Autocontrole
O autocontrole é fruto do Espírito e virtude indispensável. A graça de Deus nos ensina a renunciar à impiedade e a viver com sobriedade, domínio próprio e piedade no mundo presente.
Fruto e virtude
O domínio próprio é fruto do Espírito. Acrescentai ao conhecimento o autocontrole. A disciplina interior produz maturidade.
Ach is e toradh an Spioraid gràdh, aoibhneas, sìth, fad-fhulangas, caomhalachd, maitheas, creideamh,
Macantas, stuaim: an aghaidh an samhail sin chan eil lagh.
Agus a thuilleadh air seo, air dèanamh an uile dhìchill dhuibh, cuiribh ri ur creideamh deagh-bheus; agus ri deagh-bheus eòlas;
Agus ri eòlas stuaim; agus ri stuaim foighidinn; agus ri foighidinn diadhachd;
Agus ri diadhachd gràdh bràthaireil; agus ri gràdh bràthaireil seirc.
Oir dh’fhoillsicheadh gràs slàinteil Dhè do na h-uile dhaoine;
A’ teagasg dhuinn gach mì-dhiadhachd agus ana-miann saoghalta àicheadh, agus ar beatha a chaitheamh gu stuama, gu cothromach, ach gu diadhaidh anns an t-saoghal seo an làthair;
Oir cha tug Dia dhuinne spiorad na geilt; ach spiorad a’ chumhachd, agus a’ ghràidh, agus na h-inntinn fhallain.
Ach tha mi a’ trom-bhualadh mo chuirp, agus ga chur fo smachd: air eagal air chor sam bith an dèidh dhomh searmonachadh do dhream eile, gun cuirear mi fhèin air cùl.
Agus tha gach uile ghleacair measarra anns na h-uile nithean: a-nis tha iadsan a’ dèanamh sin a-chum gum faigh iad crùn truaillidh; ach sinne airson crùin neo-thruaillidh.
Cha do thachair deuchainn air bith ribh, ach nì a tha coitcheann do dhaoine: ach tha Dia dìleas, nach leig dhuibh a bhith air ur feuchainn thar ur comais; ach a nì maille ris an deuchainn slighe gu dol as mar an ceudna, a-chum gum bi sibh comasach air a giùlan.
Dominar a si mesmo
Melhor é quem domina o seu espírito do que quem toma uma cidade. A cidade sem muros é quem não tem autocontrole.
Is fheàrr an tì a tha mall a-chum feirge na gaisgeach; agus an tì a riaghlas a spiorad fhèin na esan a ghlacas àrd-bhaile.
Mar mhòr-bhaile briste sìos gun bhalla, tha am fear aig nach eil ceannsal air a spiorad fhèin.
Cuiridh amadan an cèill a inntinn uile; ach cumaidh duine glic a-staigh i gus an dèidh sin.
Na tionndaidh a-chum na làimhe deise, no clìthe: caraich do chas on olc.
Aithnichear air ball fearg an amadain; ach ceilidh duine ciallach masladh.
Tha bàs agus beatha ann an cumhachd na teangaidh; agus ithidh esan leis an ionmhainn i de a toradh.
Agus na bithibh air ur cumadh ris an t-saoghal seo: ach bithibh air ur cruth-atharrachadh tre ath-nuadhachadh ur n-inntinn, a-chum gun dearbh sibh ciod i toil mhath, thaitneach, agus dhiongmhalta sin Dhè.
Uime sin, mo bhràithrean gràdhach, biodh gach duine ealamh a-chum èisdeachd, mall a-chum labhairt, mall a-chum feirge:
Oir chan eil sinn a’ gleac ri fuil agus feòil, ach ri uachdaranachdan, ri cumhachdan, ri riaghlairean dorchadas an t-saoghail seo, ri aingidheachd spioradail ann an ionadan àrda.
Uime sin na caidleamaid mar dhaoine eile; ach dèanamaid faire agus bitheamaid stuama.
Rinn mi coicheangal rim shùilean: carson, matà, a smaoinichinn air maighdinn?
Thugaibh aire dhuibh fhèin, nach caill sinn na nithean sin a shaothraich sinn, ach gum faigh sinn làn-duais.