Milagres de Jesus
Os Evangelhos registram dezenas de milagres realizados por Jesus — curas, ressurreições, domínio sobre a natureza e libertações. Cada milagre revelava sua divindade e compaixão.
Curas de cegos e surdos
Jesus devolveu a visão aos cegos e a audição aos surdos, manifestando seu poder sobre toda enfermidade e deficiência.
27 ครนพระเยซเสดจไปจากทนน กมชายตาบอดสองคนตามพระองคมารองวา "บตรดาวดเจาขา ขอเมตตาขาพระองคเถด"28 และเมอพระองคเสดจเขาไปในเรอน ชายตาบอดทงสองกเขามาหาพระองค พระเยซตรสถามเขาวา "เจาเชอหรอวา เรามฤทธจะกระทำการนได" เขาทลพระองควา "ขาพระองคเชอ พระเจาขา"29 แลวพระองคทรงถกตองตาเขาตรสวา "ใหเปนไปตามความเชอของเจาเถด"30 แลวตาของเขากกลบเหนด พระเยซไดทรงกำชบเขาแขงแรงวา "จงระวงอยาบอกผใดใหรเลย"31 แตเมอเขาไปจากทนนแลว กเผยแพรกตตศพทของพระองคทวแควนนน
29 เมอพระองคกบเหลาสาวกออกไปจากเมองเยรโค ฝงชนเปนอนมากกตามพระองคไป30 และดเถด มชายตาบอดสองคนนงอยรมหนทาง เมอเขาไดยนวาพระเยซเสดจผานมา จงรองวา "โอ พระองคผเปนบตรดาวดเจาขา ขอทรงพระเมตตาขาพระองคเถด"31 ฝายประชาชนกหามเขาใหนงเสย แตเขายงรองขนอกวา "โอ พระองคผเปนบตรดาวดเจาขา ขอทรงพระเมตตาขาพระองคเถด"32 พระเยซจงหยดประทบยนอย เรยกเขามา และตรสวา "ทานทงสองจะใครใหเราทำอะไรเพอทาน"33 พวกเขาทลพระองควา "พระองคเจาขา ขอใหตาของขาพระองคหายบอด"34 พระเยซจงมพระทยเมตตา กทรงถกตองตาเขา ในทนใดนนตาของเขากเหนไดและเขาทงสองไดตดตามพระองคไป
22 พระองคจงไปยงเมองเบธไซดา เขาพาชายตาบอดคนหนงมาหาพระองค ทลออนวอนขอพระองคใหโปรดถกตองคนนน23 พระองคไดทรงจงมอคนตาบอดออกไปนอกหมบาน เมอไดทรงบวนนำลายลงทตาคนนน และวางพระหตถบนเขาแลว พระองคจงตรสถามเขาวา เขาเหนสงใดบางหรอไม24 คนนนเงยหนาดแลวทลวา "ขาพระองคแลเหนคนเหมอนตนไมเดนไปเดนมา"25 พระองคจงวางพระหตถบนตาเขาอก แลวใหเขาเงยหนาด และตาของเขากหายเปนปกต แลเหนคนทงหลายไดชดเจน26 พระองคจงตรสสงคนนนใหกลบตรงไปยงบานของตน แลวกำชบวา "อยาเขาไปในหมบาน หรอเลาใหใครในหมบานนนฟงเลย"
31 ตอมาพระองคจงเสดจจากเขตแดนเมองไทระและเมองไซดอน ดำเนนตามทางแควนทศบร มายงทะเลสาบกาลล32 เขาพาชายหหนวกพดตดอางคนหนงมาหาพระองค แลวทลออนวอนขอพระองคใหทรงวางพระหตถบนคนนน33 พระองคจงทรงนำคนนนออกจากประชาชนไปอยตางหาก ทรงเอานวพระหตถยอนเขาทหของชายผนน และทรงบวนนำลายเอานวพระหตถจมแตะลนคนนน34 แลวพระองคทรงแหงนพระพกตรดฟาสวรรค ทรงถอนพระทยตรสแกคนนนวา "เอฟฟาธา" แปลวา "จงเปดออก"35 แลวในทนใดนนหคนนนกปกต สงทขดลนนนกหลดและเขาพดไดชด36 พระองคทรงหามปรามคนทงหลายมใหแจงความนแกผใดเลย แตพระองคยงทรงหามปรามพวกเขา เขากยงเลาลอไปมาก37 พวกเขากประหลาดใจเหลอเกน พดกนวา "พระองคทรงกระทำลวนแตดทงนน ทรงกระทำคนหหนวกใหไดยน คนใบใหพดได"
46 ฝายพระเยซกบพวกสาวกมายงเมองเยรโค และเมอพระองคเสดจออกจากเมองเยรโคกบพวกสาวกของพระองคและประชาชนเปนอนมาก มคนตาบอดคนหนง ชอบารทเมอส ซงเปนบตรชายของทเมอส นงขอทานอยทรมหนทาง47 เมอคนนนไดยนวาพระเยซชาวนาซาเรธเสดจมา จงเรมรองเสยงดงวา "ทานเยซ บตรดาวดเจาขา ขอทรงเมตตาขาพระองคเถด"48 มหลายคนหามเขาใหเขานงเสย แตเขายงรองเสยงดงขนวา "บตรดาวดเจาขา ขอทรงเมตตาขาพระองคเถด"49 พระเยซทรงหยดประทบยนอย แลวตรสสงใหเรยกคนนนมา เขาจงเรยกคนตาบอดนนวาแกเขาวา "จงชนใจและลกขนเถด พระองคทรงเรยกเจา"50 คนนนกทงผาหมเสยลกขนมาหาพระเยซ51 พระเยซจงตรสถามเขาวา "เจาปรารถนาจะใหเราทำอะไรแกเจา" คนตาบอดนนทลพระองควา "พระอาจารยเจาขา ขอโปรดใหตาขาพระองคเหนได"52 พระเยซตรสแกเขาวา "จงไปเถด ความเชอของเจาไดกระทำใหเจาหายปกตแลว" ในทนใดนนคนตาบอดนนกเหนได และไดเดนทางตามพระเยซไป
35 ตอมาเมอพระองคเสดจมาใกลเมองเยรโค มคนตาบอดคนหนงนงขอทานอยรมหนทาง36 เมอเขาไดยนเสยงประชาชนเดนผานไป จงถามวาเรองอะไรกน37 คนพวกนนจงบอกเขาวา พระเยซชาวนาซาเรธเสดจไป38 คนตาบอดนนจงรองวา "ทานเยซ บตรดาวดเจาขา ขอทรงเมตตาขาพระองคเถด"39 คนทเดนไปขางหนานนจงหามเขาใหนง แตเขายงรองขนวา "บตรดาวดเจาขา ขอทรงเมตตาขาพระองคเถด"40 พระเยซทรงประทบยนอยสงใหพาคนตาบอดมาหาพระองค เมอเขามาใกลแลว พระองคทรงถามเขา41 วา "เจาปรารถนาจะใหเราทำอะไรใหเจา" เขาทลวา "พระองคเจาขา โปรดใหขาพระองคเหนได"42 พระเยซตรสแกเขาวา "จงเหนเถด ความเชอของเจาไดกระทำใหตวเจาหายปกต"43 ในทนใดนนเขากเหนได และตามพระองคไปพลางถวายเกยรตแดพระเจา และเมอคนทงปวงไดเหนเชนนนกสรรเสรญพระเจา
1 เมอพระเยซเสดจดำเนนไปนน พระองคทอดพระเนตรเหนชายคนหนงตาบอดแตกำเนด2 และพวกสาวกของพระองคทลถามพระองควา "พระอาจารยเจาขา ใครไดทำผดบาป ชายคนนหรอบดามารดาของเขา เขาจงเกดมาตาบอด"3 พระเยซตรสตอบวา "มใชชายคนนหรอบดามารดาของเขาไดทำบาป แตเพอใหพระราชกจของพระเจาปรากฏในตวเขา4 เราตองกระทำพระราชกจของพระองคผทรงใชเรามาเมอยงวนอย เมอถงกลางคนไมมผใดทำงานได5 ตราบใดทเรายงอยในโลก เราเปนความสวางของโลก"6 เมอตรสดงนนแลว พระองคกทรงบวนนำลายลงทดน แลวทรงเอานำลายนนทำเปนโคลนทาทตาของคนตาบอดนน7 แลวตรสสงเขาวา "จงไป ลางออกเสยในสระสโลอมเถด" (สโลอมแปลวา ใชไป) เขาจงไปลางแลวกลบเหนได
Curas de paralíticos e enfermos
Paralíticos caminharam, leprosos ficaram limpos e todo tipo de doença foi curada pelo toque e pela palavra de Jesus.
2 ดเถด มคนโรคเรอนมานมสการพระองคแลวทลวา "พระองคเจาขา เพยงแตพระองคจะโปรด กจะทรงบนดาลใหขาพระองคหายโรคได"3 พระเยซทรงยนพระหตถถกตองเขา แลวตรสวา "เราพอใจแลว จงหายเถด" ในทนใดนนโรคเรอนของเขากหาย4 ฝายพระเยซตรสสงเขาวา "อยาบอกเลาใหผใดฟงเลย แตจงไปสำแดงตวแกปโรหต และถวายเครองถวายตามซงโมเสสไดสงไว เพอเปนหลกฐานตอคนทงหลาย"
2 ดเถด เขาหามคนอมพาตคนหนงซงนอนอยบนทนอนมาหาพระองค เมอพระเยซทอดพระเนตรเหนความเชอของเขาทงหลาย จงตรสกบคนอมพาตวา "ลกเอย จงชนใจเถด บาปของเจาไดรบอภยแลว"3 ดเถด พวกธรรมาจารยบางคนคดในใจวา "คนนพดหมนประมาท"4 ฝายพระเยซทรงทราบความคดของเขาจงตรสวา "เหตไฉนทานทงหลายคดชวอยในใจเลา5 ทจะวา เจาไดรบอภยเรองบาปของเจาแลว' หรอจะวา จงลกขนเดนไปเถด' นน ขางไหนจะงายกวากน6 แตเพอทานทงหลายจะไดรวา บตรมนษยมสทธอำนาจในโลกทจะโปรดยกความผดบาปได" (พระองคจงตรสสงคนอมพาตวา) "จงลกขนยกทนอนกลบไปบานเถด"7 เขาจงลกขนไปบานของตน
10 ดเถด มชายคนหนงมอขางหนงลบ คนทงหลายถามพระองควา "การรกษาโรคในวนสะบาโตนนพระราชบญญตหามไวหรอไม" เพอเขาจะหาเหตฟองพระองคได11 พระองคจงตรสกบเขาวา "ถาผใดในพวกทานมแกะตวเดยวและแกะตวนนตกบอในวนสะบาโต ผนนจะไมฉดลากแกะตวนนขนหรอ12 มนษยคนหนงยอมประเสรฐยงกวาแกะมากเทาใด เหตฉะนนจงถกตองตามพระราชบญญตใหทำการดไดในวนสะบาโต"13 แลวพระองคตรสกบคนมอลบนนวา "จงเหยยดมอออกเถด" เขากเหยยดออก และมอนนกหายเปนปกตเหมอนมออกขางหนง
30 แมยายของซโมนนอนปวยจบไขอย ในทนใดนนเขาจงมาทลพระองคใหทราบดวยเรองของนาง31 แลวพระองคกเสดจไปจบมอนางพยงขนและทนใดนนไขกหาย นางจงปรนนบตเขาทงหลาย
40 และมคนโรคเรอนคนหนงมาหาพระองค คกเขาลงทลวงวอนพระองควา "เพยงแตพระองคจะโปรด พระองคกจะทรงบนดาลใหขาพระองคหายโรคได"41 พระเยซทรงสงสารเขาจงทรงยนพระหตถถกตองคนนน ตรสแกเขาวา "เราพอใจแลว เจาจงหายเถด"42 พอพระองคตรสแลว ในทนใดนนโรคเรอนกหาย และคนนนกสะอาด
3 แลวมคนนำคนอมพาตคนหนงมาหาพระองค มสคนหาม4 เมอเขาเขาไปใหถงพระองคไมไดเพราะคนมาก เขาจงรอดาดฟาหลงคาตรงทพระองคประทบนน และเมอรอเปนชองแลว เขากหยอนแครทคนอมพาตนอนอยลงมา5 เมอพระเยซทอดพระเนตรเหนความเชอของเขาทงหลาย พระองคจงตรสกบคนอมพาตวา "ลกเอย บาปของเจาไดรบอภยแลว"6 แตมพวกธรรมาจารยบางคนนงอยทนน และเขาคดในใจวา7 "ทำไมคนนพดหมนประมาทเชนนน ใครจะยกความผดบาปไดเวนแตพระเจาเทานน"8 และในทนใดนนเมอพระเยซทรงทราบในพระทยวาเขาคดในใจอยางนน พระองคจงตรสแกเขาวา "เหตไฉนทานทงหลายจงคดในใจอยางนเลา9 ทจะวากบคนอมพาตวา บาปของเจาไดรบอภยแลว' หรอจะวา จงลกขนยกแครเดนไปเถด' นน ขางไหนจะงายกวากน10 แตเพอทานทงหลายจะไดรวา บตรมนษยมสทธอำนาจในโลกทจะโปรดยกความผดบาปได" (พระองคจงตรสสงคนอมพาตวา)11 "เราสงเจาวา จงลกขนยกแครไปบานของเจาเถด"12 ทนใดนนคนอมพาตไดลกขนแลวกยกแครเดนออกไปตอหนาคนทงปวง คนทงปวงกประหลาดใจนก จงสรรเสรญพระเจาวา "เราไมเคยเหนการเชนนเลย"
1 แลวพระองคไดเสดจเขาไปในธรรมศาลาอก และทนนมชายคนหนงมอขางหนงลบ2 คนเหลานนคอยดพระองควา พระองคจะรกษาโรคใหคนนนในวนสะบาโตหรอไม เพอเขาจะหาเหตฟองพระองคได3 พระองคตรสแกคนมอลบวา "มายนขางหนาเถอะ"4 พระองคจงตรสแกคนทงหลายวา "ในวนสะบาโตถกตองตามพระราชบญญตทำการดหรอทำการชว จะชวยชวตดหรอจะผลาญชวตเสยด" ฝายคนทงปวงกนงอย5 พระองคมพระทยเปนทกขเพราะใจเขาแขงกระดางนก และไดทอดพระเนตรดรอบดวยพระพโรธ และพระองคตรสแกคนมอลบนนวา "จงเหยยดมอออกเถด" เขากเหยยดออก และมอของเขากหายเปนปกตเหมอนกบมออกขางหนง
12 ตอมาเมอพระองคทรงอยในเมองหนง ดเถด มคนเปนโรคเรอนเตมทงตว เมอเขาเหนพระเยซกซบหนาลงถงดน ออนวอนทลพระองควา "พระองคเจาขา เพยงแตพระองคจะโปรดกจะทรงบนดาลใหขาพระองคหายโรคได"13 พระองคทรงยนพระหตถถกตองเขาแลวตรสวา "เราพอใจแลว จงหายเถด" ในทนใดนนโรคเรอนของเขากหาย
18 และดเถด มผหามคนอมพาตคนหนงนอนบนทนอน และเขาหาชองทจะหามคนอมพาตนนเขามาวางตรงพระพกตรของพระองค19 เมอหาชองเอาเขามาไมไดเพราะคนมาก เขาจงขนไปบนดาดฟาหลงคาบานหยอนคนอมพาตลงมา ทงทนอนตามชองกระเบองตรงกลางหมคนตอพระพกตรพระเยซ20 เมอพระองคทอดพระเนตรเหนความเชอของเขาทงหลาย พระองคจงตรสกบคนอมพาตวา "บรษเอย บาปของเจาไดรบอภยแลว"21 ฝายพวกธรรมาจารยและพวกฟารสเรมคดในใจวา "คนนทพดหมนประมาทเปนผใดเลา ใครจะยกความผดบาปไดเวนแตพระเจาเทานน"22 แตเมอพระเยซทรงทราบความคดของเขา พระองคจงตรสแกเขาวา "ไฉนทานทงหลายจงคดในใจอยางน23 ทจะวา บาปของเจาไดรบอภยแลว' หรอจะวา จงลกขนเดนไปเถด' นนขางไหนจะงายกวากน24 แตเพอทานทงหลายจะไดรวา บตรมนษยมฤทธอำนาจในโลกทจะโปรดยกความผดบาปได" (พระองคจงตรสสงคนอมพาตวา) "เราสงเจาวา จงลกขนยกทนอนไปบานของเจาเถด"25 ในทนใดนน เขาจงลกขนตอหนาคนทงปวง ยกทนอนซงเขาไดนอนนน กลบไปบานของตน พลางรองสรรเสรญพระเจา
6 ตอมาในวนสะบาโตอกวนหนง พระองคเสดจเขาไปในธรรมศาลาและสงสอน ทนนมชายคนหนงมอขวาลบ7 ฝายพวกธรรมาจารยและพวกฟารสคอยดพระองควา พระองคจะทรงรกษาเขาในวนสะบาโตหรอไม เพอจะหาเหตฟองพระองคได8 แตพระองคทรงทราบความคดของเขา จงตรสแกคนมอลบนนวา "จงลกขนมายนอยขางหนา" เขากลกขนยน9 แลวพระเยซตรสกบเขาทงหลายวา "เราจะถามทานทงหลายวา ในวนสะบาโตถกตองตามพระราชบญญตทำการดหรอทำการราย จะชวยชวตดหรอจะผลาญชวตเสยด"10 พระองคจงทอดพระเนตรดทกคนโดยรอบ แลวตรสกบคนมอลบนนวา "จงเหยยดมอออกเถด" เขากกระทำตาม และมอของเขากหายเปนปกตเหมอนมออกขางหนง
1 เมอพระองคตรสคำเหลานนใหคนทงหลายฟงเสรจแลว พระองคจงเสดจเขาไปในเมองคาเปอรนาอม2 มผรบใชของนายรอยคนหนงทนายรกมากปวยเกอบจะตายแลว3 เมอนายรอยไดยนถงพระเยซ จงใชผใหญบางคนของพวกยวใหไปออนวอนเชญพระองคเสดจมารกษาผรบใชของตน4 เมอเขาเหลานนมาถงพระเยซแลว เขากออนวอนพระองคดวยใจรอนรนวา "นายรอยนนเปนคนสมควรทพระองคจะกระทำการนนใหทาน5 เพราะวาทานรกชนชาตของเราและทานไดสรางธรรมศาลาใหเรา"6 พระเยซจงเสดจไปกบเขา เมอพระองคไปเกอบจะถงบานแลว นายรอยจงใชเพอนฝงไปหาพระองคทลวา "พระองคเจาขา อยาลำบากเลย เพราะวาขาพระองคเปนคนไมสมควรทจะรบเสดจพระองคเขาใตชายคาของขาพระองค7 เพราะเหตนน ขาพระองคจงคดเหนวาไมสมควรทขาพระองคจะไปหาพระองคดวย แตขอพระองคทรงตรสสง และผรบใชของขาพระองคกจะหายโรค8 ดวยวาขาพระองคอยใตวนยทหาร แตกยงมทหารอยใตบงคบบญชาของขาพระองค ขาพระองคจะบอกแกคนนวา ไป' เขากไป บอกแกคนนนวา มา' เขากมา บอกผรบใชของขาพระองควา จงทำสงน' เขากทำ"9 เมอพระเยซทรงไดยนคำเหลานนแลว กประหลาดพระทยดวยคนนน จงทรงเหลยวหลงตรสกบประชาชนทตามพระองคมาวา "เราบอกทานทงหลายวา แมในพวกอสราเอล เราไมเคยพบความเชอมากเทาน"10 ฝายคนทรบใชมานนเมอกลบไปถงบานกไดเหนผรบใชนนหายเปนปกตแลว
11 และดเถด มหญงคนหนงซงมผเขาสงทำใหพการมาสบแปดปแลว หลงโกง ยดตวขนไมไดเลย12 เมอพระเยซทอดพระเนตรเหนเขา จงเรยกและตรสกบเขาวา "หญงเอย ตวเจาหายพนจากโรคของเจาแลว"13 พระองคทรงวางพระหตถบนเขา และในทนใดนนเขากยดตวตรงได และสรรเสรญพระเจา
1 ตอมาเมอพระองคเสดจเขาไปในบานของขนนางคนหนงในพวกฟารสในวนสะบาโต จะเสวยพระกระยาหาร เขาทงหลายคอยมองดพระองค2 ดเถด มชายคนหนงเปนโรคมานนำอยตอพระพกตรพระองค3 พระเยซจงตรสถามพวกบาเรยนและพวกฟารสวา "ถาจะรกษาคนปวยในวนสะบาโตจะผดพระราชบญญตหรอไม"4 เขาทงหลายกนงอย พระองคทรงรบและรกษาคนนนใหหาย แลวกใหเขาไป
11 ตอมาเมอพระองคกำลงเสดจไปยงกรงเยรซาเลม พระองคจงเสดจเลยบระหวางแควนสะมาเรยและกาลล12 เมอพระองคเสดจเขาไปในหมบานแหงหนง มคนเปนโรคเรอนสบคนมาพบพระองคยนอยแตไกล13 และสงเสยงรองวา "เยซนายเจาขา โปรดไดเมตตาขาพเจาทงหลายเถด"14 เมอพระองคทอดพระเนตรเหนแลวจงตรสแกเขาวา "จงไปแสดงตวแกพวกปโรหตเถด" ตอมาเมอกำลงเดนไป เขาทงหลายกหายสะอาด15 ฝายคนหนงในพวกนน เมอเหนวาตวหายโรคแลว จงกลบมาสรรเสรญพระเจาดวยเสยงดง16 และกราบลงทพระบาทของพระองค ขอบพระคณพระองค คนนนเปนชาวสะมาเรย17 ฝายพระเยซตรสวา "มสบคนหายสะอาดมใชหรอ แตเกาคนนนอยทไหน18 ไมเหนผใดกลบมาสรรเสรญพระเจา เวนไวแตคนตางชาตคนน"19 แลวพระองคตรสกบคนนนวา "จงลกขนไปเถด ความเชอของเจาไดกระทำใหตวเจาหายปกต"
1 หลงจากนนกถงเทศกาลเลยงของพวกยว และพระเยซกเสดจขนไปยงกรงเยรซาเลม2 ในกรงเยรซาเลมทรมประตแกะมสระอยสระหนง ภาษาฮบรเรยกสระนนวา เบธซาธา เปนทซงมศาลาหาหลง3 ในศาลาเหลานนมคนปวยเปนอนมากนอนอย คนตาบอด คนงอย คนผอมแหง กำลงคอยนำกระเพอม4 ดวยมทตสวรรคองคหนงลงมากวนนำในสระนนเปนครงคราว เมอนำกระเพอมนน ผใดกาวลงไปในนำกอน กจะหายจากโรคทเขาเปนอยนน5 ทนนมชายคนหนงปวยมาสามสบแปดปแลว6 เมอพระเยซทอดพระเนตรคนนนนอนอยและทรงทราบวา เขาปวยอยอยางนนนานแลว พระองคตรสกบเขาวา "เจาปรารถนาจะหายโรคหรอ"7 คนปวยนนทลตอบพระองควา "ทานเจาขา เมอนำกำลงกระเพอมนน ไมมผใดทจะเอาตวขาพเจาลงไปในสระ และเมอขาพเจากำลงไป คนอนกลงไปกอนแลว"8 พระเยซตรสกบเขาวา "จงลกขนยกแครของเจาและเดนไปเถด"9 ในทนใดนนคนนนกหายโรค และเขากยกแครของเขาเดนไป วนนนเปนวนสะบาโต
46 ฉะนนพระเยซจงไดเสดจไปยงหมบานคานาแควนกาลลอก อนเปนทซงพระองคทรงกระทำใหนำกลายเปนนำองน และทเมองคาเปอรนาอมมขนนางคนหนง บตรชายของทานปวยหนก47 เมอทานไดยนขาววา พระเยซไดเสดจมาจากแควนยเดยไปยงแควนกาลลแลว ทานจงไปทลออนวอนพระองคใหเสดจลงไปรกษาบตรของตน เพราะบตรจวนจะตายแลว48 พระเยซจงตรสกบเขาวา "ถาพวกทานไมเหนหมายสำคญและการมหศจรรย ทานกจะไมเชอ"49 ขนนางผนนทลพระองควา "พระองคเจาขา ขอเสดจไปกอนทบตรของขาพระองคจะตาย"50 พระเยซตรสกบทานวา "กลบไปเถด บตรชายของทานจะไมตาย" ทานกเชอพระดำรสทพระเยซตรสกบทาน จงทลลาไป51 ขณะททานกลบไปนน พวกผรบใชของทานไดมาพบและเรยนทานวา "บตรชายของทานหายแลว"52 ทานจงถามถงเวลาทบตรคอยทเลาขนนน และพวกผรบใชกเรยนทานวา "ไขหายเมอวานนเวลาบายโมง"53 บดาจงรวาชวโมงนนเปนเวลาทพระเยซไดตรสกบตนวา "บตรชายของทานจะไมตาย" และทานเองกเชอพรอมทงครวเรอนของทานดวย54 นเปนการอศจรรยทสองซงพระเยซทรงกระทำ เมอพระองคเสดจจากแควนยเดยไปยงแควนกาลล
A mulher com fluxo de sangue
Uma mulher que sofria há doze anos tocou a orla do manto de Jesus e foi curada instantaneamente pela sua fé.
20 ดเถด มผหญงคนหนงเปนโรคตกโลหตไดสบสองปมาแลวแอบมาขางหลง ถกตองชายฉลองพระองค21 เพราะนางคดในใจวา "ถาเราไดแตะตองฉลองพระองคเทานน เรากจะหายโรค"22 ฝายพระเยซทรงเหลยวหลงทอดพระเนตรเหนนางจงตรสวา "ลกสาวเอย จงชนใจเถด ความเชอของเจาทำใหเจาหายเปนปกต" นบตงแตเวลานน ผหญงนนกหายปวยเปนปกต
25 มผหญงคนหนงเปนโรคตกโลหตไดสบสองปมาแลว26 ไดทนทกขลำบากมากเพราะมหมอหลายคนมารกษา และไดเสยทรพยจนหมดสน โรคนนกมไดบรรเทาแตยงกำเรบขน27 ครนผหญงนนไดยนถงเรองพระเยซ เธอกเดนปะปนกบประชาชนทเบยดเสยดขางหลงพระองค และไดถกตองฉลองพระองค28 เพราะเธอคดวา "ถาเราไดแตะตองแตฉลองพระองค เรากจะหายโรค"29 ในทนใดนนโลหตทตกกหยดแหงไป และผหญงนนรสกตววาโรคหายแลว
43 มผหญงคนหนงเปนโรคตกโลหตไดสบสองปมาแลว และไดใชทรพยทงหมดของเธอเปนคาหมอ ไมมผใดรกษาใหหายได44 ผหญงนนแอบมาขางหลงถกตองชายฉลองพระองค และในทนใดนนโลหตทตกกหยด45 พระเยซจงตรสถามวา "ใครไดถกตองเรา" เมอคนทงหลายไดปฏเสธ เปโตรกบคนทอยดวยกนจงทลวา "อาจารยเจาขา กเปนเพราะประชาชนเบยดเสยดพระองค และพระองคยงทรงถามอกหรอวา ใครไดถกตองเรา'"46 แตพระเยซตรสวา "มผหนงไดถกตองเรา เพราะเรารสกวาฤทธไดซานออกจากตวเรา"47 เมอผหญงนนเหนวาจะซอนตวไวไมไดแลว เธอกเขามาตวสนกราบลงตรงพระพกตรพระองค ทลพระองคตอหนาคนทงปวงวา เธอไดถกตองพระองคเพราะเหตอะไร และไดหายโรคในทนใดนน48 พระองคจงตรสแกเขาวา "ลกสาวเอย จงมกำลงใจเถด ความเชอของเจาไดกระทำใหเจาหายโรคแลว จงไปเปนสขเถด"
Ressurreições
Jesus ressuscitou mortos — a filha de Jairo, o filho da viúva de Naim e Lázaro. Ele é Senhor sobre a morte.
18 เมอพระองคกำลงตรสคำเหลานแกเขานน ดเถด มขนนางคนหนงมานมสการพระองคแลวทลวา "ลกสาวของขาพระองคพงตายลง ขอพระองคเสดจไปวางพระหตถของพระองคบนตวเขา แลวเขาจะฟนขนอก"19 ฝายพระเยซจงทรงลกขนเสดจตามเขาไป และพวกสาวกของพระองคตามไปดวย
23 ครนพระเยซเสดจเขาไปในเรอนของขนนางนน ทอดพระเนตรเหนพวกเปาปและคนเปนอนมากชลมนกนอย24 พระองคจงตรสกบเขาวา "จงถอยออกไปเถด ดวยวาเดกหญงคนนยงไมตาย เปนแตนอนหลบอย" เขากพากนหวเราะเยาะพระองค25 แตเมอทรงขบฝงคนออกไปแลว พระองคไดเสดจเขาไปจบมอเดกหญง และเดกหญงนนกลกขน
22 ดเถด มนายธรรมศาลาคนหนงชอไยรสเดนมา และเมอเขาเหนพระองคกกราบลงทพระบาทของพระองค23 แลวทลออนวอนพระองคเปนอนมากวา "ลกสาวเลกๆของขาพระองคปวยเกอบจะตายแลว ขอเชญพระองคไปวางพระหตถบนเขา เพอเขาจะไดหายโรคและไมตาย"24 ฝายพระเยซไดเสดจไปกบคนนน มคนเปนอนมากตามพระองคไป และเบยดเสยดพระองค
38 ครนพระองคเสดจไปถงเรอนนายธรรมศาลาแลว กทอดพระเนตรเหนคนวนวายรองไหครำครวญเปนอนมาก39 และเมอพระองคเสดจเขาไปแลวจงตรสถามเขาวา "ทานทงหลายพากนรองไหวนวายไปทำไม เดกหญงนนไมตายแตนอนหลบอย"40 เขากพากนหวเราะเยาะพระองค แตเมอพระองคขบคนทงหลายออกไปแลว จงนำบดามารดาของเดกหญงนนและสาวกสามคนทอยกบพระองค เขาไปในททเดกหญงนอนอย41 พระองคจงจบมอเดกหญงนนตรสแกเขาวา "ทาลธา คม" แปลวา "เดกหญงเอย เราวาแกเจาวา จงลกขนเถด"42 ในทนใดนนเดกหญงนนกลกขนเดน เพราะวาเดกนนอายไดสบสองป คนทงปวงกประหลาดใจอยางยง
31 และองคพระผเปนเจาตรสวา "เหตฉะนนเราจะเปรยบคนยคนเหมอนกบอะไรด และเขาเหมอนอะไร32 เปรยบเหมอนเดกนงทกลางตลาดรองแกเพอนวา พวกฉนไดเปาปใหพวกเธอ และเธอมไดเตนรำ พวกฉนไดพลาปรำไหใหแกพวกเธอ และพวกเธอมไดรองไห'33 ดวยวายอหนผใหรบบพตศมากไมไดรบประทานขนมปงหรอดมนำองน และทานทงหลายวา เขามผเขาสงอย'34 ฝายบตรมนษยมาทงกนและดม และทานทงหลายวา ดเถด นเปนคนกนเตบและดมนำองนมาก เปนมตรสหายกบพวกคนเกบภาษและพวกคนบาป'35 แตพระปญญากปรากฏวาชอบธรรมแลวโดยบรรดาผลแหงพระปญญานน"36 มคนหนงในพวกฟารสเชญพระองคไปเสวยพระกระยาหารกบเขา พระองคกเสดจเขาไปในเรอนของคนฟารสคนนน แลวเอนพระกายลง37 และดเถด มผหญงคนหนงในเมองนนซงเปนหญงชว เมอรวาพระเยซทรงเอนพระกายลงเสวยอยในบานของคนฟารสนน นางจงถอผอบนำมนหอม
41 ดเถด มชายคนหนงชอไยรส เปนนายธรรมศาลา มากราบลงทพระบาทพระเยซ ออนวอนพระองคใหเสดจเขาไปในเรอนของเขา42 เพราะวาเขามบตรสาวคนเดยว อายประมาณสบสองป และบตรสาวนนนอนปวยอยเกอบจะตาย เมอพระองคเสดจไปนน ประชาชนเบยดเสยดพระองค
49 เมอพระองคกำลงตรสอย มคนหนงมาจากบานนายธรรมศาลา บอกเขาวา "ลกสาวของทานตายเสยแลว ไมตองรบกวนทานอาจารยตอไป"50 ฝายพระเยซเมอไดยนจงตรสแกเขาวา "อยากลวเลย จงเชอเทานนและลกจะหายด"51 เมอพระองคเสดจเขาไปในเรอน พระองคไมทรงยอมใหผใดเขาไป เวนแตเปโตร ยากอบ ยอหน และบดามารดาของเดกนน52 คนทงหลายจงรองไหรำไรเพราะเดกนน แตพระองคตรสวา "อยารองไหเลย เขาไมตาย แตนอนหลบอย"53 คนทงปวงกพากนหวเราะเยาะพระองค เพราะรวาเดกนนตายแลว54 ฝายพระองคทรงไลคนทงหมดออกไป แลวทรงจบมอเดกนน ตรสวา "ลกเอย จงลกขนเถด"55 แลวจตวญญาณกกลบเขาในเดกนน เขากลกขนทนท พระองคจงตรสสงใหเอาอาหารมาใหเขากน56 ฝายบดามารดาของเดกนนกประหลาดใจ แตพระองคทรงหามเขาไมใหบอกผใดใหรเหตการณซงเปนมานน
1 มชายคนหนงชอลาซารสกำลงปวยอยทหมบานเบธาน ซงเปนเมองทมารยและมารธาพสาวของเธออยนน2 (มารยผนคอหญงทเอานำมนหอมชโลมองคพระผเปนเจา และเอาผมของเธอเชดพระบาทของพระองค ลาซารสนองชายของเธอกำลงปวยอย)3 ดงนนพสาวทงสองนนจงใหคนไปเฝาพระองคทลวา "พระองคเจาขา ดเถด ผทพระองคทรงรกนนกำลงปวยอย"4 เมอพระเยซทรงไดยนแลวกตรสวา "โรคนนจะไมถงตาย แตเกดขนเพอเชดชพระเกยรตของพระเจา เพอพระบตรของพระเจาจะไดรบเกยรตเพราะโรคนน"5 พระเยซทรงรกมารธาและนองสาวของเธอและลาซารส6 ดงนนครนพระองคทรงไดยนวาลาซารสปวยอย พระองคยงทรงพกอยททพระองคทรงอยนนอกสองวน7 หลงจากนนพระองคกตรสกบพวกสาวกวา "ใหเราเขาไปในแควนยเดยกนอกเถด"8 พวกสาวกทลพระองควา "พระอาจารยเจาขา เมอเรวๆนพวกยวหาโอกาสเอาหนขวางพระองคใหตาย แลวพระองคยงจะเสดจไปทนนอกหรอ"9 พระเยซตรสตอบวา "วนหนงมสบสองชวโมงมใชหรอ ถาผใดเดนในตอนกลางวนเขากจะไมสะดด เพราะเขาเหนความสวางของโลกน10 แตถาผใดเดนในตอนกลางคนเขากจะสะดด เพราะไมมความสวางในตวเขา"11 พระองคตรสดงนนแลวจงตรสกบเขาวา "ลาซารสสหายของเราหลบไปแลว แตเราไปเพอจะปลกเขาใหตน"12 พวกสาวกของพระองคทลวา "พระองคเจาขา ถาเขาหลบอยเขากจะสบายด"13 แตพระเยซตรสถงความตายของลาซารส แตพวกสาวกคดวาพระองคตรสถงการนอนหลบพกผอน14 ฉะนนพระเยซจงตรสกบเขาตรงๆวา "ลาซารสตายแลว
Domínio sobre a natureza
Jesus acalmou a tempestade, andou sobre as águas e multiplicou pães. A natureza obedece à voz do seu Criador.
23 เมอพระองคเสดจลงเรอ พวกสาวกของพระองคกตามพระองคไป24 ดเถด เกดพายใหญในทะเลสาบจนคลนซดทวมเรอ แตพระองคบรรทมหลบอย25 และพวกสาวกของพระองคไดมาปลกพระองค ทลวา "พระองคเจาขา ขอโปรดชวยพวกเราเถด พวกเรากำลงจะจมอยแลว"26 พระองคจงตรสกบเขาวา "เหตไฉนเจาจงขลาดนก เจามความเชอนอยเสยจรงๆ" แลวพระองคทรงลกขนหามลมและทะเล คลนลมกสงบเงยบทวไป27 คนเหลานนกอศจรรยใจพดกนวา "ทานผนเปนคนอยางไรหนอ จนชนลมและทะเลกเชอฟงทาน"
15 ครนเวลาเยนแลวพวกสาวกของพระองคมาทลพระองควา "ทนกนดารอาหารนก และบดนกเยนลงมากแลว ขอพระองคทรงใหประชาชนไปเสยเถด เพอเขาจะไดไปซออาหารตามหมบาน"16 ฝายพระเยซตรสกบพวกสาวกวา "เขาไมจำเปนตองไปจากทน พวกทานจงเลยงเขาเถด"17 พวกสาวกจงทลพระองควา "ทนพวกขาพระองคมแตขนมปงเพยงหากอนกบปลาสองตวเทานน"18 พระองคจงตรสวา "เอาอาหารนนมาใหเราเถด"19 แลวพระองคทรงสงใหคนเหลานนนงลงทหญา เมอทรงรบขนมปงหากอนกบปลาสองตวนนแลว กทรงแหงนพระพกตรดฟาสวรรค ทรงขอบพระคณ และหกขนมปงสงใหเหลาสาวก เหลาสาวกกแจกใหคนทงปวง20 เขาไดกนอมทกคน สวนเศษอาหารทยงเหลอนน เขาเกบไวไดถงสบสองกระบงเตม21 ฝายคนทไดรบประทานอาหารนนมผชายประมาณหาพนคน มไดนบผหญงและเดก
25 ครนเวลาสามยามเศษ พระเยซจงทรงดำเนนบนนำทะเลไปยงเหลาสาวก
32 ฝายพระเยซทรงเรยกพวกสาวกของพระองคมาตรสวา "เราสงสารคนเหลาน เพราะเขาคางอยกบเราไดสามวนแลว และไมมอาหารจะกน เราไมอยากใหเขาไปเมอยงอดอาหารอย กลววาเขาจะหวโหยสนแรงลงตามทาง"33 พวกสาวกทลพระองควา "ในถนทรกนดารนเราจะหาอาหารทไหน พอเลยงคนเปนอนมากนใหอมได"34 พระเยซจงตรสถามเขาวา "ทานมขนมปงกกอน" เขาทลวา "มเจดกอนกบปลาเลกๆสองสามตว"35 พระองคจงสงประชาชนใหนงลงทพนดน36 แลวพระองคทรงรบขนมปงเจดกอนและปลาเหลานนมาขอบพระคณแลว จงทรงหกสงใหเหลาสาวกของพระองค เหลาสาวกกแจกใหประชาชน37 และคนทงปวงไดรบประทานอมทกคน อาหารทเหลอนน เขาเกบไดเจดกระบงเตม38 ผทไดรบประทานอาหารนนมผชายสพนคน มไดนบผหญงและเดก
24 เมอพระองคกบเหลาสาวกมาถงเมองคาเปอรนาอมแลว ผเกบคาบำรงพระวหารมาหาเปโตรถามวา "อาจารยของทานไมเสยคาบำรงพระวหารหรอ"25 เปโตรตอบวา "เสย" เมอเปโตรเขาไปในเรอน พระเยซตรสกบเขากอนวา "ซโมนเอย ทานเหนอยางไร กษตรยของแผนดนโลกเคยเกบสวยและภาษจากผใด จากโอรสหรอจากผอน"26 เปโตรทลตอบพระองควา "เคยเกบจากผอน" พระเยซจงตรสกบเขาวา "ถาเชนนนโอรสกไมตองเสย27 แตเพอมใหเขาเขาใจผด ทานจงไปตกเบดททะเล เมอไดปลาตวแรกขนมากใหเปดปากมน แลวจะพบเงนแผนหนง จงเอาเงนนนไปชำระคาบำรงพระวหารสำหรบเรากบทานเถด"
18 ครนเวลาเชาขณะทพระองคเสดจกลบไปยงกรงอก พระองคกทรงหวพระกระยาหาร19 และเมอพระองคทรงทอดพระเนตรเหนตนมะเดอตนหนงอยรมทาง พระองคกทรงดำเนนเขาไปใกล เหนตนมะเดอนนไมมผลมแตใบเทานน จงตรสกบตนมะเดอนนวา "เจาจงอยามผลอกตอไป" ทนใดนนตนมะเดอกเหยวแหงไป20 ครนเหลาสาวกไดเหนกประหลาดใจ แลววา "เปนอยางไรหนอตนมะเดอจงเหยวแหงไปในทนใด"21 ฝายพระเยซตรสตอบเขาวา "เราบอกความจรงแกทานทงหลายวา เพยงทานมความเชอและมไดสงสย ทานจะกระทำไดเชนทเราไดกระทำแกตนมะเดอน ยงกวานน ถงแมทานจะสงภเขานวา จงถอยไปลงทะเล' กจะสำเรจได22 สงสารพดซงทานอธษฐานขอดวยความเชอ ทานจะได"
37 และพายใหญไดบงเกดขน และคลนกซดเขาไปในเรอจนเรอเตมอยแลว38 ฝายพระองคบรรทมหนนหมอนหลบอยททายเรอ เหลาสาวกจงมาปลกพระองคทลวา "อาจารยเจาขา ขาพเจาทงหลายกำลงจะพนาศอยแลว ทานไมทรงเปนหวงบางหรอ"39 พระองคจงทรงตนขนหามลมและตรสแกทะเลวา "จงสงบเงยบซ" แลวลมกหยดมความสงบเงยบทวไป40 พระองคจงตรสแกเขาวา "ทำไมทานกลวอยางน ทานยงไมมความเชอหรอ"41 ฝายเขากเกรงกลวนกหนาและพดกนและกนวา "ทานนเปนผใดหนอ จนชนลมและทะเลกเชอฟงทาน"
35 เมอเวลาลวงไปมากแลว พวกสาวกของพระองคมาทลพระองควา "ทนกนดารอาหารนก และบดนเวลากเยนลงมากแลว36 ขอใหประชาชนไปเสยเถด เพอเขาจะไดไปซออาหารรบประทานตามบานไรบานนาทอยแถบน เพราะเขาไมมอะไรทจะรบประทานเลย"37 แตพระองคตรสตอบแกเหลาสาวกวา "พวกทานจงเลยงเขาเถด" เขาทลพระองควา "จะใหพวกขาพระองคไปซออาหารสกสองรอยเหรยญเดนารอนใหเขารบประทานหรอ"38 พระองคตรสตอบเขาวา "พวกทานมขนมปงอยกกอน ไปดซ" เมอรแลวเขาจงทลวา "มขนมปงหากอนกบปลาสองตว"39 พระองคจงตรสสงพวกสาวกใหจดคนทงปวงใหนงรวมกนทหญาสดเปนหมๆ40 ประชาชนกไดนงรวมกนเปนหมๆ หมละรอยคนบาง หาสบบาง41 เมอพระองคทรงรบขนมปงหากอนกบปลาสองตวนนแลว กแหงนพระพกตรดฟาสวรรคขอบพระคณ แลวหกขนมปงนนใหเหลาสาวกใหเขาแจกแกคนทงปวง และปลาสองตวนนพระองคทรงแบงใหทวกนดวย42 เขาไดกนอมทกคน43 สวนเศษขนมปงและปลาทเหลอนนเขาเกบไวไดถงสบสองกระบงเตม44 และในจำนวนคนทไดรบประทานขนมปงนน มผชายประมาณหาพนคน
48 แลวพระองคทอดพระเนตรเหนเหลาสาวกตกรรเชยงลำบากเพราะทวนลมอย ครนเวลาสามยามเศษ พระองคจงทรงดำเนนบนนำทะเลไปยงเหลาสาวก และทรงดำเนนดงจะเลยเขาไป49 เมอเหลาสาวกเหนพระองคทรงดำเนนบนทะเล เขาสำคญวาผ แลวพากนรององไป50 เพราะวาทกคนเหนพระองคแลวกกลว แตในทนใดนนพระองคตรสแกเขาวา "จงชนใจเถด คอเราเอง อยากลวเลย"51 พระองคจงเสดจขนไปหาเขาบนเรอ แลวลมกเงยบลง เหลาสาวกกประหลาดอศจรรยใจเหลอประมาณ
1 คราวนนเมอฝงชนพากนมามากมายและไมมอาหารกน พระเยซจงทรงเรยกเหลาสาวกของพระองคมาตรสแกเขาวา2 "เราสงสารคนเหลาน เพราะเขาคางอยกบเราไดสามวนแลวและไมมอาหารจะกน3 ถาเราจะใหเขากลบไปบานเมอยงอดอาหารอย เขาจะหวโหยสนแรงตามทาง เพราะวาบางคนมาไกล"4 เหลาสาวกของพระองคจงทลตอบพระองควา "ในถนทรกนดารนจะหาอาหารใหเขากนอมไดทไหน"5 พระองคตรสถามเขาวา "พวกทานมขนมปงกกอน" เขาทลวา "มเจดกอน"6 พระองคจงตรสสงประชาชนใหนงลงทพนดน แลวทรงรบขนมปงเจดกอนนน ทรงขอบพระคณ แลวจงทรงหกสงใหเหลาสาวกใหเขาแจก เหลาสาวกจงแจกใหประชาชน7 และเขามปลาเลกๆอยบาง พระองคจงขอบพระคณ แลวสงใหเอาปลานนแจกดวย8 คนทงปวงไดรบประทานจนอมและเศษอาหารทเหลอนนเขาเกบไดเจดกระบง9 คนทรบประทานนนมประมาณสพน แลวพระองคตรสสงใหเขาไป
12 ครนรงขนเมอพระองคกบสาวกออกมาจากหมบานเบธานแลว พระองคกทรงหว13 พอทอดพระเนตรเหนตนมะเดอตนหนงแตไกลมใบ จงเสดจเขาไปดวามผลหรอไม ครนมาถงตนนนแลว ไมเหนมผลมแตใบเทานน เพราะยงไมถงฤดผลมะเดอ14 พระเยซจงตรสแกตนนนวา "ตงแตนไปจะไมมใครไดกนผลจากเจาเลย" เหลาสาวกของพระองคกไดยนคำซงพระองคตรสนน
20 ครนเวลาเชา เมอพระองคกบเหลาสาวกไดผานทนนไป กไดเหนมะเดอตนนนเหยวแหงไปจนถงราก21 ฝายเปโตรระลกขนไดจงทลพระองควา "พระอาจารยเจาขา ดเถด ตนมะเดอทพระองคไดสาปไวนนกเหยวแหงไปแลว"22 พระเยซจงตรสตอบเหลาสาวกวา "จงเชอในพระเจาเถด23 เราบอกความจรงแกทานวา ถาผใดๆจะสงภเขานวา จงลอยไปลงทะเล' และมไดสงสยในใจ แตเชอวาจะเปนไปตามทสงนน กจะเปนไปตามคำสงนนจรง24 เหตฉะนนเราบอกทานทงหลายวา ขณะเมอทานจะอธษฐานขอสงใด จงเชอวาไดรบ และทานจะไดรบสงนน25 เมอทานยนอธษฐานอย ถาทานมเหตกบผหนงผใด จงยกโทษใหผนนเสย เพอพระบดาของทาน ผทรงสถตในสวรรค จะโปรดยกการละเมดของทานดวย
1 ตอมาครนเมอประชาชนกำลงเบยดเสยดพระองคเพอฟงพระวจนะของพระเจา พระองคทรงยนอยทฝงทะเลสาบเยนเนซาเรท2 และพระองคทอดพระเนตรเหนเรอสองลำจอดอยรมฝงทะเลสาบนน แตชาวประมงขนจากเรอแลวกำลงซกอวนอย3 พระองคจงเสดจลงเรอลำหนง เปนเรอของซโมน และทรงขอใหเขาถอยไปจากฝงหนอยหนง แลวพระองคทรงนงลงสอนประชาชนจากเรอนน4 เมอพระองคตรสสอนเสรจแลว จงตรสแกซโมนวา "จงถอยออกไปทนำลกหยอนอวนตางๆลงจบปลา"5 ซโมนทลตอบพระองควา "พระอาจารยเจาขา ขาพระองคทงหลายทอดอวนคนยงรง ไมไดอะไรเลย แตขาพระองคจะหยอนอวนลงตามพระดำรสของพระองค"6 เมอเขาหยอนลงแลว กลอมปลาไวเปนอนมาก จนอวนของเขาขาด7 เขาจงทำสำคญแกผรวมงานทอยในเรออกลำหนงใหมาชวย เขากมาชวย แลวไดปลาเตมเรอทงสองลำ จนเรอเรมจมลง8 ฝายซโมนเปโตรเมอเหนดงนน กกราบลงทพระชานของพระเยซทลวา "โอ พระองคเจาขา ขอเสดจไปใหหางจากขาพระองคเถด เพราะวาขาพระองคเปนคนบาป"9 เพราะวาเขากบคนทงหลายทอยดวยกนประหลาดใจ ดวยปลาเปนอนมากทเขาจบไดนน10 ยากอบและยอหนบตรชายของเศเบด ผรวมงานกบซโมนกประหลาดใจเหมอนกน พระเยซตรสแกซโมนวา "อยากลวเลย ตงแตนไปทานจะเปนผจบคน"11 เมอเขานำเรอมาถงฝงแลว เขากละทงสงสารพด และตามพระองคไป
22 อยมาวนหนงพระองคเสดจลงเรอกบเหลาสาวกของพระองค แลวพระองคตรสแกเขาวา "ใหเราขามทะเลสาบไปฟากขางโนน" เขากถอยเรอออกไป23 เมอกำลงแลนไปพระองคทรงบรรทมหลบ และบงเกดพายกลากลางทะเล นำเขาเรออยนากลวจะมอนตราย24 เขาจงมาปลกพระองควา "อาจารยเจาขา อาจารยเจาขา ขาพเจาทงหลายกำลงจะพนาศอยแลว" พระองคจงทรงตนขนหามลมและคลน แลวคลนลมกหยดเงยบสงบทเดยว25 พระองคจงตรสแกเขาวา "ความเชอของเจาอยทไหน" เขาเหลานนกลวและประหลาดใจพดกนวา "ทานผนเปนผใดจงสงบงคบลมและนำได และลมกบนำนนกเชอฟงทาน"
22 อยมาวนหนงพระองคเสดจลงเรอกบเหลาสาวกของพระองค แลวพระองคตรสแกเขาวา "ใหเราขามทะเลสาบไปฟากขางโนน" เขากถอยเรอออกไป23 เมอกำลงแลนไปพระองคทรงบรรทมหลบ และบงเกดพายกลากลางทะเล นำเขาเรออยนากลวจะมอนตราย24 เขาจงมาปลกพระองควา "อาจารยเจาขา อาจารยเจาขา ขาพเจาทงหลายกำลงจะพนาศอยแลว" พระองคจงทรงตนขนหามลมและคลน แลวคลนลมกหยดเงยบสงบทเดยว25 พระองคจงตรสแกเขาวา "ความเชอของเจาอยทไหน" เขาเหลานนกลวและประหลาดใจพดกนวา "ทานผนเปนผใดจงสงบงคบลมและนำได และลมกบนำนนกเชอฟงทาน"26 เขาแลนไปถงแขวงชาวเมองกาดาราทอยตรงขามกาลล
12 ครนกำลงจะเยนแลว สาวกสบสองคนมาทลพระองควา "ขอใหประชาชนไปตามบานไรบานนาทอยแถบน หาทพกนอนและหาอาหารรบประทาน เพราะทเราอยนเปนทเปลยว"13 แตพระองคตรสแกเขาวา "พวกทานจงเลยงเขาเถด" เขาทลวา "เราไมมอะไรมาก มแตขนมปงหากอนกบปลาสองตว เวนเสยแตเราจะไปซออาหารสำหรบคนทงปวงน"14 เพราะวาคนเหลานนนบแตผชายไดประมาณหาพนคน พระองคจงสงเหลาสาวกของพระองควา "จงใหคนทงปวงนงลงเปนหมๆ ราวหมละหาสบคน"15 เขากกระทำตาม คอใหคนทงปวงนงลง16 เมอพระองคทรงรบขนมปงหากอนกบปลาสองตวนนแลว กแหงนพระพกตรดฟาสวรรคขอบพระคณ แลวหกสงใหแกเหลาสาวก ใหเขาแจกแกประชาชน17 เขาไดกนอมทกคน แลวเขาเกบเศษอาหารทยงเหลอนนไดสบสองกระบง
1 วนทสามมงานสมรสทหมบานคานาแควนกาลล และมารดาของพระเยซกอยทนน2 พระเยซและสาวกของพระองคไดรบเชญไปในงานนน3 เมอนำองนหมดแลว มารดาของพระเยซทลพระองควา "เขาไมมนำองน"4 พระเยซตรสกบนางวา "หญงเอย นนเปนธระอะไรของทานและของขาพเจา เวลาของขาพเจายงไมมาถง"5 มารดาของพระองคจงบอกพวกคนใชวา "ทานจะสงพวกเจาใหทำสงใด กจงกระทำตามเถด"6 มโองหนตงอยทนนหกใบตามธรรมเนยมการชำระของพวกยว จนำใบละสหาถง7 พระเยซตรสสงเขาวา "จงตกนำใสโองใหเตมเถด" และเขากตกนำใสโองเตมเสมอปาก8 แลวพระองคตรสสงเขาวา "จงตกเอาไปใหเจาภาพเถด" เขากเอาไปให9 เมอเจาภาพชมนำทกลายเปนนำองนแลว และไมรวามาจากไหน (แตคนใชทตกนำนนร) เจาภาพจงเรยกเจาบาวมา10 และพดกบเขาวา "ใครๆเขากเอานำองนอยางดมาใหกอน และเมอไดดมกนมากแลวจงเอาทไมสดมา แตทานเกบนำองนอยางดไวจนถงบดน"11 การอศจรรยครงแรกนพระเยซไดทรงกระทำทบานคานาแควนกาลล และไดทรงสำแดงสงาราศของพระองค และสาวกของพระองคกไดเชอในพระองค
6 พระองคตรสอยางนนเพอจะลองใจฟลป เพราะพระองคทรงทราบแลววาพระองคจะทรงกระทำประการใด7 ฟลปทลตอบพระองควา "สองรอยเหรยญเดนารอนกไมพอซออาหารใหเขากนกนคนละเลกละนอย"8 สาวกคนหนงของพระองคคออนดรวนองชายของซโมนเปโตรทลพระองควา9 "ทนมเดกชายคนหนงมขนมบารลหากอนกบปลาเลกๆสองตว แตเทานนจะพออะไรกบคนมากอยางน"10 พระเยซตรสวา "ใหคนทงปวงนงลงเถด" ทนนมหญามาก คนเหลานนจงนงลง นบแตผชายไดประมาณหาพนคน11 แลวพระเยซกทรงหยบขนมปงนน และเมอขอบพระคณแลว กทรงแจกแกพวกสาวก และพวกสาวกแจกแกบรรดาคนทนงอยนน และใหปลาดวยตามทเขาปรารถนา12 เมอเขาทงหลายกนอมแลวพระองคตรสกบเหลาสาวกของพระองควา "จงเกบเศษอาหารทเหลอไว เพอไมใหมสงใดเสยไป"13 เขาจงเกบเศษขนมบารลหากอนซงเหลอจากทคนทงหลายไดกนแลวนน ใสกระบงไดสบสองกระบงเตม
19 เมอเขาทงหลายตกรรเชยงไปไดประมาณหาหกกโลเมตร เขากเหนพระเยซเสดจดำเนนมาบนทะเลใกลเรอ เขาตางกตกใจกลว20 แตพระองคตรสแกเขาวา "นเปนเราเอง อยากลวเลย"21 ดงนนเขาจงรบพระองคขนเรอดวยความเตมใจ แลวทนใดนนเรอกถงฝงทเขาจะไปนน
1 ภายหลงเหตการณเหลานพระเยซไดทรงสำแดงพระองคแกเหลาสาวกอกครงหนงททะเลทเบเรยส และพระองคทรงสำแดงพระองคอยางน2 คอ ซโมนเปโตร โธมสทเรยกวา ดดมส และนาธานาเอลชาวบานคานาแควนกาลล และบตรชายทงสองของเศเบด และสาวกของพระองคอกสองคนกำลงอยดวยกน3 ซโมนเปโตรบอกเขาวา "ขาจะไปจบปลา" เขาทงหลายจงพดกบทานวา "เราจะไปกบทานดวย" เขากออกไปลงเรอทนท แตคนนนเขาจบปลาไมไดเลย4 แตครนรงเชาพระเยซประทบยนอยทฝง แตเหลาสาวกไมรวาเปนพระเยซ5 พระเยซจงตรสถามเขาวา "ลกเอย มอาหารบางหรอเปลา" เขาทลตอบพระองควา "ไมม"6 พระองคตรสกบเขาทงหลายวา "จงทอดอวนลงทางดานขวาเรอเถด แลวจะไดปลาบาง" เขาจงทอดอวนลงและไดปลาเปนอนมากจนลากอวนขนไมได7 สาวกคนทพระเยซทรงรกจงบอกเปโตรวา "เปนองคพระผเปนเจา" เมอซโมนเปโตรไดยนวาเปนองคพระผเปนเจา เขากหยบเสอคลมชาวประมงของเขามาสวมรดไว (เพราะเขาเปลอยเปลาอย) แลวกกระโดดลงทะเล8 แตสาวกอนๆนนนงเรอเลกๆมา ลากอวนทตดปลาเตมนนมาดวย (เพราะเขาอยไมหางจากฝงนก ไกลประมาณหนงรอยเมตรเทานน)9 เมอเขาขนมาบนฝง เขากเหนถานตดไฟอย และมปลาวางอยขางบนและมขนมปง10 พระเยซตรสกบเขาทงหลายวา "เอาปลาทไดเมอกนมาบาง"11 ซโมนเปโตรจงไปลากอวนขนฝง อวนตดปลาใหญเตม มหนงรอยหาสบสามตว และถงมากอยางนนอวนกไมขาด
Libertações
Jesus expulsou demônios com autoridade. Os espíritos impuros não resistiam à sua palavra e saíam imediatamente.
5 เมอพระเยซเสดจเขาไปในเมองคาเปอรนาอม มนายรอยคนหนงมาออนวอนพระองค6 วา "พระองคเจาขา ผรบใชของขาพระองคเปนอมพาตอยทบาน ทนทกขเวทนามาก"7 พระเยซจงตรสกบเขาวา "เราจะไปรกษาเขาใหหาย"8 นายรอยผนนทลวา "พระองคเจาขา ขาพระองคไมสมควรทจะรบเสดจพระองคเขาใตชายคาของขาพระองค ขอพระองคตรสเทานน ผรบใชของขาพระองคกจะหายโรค9 เพราะเหตวาขาพระองคเปนคนอยใตวนยทหาร แตกยงมทหารอยใตบงคบบญชาขาพระองค ขาพระองคจะบอกแกคนนวา ไป' เขากไป บอกแกคนนนวา มา' เขากมา บอกผรบใชของขาพระองควา จงทำสงน' เขากทำ"10 ครนพระเยซทรงไดยนดงนนกประหลาดพระทยนก ตรสกบบรรดาคนทตามพระองควา "เราบอกความจรงแกทานทงหลายวา เราไมเคยพบความเชอทไหนมากเทานแมในอสราเอล11 เราบอกทานทงหลายวา คนเปนอนมากจะมาจากทศตะวนออกและทศตะวนตก จะมาเอนกายลงกนกบอบราฮมและอสอคและยาโคบในอาณาจกรแหงสวรรค12 แตบรรดาลกของอาณาจกรจะตองถกขบไลไสสงออกไปในทมด ทนนจะมเสยงรองไหขบเขยวเคยวฟน"13 แลวพระเยซจงตรสกบนายรอยวา "ไปเถด ทานไดเชออยางไร กใหเปนแกทานอยางนน" ในทนใดนนเอง ผรบใชของเขากหายเปนปกต
28 ครนพระองคทรงขามฟากไปถงแดนกาดาราแลว มคนสองคนออกมาจากอโมงคฝงศพมาพบพระองค เขามผสงดรายนก จนไมมผใดอาจเดนทางนนได29 ดเถด เขารองตะโกนวา "พระเยซผเปนพระบตรของพระเจา ทานจะมายงกบพวกเราทำไม ทานจะมาทรมานพวกเรากอนเวลาหรอ"30 ไกลจากทนนมสกรฝงใหญกำลงหากนอย31 ผเหลานนไดออนวอนพระองควา "ถาทานขบพวกเราออก กขอใหเขาอยในฝงสกรนนเถด"32 พระองคจงตรสแกผเหลานนวา "ไปเถอะ" ผเหลานนกออกไปเขาสงอยในฝงสกร ดเถด สกรทงฝงนนกวงกระโดดจากหนาผาชนลงไปในทะเล และจมนำตายจนสน33 ฝายคนเลยงสกรกหนเขาไปในนคร เลาบรรดาเหตการณซงเปนไปนน กบเหตทเกดขนแกคนทมผเขาสงอยนน34 ดเถด คนทงนครพากนออกมาพบพระเยซ เมอพบพระองคแลว เขาจงออนวอนขอใหพระองคไปเสยจากเขตแดนของเขา
32 ขณะเมอพระเยซและเหลาสาวกกำลงเสดจออกไปจากทนน ดเถด มผพาคนใบคนหนงทมผสงอยมาหาพระองค33 เมอทรงขบผออกแลวคนใบนนกพดได หมคนกอศจรรยใจพดกนวา "ไมเคยเหนการกระทำเชนนในอสราเอลเลย"
22 ขณะนนเขาพาคนหนงมผเขาสงอย ทงตาบอดและเปนใบมาหาพระองค พระองคทรงรกษาใหหาย คนตาบอดและใบนนจงพดจงเหนได
21 แลวพระเยซเสดจไปจากทนนเขาไปในเขตแดนเมองไทระและเมองไซดอน22 ดเถด มหญงชาวคานาอนคนหนงมาจากเขตแดนนนรองทลพระองควา "โอ พระองคผทรงเปนบตรดาวดเจาขา ขอทรงโปรดเมตตาขาพระองคเถด ลกสาวของขาพระองคมผสงอยเปนทกขลำบากยงนก"23 ฝายพระองคไมทรงตอบเขาสกคำเดยว และพวกสาวกของพระองคมาออนวอนพระองค ทลวา "ไลเธอไปเสยเถด เพราะเธอรองตามเรามา"24 พระองคตรสตอบวา "เรามไดรบใชมาหาผใด เวนแตแกะหลงของวงศวานอสราเอล"25 ฝายหญงนนกมานมสการพระองคทลวา "พระองคเจาขา ขอทรงโปรดชวยขาพระองคเถด"26 พระองคจงตรสตอบวา "ซงจะเอาอาหารของลกโยนใหแกสนขกไมควร"27 ผหญงนนทลวา "จรงพระองคเจาขา แตสนขนนยอมกนเดนทตกจากโตะนายของมน"28 แลวพระเยซตรสตอบเขาวา "โอ หญงเอย ความเชอของเจากมาก ใหเปนไปตามความปรารถนาของเจาเถด" และลกสาวของเขากหายเปนปกตตงแตขณะนน
14 ครนพระเยซกบเหลาสาวกมาถงฝงชนแลว มชายคนหนงมาหาพระองคคกเขาลงทลวา15 "พระองคเจาขา ขอทรงพระเมตตาแกบตรชายของขาพระองค ดวยวาเขาเปนโรคลมบาหม มความทกขเวทนามาก เคยตกไฟตกนำบอยๆ16 ขาพระองคไดพาเขามาหาพวกสาวกของพระองค แตพวกสาวกนนรกษาเขาใหหายไมได"17 พระเยซตรสตอบวา "โอ คนในยคทขาดความเชอและมทฐชว เราจะตองอยกบทานทงหลายนานเทาใด เราจะตองอดทนเพราะทานไปถงไหน จงพาเดกนนมาหาเราทนเถด"18 พระเยซจงตรสสำทบผนน มนกออกจากเขา ทนใดนนเดกกหายเปนปกต
23 มชายคนหนงในธรรมศาลาของเขามผโสโครกเขาสง มนไดรองออกมา24 วา "พระเยซชาวนาซาเรธ ปลอยเราไว ทานมายงกบเราทำไม ทานมาทำลายเราหรอ เรารวาทานเปนผใด ทานคอองคบรสทธของพระเจา"25 พระเยซจงตรสหามมนวา "เจาจงนงเสย ออกมาจากเขาซ"26 และเมอผโสโครกทำใหคนนนชกและรองเสยงดงแลว มนกออกมาจากเขา
1 ฝายพระองคกบเหลาสาวกกขามทะเลไปยงเมองชาวกาดารา2 พอพระองคเสดจขนจากเรอ ทนใดนนมชายคนหนงออกจากอโมงคฝงศพมผโสโครกสงไดมาพบพระองค3 คนนนอาศยอยตามอโมงคฝงศพ และไมมผใดจะผกมดตวเขาได แมจะลามดวยโซตรวนกไมอย4 เพราะวาไดลามโซใสตรวนหลายหนแลว เขากหกโซและฟาดตรวนเสย ไมมผใดมแรงพอทจะทำใหเขาสงบได5 เขาคลงรององอยตามอโมงคฝงศพและทภเขาทงกลางวนกลางคนเสมอ และเอาหนเชอดเนอของตว6 ครนเขาเหนพระเยซแตไกล เขากวงเขามานมสการพระองค7 แลวรองเสยงดงวา "ขาแตพระเยซพระบตรของพระเจาสงสด พระองคมายงกบขาพระองคทำไม ขาพระองคขอใหพระองคปฏญาณในพระนามของพระเจาวา จะไมทรมานขาพระองค"8 ทพดเชนน เพราะพระองคไดตรสแกมนวา "อายผโสโครก จงออกมาจากคนนนเถด"9 แลวพระองคตรสถามมนวา "เจาชออะไร" มนตอบวา "ชอกอง เพราะวาพวกขาพระองคหลายตนดวยกน"10 มนจงออนวอนพระองคเปนอนมากมใหขบไลมนออกจากแดนเมองนน11 มสกรฝงใหญกำลงหากนอยทไหลเขาตำบลนน12 ผเหลานนกออนวอนพระองควา "ขอโปรดใหขาพระองคทงหลายเขาในสกรเหลานเถด"13 พระเยซกทรงอนญาตทนท แลวผโสโครกนนจงออกไปเขาสงอยในสกร สกรทงฝง (ประมาณสองพนตว) กวงกระโดดจากหนาผาชนลงไปในทะเลสำลกนำตาย14 ฝายคนเลยงสกรนนตางคนตางหนไปเลาเรองทงในนครและบานนอก แลวคนทงปวงกออกมาดเหตการณทเกดขนนน
11 แตพวกเจากลบสอนวา ผใดจะกลาวแกบดามารดาวา "สงใดของขาพเจาซงอาจเปนประโยชนแกทาน สงนนเปนโกระบน"' แปลวาเปนของถวายแดพระเจาแลว12 เจาทงหลายจงไมอนญาตใหผนนทำสงใดตอไป เปนทชวยบำรงบดามารดาของตน13 เจาทงหลายจงทำใหพระวจนะของพระเจาเปนหมนไปดวยประเพณของพวกทานซงพวกทานไดสอนไว และสงอนๆเชนนอกหลายสง เจาทงหลายกทำอย"14 แลวเมอพระองคไดทรงเรยกประชาชนทงหลายเขามากตรสกบเขาวา "ทานทงหลายจงฟงเราและเขาใจเถด15 ไมมสงใดภายนอกทเขาไปภายในมนษยจะกระทำใหมนษยเปนมลทนได แตสงซงออกมาจากภายในมนษย สงนนแหละกระทำใหมนษยเปนมลทน
24 พระองคจงทรงลกขนจากทนนไปยงเขตแดนเมองไทระและเมองไซดอน แลวเขาไปในเรอนแหงหนงประสงคจะมใหผใดร แตพระองคจะซอนอยมได25 เพราะผหญงคนหนงซงมลกสาวทมผโสโครกสง เมอไดยนขาวถงพระองคกมากราบลงทพระบาทของพระองค26 ผหญงนนเปนชาวกรก ชาตซเรยฟนเซย และนางทลออนวอนขอพระองคใหขบผออกจากลกสาวของตน27 ฝายพระเยซตรสแกนางนนวา "ใหพวกลกกนอมเสยกอน เพราะวาซงจะเอาอาหารของลกโยนใหแกสนขกไมควร"28 แตนางทลตอบพระองควา "จรงดวย พระองคเจาขา แตสนขทอยใตโตะนนยอมกนเดนอาหารของลก"29 แลวพระองคตรสแกนางวา "เพราะเหตถอยคำนจงกลบไปเถด ผออกจากลกสาวของเจาแลว"30 ฝายหญงนนเมอไปยงเรอนของตน ไดเหนลกนอนอยบนทนอน และทราบวาผออกแลว
17 มคนหนงในหมประชาชนทลตอบวา "อาจารยเจาขา ขาพระองคไดพาบตรชายของขาพระองคมาหาพระองคเพราะผใบเขาสง18 ผพาเขาไปทไหนๆกทำใหลมชกดนไป มอาการนำลายฟมปากและขบเขยวเคยวฟนแลวกออนระโหย ขาพระองคไดขอเหลาสาวกของพระองคใหขบผนนออกเสย แตเขาขบใหออกไมได"19 พระองคจงตรสแกคนนนวา "โอ คนในยคทขาดความเชอ เราจะตองอยกบเจานานเทาใด เราจะตองอดทนกบเจานานเทาใด จงพาเดกนนมาหาเราเถด"20 เขากพาเดกนนมาหาพระองค และเมอเหนพระองคแลว ในทนใดนนผนนจงทำใหเขาชกลมลงกลงเกลอกทดน มนำลายฟมปาก21 พระองคจงตรสถามบดานนวา "เปนอยางนมานานสกเทาไร" บดาทลตอบวา "ตงแตเปนเดกเลกๆมา22 และผกทำใหเดกตกในไฟและในนำบอยๆหมายจะฆาเสยใหตาย แตถาพระองคสามารถทำได ขอโปรดกรณาและชวยเราเถด"23 พระเยซจงตรสแกบดานนวา "ถาทานเชอได ใครเชอกทำใหไดทกสง"24 ทนใดนน บดาของเดกกรองทลดวยนำตาไหลวา "ขาพระองคเชอ พระองคเจาขา ทขาพระองคยงขาดความเชอนน ขอพระองคทรงโปรดชวยใหเชอเถด"25 เมอพระเยซทอดพระเนตรเหนประชาชนกำลงวงเขามา พระองคตรสสำทบผโสโครกนนวา "อายผใบหหนวก เราสงเจาใหออกมาจากเขา อยาไดกลบเขาสงเขาอกเลย"26 ผนนจงรองออองทำใหเดกนนชกดนเปนอนมาก แลวกออกมา เดกนนกแนนงเหมอนคนตาย จนมหลายคนกลาววา "เขาตายแลว"27 แตพระเยซทรงจบมอพยงเดกนน เดกนนกยนขน
38 ฝายพระองคทรงลกขนออกจากธรรมศาลา เสดจเขาไปในเรอนของซโมน แมยายซโมนปวยเปนไขหนก เขาทงหลายจงออนวอนพระองคใหชวยหญงนน39 พระองคทรงยนอยขางคนเจบ ทรงหามไข ไขกหาย และในทนใดนนแมยายของซโมนกลกขนปรนนบตเขาทงหลาย
27 เมอพระองคเสดจขนบกแลว มชายคนหนงจากเมองนนมาพบพระองค คนนนมผเขาสงอยนานแลว และมไดสวมเสอ มไดอยเรอน แตอยตามอโมงคฝงศพ28 ครนเหนพระเยซเขากโหรอง และกราบลงตรงพระพกตรพระองค รองเสยงดงวา "ขาแตพระเยซบตรของพระเจาสงสด พระองคมายงกบขาพระองคทำไม ขอพระองคอยาทรมานขาพระองค"29 (ทพดเชนนกเพราะพระองคไดสงผโสโครกใหออกมาจากตวคนนน ดวยวาผนนแผลงฤทธในตวเขาบอยๆ และเขาถกจำดวยโซตรวน แตเขาไดหกเครองจำนนเสย แลวผกนำเขาไปในทเปลยว)30 ฝายพระเยซตรสถามมนวา "เจาชออะไร" มนทลตอบวา "ชอกอง" ดวยวามผหลายตนเขาสงอยในตวเขา31 ผนนจงออนวอนขอพระองคมใหสงใหมนลงไปยงนรกขมลก32 ตำบลนนมสกรฝงใหญกำลงหากนอยทภเขา ผเหลานนไดออนวอนพระองคขออนญาตใหมนเขาสงในฝงสกร พระองคกทรงอนญาต33 ผเหลานนจงออกมาจากคนนน แลวเขาอยในตวสกร สกรทงฝงกวงพงกระโดดจากหนาผาชนลงไปในทะเลสาบสำลกนำตาย34 ฝายคนเลยงสกรเมอเหนเหตการณทเกดขน ตางกหนไปเลาเรองนนทงในเมองและนอกเมอง35 คนทงหลายจงออกไปดเหตการณทเกดขน และเมอเขามาถงพระเยซ กเหนคนนนทมผออกจากตวนงหมผามสตอารมณด นงใกลพระบาทพระเยซ เขาทงหลายกพากนกลว
27 แตเราบอกความจรงแกทานทงหลายวา มบางคนทยนอยทน ซงยงจะไมรรสความตายจนกวาจะไดเหนอาณาจกรของพระเจา"28 ตอมาภายหลงพระองคไดตรสคำเหลานนประมาณแปดวน พระองคจงทรงพาเปโตร ยอหน และยากอบขนไปบนภเขาเพอจะอธษฐาน29 ขณะทพระองคกำลงอธษฐานอย วรรณพระพกตรของพระองคกเปลยนไป และฉลองพระองคกขาวเปนมนระยบ30 ดเถด มชายสองคนสนทนาอยกบพระองค คอโมเสส และเอลยาห31 ผมาปรากฏดวยสงาราศ และกลาวถงการมรณาของพระองค ซงจะสำเรจในกรงเยรซาเลม
32 ฝายเปโตรกบคนทอยดวยนนกงวงเหงาหาวนอน แตเมอเขาตาสวางขนแลวเขากไดเหนสงาราศของพระองค และเหนชายสองคนนนทยนอยกบพระองค33 ตอมาเมอสองคนนนกำลงลาไปจากพระองค เปโตรจงทลพระเยซวา "พระอาจารยเจาขา ซงเราอยทนกด ใหพวกขาพระองคทำพลบพลาสามหลง สำหรบพระองคหลงหนง สำหรบโมเสสหลงหนง สำหรบเอลยาหหลงหนง" เปโตรไมเขาใจวาตวไดพดอะไร
38 ดเถด มชายคนหนงในหมประชาชนนนรองวา "อาจารยเจาขา ขอพระองคทรงโปรดทอดพระเนตรบตรชายของขาพเจา เพราะวาขาพเจามบตรคนเดยว39 และ ดเถด ผมกจะเขาสงเขา เดกกโหรองขนทนท ผทำใหเดกนนชกดน นำลายฟมปาก ทำใหตวฟกชำ ไมใครออกจากเขาเลย40 ขาพเจาไดขอเหลาสาวกของพระองคใหขบมนออกเสย แตเขากระทำไมได"41 พระเยซตรสตอบวา "โอ คนในยคทขาดความเชอและมทฐชว เราจะตองอยกบเจาทงหลายและอดทนเพราะพวกเจานานเทาใด จงพาบตรของทานมาทนเถด"42 เมอเดกนนกำลงมา ผกทำใหเขาลมชกดนใหญ แตพระเยซตรสสำทบผโสโครกนนและทรงรกษาเดกใหหาย แลวสงคนใหบดาเขา43 คนทงปวงกประหลาดใจนกเพราะฤทธเดชอนใหญยงของพระเจา แตเมอเขาทงหลายยงประหลาดใจอยเพราะเหตการณทงปวงซงพระเยซไดทรงกระทำนน พระองคจงตรสแกเหลาสาวกของพระองควา
14 พระองคทรงกำลงขบผใบ และตอมาเมอผออกแลว คนใบจงพดได และประชาชนกประหลาดใจ
50 และมคนหนงในเหลาสาวก ไดฟนผรบใชคนหนงของมหาปโรหต ถกหขางขวาของเขาขาด51 แตพระเยซตรสวา "พอเสยทเถอะ" แลวพระองคทรงถกตองใบหคนนนใหเขาหาย
24 เมอผสงขาวทงสองของยอหนไปแลว พระองคจงตงตนตรสกบประชาชนถงยอหนวา "ทานทงหลายไดออกไปในถนทรกนดารเพอดอะไร ดตนออไหวโดยถกลมพดหรอ25 แตทานทงหลายไดไปดอะไร ดคนนงหมผาเนอออนนมหรอ ดเถด คนนงหมผางดงามและอยอยางดวเศษยอมอยในราชสำนก26 แตทานทงหลายออกไปดอะไร ดศาสดาพยากรณหรอ แนทเดยว เราบอกทานวา ประเสรฐยงกวาศาสดาพยากรณอก27 คอยอหนนแหละทพระคมภรกลาวถงวา ดเถด เราใชทตของเราไปขางหนาทาน ผนนจะเตรยมมรรคาของทานไวขางหนาทาน'28 เราบอกทานทงหลายวา ในบรรดาคนทบงเกดจากผหญงมานน ไมมศาสดาพยากรณผใดใหญกวายอหนผใหรบบพตศมา แตวาผตำตอยทสดในอาณาจกรของพระเจากใหญกวายอหนเสยอก"29 ฝายคนทงปวงเมอไดยน รวมทงพวกเกบภาษดวย กไดรบวาพระเจายตธรรมโดยทเขาไดรบบพตศมาของยอหนแลว30 แตพวกฟารสและพวกบาเรยนปฏเสธพระประสงคของพระเจาสำหรบเขา โดยทมไดรบบพตศมาจากยอหน