Casa de Deus: o que a Bíblia diz sobre este lugar
O que a Bíblia chama de casa de Deus
Na Bíblia, a "casa de Deus" não é uma construção física feita para conter o Criador, mas o espaço onde Ele escolhe manifestar a sua presença e se relacionar com as pessoas. Esse conceito se desenvolve ao longo das Escrituras: começa com altares e tendas no deserto, passa pelo templo de Jerusalém e culmina no Novo Testamento, onde a morada divina passa a ser o próprio crente e a comunidade da fé.
A primeira vez que a expressão surge associada a um lugar específico ocorre quando Jacó acorda de uma visão no deserto e chama aquele local de Betel — que significa literalmente "casa de Deus":
ଏନ୍ଇଡ଼ିଙ୍ଗ୍ ଯାକୁବ ଡୁଲେଗ୍କ୍ନେ ଜାଗାବାନ୍ ତଡ଼୍ୟାଚେ ବାସଙ୍ଗ୍କେ, "ଡିଲାଡିଗ୍ ମାପ୍ରୁ ଆକ୍ଡାଗ୍ରା ଲେଃକେ । ମାତର୍ ନେଙ୍ଗ୍ ଆତେନ୍ ମ୍ୟାଃ ନ୍ନାଲେଃଗେ ।" ଯାକୁବ ବୁଟମେଗ୍ଚେ ବାରି ବାଲିର୍କେ, "ଏନ୍ ଜାଗା ବୁଟମେଗ୍ ଡଡିଂକେ । ଏନ୍ ପର୍ମେସର୍ନେ ଡୁଆ । ଏନ୍ ଜାଗା ଡିଙ୍ଗ୍ଡିଂକେ କିତଂନେ ଗାଲି ।"(ଆଦି 28:16,17)
Mais tarde, Israel ergueu o tabernáculo móvel e, depois, o templo de Salomão. Ainda assim, os profetas e apóstolos sempre enfatizaram que Deus transcende qualquer espaço construído por mãos humanas:
ସଦାପ୍ରବୁ ଆକେନ୍ ସାମୁଆଁ ବାସଙ୍ଗ୍ଡିଂକେ, କିତଙ୍ଗ୍ଇନି ନିଂନେ ସିଂଆଁସନ୍ ଆରି ମଞ୍ଚ୍ପୁର୍ ନିଂନେ ଞ୍ଚ ବନେ ଜାଗା; ପେ ନେଙ୍ଗ୍ ନ୍ସାଃ ଡିରକମ୍ ଡୁଆ ପେରାଃରେଏ ? ଆରି ଆଣ୍ଡିନେ ଜାଗା ନିଂନେ ପୁଣ୍ଡେନେ ଜାଗା ଡିଂଏ ? ମେଃଡାଗ୍ଲା ନେନେ ନ୍ତି ଆକେନ୍ ସାପା ଆଃରେବକେ, ଆରି ଆତେନ୍ ନ୍ସାଃ ଆକେନ୍ ସାପା ତାର୍କେ, ଆକେନ୍ ସଦାପ୍ରବୁ ବାସଙ୍ଗ୍ଡିଂକେ; ମାତର୍ ଆକେନ୍ ରେମୁଆଁ ଆଡ଼ାତ୍ରା, ଡାଗ୍ଲା, ମୁଃଡ଼ି ରେମୁଆଁ ଦୁକ୍ରେ ଲାଏଃକେ ଆରି ମନ୍ ବାଙ୍ଗେ ଲାଏଃକେ ଆରି ଜା ନେନେ ସାମୁଆଁଅରିଆ ବୁଟଇରିୟାଃଏ, ମେଁ ଆଡ଼ାତ୍ରା ନେ ନେକେଏ ।(ଜିସାୟ 66:1,2)
"ନେନେ ଅଃସେରେଇଂନେ ପବିତ୍ର କୁଡ଼ିଆ ଡିଗ୍ ବାଲିଲ ଟିକ୍ରାନ୍ନିଆ ଲେଃଗେ । ପର୍ମେସର୍ ମୋଶାକେ ମୁଇଂ ନକ୍ସା ଆସୁଏକେ ବାରି ମେଁ କେଲେକ୍ନେ ନକ୍ସା ଇସାବ୍ରେ ଇସ୍ପର୍ନେ ଲେଃନେ ମୁଇଂ ସାକି କୁଡ଼ିଆ ଆରେନ୍ସା ଆମେକେ ବାସଙ୍ଗ୍ବଗେ । ଇଡ଼ିଙ୍ଗ୍ ନେନେ ଅସେଣ୍ଡ୍ରେଇଂ ମେଇଂନେ ଆବାଡ଼େଇଂବାନ୍ ବା ଲେଃଆର୍କ୍ନେ ଆତେନ୍ କୁଡ଼ିଆକେ ଯିହୋଶୂୟନେ ଏତେ ଡୁଙ୍ଗ୍ଡଚେ ବଆର୍ଗେ ଆରି ଇସ୍ପର୍ନେ ବାନ୍ ଡଲେଆର୍କ୍ନେ ବିନ୍ ଜାତିଇଂନେ ଦେସ୍ ଦାଉଦନେ ବେଲା ଜାକ ଅଦିକାର୍ ଡିଂଆର୍କେ । ଦାଉଦ ଇସ୍ପର୍ନେ ମ୍ମୁଆଃନ୍ନିଆ ଅନୁଗ୍ରଅ ବାଚେ । ଜାକୁବ୍ନେ ଆରି ଇସ୍ପର୍ନେସା ତମ୍ୱୁନେ ଡୁଆ ତିଆର୍ ଡିଙ୍ଗ୍ ନ୍ସା ପାର୍ତନା ଡିଙ୍ଗ୍କେ । ମାତର୍ ଶଲୋମନ୍ ମେଁନ୍ସା ମୁଇଂ ମନ୍ଦିର୍ ଡୁଆ ଆରେକେ ।"
"ମାତର୍ ସାପାଟୁ ମ୍ନା ପର୍ମେସର୍ ରେମୁଆଁଇଂନେ ବାନ୍ ଆରେ ବକ୍ନେ ମନ୍ଦିର୍ ଡୁଆନ୍ନିଆ ଆବାସା ଣ୍ଡୁ । ବାବବାଦି ଦେକ୍ରକମ୍ ଗୁଆର୍ ବକେ
ମାପ୍ରୁ ବାସଙ୍ଗ୍ଡିଙ୍ଗ୍କେ
‘କିତଂଇନି ନେଙ୍ଗ୍ନେ ସିଂଆଁସନ ଆରି ମଞ୍ଚ୍ପୁର୍ ନେଙ୍ଗ୍ନେ ଞ୍ଚ ବନେ ଜାଗା
ପେ ନେଙ୍ଗ୍ସା ଡିରକମ୍ ମନ୍ଦିର୍ ପେରାରେଏ ?
ନେଙ୍ଗ୍ ବିସ୍ରାମ୍ ଡୁଂଡନ୍ସା ଜାଗା ଆଣ୍ଡିଅରିଆ ?
ନେନେ ନ୍ତି ମେଃନେ ଆକେନ୍ ସାପା ସାମୁଆଁ ଆଃରେଆବକେ ?’"(ପ୍ରେରିତ୍ 7:44-50)
O desejo pela presença nos Salmos
Nos Salmos, a expressão "casa do Senhor" frequentemente expressa a saudade e o anseio pela comunhão viva com Deus, e não mero apego às paredes do santuário. Estar na casa de Deus significava desfrutar de paz, segurança e abrigo sob o cuidado do Criador:
Os autores bíblicos usam essa imagem para descrever a estabilidade espiritual de quem confia no Senhor:
Jesus e o zelo pelo templo
Nos evangelhos, Jesus trata o templo físico com reverência solene, confrontando os líderes religiosos que haviam transformado o local sagrado em mercado lucrativo:
ଜିସୁ ମନ୍ଦିର୍ ବିତ୍ରେ ଗାଚେ ଆତ୍ଅରିଆ ଡାବୁ ବିଆର୍ ସ ଡିଙ୍ଗ୍ମ୍ୟାକ୍ନେ ରେମୁଆଁଇଂନେ ଟିବୁଲ୍ ଆରି କୁକୁର୍ୟାଃ ବେପାର୍ ଡିଙ୍ଗ୍ମ୍ୟାକ୍ନେ ରେମୁଆଁଇଂନେ କୁର୍ଚି ଆପ୍ଲେଗ୍ ବିକେ । ଆମେଇଂକେ ମେଁ ବାସଙ୍ଗ୍କେ "ଦରମ୍ ସାସ୍ତର୍ନ୍ନିଆ ଗୁଆର୍ ବକେ ସାମୁଆଁ ନେଙ୍ଗ୍ନେ ମନ୍ଦିର୍ ପାର୍ତନା ଡୁଆ ଡାଗ୍ଚେ ସାପା ଜାତିନେ ରେମୁଆଁ ମ୍ୟାଃଆର୍ଏ ମାତର୍ ପେ ଆମେକେ ଡଙ୍ଗାରେ ଲେଃକ୍ନେ ଡୁଆ ସୁଗା ଆଡିଙ୍ଗ୍ ପେବକେ ।"(ମାତିଉ 21:12,13)
A postura de Cristo ao expulsar os vendilhões cumpriu o sentimento profético registrado nos Salmos sobre o compromisso irrestrito com as coisas do Pai:
ଆତେନ୍ ବେଲା ଜିଉଦିଇଂନେ ଉଦାର୍ ପାଣ୍ଡୁଏ ଡାଗ୍ରା ପିଙ୍ଗ୍ଚା ଡିଙ୍ଗ୍କେ ଆରି ଜିସୁ ଯିରୂଶାଲମନ୍ନିଆ ୱେଗେ । ଆରି ଜିସୁ ମନ୍ଦିର୍ନ୍ନିଆ ଅରେଃ ମେଣ୍ଡା ଆରି କୁକୁର୍ୟାଃ ବେପାର୍ ଡିଙ୍ଗ୍ଣ୍ଡ୍ରେକେ କଲେଃକ୍ନେ କେକେ । ଆତ୍ବାନ୍ ମେଁ ଗେଏଃନେ ମୁଇଙ୍ଗ୍ ଚାବୁକ୍ ଆଃରେଚେ ଅରେଃ ମେଣ୍ଡାଇଂକେ ମନ୍ଦିର୍ବାନ୍ ଆନ୍ତାର୍ବିକେ । ଡାବୁ ବେପାର୍ ଡିଙ୍ଗ୍ଣ୍ଡ୍ରେଇଂନେ ଚାମ୍ଡା ସାପା ପାଲେଗ୍ଜଗ୍ତ୍ଲିଗ୍ଚେ ଡାବୁ ଆଣ୍ଡେଙ୍ଗ୍ ବୁନ୍ଦେ ପିର୍ବିଃକେ । ଆରି ଜିସୁ କୁକୁର୍ୟାଃ ବେପାର୍ ଡିଙ୍ଗ୍ଣ୍ଡ୍ରେଇଂକେ ବାସଙ୍ଗ୍କେ ଆକେନ୍ ଆଣ୍ଡେଙ୍ଗ୍ ଆକ୍ବାନ୍ ଡୁଂୱେଲାପା ନେଙ୍ଗ୍ ଆବାନେ ଡୁଆକେ ବେପାର୍ନେ ଡୁଆ ଆରାଡିଙ୍ଗ୍ପା । ଆକେନ୍ କେଚେ ସାସ୍ତର୍ନ୍ନିଆ ଗୁଆର୍ ବକ୍ନେ ମୁଇଙ୍ଗ୍ ବ୍ନାଲିର୍ ସିସ୍ଇଂନେ ମନେ ପଡ଼େକେ "ନାଁନେ ଡୁଆ ଆଡ଼ାତ୍ରା ନେଙ୍ଗ୍ନେ ଜତନ୍ ନେଙ୍ଗ୍ ବିତ୍ରେ ସୁଆରକମ୍ ଡୁଆଡିଙ୍କେ ।"(ଜହନ୍ 2:13-17)
Nesse mesmo episódio, Jesus apontou para a transição definitiva: ao anunciar que reedificaria o templo em três dias, Ele falava da ressurreição do seu próprio corpo, inaugurando uma nova forma de encontro com o Criador.
A morada espiritual: a igreja e o corpo do cristão
Com a nova aliança estabelecida por Cristo e a vinda do Espírito Santo, o conceito de templo físico perde a centralidade. A morada de Deus deixa de ser um endereço geográfico e se torna pessoal e comunitária.
Individualmente, o corpo do cristão é santuário do Espírito:
ପେ ମେଁନେ ପେମ୍ୟାଃକେ ଜେ ପେଇଂନେ ଗାଗ୍ଡ଼େ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାନେ ମନ୍ଦିର୍ । ମୁଡ଼ି ଆତ୍ମା ପେ ଇସ୍ପର୍ନେବାନ୍ ବାପେଲେଃକେ ।(୧ କରିନ୍ତିୟ 6:19)
Coletivamente, a comunidade dos que creem — a igreja — é a verdadeira família e habitação viva de Deus na terra:
ମାତର୍ ଜଦି ନେଙ୍ଗ୍ନେ ପାଙ୍ଗ୍ନେ ନିଅଲ୍ ଡିଙ୍ଗ୍ଏ ଜିବନ୍ ଇସ୍ପର୍ନେ ମଣ୍ଡଲିନ୍ନିଆ ଡିରକମ୍ ଡିଙ୍ଗ୍ନେ ପଡ଼େଏ ଏନ୍ ଉଲିଆବାନ୍ ଆତେନ୍ ପେ ମ୍ୟା ପେୟାଏ । ଏନ୍ ମଣ୍ଡଲି ଆଃ ସତ୍ନେ ଦରମ୍ ଡେଲି ବାରି ମୁଲ୍ପାଣ୍ଡୁସନ୍ ।(୧ ତିମତି 3:15)
ମାତର୍ କିସ୍ଟ ଉଂ ବାବ୍ରେ ଇସ୍ପର୍ନେ କ୍ଲିଗ୍ଡା ଡୁଆକେ ସାମ୍ୱାଲେନେ ମେଁ ବିସ୍ବାସ୍ଣ୍ଡ୍ରେ ବାବ୍ରେ ଲେଃକେ । ନେଃ ଜଦି ସାହାସ୍ ସାଚେ ଆସାଆଡିଂକ୍ନେ ବିସଏ ନେବାଏ ଡାଗ୍ଚେ ନେନେ ବିସ୍ବାସ୍ନିଆ ଡାଟ୍ ନେଲେଃଏ ତେଲା ନେ ମେଁନେ ଡୁଆ ରକମ୍ ନେଡିଂଏ ।(ଏବ୍ରି 3:6)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.