Casa de Deus

10 زیرا یک روز در صحنهای تو

بهتر است از هزار در هر جای دیگر؛

دربانیِ خانۀ خدایم را ترجیح می‌دهم

بر سکونت در خیمه‌های شرارت.

4 یک چیز از خداوند خواسته‌ام،

و در پی آن خواهم بود:

که همۀ روزهای زندگی‌ام

در خانۀ خداوند ساکن باشم،

تا بر زیبایی خداوند چشم بدوزم

و در معبدش، پاسخم را بجویم.

4 خوشا به حال آنان که تو برمی‌گزینی و نزدیک می‌آوری

تا در صحنهای تو ساکن شوند.

از نیکویی خانۀ تو سیر خواهیم شد

و از قدوسیت معبد تو.

به خانۀ خداوند برویم

1 شادمان می‌شدم آنگاه که مرا می‌گفتند:

«به خانۀ خداوند برویم!»

6 همانا نیکویی و محبت،* تمام روزهای زندگی‌ام در پی من خواهد بود،

و سالیان دراز در خانۀ خداوند ساکن خواهم بود.

8 اما من همچون درخت زیتونی هستم

که در خانۀ خدا می‌شکفد؛

من بر محبت خدا توکل دارم،

تا ابدالآباد.

9 زیرا غیرت برای خانۀ تو مرا سوزانده است

و توهینهای اهانت‌کنندگانِ تو بر من فرو افتاده.

عیسی در معبد

12 آنگاه عیسی به معبد خدا درآمد و کسانی را که در آنجا داد و ستد می‌کردند، بیرون راند و تختهای صرّافان و بساط کبوترفروشان را واژگون ساخت 13 و به آنان فرمود: «نوشته شده است که، "خانۀ من خانۀ دعا خوانده خواهد شد،"* امّا شما آن را ’لانۀ راهزنان‘ ساخته‌اید.»

عیسی در معبد

13 چون عید پِسَخِ یهود نزدیک بود، عیسی به اورشلیم رفت. 14 در صحن معبد، دید که عده‌ای به فروش گاو و گوسفند و کبوتر مشغولند، و صرّافان نیز به کسب نشسته‌اند. 15 پس تازیانه‌ای از طناب ساخت و همۀ آنها را همراه با گوسفندان و گاوان، از معبد بیرون راند. و سکه‌های صرّافان را بر زمین ریخت و تختهایشان را واژگون کرد، 16 و کبوترفروشان را گفت: «اینها را از اینجا بیرون برید، و خانۀ پدر مرا محل کسب مسازید!» 17 آنگاه شاگردان او به یاد آوردند که نوشته شده است: «غیرت برای خانۀ تو مرا خواهد سوزانید.»*

19 آیا نمی‌دانید که بدن شما معبد روح‌القدس است که در شماست و او را از خدا یافته‌اید، و دیگر از آنِ خود نیستید؟

15 تا اگر تأخیری شد، بدانی که در خانۀ خدا که کلیسای خدای زنده و ستون و بنیان حقیقت است، چگونه باید رفتار کرد.

6 امّا مسیح، در مقام پسرِ صاحب‌اختیار بر خانۀ خدا، امین است. و خانۀ او ما هستیم، به شرطی که آزادگی* خود را حفظ کنیم و در مباهات به امید خود همچنان پایدار بمانیم.

44 «پدران ما خیمۀ شهادت را نیز در بیابان با خود داشتند، خیمه‌ای که موسی به دستور خدا مطابقِ نمونه‌ای که دیده بود، ساخت. 45 پدران ما چون به رهبری یوشَع، سرزمین کنعان را از قومهایی که خدا پیش روی ایشان بیرون رانده بود، ستاندند، خیمۀ شهادت را با خود آوردند، و آن خیمه تا زمان داوود در آنجا ماند. 46 داوود مورد لطف خدا قرار گرفت و استدعا کرد که مسکنی برای خدای یعقوب فراهم آورد. 47 ولی سلیمان بود که برای خدا خانه‌ای ساخت.

48 «امّا آن متعال در خانه‌های ساخته شده به دست ساکن نمی‌شود، چنانکه نبی گفته است:

49 «"خداوند می‌فرماید:

’آسمان تخت پادشاهی من است و زمین کرسی زیر پایم!

چه خانه‌ای برای من بنا می‌کنید،

و مکان آرمیدنم کجاست؟

50 مگر دست من این همه را نساخته است؟"‘*

داوری و امید

1 خداوند چنین می‌فرماید:

«آسمان تخت پادشاهی من است،

و زمین کرسیِ زیر پایم!

چه خانه‌ای برای من بنا می‌کنید،

و مکان آرمیدنم کجاست؟

2 این همه را دست من ساخته است،

و بدین‌گونه همۀ آنها به وجود آمده؛

خداوند این را می‌فرماید.

«اما این است آن که بر وی نظر خواهم کرد:

آن که فروتن است و روحِ توبه‌کار دارد،

و از کلام من می‌لرزد.

16 آنگاه یعقوب از خواب برخاست و گفت: «بی‌گمان خداوند در این مکان است و من ندانستم.» 17 پس ترسان شده، گفت: «این مکان چه ترسناک است! این جز خانۀ خدا نیست؛ این است دروازۀ آسمان.»