Gnàth-fhacal 7

1 A mhic, glèidh mo bhriathran, agus taisg m’àitheantan maille riut.

2 Glèidh m’àitheantan, agus bi beò; agus mo lagh mar dhubhagan do shùl.

3 Ceangail iad air do mheòir; sgrìobh iad air clàr do chridhe.

4 Abair ri gliocas, Is tu mo phiuthar; agus goir do bhanacharaid de thuigse:

5 A-chum gun glèidh iad thu on mhnaoi choimhich, on bhan-choigrich a nì miodal le a briathran.

6 Oir aig uinneig mo thaighe dh’amhairc mi tro mo chlèith,

7 Agus sheall mi am measg nan daoine baoghalta; thug mi fa-near am measg nan òganach, òigfhear gun chèill,

8 A’ dol seachad air an t-sràid fagas da h-oisinn, agus ghabh e an t-slighe a-chum a taighe,

9 Anns an dùbhradh anns an fheasgar, anns an oidhche dhuibh dhorcha:

10 Agus, feuch, thachair bean air ann an culaidh strìopaich, agus cuilbheartach na cridhe.

11 (Tha i àrd-ghuthach agus ceann-làidir; chan fhan a casan na taigh.

12 A-nis tha i a-mach, a-nis anns na sràidean, agus a’ feitheamh nam fàth aig gach oisinn.)

13 Agus rug i air, agus phòg i e, agus le aghaidh gun nàire thubhairt i ris,

14 Tha tabhartasan-sìth agam; an-diugh dh’ìoc mi mo bhòidean:

15 Uime sin thàinig mi a-mach ad choinneamh, a dh’iarraidh d’aghaidh gu dìcheallach, agus fhuair mi thu.

16 Le còmhdaichean grinne sgeadaich mi mo leabaidh, le obraichean geàrrte, le lìon-aodach mìn on Eiphit.

17 Rinn mi mo leabaidh cùbhraidh le mirr, alo, agus canal.

18 Thig, gabhamaid ar sàth de ghaol gu madainn; dèanamaid co-ghàirdeachas ann an gaol:

19 Oir chan eil fear an taighe aig baile; chaidh e air turas fada:

20 Sporan airgid thug e leis; air an là shuidhichte thig e dhachaigh.

21 Le mòran de a cainnt mhilis thug i air aontachadh; le miodal a bilean cho-èignich i e.

22 Tha e a’ dol na dèidh gun dàil, mar a thèid an damh a-chum a chasgraidh, no an t-amadan a-chum peanas a’ chip;

23 Gus an tèid saighead tro a àinean, mar a ghreasas eun don ribe, gun fhios aige gur ann a-chum a bhàis a tha e.

24 A-nis uime sin èisdibh rium, a chlann, agus thugaibh aire do bhriathran mo bheòil:

25 Na claonadh do chridhe a-chum a slighean, na rach air seachran na ceuman.

26 Oir lot agus leag i sìos mòran; seadh, chaidh mòran de dhaoine treuna a mharbhadh leatha.

27 Is e a taigh an t-slighe gu ifrinn, a’ dol sìos gu seòmraichean a’ bhàis.