1 A mhic, ma ghabhas tu mo bhriathran-sa, agus ma dh’fhalaicheas tu m’àitheantan maille riut;

2 Air chor is gun aom thu do chluas ri gliocas, gun leag thu do chridhe air tuigse:

3 Seadh, ri eòlas ma dh’èigheas tu, ri tuigse ma thogas tu suas do ghuth;

4 Ma dh’iarras tu i mar airgead, agus ma rannsaicheas tu air a son, mar airson ionmhasan falaichte;

5 An sin tuigidh tu eagal an Tighearna, agus gheibh thu eòlas Dhè:

6 Oir bheir an Tighearna gliocas; as a bheul thig eòlas agus tuigse.

7 Tha e a’ tasgadh suas gliocais fhallain airson nam fìrean: is sgiath e dhaibhsan a ghluaiseas gu h‑ionraic.

8 Tha e a’ coimhead ceuman a’ bhreitheanais, agus a’ dìon slighe a naomh.

9 An sin tuigidh tu fìreantachd, agus breitheanas, agus ceartas; seadh, gach uile dheagh shlighe.

10 Nuair a thèid gliocas a‑steach ann ad chridhe, agus a bhios eòlas taitneach dod anam,

11 Nì ciall do dhìon, coimheadaidh tuigse thu:

12 Gud shaoradh o shlighe an droch dhuine; on duine a labhras nithean fiara;

13 A dh’fhàgas ceuman an ionracais, a dh’imeachd ann an slighean an dorchadais;

14 Leis an aoibhinn an t‑olc a dhèanamh, agus a tha a’ gabhail tlachd ann an aingealtachd nan aingidh.

15 Aig a bheil an slighean cam, agus iad a’ claonadh nan ceuman:

16 A‑chum do shaoradh on mhnaoi choimhich, on bhanachoigrich a nì miodal le a briathran;

17 A thrèigeas oide-ionnsachaidh a h‑òige, agus a dhìochuimhnicheas coicheangal a Dè:

18 Oir tha a taigh a’ claonadh a‑chum bàis, agus a ceuman a‑chum nam marbh.

19 Cha till duine sam bith a thèid da h‑ionnsaigh, agus a‑rìs chan fhaigh e slighean na beatha.

20 A‑chum gun imich thu ann an slighe dhaoine matha, agus gun glèidh thu ceuman nam fìrean.

21 Oir gabhaidh na h‑ionracain còmhnaidh anns an tìr, agus fanaidh na daoine foirfe innte.

22 Ach gearrar na daoine aingidh bhàrr na talmhainn, agus spìonar luchd-easaontais as.