Compaixão

13 Mar a ghabhas athair truas da chloinn, gabhaidh an Tighearna truas dhiubhsan don eagal e;

15 Ach tha thusa, a Thighearna, ad Dhia iochdmhor agus gràsmhor, mall a-chum feirge agus pailt ann an tròcair agus ann am fìrinn.

3 A chionn gur fheàrr do choibhneas gràidh na beatha, bheir mo bhilean cliù dhut.

22 Is ann de thròcairean an Tighearna nach eil sinn air ar caitheamh, a chionn nach eil fàiling air a thròcairean.

23 Tha iad nuadh gach aon mhadainn; is mòr do dhìlseachd!

15 An dìochuimhnich màthair a leanabh-cìche, gun iochd a dhèanamh air mac a cuim? Faodaidh eadhon iadsan dìochuimhneachadh, ach cha dìochuimhnich mise thusa.

16 Feuch air deàrnan mo làmh gheàrr mi thu; tha do bhallachan am fhianais an còmhnaidh.

18 Agus air an adhbhar seo feithidh an Tighearna, a-chum gun nochd e deagh-ghean dhuibh; agus air an adhbhar seo àrdaichear e, a-chum gun nochd e tròcair dhuibh; oir is Dia ceart-bhreitheach an Tighearna; is beannaichte iadsan uile a tha a’ feitheamh ris-san.

18 Cò as Dia ann cosmhail riutsa, a mhaitheas aingidheachd, agus a ghabhas seachad air easaontas iarmad a oighreachd? Cha ghlèidh e a chorraich gu sìorraidh, a chionn gur toigh leis tròcair.

6 Agus neartaichidh mise taigh Iùdah, agus tèarnaidh mi taigh Iòseiph; agus suidhichidh mi iad a-rìs; oir tha truas agam dhiubh: agus bidh iad mar nach tilginn fada uam iad: oir is mise Iehòbhah an Dia, agus èisdidh mi riu.

9 Mar seo labhair Tighearna nan sluagh, ag ràdh, Cuiribh an gnìomh ceart-bhreitheanas, agus nochdaibh tròcair agus iochd, gach duine da bhràthair:

10 Agus na sàraichibh a’ bhantrach, no an dìlleachdan, an coigreach, no am bochd; agus na smaoinicheadh neach air bith agaibh nur cridhe olc an aghaidh a bhràthar.

12 Uime sin cuiribh-se umaibh (mar dhaoine taghte Dhè, naomh agus ionmhainn), innidh thròcairean, caomhalachd, irioslachd inntinn, macantas, fad-fhulangas;

32 Agus bithibh coibhneil teò-chridheach da chèile; a’ toirt maitheanais da chèile, eadhon mar a thug Dia maitheanas dhuibhse ann an Crìosd.

8 Fa-dheòidh, bithibh uile de aon inntinn, biodh co-fhulangas agaibh ri chèile, gràdhaichibh a chèile mar bhràithrean, bithibh truacanta, càirdeil:

17 Agus ge bè neach aig a bheil maoin an t-saoghail seo, agus a chì a bhràthair ann an uireasbhaidh, agus a dhruideas a chridhe na aghaidh, cionnas a tha gràdh Dhè a’ gabhail còmhnaidh annsan?

3 Beannaichte gu robh Dia, eadhon Athair ar Tighearna Iosa Crìosd, Athair nan tròcair, agus Dia na h-uile chomhfhurtachd;

4 A tha a’ toirt comhfhurtachd dhuinne nar n-uile àmhghar, a-chum sinn a bhith comasach air comhfhurtachd a thoirt dhaibhsan a tha ann an àmhghar sam bith, leis a’ chomhfhurtachd leis a bheil sinn fhèin a’ faotainn comhfhurtachd o Dhia.

15 Oir chan eil Ard-shagart againn nach eil comasach air co-fhulangas a bhith aige ri ar n-anfhainneachdan; ach a bhuaireadh anns na h-uile nithean air an dòigh cheudna rinne, gidheadh as eugmhais peacaidh.

15 Dèanaibh gàirdeachas maille riùsan a tha ri gàirdeachas, agus caoidh maille riùsan a tha ri caoidh.

11 Fa-dheòidh, a bhràithrean, slàn leibh: bithibh coileanta, bithibh subhach, bithibh a dh’aon inntinn, bithibh sìochail; agus bidh Dia a’ ghràidh agus na sìthe maille ribh.