31 ama Yahve’yi bekleyenler güçlerini tazeleyecekler.

Kartal gibi kanatlarla yükselecekler.

Koşacaklar ve yorulmayacaklar.

Yürüyecekler ve zayıflamayacaklar.

18 Bu nedenle Yahve size lütufta bulunmak için bekleyecek; ve bundan ötürü size merhamet etmek için yüceltilecektir; çünkü Yahve adalet Tanrısı’dır. O’nu bekleyenlere ne mutlu.

14 Yahve’yi bekle.

Güçlü ol ve yüreğin cesaretli olsun.

Evet, Yahve’yi bekle.

13 Yaşayanlar diyarında Yahve’nin iyiliğini göreceğimden

ben hâlâ eminim.

14 Yahve’yi bekle.

Güçlü ol ve yüreğin cesaretli olsun.

Evet, Yahve’yi bekle.

1 Yahve benim ışığım ve kurtuluşumdur.

Kimden çekineyim?

Yahve yaşamımın gücüdür.

Kimden korkayım?

2 Kötüler etimi yemek için üzerime geldiklerinde,

hasımlarım ve düşmanlarım bile tökezlediler ve düştüler.

3 Bana karşı bir ordu konaklasa,

yüreğim korkmaz.

Bana karşı savaş açılsa,

yine de güvenimi korurum.

4 Yahve’den tek bir şey diledim ve onu ararım:

Yahve’nin güzelliğini görüp,

O’nun tapınağında hayran olmak için,

hayatımın bütün günlerinde Yahve’nin evinde oturmaktır.

5 Çünkü sıkıntı gününde beni gizlice çardağında tutacak.

Beni çadırının gizli yerinde saklayacak.

Kaya üzerinde beni yükseltecek.

6 Artık başım çevremdeki düşmanlarımın üzerinde yükselecek.

O’nun çadırında sevinç kurbanları sunacağım.

Ezgilerle, ilahilerle Yahve’yi öveceğim.

7 Sesimle çağırdığımda duy, ey Yahve.

Bana merhamet et, yanıtla beni.

8 "Yüzümü ara" dediğin zaman,

yüreğim sana, "Yüzünü arıyorum, ey Yahve" dedi.

9 Yüzünü benden gizleme.

Hizmetkârını öfkeyle uzaklaştırma.

Yardımcım sen oldun.

Bırakma, terk etme beni,

ey kurtuluşumun Tanrısı.

10 Babamla annem beni terk ettiğinde,

Yahve beni yukarı kaldırır.

11 Bana kendi yolunu öğret, ey Yahve.

Düşmanlarımdan ötürü bana doğru yolda rehber ol.

12 Beni hasımlarımın keyfine bırakma,

Çünkü yalancı tanıklar karşıma dikildi,

şiddet soluyorlar.

13 Yaşayanlar diyarında Yahve’nin iyiliğini göreceğimden

ben hâlâ eminim.

14 Yahve’yi bekle.

Güçlü ol ve yüreğin cesaretli olsun.

Evet, Yahve’yi bekle.

1 Yahve’yi sabırla bekledim.

Bana döndü ve feryadımı duydu.

2 Beni korkunç bir çukurdan, balçıktan çıkardı,

ayaklarımı bir kaya üzerinde durdurdu.

Ayakta durabileceğim sağlam bir yer verdi.

3 Ağzıma yeni bir ezgi,

Tanrımız’a bir övgü ilahisi koydu.

Birçokları bunu görüp korkacak,

ve Yahve’ye güvenecekler.

4 Ne mutlu Yahve’ye güvenen insana,

kibirlilere, yalana sapanlara saygı duymayana.

5 Ey Yahve, Tanrım, yaptığın harikalar,

bize yönelik düşüncelerin ne çoktur.

Onlar sana geri bildirilemezler.

İlan edip anlatmak istesem,

sayılamayacak kadar çoktur.

6 Kurban ve sunuyu istemedin.

Kulaklarımı açtın.

Yakmalık sunu ve günah sunusunu da istemedin.

7 O zaman şöyle dedim: "İşte geldim.

Kutsal Yazı tomarında benim için yazılmıştır.

8 İsteğini yerine getirmekten zevk alırım, ey Tanrım.

Yasan yüreğimin içindedir."

9 Büyük toplulukta doğruluk müjdesini ilan ettim.

İşte, dudaklarımı mühürlemeyeceğim,

ey Yahve, sen bilirsin.

10 Doğruluğunu yüreğimin içinde saklamadım.

Sadakatini ve kurtuluşunu ilan ettim.

Sevgi dolu iyiliğini ve gerçeğini büyük topluluktan gizlemedim.

11 Sevecen merhametlerini benden esirgeme, ey Yahve.

Sevgi dolu iyiliğin ve gerçeğin beni hep korusun.

12 Çünkü sayısız kötülük çevremi sardı.

Suçlarım beni ele geçirdi, artık başımı kaldıramıyorum.

Onlar başımdaki saçlardan daha çoktur.

Yüreğim beni bıraktı.

13 Ey Yahve, beni kurtarmaya razı ol.

Ey Yahve, tez yardımıma koş.

14 Canımı almanın yolunu arayanlar,

hepsi hayal kırıklığına uğrayıp utansınlar.

Acı çekmemden zevk duyanlar,

geri dönüp rezil olsunlar.

20 Canımız Yahve’yi bekler.

O bizim yardımımız ve kalkanımızdır.

21 Yüreğimiz O’nda sevinç bulur,

çünkü biz O’nun kutsal adına güvendik.

22 Madem umudumuz sende,

sevgi dolu iyiliğin üzerimizde olsun, ey Yahve!

5 Yahve’yi bekliyorum.

Canım bekliyor.

O’nun sözüne umut bağlıyorum.

6 Bekçilerin sabahı özlemesinden daha çok,

sabah bekçilerinden daha çok,

canım Efendi’yi özlüyor.

5 Ey canım, sessizce yalnız Tanrı’yı bekle,

çünkü umudum O’ndandır.

34 Yahve’yi bekle, O’nun yolunu tut,

ülkeyi miras almak için seni yükseltecektir.

Kötüler kesilip atıldığı zaman, bunu göreceksin.

5 Bütün yüreğinle Yahve’ye güven,

kendi anlayışına dayanma.

6 Bütün yollarında O’nu tanı,

O senin yollarını düz edecektir.

3 Yalnız bununla değil, sıkıntılarla da seviniyoruz. 4 Çünkü, sıkıntının dayanıklılığı, dayanıklılığın, kanıtlanmış kişiliği, kanıtlanmış kişiliğin de umudu yarattığını biliyoruz.

11 Her şeye sevinçle dayanıp sabredebilmeniz için O’nun yüceliğinin gücüne göre, tam kudretle güçlenmenizi diliyoruz.

7 Öyleyse kardeşler, Efendi’nin gelişine dek sabırlı olun. Bakın, çiftçi, ilk ve son yağmurları alana dek toprağın değerli ürününü nasıl sabırla bekliyor! 8 Siz de sabırlı olun. Yüreğinizi güçlendirin, çünkü Efendi’nin gelişi yakındır.

11 Bakın, dayanmış olanlara ne mutlu diyoruz. İyov’un nasıl dayandığını işittiniz. Sonunda Efendi’nin onun için neler yaptığını gördünüz. Efendi’nin şefkati ve merhameti ne boldur.

22 Ruh aracılığıyla gerçeğe itaat ederek içten kardeş sevgisinde canlarınızı temizlediğinize göre, yürekten birbirinizi hararetle sevin. 23 Çünkü çürüyen değil, çürümez bir tohumdan, yani Tanrı’nın diri ve ebedi sözü aracılığıyla yeniden doğdunuz. 24 Çünkü,

"Bütün insanlar ota benzer,

insanın tüm yüceliği kır çiçeği gibidir.

Ot kurur, çiçeği düşer,

25 ama Efendi’nin sözü sonsuza dek yerinde durur."✝

İşte size duyurulmuş olan Müjde sözü budur.

9 Bazılarının gecikme saydığı gibi, Efendi vaadinde gecikmez; ama bize karşı sabrediyor. Çünkü kimsenin mahvolmasını istemiyor, herkesin tövbe etmesini istiyor.

1 "O zaman Göğün Krallığı, kandillerini alıp güveyi karşılamaya çıkan el değmemiş on kız gibi olacak. 2 Bu kızların beşi akılsız, beşi akıllıydı.

3 Akılsızlar kandillerini aldıklarında yanlarına yağ almadılar. 4 Ama akıllılar ise kandilleriyle birlikte kaplarına yağ aldılar. 5 Güvey geç kalınca, hepsini uyku bastı ve uyudular. 6 Ancak gece yarısı, ‘İşte! güvey geliyor! Onu karşılamaya çıkın!’ diyen bir bağrış oldu. 7 O zaman bütün el değmemiş kızlar kalkıp kandillerini tazelediler.* 8 Akılsızlar akıllılara, ‘Kandillerimiz sönüyor, bize biraz yağınızdan verin’ dedi. 9 Ama akıllılar onlara şöyle dediler: ‘Ya size ve bize yetmezse? Siz en iyisi satıcılara gidip kendiniz için satın alın.’ 10 Onlar almaya giderken güvey geldi. Hazır olanlar onunla birlikte düğün ziyafetine girdiler ve kapı kapandı. 11 Sonra diğer el değmemiş kızlar da gelip, ‘Efendimiz, efendimiz, bize kapıyı aç’ dediler. 12 Ama güvey, ‘Size doğrusunu söyleyeyim, sizi tanımıyorum’ diye yanıtladı. 13 Bu nedenle uyanık kalın. Çünkü İnsanoğlu’nun geleceği o günü ve saati bilmiyorsunuz."