1 Nuair a shuidheas tu a dh’ithe maille ri uachdaran, thoir an ro‑aire do na bheil fad chomhair;

2 Agus cuir sgian rid sgòrnan, mas duine thu air do thabhairt do chraos.

3 Na miannaich a nithean milis; oir is biadh mealltach iad.

4 Na saothraich gu fàs saoibhir; leig dhìot do ghliocas fhèin.

5 An cuir thu do shùilean air an nì nach eil ann? Oir gu cinnteach nì saoibhreas sgiathan dha fhèin, mar iolair a dh’itealaicheas a‑chum nan nèamh.

6 Na ith aran an tì aig a bheil droch shùil, agus na miannaich a nithean milis.

7 Oir mar a smaoinicheas e na anam, mar sin bidh e: Ith agus òl, their e riut, ach cha bhi a chridhe leat.

8 An greim a dh’ith thu, sgeithidh tu a‑nìos, agus caillidh tu do bhriathran milis.

9 Na labhair ann an cluasan amadain; oir nì e tàir air gliocas do bhriathar.

10 Na atharraich an seann chomharradh-crìche; agus air achaidhean nan dìlleachdan na bris a‑steach:

11 Oir tha am fear-saoraidh cumhachdach; tagraidh e an cùis ad aghaidh.

12 Aom do chridhe ri fòghlam, agus do chluasan ri briathran eòlais.

13 Na cùm smachdachadh o leanabh; oir ma bhuaileas tu e le slait, chan fhaigh e bàs.

14 Buailidh tu e le slait, agus saoraidh tu a anam o ifrinn.

15 A mhic, ma bhios do chridhe glic, nì mo chridhe-sa gàirdeachas, eadhon mo chridhe-sa:

16 Seadh, nì m’àirnean gàirdeachas, nuair a labhras do bhilean nithean cearta.

17 Na gabhadh do chridhe farmad ri peacaich: ach bi ann an eagal an Tighearna air feadh an là uile.

18 Oir gu deimhinn tha crìoch ann; ach cha ghearrar as do dhòchas.

19 Eisd thusa, a mhic, agus bi glic, agus treòraich do chridhe anns an t‑slighe.

20 Na bi am measg phòitearan fìona; am measg luchd co‑ithidh geòcach feòla.

21 Oir thig am misgear agus an geòcaire gu bochdainn; agus èidichidh turra-chadal duine le luideagan.

22 Eisd rid athair a ghin thu, agus na dèan tàir air do mhàthair nuair a bhios i aosda.

23 Ceannaich an fhìrinn, agus na reic i; mar an ceudna gliocas, agus fòghlam, agus tuigse.

24 Nì athair an fhìrein mòr-ghàirdeachas; agus nì esan a ghineas mac glic aoibhneas ann.

25 Nì d’athair agus do mhàthair aoibhneas, agus nì ise a rug thu gàirdeachas.

26 A mhic, thoir dhòmhsa do chridhe, agus coimheadadh do shùilean mo shlighean.

27 Oir is staing dhomhain strìopach; agus is sloc cumhang ban-choigreach.

28 Tha i mar an ceudna ri feall-fheitheamh mar chreachadair, agus cuiridh i luchd-dòbheairt an lìonmhorachd am measg dhaoine.

29 Cò dom buin truaighe? Cò a tha ri bròn? Cò aig a bheil connsachadh? Cò a tha ri gearan? Cò aig a bheil lotan gun adhbhar? Cò aig a bheil deirge shùl?

30 Iadsan a dh’fhanas fad aig an fhìon; iadsan a thèid a dh’iarraidh fìona measgte.

31 Na amhairc thusa air an fhìon nuair a bhios e dearg, nuair a bheir e a dhath anns a’ chupan, a thèid e sìos dìreach.

32 Mu dheireadh teumaidh e mar nathair, agus mar an rìgh-nathair sàthaidh e a‑ghath.

33 Amhaircidh do shùilean air mnathan coimheach, agus cuiridh do chridhe an cèill nithean claona:

34 Agus bidh tu mar an tì a laigheas sìos ann am meadhon na fairge, no mar esan a laigheas air bàrr croinn-siùil.

35 Bhuail iad mi, their thu, agus cha robh mi tinn; ghabh iad orm, agus cha do mhothaich mi: cuin a dhùisgeas mi? An sin iarraidh mi fhathast e.