Esperar no Senhor
Esperar no Senhor é ato de fé e confiança. A Bíblia promete que os que esperam em Deus renovam as forças, recebem direção e experimentam a fidelidade divina no tempo certo.
Renovar as forças
Os que esperam no Senhor renovam as forças. Sobem como águias, correm e não se cansam, caminham e não se fatigam.
Espera paciente
Esperei com paciência no Senhor e Ele se inclinou para mim. Confie nele e descanse — Ele agirá no tempo certo.
Confiança e perseverança
Confie no Senhor de todo o coração. Sede pacientes na tribulação — o Senhor é fiel e cumprirá todas as suas promessas.
Wo gbansan tɛ, kɔni an sɛwanin fanan an na tɔrɔyailu la ka a masɔrɔn an ka a lɔn ko tɔrɔya le tunadiya lanala. Tunadiya ye kɛɲa bɛrɛ lanala. Kɛɲa bɛrɛ ye jii lanala.
An ye Alla matarala ikɔ tuun kosa ai ye fanka ba sɔrɔn Alla la fanka nɔɔrɔ fɛ, ka se ai tunadiyala, ka ai muɲun fanan.
Wo le rɔ, n badenmailu, ai ye ai muɲun fɔɔ Maari ye na. Ai ma sɛnɛkɛlailu kɔrɔsi wa? Ii ye suman ka makɔnɔla, ii ri mɛn sɔrɔn ii la sɛnɛ rɔ. Ii ri ii muɲun fɔɔ sanci ye na, sanci fɔlɔ ni sanci laban. Ai fanan ye ai muɲun, ka jusu lasɛwa, baa Maari na lon da sudunya.
Ai ɲa lɔ! Mɔɔ mɛnilu ka ii muɲun tɔrɔya rɔ, an ye a fɔla ko wo tii kunnadiyani Alla bolo. Juba ka a muɲun ɲa mɛn ma, ai ka wo mɛn. Maari ka mɛn kɛ a yɛ a laban dɔ, ai ka wo fanan lɔn, baa Maari la kininkinin ka bon, a ni a la kaninteya.
Baa ai ra ai jɛrɛ nii ladahaya tuɲa mira fɛ, ka kaninteya bɛrɛ sɔrɔn ai badenmailu yɛ, wo rɔ, ai ye ai ɲɔɔn kanin ai fanka bɛɛ la, ai sɔnɔmɛ dahanin dɔ. Ka a masɔrɔn ai ra ai kɔsɛ, ka sɔrɔn kuraya fanan, mɛn ma fara adamaden na mɛn ye faala, kɔni ka fara Alla la kuma la mɛn ye niila, a ri to habadan. Baa a sɛbɛnin Kitabu kɔndɔ ko,
«Adamadenilu bɛɛ kɛnin de
ikomin bin,
ii la gbiliya bɛɛ kɛnin
ikomin fen fere.
Binilu ye jala,
ii fereilu ye burunna.
Kɔni Maari la kuma ye tola le habadan.»
Wo kuma kɛnin Isa la Kibaro Ɲuma le ri mɛn naseni ai ma.
Maari tɛ mɛnna a la lahidi kanbali diya, ikomin mɔɔ doilu ye a mirila mɛnna ɲa mɛn ma. Kɔni a diɲani ai yɛ le ka a masɔrɔn a tɛ a fɛ mɔɔ si ye halaki, kɔni fɔɔ mɔɔilu bɛɛ ye ii kɔnkɔ don ii hakɛilu la.
«Wo lon, harijeene mansaya ri kɛ ikomin sunkurun tan mɛn ka ii la fitinnailu ta ka wa kɔɲɔcɛ kunbɛn diya. Ii rɔ mɔɔ loolu tɛrɛ ye hankilitanilu ri. A tɔ loolu tɛrɛ ye mɔɔ famunyaniilu ri. Sunkurun hankilitanilu ka ii la fitinna ta, kɔni ii ma fitinna olibiye tulu ta ii bolo. Kɔni sunkurun hankilimailu ka ii la fitinnailu ta, a ni ii la olibiye tulu baraninilu. Kɔɲɔcɛ mɛnda a ma na. Jinko ka sunkurun tan bɛɛ mira, ii bɛɛ sunɔɔra. Duu talama, wɔyɔ kan do bɔra ko: ‹Kɔɲɔcɛ ra na, ai ye bɔ ka wa a kunbɛn!› Sunkurun tan bɛɛ wulira ka ii la fitinnailu rabɛn. Sunkurun hankilitanilu ka a fɔ sunkurun famunyaniilu yɛ ko: ‹Ai ye an sɔ ai la tulu do rɔ, baa an na fitinnailu satɔ le.› Kɔni sunkurun famunyaniilu ka ii jabi: ‹Wo tɛ bɛn, baa an na tulu ti se an bɛɛ bɔla. Ai ye wa julailu wara ka do san ai jɛrɛ yɛ.› Awa, ka sunkurun hankilitanilu wani to tulu san diya, kɔɲɔcɛ nara. Sunkurun mɛnilu rabɛnni, woilu ni kɔɲɔcɛ wara don kɔɲɔmalɔ tolon dɔ. Mɔɔilu ka da tuun. Kɔ fɛ, sunkurun tɔilu nara ka bɔ tulu san diya. Ii ka ii kan nabɔ ko: ‹Maari, maari, i ye da laka an yɛ!› Kɔni a ka ii jabi: ‹N di tuɲa fɔ ai yɛ: n ma ai lɔn.›»
«Wo le rɔ, ai ye to ai ɲana, baa Maari ye na lon mɛn na, a ni waati mɛn, ai ma wo si lɔn.