Homem: o que a Bíblia diz sobre sua criação e queda

Criado à imagem de Deus e marcado pela queda

A Bíblia apresenta o homem como uma criatura singular, feita à imagem e semelhança de Deus, mas profundamente afetada pela entrada do pecado no mundo. Em vez de exaltar a autossuficiência humana, a Escritura revela a fragilidade da nossa condição e aponta para a redenção em Jesus Cristo.

Em Gênesis, a criação da humanidade estabelece sua dignidade e sua responsabilidade no cuidado da terra:

26 तब परमेसर ह कहिस, "हमन मनखे ला अपन सरूप, अपन समानता म बनावन, ताकि ओमन समुंदर के मछरी, अकास के चिरई अऊ घरेलू-पसु अऊ जम्मो बन पसु अऊ भुइयां म रेंगइया जम्मो जीव-जन्तु ऊपर अधिकार रखंय।"

27 तब परमेसर ह मनखे ला अपन खुद के सरूप म बनाईस,

अपन ही सरूप म परमेसर ह ओमन ला बनाईस;

नर अऊ नारी करके ओह ओमन ला बनाईस।(उतपत्ती 1:26,27)

A comunhão com o Criador foi rompida quando Adão e Eva desobedeceram e se esconderam da presença divina:

8 तब यहोवा परमेसर, जऊन ह दिन के ठंडा समय बगीचा म घुमय, ओकर अवाज ओमन ला सुनई दीस। तब आदम अऊ ओकर घरवाली बगीचा के रूखमन के बीच म यहोवा परमेसर ले लुका गीन।(उतपत्ती 3:8)

O apóstolo Paulo explica que a desobediência de Adão introduziu o pecado e a morte na experiência humana:

12 जइसने कि एक मनखे के दुवारा पाप ह संसार म आईस, अऊ पाप के दुवारा मिरतू आईस, अऊ ये किसम ले मिरतू ह जम्मो मनखे ऊपर बगर गीस, काबरकि जम्मो झन पाप करिन।(रोमीमन 5:12)

A resposta de Deus a essa ruptura é Cristo, o último Adão, que dá vida espiritual aos que nele creem:

45 जइसने कि परमेसर के बचन म लिखे हवय: "पहिला मनखे आदम ह एक जीयत परानी बन गीस", पर आखिरी आदम ह जिनगी देवइया आतमा बनिस। 46 आतमिक ह पहिले नइं आईस, पर सारीरिक ह पहिले आईस, अऊ तब आतमिक ह आईस। 47 पहिला मनखे ह धरती के धुर्रा म ले बनाय गीस, पर दूसरा मनखे ह स्वरग ले आईस। 48 जऊन मन धरती के अंय, ओमन ओकर सहीं अंय जऊन ह धरती म ले बनाय गे रिहिस, पर जऊन मन स्वरग के अंय, ओमन ओकर सहीं अंय जऊन ह स्वरग ले आईस। 49 जइसने हमन धरती के मनखे के रूप ला धारन करे हवन, वइसने हमन ओ स्वरग के मनखे के रूप ला घलो धारन करबो।(1 कुरिन्थुस 15:45-49)

A fragilidade humana e a soberania divina

A Bíblia trata a fragilidade humana com realismo: os dias do homem na terra são breves, marcados por limites e totalmente dependentes de Deus.

Em meio à dor, Jó resume a brevidade e as aflições da existência terrena:

1 "मनखेमन माईलोगन ले जनमथें,

ओमन थोरकन दिन के अंय अऊ ओमन के जिनगी ह दुख ले भरे रहिथे।(अयूब 14:1)

Diante da santidade do Criador, nenhum ser humano pode reivindicar pureza ou justiça própria:

17 ‘का नासमान मनखे ह परमेसर ले जादा धरमी हो सकथे?

का एक बलवान मनखे अपन सिरजनहार ले जादा सुध हो सकथे?(अयूब 4:17)

Mesmo diante da pequenez do ser humano, Deus não o abandona nem o perde de vista:

17 "मनखे ह का ए कि तेंह ओला बहुंत महत्व देथस,

अऊ तेंह ओकर ऊपर बहुंत धियान देथस,(अयूब 7:17)

O autor de Hebreus, citando o Salmo 8, lembra que Deus se importa com o homem e coroa a humanidade de glória e honra em Cristo:

6 परमेसर के बचन म एक झन एक जगह गवाही दे हवय:

"मनखे ह का ए कि तेंह ओकर ऊपर धियान देथस,

या मनखे के बेटा ह का ए कि तेंह ओकर खियाल रखथस?(इबरीमन 2:6)

Salomão ensina que os passos da vida pertencem ao Senhor, superando a capacidade do homem de controlar o próprio caminho:

24 मनखे के पांव ला यहोवा ह रसता देखाथे।

तब कोनो मनखे अपन रसता ला कइसे समझ सकथे?(नीतिबचन 20:24)

Os limites humanos e o perigo da autossuficiência

O ser humano tende a confiar nas próprias forças ou na força de outros, mas a Bíblia adverte contra o engano de afastar o coração de Deus.

O profeta Jeremias denuncia a ruína de depositar a esperança final na força humana em vez de confiar no Senhor:

5 यहोवा ह ये कहत हे:

"सरापित ए ओ मनखे, जऊन ह मनखे ऊपर भरोसा करथे,

जऊन ह मनखे के सहारा लेथे

अऊ जेकर मन ह यहोवा ले भटक जाथे।(यरमियाह 17:5)

Tiago adverte que a indecisão e a falta de fé tornam o homem inconstante em todas as suas atitudes:

7 अइसने मनखे ह ये झन सोचय कि ओला परभू ले कुछू मिलही। 8 ओह दुचित्ता मनखे ए अऊ ओह अपन जम्मो काम म स्थिर नइं ए।(याकूब 1:7,8)

Nenhuma atitude humana fica encoberta; os olhos do Senhor observam todos os caminhos:

21 काबरकि तोर चालचलन ला यहोवा ह देखत हवय,

अऊ ओह तोर जम्मो चालचलन ला परखथे।(नीतिबचन 5:21)

O coração humano faz planos e traça objetivos, mas a soberania final de cada resposta pertence a Deus:

1 मनखे ह अपन मन के योजना के बस म रहिथे,

पर मुहूं के सही जबाब यहोवा करा ले आथे।(नीतिबचन 16:1)

O novo homem em Cristo e o chamado à maturidade

O evangelho chama o homem a abandonar velhos hábitos corrompidos pelo pecado para viver uma nova vida guiada pela verdade, pelo amor e pelo serviço ao próximo.

A conversão exige despojar-se da antiga natureza e revestir-se do novo homem, criado segundo Deus em verdadeira justiça:

22 एकरसेति अपन पुराना चालचलन ला छोंड़ देवव, जऊन ह तुम्हर पहिली के जिनगी ले संबंध रखथे अऊ अपन धोखा देवइया लालसा के दुवारा बिगड़त जाथे; 23 अऊ अपन मन के आतमा म नवां बन जावव; 24 अऊ नवां चालचलन ला धर लेवव, जऊन ह सही के धरमीपन अऊ पबितरता म, परमेसर के सरूप म सिरजे गे हवय।(इफिसुस 4:22-24)

Na cruz, Cristo desfez as divisões entre os povos, criando em si mesmo uma nova humanidade em paz:

15 मसीह ह अपन देहें म यहूदी कानून ला, हुकूम अऊ नियम सहित खतम कर दीस, ताकि ये दूनों जाति म ले ओह अपन खुद म एक नवां मनखे बनावय अऊ ये किसम ले सांति के इस्‍थापना करय।(इफिसुस 2:15)

A maturidade cristã exige superar atitudes infantis e assumir a responsabilidade de uma vida fundamentada no amor:

11 जब मेंह लइका रहेंव, त लइकामन सहीं गोठियावत रहेंव, लइकामन सहीं सोचत रहेंव, अऊ मोर समझ ह लइकामन सहीं रिहिस। पर जब मेंह सियाना हो गेंव, त मेंह लइकापन के बात ला छोंड़ देंव।(1 कुरिन्थुस 13:11)

Paulo instrui Timóteo como "homem de Deus" a fugir das paixões egoístas e a seguir a justiça, a fé e a mansidão:

11 पर, हे परमेसर के जन, तेंह ये जम्मो चीज ले दूरिहा रह अऊ धरमीपन, भक्ति, बिसवास, मया, सहनसीलता अऊ नमरता के काम म अपन मन ला लगाय रख।(1 तीमुथियुस 6:11)

Essa maturidade se manifesta no convívio diário: honrar os homens mais velhos como pais e os mais jovens como irmãos:

1 कोनो सियान मनखे ला झन डांट, पर ओला अपन ददा सहीं जानके समझा दे। जवानमन ला भाई,(1 तीमुथियुस 5:1)

Criado à imagem de Deus e marcado pela queda

A fragilidade humana e a soberania divina

Os limites humanos e o perigo da autossuficiência

O novo homem em Cristo e o chamado à maturidade

Este artigo te tocou? Faça uma oração!