Pular para o conteúdo
Publicidade

Irrepreensível

Por Bíblia Online

Ser irrepreensível não é ser perfeito — é viver com integridade diante de Deus e dos homens. A Bíblia nos chama a buscar uma vida reta, pura e sem manchas visíveis de hipocrisia.

O padrão divino

Deus é perfeito e chama seus filhos à integridade. A palavra de Deus é purificada e Ele é escudo dos que caminham na retidão.

A-thaobh Dhè, tha a shlighe iomlan; tha facal an Tighearna air a dhearbhadh: is sgiath e dhaibhsan uile a chuireas an dòchas ann.

A-thaobh Dhè tha a shlighe iomlan; tha facal an Tighearna air a dhearbhadh; is sgiath e dhaibhsan uile a chuireas an dòchas ann.

Is beannaichte iadsan a tha neo-lochdach anns an t-slighe, a dh’imicheas ann an lagh an Tighearna.

Esan a ghluaiseas gu h-ionraic, agus a ceartas, agus a labhras an fhìrinn na chridhe;

Nach dèan cùl-chàineadh le a theangaidh, nach dèan olc da charaid, agus nach tog droch sgeul air a choimhearsnach;

Tha e atasgadh suas gliocais fhallain airson nam fìrean: is sgiath e dhaibhsan a ghluaiseas gu h-ionraic.

Buscar a perfeição em Cristo

Todos tropeçamos em muitas coisas, mas o alvo é a maturidade. Cristo é a fonte da salvação eterna para todos os que lhe obedecem.

Oir ann am mòran nithean tha sinn uile ciontach. Mura eil duine ciontach ann am facal, is duine coileanta an sin, comasach mar an ceudna air srian a chur ris achorp uile.

Is i seo an diadhachd fhìorghlan agus neo-shalach am fianais Dhè agus an Athar, dìlleachdain agus bantraichean fhiosrachadh nan trioblaid agus neach ga choimhead fhèin gun smal on t-saoghal.

Tha gach uile dheagh thabhartas agus gach uile thìodhlac iomlan on àirde, ateachd a-nuas o Athair na soillse, maille ris nach eil atharrachadh, no sgàil tionndaidh.

Agus air dha a bhith air a dhèanamh foirfe, rinneadh e na ùghdar slàinte shìorraidh dhaibhsan uile a bhios umhail dha;

Thubhairt Iosa ris, Mas àill leat a bhith coileanta, imich, reic na bheil agad, agus tabhair do na bochdan, agus gheibh thu ionmhas air nèamh; agus thig, agus lean mise.

Vida íntegra

Que a vossa alegria seja completa! Vivam em harmonia, sejam irrepreensíveis — transformados pela renovação da mente.

Na nithean seo labhair mi ribh, a-chum gum fanadh mo ghàirdeachas annaibh, agus gum biodh ur gàirdeachas-se làn.

Gus a seo cha d’iarr sibh air bith ann am ainm-sa: iarraibh, agus gheibh sibh, a-chum gum bi ur n-aoibhneas làn.

Agus na bithibh air ur cumadh ris an t-saoghal seo: ach bithibh air ur cruth-atharrachadh tre ath-nuadhachadh ur n-inntinn, a-chum gun dearbh sibh ciod i toil mhath, thaitneach, agus dhiongmhalta sin Dhè.

A-nis guidheam oirbh, a bhràithrean, tre ainm ar Tighearna Iosa Crìosd, gun labhair sibh uile an t-aon , agus nach bi roinnean nur measg; ach gum bi sibh ceangailte ri chèile gu diongmhalta ann an aon inntinn, agus ann an aon bharail.

Agus thar na nithean seo uile, cuiribh umaibh gràdh, as e coicheangal na foirfeachd.

Uime sin, ma tha comhfhurtachd air bith ann an Crìosd, ma tha sòlas air bith gràidh, ma tha co-chomann air bith an Spioraid, ma tha truas air bith agus tròcair;

Coileanaibh mo ghàirdeachas, gum bi sibh a dh’aon inntinn, a dh’aon ghràdh, a dh’aon toil, a dh’aon bhreithneachadh.

Na dèanar aon tre chonnspaid, no tre ghlòir dhìomhain, ach ann an irioslachd inntinn measadh gach aon gur fheàrr neach eile na e fhèin.

Na seallaibh gach aon air na nithean sin a bhuineas dha fhèin, ach gach aon air na nithean a bhuineas do dhaoine eile mar an ceudna.

Uime sin biodh an inntinn cheudna annaibhse, a bha ann an Iosa Crìosd:

Neach air a bhith dha ann an cruth Dhè, nach do mheas e na reubainn e fhèin a bhith co-ionann ri Dia:

Ach chuir e e fhèin ann an dìmeas, agabhail air fhèin cruth seirbhisich, air a dhèanamh ann an coslas dhaoine:

Agus air dha a bhith air fhaghail ann an cruth mar dhuine, dh’irioslaich e e fhèin, agus bha e umhail gu bàs, eadhon bàs achroinn-cheusaidh.

Air an adhbhar sin dh’àrdaich Dia e gu ro-àrd mar an ceudna, agus thug e dha ainm os cionn gach uile ainme:

A-chum do ainm Iosa gun lùbadh gach glùin, de nithean a tha air nèamh, agus de nithean a tha air thalamh, agus de nithean a tha fon talamh;

Agus gun aidicheadh gach teanga gur e Iosa Crìosd an Tighearna, a-chum glòir Dhè an t-Athair.

Uime sin, a mhuinntir mo ghràidh, mar a bha sibh umhail a-ghnàth, chan ann a-mhàin am làthair-sa, ach nas ro-mhò as mo làthair, làn-obraichibh ur slàinte fhèin le eagal agus ball-chrith:

Oir is e Dia a dh’obraicheas annaibh, araon an toil agus an gnìomh, a rèir a dheagh-ghean fhèin.

Dèanaibh na h-uile nithean gun ghearan, agus gun deasbaireachd:

A-chum gum bi sibh neo-choireach, agus neo-chronail, nur cloinn do Dhia, neo-lochdach, am meadhon ginealaich fhiair agus chrosda, am measg a bheil sibhse adealrachadh mar lòchrain-sholais an t-saoghail;

Acumail a-mach facal na beatha; a-chum gun dèan mise uaill ann an Chrìosd, do bhrìgh nach do ruith mi gu dìomhain, agus nach do shaothraich mi gu dìomhain.

Seadh agus ma dh’ìobrar mi air ìobairt agus seirbhis fhollaiseach ur creidimh-se, tha aoibhneas orm, agus tha mi adèanamh gàirdeachais maille ribhse uile.

Air an dòigh cheudna biodh aoibhneas oirbhse, agus dèanaibh gàirdeachas maille riumsa.

Ach tha dòchas agam anns an Tighearna Iosa, Timòteus a chur gu goirid dur n-ionnsaigh, a-chum gum bi mise mar an ceudna ann an deagh mhisnich, air dhomh fios fhaotainn ciod as cor dhuibhse.

Oir chan eil duine air bith agam co-ionnan inntinn ris-san, air am bi cùram nan nithean a bhuineas dhuibhse gu dùrachdach.

Oir tha na h-uile ag iarraidh nan nithean a bhuineas dhaibh fhèin, chan iad na nithean a bhuineas do Iosa Crìosd.

Ach is aithne dhuibh a dhearbhadh-san, mar mhac da athair, gun do rinn e seirbhis maille riumsa anns an t-soisgeul.

Uime sin tha dùil agam esan a chur dur n-ionnsaigh air ball, cho luath is a chì mi ciod as cor dhomh fhèin.

Ach tha earbsa agam anns an Tighearna gun tig mi fhèin dur n-ionnsaigh gu h-aithghearr mar an ceudna.

Gidheadh mheas mi gum b’fheumail Epaphroditus mo bhràthair, agus mo cho-obraiche, agus mo cho-shaighdear, ach ur teachdaire-se, agus an a fhritheil dom uireasbhaidh, a chur dur n-ionnsaigh.

Oir bha dèidh mhòr aige oirbh uile, agus bha e làn tùirse, do bhrìgh gun cuala sibh gu robh e tinn.

Agus gu deimhinn bha e tinn fagas don bhàs: gidheadh rinn Dia tròcair air; agus cha b’ann airsan a-mhàin, ach ormsa mar an ceudna, a-chum nach biodh doilgheas air muin doilgheis orm.

Uime sin bu togarraiche a chuir mi dur n-ionnsaigh e, a-chum air dhuibh fhaicinn a-rìs, gum biodh aoibhneas oirbh, agus gum bu lugha mo dhoilgheas-sa.

Air an adhbhar sin, gabhaibh ris anns an Tighearna leis an uile aoibhneas, agus biodh meas mòr agaibh air an leithidean sin:

Do bhrìgh, airson obair Chrìosd, gu robh e dlùth don bhàs, agus nach robh suim aige de a bheatha fhèin, a-chum gun dèanadh e suas uireasbhaidh ur seirbhis-se dom thaobh-sa.

Feuchaibh nach ìoc neach olc airson uilc do dhuine sam bith; ach leanaibh-se a-ghnàth an a tha math, araon dur taobh fhèin, agus a-thaobh nan uile dhaoine.

Ach is aithne dha an t-slighe agam: nuair a dhearbhas e mi, mar òr thig mi a-mach.

Air a cheuman chùm mo chas; ghlèidh mi a shlighe agus cha do chlaon mi.

Seja o primeiro