Casa de Deus: o que a Bíblia diz sobre este lugar
O que a Bíblia chama de casa de Deus
Na Bíblia, a "casa de Deus" não é uma construção física feita para conter o Criador, mas o espaço onde Ele escolhe manifestar a sua presença e se relacionar com as pessoas. Esse conceito se desenvolve ao longo das Escrituras: começa com altares e tendas no deserto, passa pelo templo de Jerusalém e culmina no Novo Testamento, onde a morada divina passa a ser o próprio crente e a comunidade da fé.
A primeira vez que a expressão surge associada a um lugar específico ocorre quando Jacó acorda de uma visão no deserto e chama aquele local de Betel — que significa literalmente "casa de Deus":
Mais tarde, Israel ergueu o tabernáculo móvel e, depois, o templo de Salomão. Ainda assim, os profetas e apóstolos sempre enfatizaram que Deus transcende qualquer espaço construído por mãos humanas:
Bətietie-bʉʼʉ nɔ nə bɛ̀ʼ lɛʼ-Nyii-kə ndə i dʉ̀ʼ mbɔ Nyii bɛ ghɔŋ bɔŋ, kə́ tòʼ ghʉ́ʉ nə yɔŋ mu kwɔŋkəyəŋnə. Bɔ̂ŋ nɔ kə chìi haʼ ndə Nyii kə fʉ̀ʼtə tʉ Mushi mbɔ ɔ̈ chìi, haʼ ndə ntɛhə ndə Mushi kə nyíɛ. Mbi kʉ̂ʉ nə sɛŋ fíi, bətietie-bʉʼʉ ndə bɔ̂ŋ nə kie mbʉ kəlɛʼ hə kəghɔ-bətie-bʉə, bɛ̀ʼ gɛ̀ nə yɔŋ ghɔŋbə Joshua ndʉʉ ndə bɔ̂ŋ kə fí sê lɔʼ-bətə̂ŋ-tə ndə Nyii nɔʼ kə jə̀ŋ bɔŋ mu kəyəŋ-fɛ̄ŋ hə bəshʉ bətie-bʉʼʉ. I káa chɔ tə gɛ̀ dàa ndəŋ ŋgʉʼʉmbi ndə Dɛbi nə sɛŋ sɔ́ʼ Fɔŋ.
"Tʉʉ-Nyii nə sɛŋ bʉ̀ʉ ndəŋ Dɛbi, ɔ gháa fia ndə məfʉ̀ə yəŋ-chí-kə tʉ Nyii-Jakɔ. Bɔŋ kəliʼ kia bɔ́ŋ bə Salamu bɔ́ŋ mbʉ njaa. Buŋ ndə nɔ, Chaabəfɔŋ mə chí mu njaa ndə bɔ́ŋ woməsʉʉ nə ghɔkə-i fɛ. Haʼ ndə yʉkəŋgieNyii kə nyɔ̀ʼ mbɔ,
‘Tiekətʉ nɔ bʉ́ mbɔ, "Yuo nɔ bɛ yetəkə-ɔŋ,
chisêkə kə́ bɛ yəŋ-tʉ́ʼ-nchɔʼhə-kə-ɔŋ.
Bəkɔ bii bɔ́ŋ njaafɛ̀ʼndɛŋ i bʉ̀ʉ bɛ nə yɔŋ mɛ?
Bəkɔ bii bɔ́ŋ yəŋ-chí-kə-ɔŋ mɛ?
Chìi mɔ chìi fɔbə nchəŋnchəŋ mu yuo ghɔŋbə chisêkə fe?" ’(Fɔʼɔ 7:44-50)
O desejo pela presença nos Salmos
Nos Salmos, a expressão "casa do Senhor" frequentemente expressa a saudade e o anseio pela comunhão viva com Deus, e não mero apego às paredes do santuário. Estar na casa de Deus significava desfrutar de paz, segurança e abrigo sob o cuidado do Criador:
Os autores bíblicos usam essa imagem para descrever a estabilidade espiritual de quem confia no Senhor:
Jesus e o zelo pelo templo
Nos evangelhos, Jesus trata o templo físico com reverência solene, confrontando os líderes religiosos que haviam transformado o local sagrado em mercado lucrativo:
Jiso sʉʉ mu chunjaafɛ̀ʼndɛŋNyii, jə̀ŋ bʉə bənchəŋ ndə bɔ̂ŋ kə́ fɛ̀ŋ fɔbə ghɔŋbə bʉə ndə bɔ̂ŋ tʉʼ nyúɔ fɔbə, kíahə kwóhə bətebele-bʉə ndə bɔ̂ŋ tʉʼ kwɛ́nə kyʉə ghɔŋ fɔŋ-bʉə-bə ndə bɔ̂ŋ tʉʼ fɛ̀ŋ bətambʉətə. Ɔ gìe tʉ bɔŋ mbɔ, "Bə nɔ nyɔ̀ʼ mu ŋwɔʼnə-Nyii mbɔ, ‘Njaa-ɔ nɔ bɛ njaagháaNyii,’ bɔŋ bii lʉ̀ i bə̀ŋ chəŋ-bəlʉʼʉ-shùɔ-bʉə."(Matia 21:12,13)
A postura de Cristo ao expulsar os vendilhões cumpriu o sentimento profético registrado nos Salmos sobre o compromisso irrestrito com as coisas do Pai:
Ndʉʉ ndə bʉə-Juu yú Yíɛʼsii chɔ nɔ nə kə́ kʉ̀ʼnə gwè, Jiso kóʼ gɛ̀ Jɛlosalɛŋ. Ɔ kʉ̂ʉ dàa mu chunjaafɛ̀ʼndɛŋNyii, nyíɛ bʉə fɛ̀ŋ vyii, bɔ̂ŋ kə́ fɛ̀ŋ bənaʼa-ləŋ, binjyʉʉhə, bətambʉətə leʼnə bʉə ndə bɔ̂ŋ kə́ fɛ̀ŋ kyʉə bɔŋleʼ kwɛ́nə. Ɔ bɔ́ ŋgwɔŋ nə ghyʉʉ, jə̀ŋ bɔŋ bənchəŋ nə yɔŋ fyúhə mu mbʉ njaafɛ̀ʼndɛŋNyii ghɔŋbə mbʉ binjyʉʉhə leʼnə mbʉ bənaʼa-ləŋ. Ɔ tʉ́ʉhə kyʉə-mbʉ-bʉə-kwɛ́nə-kyʉə tyù sê, kíahə mbʉ bətebele-bʉə kwóhə sê. Ɔ kàhə bʉə ndə bɔ̂ŋ tʉʼ fɛ̀ŋ bətambʉətə mbɔ, "B̈ii lʉ̀ fɔbə-ɔ̄ŋ hə fɛ̄ŋ, fyú nə yɔŋ, kə bii mə chìi njaa-Tie-ɔ, ï bɛ yəŋ-vyii-kə fɛ."
Vâafɔʼɔ-bi kwɛ́nə mbɔ bə nɔ nə nyɔ̀ʼ mu ŋwɔʼnə-Nyii mbɔ, "Ŋkʉ̂ʉ ndə mɔ kie ndəŋ njaa-a, nɔ bɛ yi-yə ndə bəkɔ i yí mɔ."(Jɔŋ 2:13-17)
Nesse mesmo episódio, Jesus apontou para a transição definitiva: ao anunciar que reedificaria o templo em três dias, Ele falava da ressurreição do seu próprio corpo, inaugurando uma nova forma de encontro com o Criador.
A morada espiritual: a igreja e o corpo do cristão
Com a nova aliança estabelecida por Cristo e a vinda do Espírito Santo, o conceito de templo físico perde a centralidade. A morada de Deus deixa de ser um endereço geográfico e se torna pessoal e comunitária.
Individualmente, o corpo do cristão é santuário do Espírito:
Byuunɔ bii kínə mbɔ mbʉəhə-ii bɛ njaafɛ̀ʼndɛŋNyii ndə LyʉʉhəNyiikə tʉʼ chí muŋgɔ ndə bii kie kəghɔ-Nyii fe? Kie bii kie ŋwɔŋ-yii fɛ,(1 Kɔlɛŋ 6:19)
Coletivamente, a comunidade dos que creem — a igreja — é a verdadeira família e habitação viva de Deus na terra:
kaʼ mɔ tùu, a kínə ntɛ ndə wo kie ndə məlʉ̀ ŋwɔŋ-ɛŋ mu njaa-Nyii, ndə bɛ chɔshi-Nyii ndə ɔ bɛ ghɔ, bɔŋ-kə́-leʼ bɛ mbʉ ntəʼə ghɔŋbə yiesê ndə i tɔ́ŋ mbʉ shʉəŋ.(1 Timɔti 3:15)
Bɔŋ Klai nə Vaa, nɔ tʉʼ lɛ́nə mu njaa-Nyii inchəŋ. Bʉʼʉ bɔŋ kə́ bɛ njaa-ɛ, kaʼ bʉʼʉ kie fyii shʉ́əshʉ́ə, lyʉ̀ʉtə́nə ndəŋ məyʉ́əʼnə-yʉʼʉ ndəŋ Klai.(Hibulu 3:6)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.