Ascensão de Jesus: o significado bíblico da partida
O que é a ascensão de Jesus
A ascensão é a subida visível e corporal de Jesus Cristo ao céu, ocorrida quarenta dias após a sua ressurreição. Esse momento encerra o ministério terreno visível de Jesus e marca sua exaltação soberana à direita de Deus Pai.
Não se trata de um desaparecimento abstrato: o texto bíblico relata que Jesus subiu fisicamente diante dos apóstolos, deixando tanto a missão da igreja quanto a promessa de que retornará da mesma maneira.
O relato da partida em Lucas e Atos
O livro de Lucas e o relato de Atos descrevem os últimos momentos de Jesus com os discípulos nas proximidades de Betânia e no Monte das Oliveiras.
Guero eraman citzan camporát Bethaniarano eta bere escuac altchaturic, benedica citzan.
Eta guertha cedin hec benedicatzen cituela, appartaturic hetaric, goiti altcha baitzedin cerurát.(Lukas 24:50,51)
Eta gauça hauc erran cituenean, hec çacussatela altcha cedin: eta hodey batec harturic eraman ceçan hayén beguietaric.(Eginak 1:9)
A reação inicial dos discípulos foi continuar olhando fixamente para o céu, até receberem a confirmação angelical da volta futura de Cristo:
Eta cerurat beguiac fincatuac çadutzatela hura ioaten cenean, huná, bi guiçon presenta citecen hayén aitzinean veztidura churitan:
Ceinéc erran-ere baitzeçaten, Galileaco guiçonác, cergatic zaudete, cerurat beha çaudetela? goiti çuetaric cerurat recebitu den Iesus haur, hala ethorriren da nola ikussi baituçue cerurat ioaiten.(Eginak 1:10,11)
Marcos sintetiza o destino da ascensão: o lugar de autoridade e governo supremo à destra do Pai.
Eta Iauna gauça hauçaz hæy minçatu içan çayenean, goiti cerurát altcha cedin, eta iar cedin Iaincoaren escuinean.(Markos 16:19)
O que Jesus ensinou sobre seu retorno ao Pai
Durante o ministério público, Jesus já preparava os ouvintes para o fato de que sua presença física na terra tinha prazo determinado.
Erran ciecén bada Iesusec, Oraino dembora gutibatetacotz çuequin naiz, guero banoa igorri nauènaganát.(Joan 7:33)
Ilki naiz Aitaganic, eta ethorri naiz mundura: harçara vtziten dut mundua, eta banoa Aitaganát.(Joan 16:28)
Na manhã da ressurreição, ao falar com Maria Madalena, Jesus reafirmou essa etapa necessária de sua obra redentora:
Diotsa Iesusec, Ezneçanala hunqui: ecen oraino eznaun igan neure Aitagana: baina habil ene anayetara, eta erran iecén, Igaiten naiz neure Aitagana, eta çuen Aitagana, eta neure Iaincoagana eta çuen Iaincoagana.(Joan 20:17)
A ida de Jesus para o Pai não significou abandono, mas abertura de caminho para os que creem e envio de capacitação para a missão contínua:
Ene Aitaren etchean egoitzác anhitz dirade: baldin bercela baliz erran nerauqueçuen, Banoa çuey leku appaincera.(Joan 14:2)
Eguiaz eguiaz erraiten drauçuet, norc ni baithan sinhesten baitu, nic eguiten ditudan obrác, harc-ere eguinen ditu, eta hauc baino handiagoac eguinen ditu: ecen ni Aitaganat ioaiten naiz.(Joan 14:12)
O fundamento da fé em Cristo exaltado
A igreja primitiva incluiu a ascensão como parte inseparável da verdade central do Evangelho, reconhecendo que a obra iniciada na encarnação foi coroada na glória celestial.
Eta duda gabe, handi duc pietatearen mysterioa: ecen Iaincoa manifestatu içan dela haraguian, iustificatu dela Spirituan, ikussi içan dela Aingueruèz, predicatu içan çayela Gentiley, sinhetsi içan dela munduan, goiti recebitu içan dela gloriara.(1 Timoteori 3:16)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.