Provérbios 2

1 A mhic, ma ghabhas tu mo bhriathran-sa, agus ma dh’fhalaicheas tu m’àitheantan maille riut;

2 Air chor is gun aom thu do chluas ri gliocas, gun leag thu do chridhe air tuigse:

3 Seadh, ri eòlas ma dh’èigheas tu, ri tuigse ma thogas tu suas do ghuth;

4 Ma dh’iarras tu i mar airgead, agus ma rannsaicheas tu air a son, mar airson ionmhasan falaichte;

5 An sin tuigidh tu eagal an Tighearna, agus gheibh thu eòlas Dhè:

6 Oir bheir an Tighearna gliocas; as a bheul thig eòlas agus tuigse.

7 Tha e a’ tasgadh suas gliocais fhallain airson nam fìrean: is sgiath e dhaibhsan a ghluaiseas gu h-ionraic.

8 Tha e a’ coimhead ceuman a’ bhreitheanais, agus a’ dìon slighe a naomh.

9 An sin tuigidh tu fìreantachd, agus breitheanas, agus ceartas; seadh, gach uile dheagh shlighe.

10 Nuair a thèid gliocas a-steach ann ad chridhe, agus a bhios eòlas taitneach dod anam,

11 Nì ciall do dhìon, coimheadaidh tuigse thu:

12 Gud shaoradh o shlighe an droch dhuine; on duine a labhras nithean fiara;

13 A dh’fhàgas ceuman an ionracais, a dh’imeachd ann an slighean an dorchadais;

14 Leis an aoibhinn an t-olc a dhèanamh, agus a tha a’ gabhail tlachd ann an aingealtachd nan aingidh.

15 Aig a bheil an slighean cam, agus iad a’ claonadh nan ceuman:

16 A-chum do shaoradh on mhnaoi choimhich, on bhanachoigrich a nì miodal le a briathran;

17 A thrèigeas oide-ionnsachaidh a h-òige, agus a dhìochuimhnicheas coicheangal a Dè:

18 Oir tha a taigh a’ claonadh a-chum bàis, agus a ceuman a-chum nam marbh.

19 Cha till duine sam bith a thèid da h-ionnsaigh, agus a-rìs chan fhaigh e slighean na beatha.

20 A-chum gun imich thu ann an slighe dhaoine matha, agus gun glèidh thu ceuman nam fìrean.

21 Oir gabhaidh na h-ionracain còmhnaidh anns an tìr, agus fanaidh na daoine foirfe innte.

22 Ach gearrar na daoine aingidh bhàrr na talmhainn, agus spìonar luchd-easaontais as.