14 Oir bheir Dia gach obair a-chum breitheanais, maille ris gach nì diamhair, mas math no mas olc e.

21 Oir mar tha an t-Athair a’ dùsgadh, agus a’ beothachadh nam marbh, is amhail sin a tha am Mac a’ beothachadh an dream as àill leis.

22 Oir chan eil an t-Athair a’ toirt breith air duine sam bith; ach thug e gach uile bhreitheanas don Mhac:

23 A-chum gun tugadh na h-uile dhaoine urram don Mhac, amhail a tha iad a’ toirt urraim don Athair. An tì nach eil a’ toirt urraim don Mhac, chan eil e a’ toirt urraim don Athair a chuir uaithe e.

24 Gu deimhinn deimhinn tha mi ag ràdh ribh, an tì a dh’èisdeas rim fhacal-sa, agus a tha a’ creidsinn anns an tì a chuir uaithe mi, tha a’ bheatha mhaireannach aige, agus cha tig e a-chum dìtidh, ach chaidh e thairis o bhàs gu beatha.

25 Gu deimhinn deimhinn tha mi ag ràdh ribh gu bheil an uair a’ teachd, agus gu bheil i a-nis ann, anns an cluinn na mairbh guth Mac Dhè: agus an dream a chluinneas, bidh iad beò.

26 Oir mar a tha aig an Athair beatha ann fhèin, is amhail sin a thug e don Mhac beatha a bhith aige ann fhèin;

27 Agus thug e mar an ceudna dha ùghdarras a-chum breith a thabhairt, do bhrìgh gur e Mac an Duine.

28 Na gabhaibh iongantas dheth seo; oir tha an uair a’ teachd, anns an cluinn iadsan uile a tha anns na h-uaighean a ghuth-san:

29 Agus thèid iad a-mach; iadsan a rinn math, a-chum aiseirigh na beatha; agus iadsan a rinn olc, a-chum aiseirigh an damnaidh.

30 Chan eil mise comasach air nì sam bith a dhèanamh uam fhèin: mar a chluinneas mi bheir mi breith: agus tha mo bhreitheanas ceart; do bhrìgh nach eil mi ag iarraidh mo thoile fhèin, ach toil an Athar a chuir uaithe mi.

31 Ma bheir mise fianais mum thimcheall fhèin, chan eil m’fhianais fìor.

7 Gidheadh tha mi ag innse dhuibh na fìrinn. Is buannachd dhuibh mise a dh’fhalbh: oir mura falbh mi, cha tig an Comhfhurtair dur n-ionnsaighse; ach ma dh’fhalbhas mi, cuiridh mi esan dur n-ionnsaigh.

8 Agus nuair a thig esan, bheir e dearbh-shoilleireachd don t-saoghal mu pheacadh, agus mu fhìreantachd, agus mu bhreitheanas;

9 Mu pheacadh, do bhrìgh nach eil iad a’ creidsinn annamsa;

30 Fhreagair Iosa agus thubhairt e, Chan ann air mo shon-sa a thàinig an guth seo, ach air ur son-se.

31 A-nis tha breitheanas an t-saoghail seo ann: a-nis tilgear uachdaran an t-saoghail seo a-mach.

32 Agus mise, ma thogar suas on talamh mi, tàirngidh mi na h-uile dhaoine am ionnsaigh.

38 Agus thubhairt esan, Tha mi a’ creidsinn, a Thighearna. Agus rinn e adhradh dha.

39 Agus thubhairt Iosa, Is ann a-chum breitheanais a thàinig mise a-chum an t-saoghail seo, a-chum iadsan nach eil a’ faicinn, gum faiceadh iad; agus gum biodh iadsan a tha a’ faicinn, air an dèanamh dall.

1 Gabhaibh ris an neach a tha anfhann anns a’ chreideamh, ach chan ann a-chum deasbaireachd amharasaich.

2 Oir tha aon a’ creidsinn gum faod e na h-uile nithean ithe: ach tha esan a tha anfhann ag ithe luibhean.

3 Na dèanadh esan a tha ag ithe tàir airsan nach eil ag ithe; agus na tugadh esan nach eil ag ithe, breith air an tì a dh’itheas: oir ghabh Dia ris.

4 Cò thusa a tha a’ toirt breith air seirbhiseach duine eile? Da mhaighistir fhèin seasaidh, no tuitidh e: seadh, cumar suas e; oir is comasach Dia air a chumail na sheasamh.

12 Air an adhbhar sin bheir gach aon againn cunntas uime fhèin do Dhia.

13 Uime sin na tugamaid breith air a chèile nas mò: ach gum b’fheàrr leibh a’ bhreith seo a thoirt, gun adhbhar tuiteim no oilbheim a thoirt do bhràthair.

14 Oir tha fhios agam, agus is dearbh leam anns an Tighearna Iosa, nach eil nì sam bith neòghlan dheth fhèin: ach don tì a mheasas nì sam bith neòghlan, dhàsan tha e neòghlan.

17 Oir thàinig an t-àm anns an tòisich breitheanas aig taigh Dhè: agus ma thòisicheas e againne, ciod as crìoch dhaibhsan a tha eas-umhail do shoisgeul Dhè?

5 Uime sin na tugaibh breith air nì sam bith ron àm, gus an tig an Tighearna, neach araon a bheir gu soilleireachd nithean falaichte an dorchadais, agus a dh’fhoillsicheas comhairlean nan cridheachan: agus an sin gheibh gach neach cliù o Dhia.

2 Oir a rèir na breith a bheir sibh, bheirear breith oirbh: agus leis an tomhas leis an tomhais sibh, tomhaisear dhuibh a-rìs.

3 Agus carson a tha thu a’ faicinn an smùirnein a tha an sùil do bhràthar, ach nach eil thu a’ toirt fa-near na sail a tha ann ad shùil fhèin?

4 No cionnas a their thu rid bhràthair, Fuiling dhomh an smùirnean a spìonadh as do shùil; agus, feuch, an t-sail ann ad shùil fhèin?

6 Uime sin, abair ri cloinn Israeil, Is mise an Tighearna, agus bheir mi sibh a-mach o bhith fo eallaichean nan Eiphiteach, agus saoraidh mi sibh on daorsa; agus fuasglaidh mi sibh le gàirdean sìnte a-mach, agus le breitheanais mhòra.

12 Oir thèid mise tro thìr na h-Eiphit air an oidhche seo, agus buailidh mi gach ciad-ghin ann an tìr na h-Eiphit, araon duine agus ainmhidh: agus an aghaidh diathan nan Eiphiteach uile cuiridh mi breitheanas an gnìomh; is mise an Tighearna.

4 Ad aghaidh, ad aghaidh fhèin a-mhàin pheacaich mi, agus rinn mi olc ad shealladh, air chor is gum fìreanaichear thusa nuair a labhras tu, gum bi thu glan nuair a bheir thu breith.

8 Chuala Sion, agus bha aoibhneas oirre; agus rinn nigheanan Iùdah gàirdeachas airson do bhreitheanas, a Thighearna.

6 A-nis mar an ceudna bhris iad sìos a obair gheàrrte le chèile le tuaghan agus le ùird.

7 Chuir iad ri theine d’ionad naomh gu ruig an làr; thruaill iad pàillean d’ainme-sa.

1 Agus an dèidh nan nithean seo, chuala mi guth àrd mhòr-shluaigh air nèamh, ag ràdh, Haleluia, Slàinte, agus glòir, agus urram, agus cumhachd don Tighearna ar Dia:

2 Oir is fìor agus is cothromach a bhreitheanais; oir thug e breith air an strìopaich mhòir, a thruaill an talamh le a strìopachas, agus dhìol e fuil a sheirbhiseach fhèin air a làimh.

3 Agus a-rìs thubhairt iad, Haleluia. Agus chaidh a deatach suas gu saoghal nan saoghal.