1 Prisa Herren, for han er god, for æveleg varer hans miskunn!

24 Dette er dagen som Herren hev gjort, lat oss fegnast og gleda oss no!

1 Av David, då han gjorde seg galen hjå Abimelek, so han jaga honom av, og han gjekk burt.

7 Herren er min styrke og min skjold; på honom leit mitt hjarta, og eg fekk hjelp. Difor fagnar mitt hjarta seg høgt, og eg vil prisa honom med min song.

7 Mange segjer: «Kven vil syna oss noko godt?» Lyft du yver oss ljoset frå di åsyn, Herre!

11 Du vil kunngjera meg livsens veg; ei nøgd med gleda er for di åsyn, fagnad ved di høgre hand til æveleg tid.

4 Eitt hev eg bede Herren um, det stundar eg etter: at eg må bu i Herrens hus alle mine livdagar, so eg kann skoda Herrens ynde og grunda i hans tempel.

12 Å telja våre dagar, det lære du oss, at me kann få visdom i hjarta.

31 Grå hår er fager krans! Han er å vinna på rettferds veg.

29 Ei æra for ungdomar er deira kraft, og ein prydnad for dei gamle er grått hår.

31 Men dei som vonar på Herren, fær atter kraft, dei fær nye vengjefjører som ørnar. Dei spring og trøytnar ikkje, dei gjeng og mødest ei.

10 Og no ser du at Herren hev gjort som han lova! Han hev late meg liva fem og fyrti år sidan han tala desse ordi til Moses, all den tid som Israel ferdast i øydemarki, og no er eg fem år på femte tjuget.11 Endå er eg likso sterk som eg var den dagen Moses sende meg ut, og likso før både til strid og til mitt daglege yrke.

24 «Herren velsigne deg og vare deg!25 Herren late sit andlit lysa mot deg, og vere deg nådig!26 Herren lyfte si åsyn på deg, og gjeve deg fred!»»

2 Kjære ven! Eg ynskjer at du i alle måtar må liva vel og hava helsa, liksom di sjæl liver vel.