1 Thog gliocas a taigh; gheàrr i a‑mach a seachd puist:

2 Mharbh i a feòil; mheasg i a fìon; dheasaich i mar an ceudna a bòrd:

3 Chuir i a‑mach a h‑òighean; tha i a’ gairm air na h‑àitean as àirde den bhaile:

4 Ge bè a tha baoghalta, thigeadh e a‑steach an seo: riùsan a tha a dhìth tuigse tha i ag ràdh,

5 Thigibh, ithibh dem aran-sa, agus òlaibh den fhìon a mheasg mi.

6 Trèigibh nithean amaideach, agus bithibh beò; agus imichibh air slighe na tuigse.

7 Esan a bheir achmhasan do fhear-fochaid, gheibh e dha fhèin masladh; agus esan a chronaicheas an t‑aingidh, gheibh e dha fhèin smal.

8 Na cronaich fear-fochaid, air eagal gum fuathaich e thu: cronaich an duine glic, agus gràdhaichidh e thu.

9 Thoir teagasg don duine ghlic, agus bidh e nas glice: teagaisg an duine cothromach, agus meudaichidh e ann am fòghlam.

10 Is e eagal an Tighearna toiseach a’ ghliocais; agus is e eòlas nithean naomha, tuigse.

11 Oir leamsa nìthear do làithean lìonmhor, agus cuirear ri bliadhnachan do bheatha.

12 Ma bhios tu glic, bidh tu glic dhut fhèin: ach ma bhios tu ri fochaid, is tu fhèin a‑mhàin a dh’iomchaireas e.

13 Tha bean amaideach àrd-ghuthach, baoghalta, agus chan aithne dhi nì air bith:

14 Oir suidhidh i aig doras a taighe, air cathair, ann an àitean àrda a’ bhaile,

15 A ghairm orrasan a bhios a’ dol seachad air an t‑slighe, a’ gabhail dìreach romhpa:

16 Ge bè neach a tha baoghalta, thigeadh e a‑steach an seo; agus ris-san a tha a dhìth tuigse their i,

17 Tha na h‑uisgeachan a ghoidear milis, agus an t‑aran a dh’ithear ann an uaigneas taitneach.

18 Ach chan eil fhios aige gu bheil na mairbh an sin; ann an doimhneachdan ifrinn gu bheil a h‑aoighean.