Desejos: como a Bíblia orienta os impulsos do coração
O que a Bíblia ensina sobre o desejo humano
A Bíblia não trata o desejo como algo mau por definição, mas ensina que a inclinação do coração determina o rumo da vida. O problema surge quando a vontade humana se desliga de Deus e passa a perseguir o que é proibido ou a colocar coisas criadas no lugar do Criador.
O apóstolo Tiago explica a mecânica desse processo: Deus não tenta ninguém, mas cada pessoa é arrastada pelas próprias paixões. Quando o desejo pecaminoso é alimentado, ele gera o pecado, que culmina na morte.
Ɓo' nu waaɗ-waaɗiŋ ɗe ɓek po a waaɗ tum in moɗaaɗi ɗah, a kinaat woo ne a Kooh na tumɗukohee ɗe wa. In moɗaaɗi minɗi ɓek Kooh ŋ in te Kooh ŋ haf ce na ɓekeeɗi ali ɓo' ŋ in moɗaaɗi.(Saak 1:13)
Ɗu na waaɗe in, ɗu raakuu wa, ɗu boomoh. Ɗu hot ɓo' na in, ɗu minuu wa raak, ɗu lahtohe, ɗu hiñohe. Ɗu na kiimeeɗi Kooh, weɗ tah ɗu raakɗi.(Saak 4:2)
A lei mosaica expôs essa realidade interna ao proibir a cobiça. O mandamento mostrou que o pecado não começa na ação externa, mas no impulso interior que anseia pelo que pertence ao outro ou pelo que Deus vedou.
Kon ineem tokis ye ? Waasi na bakaaɗ, ca yino e ? Muk ! Waaye, ŋ heeɗi inhe ini bakaaɗ nik, ne waas raakeeɗi ɗah. Laam waasi woyeeɗi inii ɗah : « Fu waaɗɗanɗi haf fu iniŋ morom fu », mbaa ŋ heeɗi inhe ne ineem bakaaɗ.(Ɓi Rom 7:7)
O conflito entre a carne e o Espírito
Nas cartas paulinas, a inclinação pecaminosa é chamada de carne. Não se trata apenas do corpo físico, mas da natureza humana rebelada contra Deus. Há uma oposição frontal entre os impulsos dessa natureza e a direção dada pelo Espírito Santo.
Inii weɗ ŋ woo : Pesohaat Fuuɗsi Hoolohngaani, mbaa ɗu taambɗanɗi kiñin ciŋ ɗu.(Ɓi Galaat 5:16)
A liberdade cristã não é licença para satisfazer impulsos egoístas, mas o poder concedido por Deus para amar e servir ao próximo.
Ɗu nak, ɓaah ciŋ ngo, Kooh ɓeeɗkiɗ ɗu ne ɗu raak haf ɗu ; waaye kinaat tonduk ŋ ineem, ɗu taambɗee kiñin ciŋ ɗu ; yaa nu nga ɗu ɗah, waaɗi a waaɗ morom ce tahaat po a taambkohee ɗe.(Ɓi Galaat 5:13)
Mbaa tumohaaɗ nu nik nga ɗu te wa ɓaahha ŋ Adina ɗah, apaata ; findi : Njaaloo, usuɓ, maɗ kaci’ɗohiɗ, maɗ tum in baahaaɗi na waaɗ kopor maanaam ñaamuk kooh nikaaɗi.(Ɓi Kolos 3:5)
O apóstolo João reforça essa divisão ao contrastar o amor ao Pai com os atrativos de um sistema corrompido. As ambições desordenadas — o apelo aos apetites físicos, a fascinação dos olhos e o orgulho pelas posses — têm prazo de validade.
In ci nik ŋ Adina jen, findi taambiɗ kiñin, maɗ in ci has na hote, na yaksiɗuk ŋ raak-raak, ceem jen ca ina Baabi haa, ca ina Adina.(1 Saaŋ 2:16)
Te kat, Adina na reehe reeh na in ci na maɗse nga, waaye yi na tume ini Kooh waaɗ genan gen po faw.(1 Saaŋ 2:17)
Vigilância e domínio próprio diante da tentação
O domínio sobre os impulsos exige disciplina mental e escolhas deliberadas. Jó declarou que fez um pacto formal com os próprios olhos para não cobiçar, reconhecendo que o olhar alimenta a imaginação antes que o ato aconteça.
No Getsêmani, Jesus alertou que a disposição do espírito precisa ser sustentada pela oração e pela vigilância prática, pois a fragilidade humana sucumbe facilmente à pressão do momento.
Kinaat neeh, kiimaat Kooh a ndengiɗ ɗu po ɗu keenuu ŋ fiir ; waaɗ-waaɗi wii nga waaye faan ci raakɗi hatil. »(Macce 26:41)
Te kina tum po ɓoo jaɗɗu fiir.
Waaye mucɗa ɓoo ŋ yi baahaaɗi.
[Ya fu Heɗ Nguur, na hatil na kiyak po faw, Amiin.](Macce 6:13)
Hunaat na sagoociŋ ɗu te ɗu yunuk ! Sangiɗiŋ ɗu, Seytaani, yii wil findi gayndeeni na ŋaare, a na waake ɓoyi a sifiñsohan.(1 Piyeer 5:8)
O autocontrole também se aplica a apetites legítimos que podem se tornar destrutivos quando perdem a medida. Paulo trata da liberdade cristã afirmando que nem tudo o que é permitido edifica ou convém. No casamento e na vida financeira, a falta de freios gera laços de escravidão.
Raakiɗ ɓi na woye ne : « Ñam raak haf fo. Ŋ miniɗ tum in nu ŋ waaɗ tum ɗah. » Ɓo' miniɗa woo, waaye e in ci jen raakiɗ ɓo' etoh haa. Te ali nik ne ŋ miniɗ tum ini ŋ waaɗ sah, ŋ teyɗukanɗi ali in wa yilif fo.(1 Korenta 6:12)
Mbalayi laayiɗi tahiɗ po ini ngisoh weɗ ne ƴaar nu nga hunaat na ɓitiice te ɓitiɓ nu nga hun na ƴaar ce.(1 Korenta 7:2)
Ɓooɓi jen ambaat sey, ɓa eɗa cir te ƴaar top ŋ ɓitiice, ɓitiɓ top ŋ ƴaar ce ; laam Kooh hey atte’e mbalayoh ci na njaalo’oh ci.(Heber ci 13:4)
A ilusão das riquezas é um dos maiores gatilhos para desejos desordenados. Provérbios e as cartas pastorais mostram que a busca febril por bens materiais traz cansaço inútil e sofrimento espiritual, pois a riqueza foge com facilidade e a cobiça desvia a pessoa da fé.
Findi ɓooɓa na woyohee wa, « Waaɗ kopor weɗ na rime moɗaaɗi nu nik. » Ɓum na waakee wa waak miskiɗ, tahha po ɓa muuƴiɗ po ɓa usiɗ kos te ɓa ɓekiɗ haf ɓa tiis laayiɗ.(1 Timoote 6:10)
Raakɗi fiiri ɗu jaɗɗu wi ɓo' moosɗi jaɗɗohu. Kooh cariɗ oolku, a teyɗukanɗi ne ɗu jaɗɗassee fiiri uup hatil ciŋ ɗu. Ɗu jaɗɗuusa fiir ɗah, a Kooh na teeɓee ɗu buntaani ɗu min puloh nga ne ɗu raak hatili ɗu muñohana.(1 Korenta 10:13)
Quando alguém se desvia por fraqueza em meio a essa luta, a comunidade deve agir com moderação e espírito restaurador, guardando a si mesma contra as mesmas armadilhas.
Ɓaah ciŋ ngo, ɓo' telu tumee ini yurahɗi ɗah, ɗu ɓi na pesohe Fuuɗsi Hoolohngaani, ɓaatɗohaat ɗe po a dokuk ŋ waas, wa hun na woo soosiɗ. Te yaa nu nga ɗu ɗah, marak haf ce baahiɗ po a namuu kafnduk.(Ɓi Galaat 6:1)
O desejo santificado: a alma voltada para Deus
A resposta bíblica para os desejos destrutivos não é a supressão de todo o anseio humano, mas o seu redirecionamento. O coração foi criado para desejar Deus com a mesma intensidade com que um animal sedento procura água corrente no deserto.
Pelas promessas de Deus em Cristo, o crente é liberto da corrupção das paixões mundanas e passa a participar da natureza divina, recebendo novos afetos que se alinham à vontade do Senhor.
Ŋ ineem, a gapeen ɓoo gapoh baahiɗ ci ɓo' inahɗi findi ca hend te ɓoo rahsiɗ ca. A tumiɗ ineem ne ɗu fus ŋ maɗaah ci baahaaɗiici na yahrohe ɓi adinaanii, ɗu raak ɓak ŋ kipes kiŋ ɗe.(2 Piyeer 1:4)
No Sermão do Monte, Jesus sintetizou a relação entre desejo e vida espiritual ao mostrar que as afeições humanas sempre seguem aquilo que é mais valorizado:
Inhaat ne ɗiski raak-raakiŋ ɗa nik, keeñiŋ ɗa na name nik nga.(Macce 6:21)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.