1 A mhic, ma tha thu an urras air do charaid, ma bhuail thu do làmh le neach eile,

2 Ribeadh thu le briathran do bheòil; ghlacadh thu le faclan do bheòil.

3 Dèan seo a‑nis, a mhic, agus saor thu fhèin, nuair a thig thu an làimh do charaid; imich, irioslaich thu fhèin, agus dèan cinnteach do charaid.

4 Na toir cadal dod shùilean, no clò cadail dod rosgan.

5 Thoir as thu fhèin mar earb à làimh an t‑sealgair, agus mar eun à làimh an eunadair.

6 Imich a‑chum an t‑seangain, a leisgein; thoir fa‑near a shlighean, agus bi glic:

7 Aig nach eil fear-seòlaidh, fear-amhairc, no luchd-riaghlaidh,

8 A dh’ullaicheas a bhiadh anns an t‑samhradh, agus a chruinnicheas a theachd-an‑tìr anns an fhogharadh.

9 Cia fhad a chaidleas tu, a leisgein? Cuin a dh’èireas tu as do chadal?

10 Fhathast beagan cadail, beagan clò cadail, beagan filleadh nan làmh gu cadal.

11 An sin thig do bhochdainn mar fhear-siubhail, agus d’uireasbhaidh mar dhuine fo airm.

12 Duine nach fiù, fear aingidh, siùbhlaidh e le beul ana-cneasda.

13 Caogaidh e le a shùil, bheir e sanas le a chois, teagaisgidh e le mheòir.

14 Tha aingealtachd na chridhe, tha e a’ dealbhadh uilc a‑ghnàth; togaidh e aimhreit:

15 Uime sin gu h‑obann thig a sgrios; gu grad brisear e, gun leigheas.

16 Na sia nithean seo is fuathach leis an Tighearna; seadh, tha seachd nithean nan gràinealachd da anam:

17 Sealladh àrd, teanga bhreugach, agus làmhan a dhòirteas fuil neo-chiontach;

18 Cridhe a dhealbhas smuaintean aingidh, casan a bhios luath a ruith a‑chum uilc;

19 Fianais bhreugach a labhras breugan, agus esan a thogas aimhreit eadar bràithrean.

20 A mhic, coimhead àithne d’athar, agus na trèig reachd do mhàthar:

21 Ceangail iad a‑ghnàth air do chridhe, daingnich iad mud mhuineal.

22 Nuair a dh’imicheas tu, treòraichidh iad thu; nuair a chaidleas tu gleidhidh iad thu; agus nuair a dhùisgeas tu, labhraidh iad riut.

23 Oir is lòchran an àithne, agus is solas an reachd, agus is iad slighe na beatha achmhasain teagaisg;

24 A‑chum do ghleidheadh on droch mhnaoi, o mhiodal teanga na mnà coimhich.

25 Na miannaich a sgèimh ann ad chridhe; agus na glacadh i thu le a rosgan.

26 Oir le mnaoi strìopachail bheirear duine gu greim arain; agus sealgaidh a’ bhan-adhaltranach air an anam luachmhor.

27 An urrainn duine teine a ghabhail na bhroilleach, agus gun a aodach a bhith air a losgadh?

28 An urrainn duine imeachd air èibhlean tetha, agus gun a chasan a bhith air an losgadh?

29 Mar sin esan a thèid a‑steach a‑chum bean a choimhearsnaich: cha bhi neach air bith neochiontach a bheanas rithe.

30 Cha dèanar tàir air gadaiche, ma ghoideas e a shàsachadh a anama, nuair a bhios e acrach:

31 Ach ma ghlacar e, aisigidh e a sheachd uiread; uile mhaoin a thaighe bheir e seachad.

32 Ach ge bè nì adhaltranas ri mnaoi, tha e gun tuigse: sgriosaidh esan a nì e a anam fhèin.

33 Lot agus mì‑chliù gheibh e; agus a mhasladh cha ghlanar as.

34 Oir is e an t‑eud cuthach an fhir: uime sin cha chaomhain e ann an là an dìoghaltais.

35 Cha bhi suim aige do èirig air bith; cha mhò a thoilichear e, ged bheir thu dha mòran thìodhlacan.