Filho de Deus: o que significa a divindade de Jesus?
O que significa Jesus ser o Filho de Deus
Na Bíblia, o título "Filho de Deus" afirma a plena divindade de Jesus e a Sua igualdade de natureza com o Pai. Não significa que Jesus foi criado no tempo nem que teve uma origem biológica, mas que Ele compartilha da mesma essência divina e é a revelação exata do Deus invisível.
No contexto judaico do primeiro século, falar da relação de filho com o pai indicava identidade de natureza e representação total. Quando Jesus chamou Deus de Seu próprio Pai, os líderes religiosos entenderam de imediato o peso daquela afirmação:
A o Isus phenđa lenđe: "Mlo Dad stalno ćerela buti, a ađahar hem me."
Adalese so phenđa adava, e jevrejengere vođe po više mangle te mudaren le, adalese so na samo so phaglja o zakoni zako savato nego hem so phenđa dai o Devel lesoro Dad – adaleja phenđa dai ov hem o Devel jednaka.(Jovan 5:17,18)
O Antigo Testamento já apontava para esse mistério, anunciando séculos antes que o menino que nasceria receberia títulos divinos:
O Novo Testamento confirma que o Filho é a presença visível de Deus entre os seres humanos, eterno e criador de todas as coisas:
I o Lafi ulo manuš hem alo te živini maškar amende.
Amen dikhljam lesiri slava,
i slava e jekhore Čhavesiri kova alo e Dadestar.
Ov inele pherdo milost hem čačipe.(Jovan 1:14)
E Devle niko nikad na dikhlja, ali o jekhoro Čhavo, kovai hem korkoro Devel hem kovai e Dadese najpaše, ov mothovđa le.(Jovan 1:18)
Ovi odsjaj oti e Devlesiri slava hem pravo slika e Devlesiri, ov kova sa ićeri ple zorale lafeja. I kad omogućinđa e manušenđe te oven očistime oto grehija, bešlo ko nebo, ko počasno than, oti desno strana e Najzorale Devlesiri. Ađahar ulo edobor po zoralo e anđelendar, kobor o Devel dinđa le anav po baro olengere anavendar.(Jevrejenđe 1:3,4)
O testemunho do Pai e a confissão de Pedro
A identidade de Jesus como Filho de Deus não surgiu como um rumor popular, mas foi afirmada pelo próprio Deus no início do ministério público de Cristo:
I odmah palo adava so o Isus krstinđa pe, iklilo taro pani. I dikh! O nebo phravdilo hem dikhlja e Devlesere Duho sar avela sar golubi hem huljela upro leste.
Tegani taro nebo šundilo o glaso e Devlesoro: "Akavai mlo Čhavo o volime. Oleja injum bahtalo!"(Matej 3:16,17)
A resposta esperada diante dessa revelação é o reconhecimento. Em Cesareia de Filipe, quando Jesus perguntou aos discípulos sobre a Sua identidade, Pedro expressou a base da fé cristã:
Kad o Isus alo ko krajo e Filipesere Cezarejakoro, pučlja ple učenikonen: "So phenena o manuša, ko injum me, o Čhavo e manušesoro?"
On phende lese: "Nesave manuša phenena da tu injan o Jovan o Krstitelj, a avera phenena da tu injan o Ilija, a nesave avera da tu injan o Jeremija ili jekh oto avera proroci."
Tegani o Isus pučlja len: "A so tumen phenena, ko injum me?"
O Simon o Petar phenđa: "Tu injan o Hrist, o Čhavo e dživde Devlesoro!"(Matej 16:13-16)
Reconhecer Jesus como o Filho enviado por Deus é o ponto de partida da comunhão com o Criador:
Ko priznajini dai o Isus o Čhavo e Devlesoro, o Devel živini ano leste hem ov ano Devel.(1. Jovan 4:15)
Por que Deus enviou o Seu Filho
O envio do Filho à Terra teve um propósito definido: resgatar a humanidade da condenação do pecado e manifestar o amor do Pai de forma concreta na história.
Adalese so, o Devel edobor volinđa e manušen taro sveto da dinđa ple jekhore Čhave, da svako kova verujini ano leste te na merel, nego te ovel le večno dživdipe.(Jovan 3:16)
Ađahar o Devel mothovđa plo mangipe amenđe: bičhalđa ple jekhore Čhave ano sveto te šaj živina prekalo leste. Ano akavai o mangipe: na ano adava da amen zavolinđam e Devle, nego da ov zavolinđa amen hem bičhalđa ple Čhave sar žrtva zako oprostiba amare grehengoro.(1. Jovan 4:9,10)
Ao se entregar na cruz e ressuscitar, o Filho desfez o poder do mal e reconciliou com Deus aqueles que estavam separados dEle:
Ko živini ano greh, ovi e bengestar, adalese so o beng grešini taro anglunipe. Adalese mothovđa pe o Čhavo e Devlesoro, te uništini e bengesere delja.(1. Jovan 3:8)
Adalese so, te injamle izmirime e Devleja lesere Čhavesere meribnaja, pana sar injamle lesere neprijatelja, kobor više akana ka ova spasime lesere Čhavesere dživdipnaja, akana kad injam izmirime!(Rimljanenđe 5:10)
A autoridade do Filho e a nova vida de quem crê
O Pai conferiu ao Filho a autoridade de julgar e de conceder vida. Ter o Filho significa ter a própria vida espiritual restaurada:
Adalese so, sar so o Dad vazdela e mulen hem dela len dživdipe, ađahar hem o Čhavo dela dživdipe kase ov mangela. Adalese so, o Dad na sudini nikase, nego dinđa vlast e Čhavese te sudini sarijenđe, te šaj sare poštujinen e Čhave sar so poštujinena e Dade. Ko na poštujini e Čhave, na poštujini ni e Dade, kova bičhalđa le.(Jovan 5:21-23)
Čače, čače vaćerava tumenđe: Avela o vreme, hem već alo, kad o mule ka šunen o glaso e Devlesere Čhavesoro hem, kola ka šunen le, ka oven palem dživde. Sar so e Dade isi dživdipe ana peste, ađahar hem ple Čhavese dinđa te ovel le dživdipe ana peste,(Jovan 5:25,26)
Kas isi e Čhave, isi le dživdipe. Kas nane e Čhave e Devlesere, nane le dživdipe.(1. Jovan 5:12)
Quem recebe a Jesus deixa de ser apenas criatura e passa a fazer parte da família de Deus. Pela obra do Filho eterno, os crentes recebem o Espírito Santo e são adotados como filhos do Pai:
A sarijenđe kola priminde le,
kola verujinena ano lesoro anav,
dinđa pravo te oven e Devlesere čhave.
On nane bijande ni prirodno,
ni oti volja e telosiri,
ni oti volja e muršesiri, nego oto Devel.(Jovan 1:12,13)
A kad alo o pravo vreme, o Devel bičhalđa ple Čhave kole i đuvli bijanđa. Ov živinđa talo Zakoni, sar te šaj otkupini okolen kolai talo Zakoni, te šaj ova čhave e Devlesere. A adalese so injen čhave, o Devel ano tumare vile bičhalđa e Duho ple Čhavesere, kova vičini: "Abba, Dade!"(Galatenđe 4:4-6)
Essa nova condição transforma o cotidiano: a vida agora é conduzida pela fé no Filho de Deus, que se entregou por cada pessoa.
Adalese na živinava više me, nego o Hrist živini ana mande. A o dživdipe savo akana živinava ano telo, živinava pali vera ano Čhavo e Devlesoro, kova zavolinđa man hem korkoro pes dinđa zako maje.(Galatenđe 2:20)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.