Desejos: como a Bíblia orienta os impulsos do coração
O que a Bíblia ensina sobre o desejo humano
A Bíblia não trata o desejo como algo mau por definição, mas ensina que a inclinação do coração determina o rumo da vida. O problema surge quando a vontade humana se desliga de Deus e passa a perseguir o que é proibido ou a colocar coisas criadas no lugar do Criador.
O apóstolo Tiago explica a mecânica desse processo: Deus não tenta ninguém, mas cada pessoa é arrastada pelas próprias paixões. Quando o desejo pecaminoso é alimentado, ele gera o pecado, que culmina na morte.
Kaʼ bə kə́ mùutə wo ndə məgwù mu bʉʼʉ, kə ɔ məghɔ̀ŋ mbɔ, "Nɔ tʉʼ mùutə Nyii mùutə mɔ fɛ." Bʉʼka mbɔ bə mə mùutə Nyii ndə məchìi bʉ̂ʼʉ fɛ, təmə mbəŋ-ɛŋ bɔŋ kyinə mùutə wo ndə məgwù mu bʉʼʉ fɛ.(Jɛŋ 1:13)
Bii nɔ tʉʼ mʉ̀ʉ təmə kə́ kie fɛ, ndʉʉmɛ, i gwè nə bàa ndə bəkɔ i yí wo. Bii kə́ kʉ́ʉ mbɔ f̈ɔ-bʉə-bə bɛ yii-yə təmə kə́ kie fɛ, ndʉʉmɛ bii kə́ gwúu byuʼtə bɔŋleʼ mɔ̀ʼ chyuutə. Bii tʉʼ kie fɛ, bʉʼka bii tʉʼ bíʼtə fɛ.(Jɛŋ 4:2)
A lei mosaica expôs essa realidade interna ao proibir a cobiça. O mandamento mostrou que o pecado não começa na ação externa, mas no impulso interior que anseia pelo que pertence ao outro ou pelo que Deus vedou.
Bʉʼʉ bu ghɔ̀ŋ mbuka ndʉʉmɛ? Mbɔ nuʼ-Nyii bɛ bʉ̂ʼʉ mɛ? I mə nə bɛ nɔ fɛ! Bɔŋ kaʼ kʉ̌ʉ kə gòʼ təmə bɛ nuʼ-Nyii fɛ, təmə mɔ kə kínə bʉ̂ʼʉ fɛ. Nuʼ Nyii kʉ̌ʉ kə gòʼ təmə ghɔ̀ŋ mbɔ, "Kə a mɛ kʉ̀ʉ mbɔ fɔ-wo-kədɔŋ-kə bɛ ya-yə fɛ," təmə mɔ kə kínə mbɔ mə lɛ́nə fɔ-wo-kə nə ntɔmə bɛ bʉ̂ʼʉ fɛ.(Luŋ 7:7)
O conflito entre a carne e o Espírito
Nas cartas paulinas, a inclinação pecaminosa é chamada de carne. Não se trata apenas do corpo físico, mas da natureza humana rebelada contra Deus. Há uma oposição frontal entre os impulsos dessa natureza e a direção dada pelo Espírito Santo.
Bɔŋ mɔ nɔ tʉʼ ghɔ̀ŋ mbɔ b̈ii kə́ chí mbi nə ghʉəʼ-kəLyʉʉhəNyii-kə, kaʼ bii chìi nɔ, bii leʼ kə́ fɔ̀ʼ bə nubə ndə mbʉə-yii tʉʼ kʉ́ʉ fɛ.(Galatia 5:16)
A liberdade cristã não é licença para satisfazer impulsos egoístas, mas o poder concedido por Deus para amar e servir ao próximo.
Bʉʼka mbɔ bə nɔ nə tíi bii mbɔ tʉkə-ii lʉ́ʉ bii, bəliŋ-bɔŋ. Nɔ haʼ nduɔ mbɔ ndə tʉkə-ii nɔʼ lʉ́ʉ bii nɔ, kə bii məlʉ̀ yɔ̄ŋ-yə ndə mə-kə́-chìi nu-bʉəbʉə-bə ndə i bʉ̀ʉ tʉ bii fɛ. Bɔŋ b̈ii lʉ̀ ŋkʉ̂ʉ kwáa ŋwɔŋtə-ii nə yɔŋ.(Galatia 5:13)
Nɔ, ndʉʉghɔfii, b̈ii yí nu-kəwʉʉnəmbi-bə ndə i bɛ mu mbʉə-bii nə bəsəŋ, nu-nyàatəŋwɔŋ-bə, ntɔ-bəsəŋ-mə, ntɔmə ndə məchìi bʉ̂ʼʉ leʼnə ntɔmə ndə məkie tətɛʼ bii ndə i bɛ nə məgháa bənyii.(Kolose 3:5)
O apóstolo João reforça essa divisão ao contrastar o amor ao Pai com os atrativos de um sistema corrompido. As ambições desordenadas — o apelo aos apetites físicos, a fascinação dos olhos e o orgulho pelas posses — têm prazo de validade.
Bʉʼka mbɔ fɔbə nchəŋnchəŋ-ɛŋ ndə i bɛ mu kəwʉʉnəmbi, fɔbə ndə mbʉə-a kʉ̀ʉ ghɔŋbə fɔbə ndə shʉ-a kʉ̀ʉ leʼnə məgʉ́ə ndə i gwè hə ndəŋ nchuɔ, gwè hə kəghɔ mbʉ Tie fɛ, i nɔ gwè hə mu kəwʉʉnəmbi.(1 Jɔŋ 2:16)
Wʉʉnəmbikə nɔ tʉʼ tíŋtíŋ ghɔŋbə fɔbə ndə i kʉ̀ʉ, bɔŋ wotəmiyɔŋ ndə ɔ tʉʼ fɔ̀ʼ nubə ndə Nyii kʉ̀ʉ, bu kie məchímbi təmə nə lìʼ fɛ.(1 Jɔŋ 2:17)
Vigilância e domínio próprio diante da tentação
O domínio sobre os impulsos exige disciplina mental e escolhas deliberadas. Jó declarou que fez um pacto formal com os próprios olhos para não cobiçar, reconhecendo que o olhar alimenta a imaginação antes que o ato aconteça.
No Getsêmani, Jesus alertou que a disposição do espírito precisa ser sustentada pela oração e pela vigilância prática, pois a fragilidade humana sucumbe facilmente à pressão do momento.
B̈ii kə́ kíi dyʉʼbə bɔŋleʼ kə́ gháaNyii bʉʼka bii mə yi gwù mu nubə ndə i mùutə wo mbɔ ɔ̈ gwù mu bʉ̂ʼʉ. Mbʉ fyii nɔ bɛ chɔ, bɔŋ mbɔʼ mbʉə lʉ́ʉtə."(Matia 26:41)
Kə a mə mɛ̀ʼtə baʼa gwù mu nubə ndə bəkɔ i chìi baʼa chìi bʉ̂ʼʉ fɛ, bɔŋ fyúhə baʼa mu bʉ̂ʼʉ. (Matia 6:13)
B̈ii yá ŋwɔŋ-yii, kə́ kíi dyʉʼbə. Wobàa-yii, Debulu, nɔ tʉʼ nyʉ́ʉ yə̀ŋ mbʉə-bii ndə bʉʼ kə́ lú, kə́ kʉ́ʉ wo ndə məsáatə ɔŋ.(1 Bita 5:8)
O autocontrole também se aplica a apetites legítimos que podem se tornar destrutivos quando perdem a medida. Paulo trata da liberdade cristã afirmando que nem tudo o que é permitido edifica ou convém. No casamento e na vida financeira, a falta de freios gera laços de escravidão.
"Bə nɔʼ kɔ́ ghʉəʼkə tʉ mɔ ndə məchìi nubə inchəŋ," təmə bɔŋ bɛ mbʉ bənu inchəŋ ndə bəkɔ i kwáa bʉʼʉ fɛ. "Bə nɔʼ kɔ́ ghʉəʼkə tʉ mɔ ndə məchìi nubə inchəŋ," təmə mɔ bɔŋ mə bɛ fʉə tʉ nukə təmiyɔŋ fɛ.(1 Kɔlɛŋ 6:12)
Bɔŋ bʉʼka ntɔ-bəsəŋ-mə, ẅoləŋ təmiyɔŋ kie yi-yə vi, woke təmiyɔŋ kie yi-yə ləŋ.(1 Kɔlɛŋ 7:2)
B̈ʉə bənchəŋ kɔ́ kuŋhə ndə lɔŋ, woke ghɔŋ woləŋ nɔ kie ndə mə-kə́-gìe shʉəŋ tʉ ŋwɔŋtə-ʉə bʉʼka Nyii bu chʉ̀ə ŋkwɛ bʉə ndə bɔ̂ŋ tʉʼ gháa bəsəŋ ghɔŋbə bʉə ndə bɔ̂ŋ bɛ njaa lɔŋ kə́ gháa bəsəŋ.(Hibulu 13:4)
A ilusão das riquezas é um dos maiores gatilhos para desejos desordenados. Provérbios e as cartas pastorais mostram que a busca febril por bens materiais traz cansaço inútil e sofrimento espiritual, pois a riqueza foge com facilidade e a cobiça desvia a pessoa da fé.
Bʉʼka ntɔ-kyʉə-mə nɔ bɛ fia ndə i gwè nə ntɛ-bənu-bʉəbʉə-hə inchəŋ. Bʉəbɛʼbə ndə bɔ̂ŋ kie ntɔmə-maa-ɔ̄ŋ fyii-bɔŋ, bɔ̂ŋ nɔʼ mɛ̀ʼtə ndə mə-leʼ-mɔ̀ʼfyiihə-ʉə ndəŋ Nyii, nɔʼ shùɔ ŋwɔŋ-yʉə nə ŋgʉəʼ yɔ́ŋyɔ́ŋ.(1 Timɔti 6:10)
Ntɛ-məntɔ ndə i bɛ fyii-bii ndə məchìi bʉ̂ʼʉ, nɔʼ nə bɛ haʼ fyii bəbɛʼbʉə. Nyii bɔŋ bɛ Nyii gìe shʉəŋ, ɔ kʉʉ mɛ̀ʼtə i gwè tʉ bii tə tíŋ ghʉəʼkə-ii fɛ, bɔŋ ndʉʉ ndə i gwè tʉ bii, ɔ bu dʉ̀ʼ fia tʉ bii ndə mənyʉ́ʉ fyú, bɔŋ ndə mə-leʼ-lyʉ̀ʉtə́nə.(1 Kɔlɛŋ 10:13)
Quando alguém se desvia por fraqueza em meio a essa luta, a comunidade deve agir com moderação e espírito restaurador, guardando a si mesma contra as mesmas armadilhas.
Bəliŋ-bɔŋ, kaʼ wo mu bii chìi bʉ̂ʼʉ təmiyɔŋ, m̈bəŋ-aŋ ndə a tə́nə shʉ́əshʉ́ə mu LyʉʉhəNyiikə bʉ̀nə chɔ̀ʼhə ɔŋ sê nə mbuɔnəbə, bɔŋ kə́ láa bʉʼka a məgwù ghɔ.(Galatia 6:1)
O desejo santificado: a alma voltada para Deus
A resposta bíblica para os desejos destrutivos não é a supressão de todo o anseio humano, mas o seu redirecionamento. O coração foi criado para desejar Deus com a mesma intensidade com que um animal sedento procura água corrente no deserto.
Pelas promessas de Deus em Cristo, o crente é liberto da corrupção das paixões mundanas e passa a participar da natureza divina, recebendo novos afetos que se alinham à vontade do Senhor.
Tíŋ hə ndəŋ fia-ɔ̄, ɔ nɔʼ kɔ́ fɔŋ kəkɔ tʉ bʉʼʉ ndə i gʉ́ə shʉ-ɔ daa ndə ɔ kə kɔ̀ʼnə mbɔ tíŋ hə ndəŋ mbʉ bəŋkɔʼnə, bəkɔ bii nyʉ́ʉ məbyʉ́ʼ ndə wʉʉnəmbikə nɔʼ byʉ́ʼ bʉʼka bʉ̂ʼʉ ndə bʉəməsʉʉ kʉ̀ʉ, kie ntɛ məchímbi ndə i bɛ ndə yi-Nyii-yə.(2 Bita 1:4)
No Sermão do Monte, Jesus sintetizou a relação entre desejo e vida espiritual ao mostrar que as afeições humanas sempre seguem aquilo que é mais valorizado:
Bʉʼka yəŋkə ndə fʉʼkə-a bɛ chɔ, nɔ yəŋkə ndə fyii-a bu bɛ ghɔ chɔ.(Matia 6:21)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.