1 Briathran rìgh Lemueil, an fhàidheadaireachd a theagaisg a mhàthair dha.

2 Ciod, a mhic? Agus ciod, a mhic mo bhronn? Agus ciod, a mhic mo bhòidean?

3 Na tabhair do neart do mhnathan; no do shlighean don nì a mhilleas rìghrean.

4 Chan eil e airson rìghrean, a Lemueil, chan eil e airson rìghrean fìon òl, no airson uachdarain dèidh a bhith aca air dibh làidir:

5 Air eagal gun òl iad, agus gun dìochuimhnich iad an lagh, agus gun claon iad breitheanas do aon sam bith de chloinn an àmhghair.

6 Thugaibh deoch làidir dhàsan a tha ullamh gu bàsachadh, agus fìon dhaibhsan a tha ann an searbhas anama.

7 Oladh e, agus dìochuimhnicheadh e a bhochdainn, agus na cuimhnicheadh e a thruaighe nas mò.

8 Fosgail do bheul airson an duine bhailbh, ann an cùis nan uile a tha air an òrdachadh a‑chum sgrios.

9 Fosgail do bheul, thoir breith le ceartas, tagair cùis an truaghain agus an fheumaich.

10 Cò a gheibh bean shubhailceach? Oir tha a luach gu mòr os cionn chlach uasal.

11 Earbaidh cridhe a fir aisde, agus cha bhi feum aige air creich.

12 Iocaidh i math dha, agus chan e olc, rè uile làithean a beatha.

13 Iarraidh i olann agus lìon, agus obraichidh i gu toileach le a làmhan.

14 Tha i mar longan nan ceannaichean, bheir i a biadh o thìr chèin.

15 Eiridh i mar an ceudna nuair as i an oidhche a tha fhathast ann, agus bheir i lòn da teaghlach, agus cuibhreann da maighdeannan.

16 Measaidh i achadh, agus ceannaichidh i e: le toradh a làmh suidhichidh i fìonlios.

17 Crioslaichidh i a leasraidh le neart, agus neartaichidh i a gàirdeanan.

18 Mothaichidh i gu bheil a ceannachd math: cha tèid a coinneal as anns an oidhche.

19 Cuiridh i a làmhan air an dealgan, agus gabhaidh glacan a làmh greim den chuigeil.

20 Fosglaidh i a glac don truaghan, agus sìnidh i a làmhan don fheumach.

21 Chan eil eagal oirre ron t‑sneachd airson a teaghlaich; oir tha a teaghlach uile aodaichte le sgàrlaid.

22 Nì i dhi fhèin trusganan de obair ghrèis; de shìoda agus de chorcar tha a h‑aodach.

23 Aithnichear anns na geatachan a fear, nuair a shuidheas e maille ri seanairean na tìre.

24 Nì i lìon-aodach grinn, agus reicidh i e, agus bheir i criosan don cheannaiche.

25 Neart agus urram is aodach dhi; agus nì i gàirdeachas anns an àm ri teachd.

26 Fosglaidh i a beul le gliocas, agus tha lagh a’ choibhneis air a teangaidh.

27 Bheir i an aire do shlighean a teaghlaich, agus chan ith i aran an dìomhanais.

28 Eiridh a clann, agus beannaichidh iad i; a fear, agus molaidh e i.

29 Rinn mòran nighean gu subhailceach, ach thug thusa barrachd orra uile.

30 Is mealltach deagh-ghean, agus is dìomhain sgèimh; ach bean air am bi eagal an Tighearna, is ise a mholar.

31 Thugaibh dhi de thoradh a làmh, agus moladh a h‑obraichean fhèin anns na geatachan i.