหนึ่งของแม่น้ำหน้าเมืองเยรีโค 17 ปุโรหิตผู้หามหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์หยุดยืนอยู่บนพื้นแห้งกลางแม่น้ำจอร์แดน ในขณะที่คนอิสราเอลทั้งชนชาติก็ข้ามไปบนพื้นแห้งจนครบทุกคน

17 จากนั้นเยโฮยาดาให้กษัตริย์และประชาชนทั้งปวงทำพันธสัญญาต่อพระยาห์เวห์ว่าพวกเขาจะเป็นประชาชนของพระยาห์เวห์ ทั้งให้กษัตริย์และประชาชนกระทำพันธสัญญาต่อกัน

3 เขายืนอยู่ข้างเสา เขารื้อฟื้นพันธสัญญาต่อหน้าพระยาห์เวห์ ถวายปฏิญาณที่จะติดตามพระยาห์เวห์ และปฏิบัติตามคำสั่ง ข้อกำหนด และกฎเกณฑ์ของพระองค์ด้วยสุดจิตสุดใจ เป็นการยืนยันใจความของพันธสัญญาที่เขียนไว้ในหนังสือนี้ แล้วประชาชนทั้งหมดก็ปฏิญาณเข้าร่วมในพันธสัญญา

6 ครั้งนั้นกษัตริย์โยรัมจึงออกจากสะมาเรีย และระดมทัพอิสราเอลทั้งหมด 7 และส่งสาส์นไปยังกษัตริย์เยโฮชาฟัทแห่งยูดาห์ มีใจความว่า "กษัตริย์โมอับกบฏต่อข้าพเจ้า ท่านจะช่วยข้าพเจ้ารบกับโมอับหรือไม่"

เยโฮชาฟัทตอบว่า "ข้าพเจ้าจะไปกับท่าน เราเป็นพวกเดียวกัน คนของข้าพเจ้าก็เหมือนเป็นคนของท่าน ม้าของข้าพเจ้าก็เหมือนเป็นม้าของท่าน"

16 โยนาธานจึงทำพันธสัญญาไว้กับครอบครัวของดาวิดว่า "ขอพระยาห์เวห์จัดการกับศัตรูของดาวิด" 17 แล้วโยนาธานขอให้ดาวิดสาบานอีกครั้งโดยอ้างความรักที่โยนาธานมีต่อดาวิด เพราะเขารักดาวิดเหมือนรักตนเอง

10 พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า 11 "ฟีเนหัสลูกชายเอเลอาซาร์ผู้เป็นลูกชายของปุโรหิตอาโรน เป็นคนที่หันโทสะของเราไปจากชาวอิสราเอล เนื่องจากเขาเหมือนกับเราที่กระตือรือร้นเพื่อจะปกป้องเกียรติของเรา เราจึงไม่นำจุดจบมาให้พวกเขาเหตุเพราะความกระตือรือร้นนั้น 12 ด้วยเหตุนี้จงบอกเขาว่าเราได้ตั้งพันธสัญญาแห่งสันติภาพกับเขา 13 เขากับลูกหลานจะได้ถือพันธสัญญาครองความเป็นปุโรหิตตลอดไป เนื่องจากเขามีใจกระตือรือร้นเพื่อเกียรติของพระเจ้าของเขา และได้ลบบาปให้ชาวอิสราเอล"

89 เมื่อโมเสสเข้าไปในเต็นท์นัดพบเพื่อพูดกับพระยาห์เวห์ เขาได้ยินเสียงพูดกับเขาจากฝาหีบซึ่งเป็นที่ลบล้างบาปเหนือหีบพันธสัญญาระหว่างเครูบทั้งสอง พระยาห์เวห์ได้พูดกับด้วยวิธีนี้

ไม้เท้าของอาโรนแตกหน่อ

1 พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า 2 "จงสั่งชาวอิสราเอล และให้ผู้นำแต่ละเผ่าทั้งสิบสองเผ่าเอาไม้เท้าประจำเผ่าตนมาให้เจ้า แล้วเขียนชื่อผู้นำแต่ละคนบนไม้เท้าประจำเผ่าตน 3 ไม้เท้าประจำเผ่าเลวีให้เขียนชื่ออาโรน เพราะต้องมีไม้เท้าหนึ่งอันสำหรับผู้นำเผ่าแต่ละคน 4 จงวางไม้เท้าเหล่านี้หน้าหีบพันธสัญญาในเต็นท์นัดพบที่ซึ่งเรามาพบเจ้า 5 ไม้เท้าของผู้ที่เราเลือกสรรจะแตกหน่อ และเราจะได้ไม่ต้องทนฟังเสียงชาวอิสราเอลพร่ำบ่นเจ้าตลอดเวลาอีก"

6 ดังนั้นโมเสสจึงแจ้งชาวอิสราเอล และผู้นำเผ่าต่างๆ ก็นำไม้เท้าสิบสองอันมามอบให้โมเสส คือไม้เท้าของผู้นำแต่ละคนและไม้เท้าของอาโรนก็รวมอยู่ในนั้น 7 โมเสสวางไม้เท้าเหล่านี้ต่อหน้าพระยาห์เวห์ในเต็นท์แห่งสักขีพยาน

8 วันรุ่งขึ้นเมื่อโมเสสเข้าไปในเต็นท์นั้น ก็พบว่าไม้เท้าของอาโรนตัวแทนเผ่าเลวีไม่เพียงแตกหน่อเท่านั้น แต่ยังผลิดอกออกผลอัลมอนด์ด้วย 9 โมเสสจึงนำไม้เท้าจากเบื้องหน้าพระยาห์เวห์มายังชาวอิสราเอลทั้งหมด พวกเขาพากันมองดู และผู้นำแต่ละคนรับไม้เท้าของตนคืนไป

10 พระยาห์เวห์พูดสั่งโมเสสว่า "จงนำไม้เท้าของอาโรนกลับไปวางหน้าหีบพันธสัญญา ให้เก็บรักษาไว้เป็นสิ่งเตือนใจพวกที่ชอบกบฏ ให้เลิกบ่นว่าเราเพื่อพวกเขาจะไม่ต้องตาย" 11 โมเสสก็ปฏิบัติตามที่พระยาห์เวห์สั่งทุกประการ

เอฮูด

12 อีกครั้งที่ชาวอิสราเอลทำสิ่งชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์ และเพราะเหตุนี้พระยาห์เวห์จึงให้กษัตริย์เอกโลนแห่งโมอับมีอำนาจเหนือคนอิสราเอล 13 เมื่อกษัตริย์เอกโลนได้ชาวอัมโมนและชาวอามาเลขมาสมทบ ก็ยกมาโจมตีคนอิสราเอล และยึดครองเมืองแห่งต้นอินทผลัมได้

31 พระยาห์เวห์ประกาศว่า "วันนั้นจะมาถึง

เมื่อเราจะทำพันธสัญญาใหม่

กับคนอิสราเอล

และกับคนยูดาห์

32 เป็นพันธสัญญาซึ่งไม่เหมือนพันธสัญญา

ที่เราทำไว้กับบรรพบุรุษของพวกเขา

เมื่อเราจูงมือพวกเขา

และนำออกมาจากดินแดนอียิปต์

เพราะพวกเขาละเมิดพันธสัญญาที่ทำไว้กับเรา

ทั้งที่เราเป็นสามีของพวกเขา"

พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

33 พระยาห์เวห์ประกาศว่า "นี่คือพันธสัญญาที่เราจะทำกับคนอิสราเอล

หลังจากสมัยนั้น

คือเราจะใส่กฎบัญญัติของเราในใจของเขา

จารึกบนหัวใจของพวกเขา

เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา

และเขาจะเป็นประชาชนของเรา

34 พวกเขาจะไม่สอนเพื่อนบ้าน

หรือพูดกันว่า ‘จงรู้จักพระยาห์เวห์’

เพราะพวกเขาทุกคนจะรู้จักเรา

ตั้งแต่ผู้น้อยที่สุดไปจนถึงผู้ใหญ่ที่สุด"

พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น

"เพราะเราจะอภัยความชั่วร้ายของเขา

และจะไม่จดจำบาปของเขาอีกต่อไป"

20 "พระยาห์เวห์พูดว่า ‘หากเจ้าเลิกล้มพันธสัญญาที่เรามีต่อกลางวันและกลางคืน จนทำให้วันและคืนไม่ได้มาถึงตามกำหนดเวลาปกติได้ 21 เมื่อนั้นคำมั่นสัญญาของเราที่ให้กับดาวิดผู้รับใช้ของเรา และชนเลวีซึ่งเป็นปุโรหิตปฏิบัติหน้าที่ต่อหน้าเรา ก็จะเลิกล้มได้เช่นกัน และดาวิดก็จะไม่มีเชื้อสายที่จะครองบัลลังก์ของเขาอีก

15 ด้วยเหตุนี้ พระคริสต์เป็นคนกลางของพันธสัญญาใหม่ เพื่อให้ผู้ที่พระเจ้าเรียกมานั้นจะได้รับมรดกนิรันดร์ตามสัญญา เพราะพระคริสต์ได้ตายเพื่อเป็นค่าไถ่ ปลดปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระจากบาปที่ก่อขึ้นภายใต้พันธสัญญาแรก

6 แต่พันธกิจที่พระเยซูได้รับนั้นยิ่งใหญ่เหนือพันธกิจของพวกเขา เหมือนกับพันธสัญญาซึ่งพระองค์เป็นสื่อกลางก็เหนือกว่าพันธสัญญาเดิม เนื่องจากพันธสัญญาใหม่นี้ตั้งอยู่บนคำสัญญาที่ดีกว่า

คำอวยพรและคำอำลา

20 ขอพระเจ้าแห่งสันติสุข ผู้ได้ให้พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ผู้เลี้ยงแกะที่ยิ่งใหญ่ ฟื้นขึ้นจากความตายโดยโลหิตแห่งพันธสัญญานิรันดร์นั้น 21 ให้ท่านพรั่งพร้อมด้วยสิ่งดีทุกอย่าง เพื่อทำตามความประสงค์ของพระองค์ และขอให้พระองค์ทำงานในเราตามที่พระองค์พอใจโดยทางพระเยซูคริสต์ ขอเกียรติสิริมีแด่พระองค์สืบไปเป็นนิตย์ อาเมน

6 พระองค์ทำให้เรามีความสามารถที่จะเป็นผู้รับใช้แห่งพันธสัญญาใหม่ ไม่ใช่ตามอักษรที่เขียนไว้ แต่โดยพระวิญญาณ เพราะตัวอักษรทำให้ตาย แต่พระวิญญาณให้ชีวิต

24 เรื่องนี้เป็นการเปรียบเทียบ คือ ผู้หญิงทั้งสองเป็นตัวแทนของพันธสัญญาสองฉบับ พันธสัญญาหนึ่งมาจากภูเขาซีนาย คือ นางฮาการ์ให้กำเนิดลูกทาส 25 ฮาการ์หมายถึงภูเขาซีนายในประเทศอาระเบียและตรงกับเยรูซาเล็มปัจจุบัน เพราะเธอกับลูกหลานเป็นทาสอยู่ 26 ส่วนเยรูซาเล็มซึ่งอยู่เบื้องบนนั้นเป็นไท เป็นแม่ของเราทั้งหลาย

17 แต่จากนิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล

ความรักของพระยาห์เวห์อยู่กับคนที่ยำเกรงพระองค์

และความชอบธรรมของพระองค์อยู่กับลูกหลานของพวกเขา

18 อยู่กับคนที่รักษาพันธสัญญาของพระองค์

และเชื่อฟังข้อบังคับของพระองค์

21 พระยาห์เวห์พูดว่า "สำหรับเรา นี่เป็นพันธสัญญาของเรากับพวกเขา วิญญาณของเราซึ่งอยู่กับเจ้าจะไม่พรากไปจากเจ้า และถ้อยคำของเราที่เราใส่ไว้ในปากของเจ้าจะอยู่บนริมฝีปากของเจ้าเสมอ บนริมฝีปากลูกของเจ้า และบนริมฝีปากลูกหลานของพวกเขา ตั้งแต่บัดนี้จนชั่วนิรันดร์" พระยาห์เวห์พูดไว้เช่นนั้น

25 ‘เราจะทำพันธสัญญาแห่งสันติภาพกับพวกเขา และจะกำจัดสัตว์ดุร้ายไปจากแผ่นดิน เพื่อพวกเขาจะได้อาศัยอยู่ในทะเลทรายและนอนหลับในป่าอย่างปลอดภัย

8 อย่ากลัว อย่าท้อแท้เลย พระยาห์เวห์เองจะนำหน้าท่านและอยู่กับท่าน พระองค์จะไม่ทอดทิ้งหรือละทิ้งท่านเลย"

27 ผู้นั้นจะยืนยันคำมั่นสัญญากับคนมากมายเป็นเวลาหนึ่ง ‘เจ็ด’ ในช่วงกลาง ‘เจ็ด’ นั้นเอง เขาจะสั่งยุติการถวายเครื่องบูชาและของถวาย และที่วิหาร ผู้ที่ทำให้เกิดวิบัติจะตั้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งทำให้เกิดความรกร้าง จวบจนจุดจบที่กำหนดไว้จะมาถึงเขา"

5 กษัตริย์ฝ่ายใต้จะแข็งแกร่งขึ้น แต่แม่ทัพคนหนึ่งของเขาจะแข็งแกร่งกว่าเขา และจะปกครองอาณาจักรของตนอย่างเกรียงไกร 6 หลายปีผ่านไป ทั้งสองจะเป็นพันธมิตรกัน ธิดากษัตริย์ฝ่ายใต้จะไปเจริญสัมพันธไมตรีกับกษัตริย์ฝ่ายเหนือ แต่เธอจะรักษาอำนาจของตัวเองไม่ได้ กษัตริย์ฝ่ายใต้กับอำนาจของเขาจะไม่ยั่งยืน ครั้งนั้นเธอจะถูกทรยศ พร้อมด้วยผู้ติดตามและบิดาของเธอ และผู้ที่สนับสนุนเธอ

16 ผู้รุกรานจะทำอะไรตามใจชอบโดยไม่มีใครยับยั้งได้ เขาจะสถาปนาตัวเองในดินแดนอันงดงามนั้น และมีอำนาจที่จะทำลายมันลง 17 เขาจะตั้งใจยกกำลังของทั้งอาณาจักรมา และจะทำสัญญาไมตรีกับกษัตริย์ฝ่ายใต้ ยอมยกธิดาให้สมรสด้วย เพื่อโค่นอาณาจักรฝ่ายใต้ แต่แผนการของเขาจะไม่สำเร็จและช่วยอะไรไม่ได้เลย