Milagres de Jesus
Os Evangelhos registram dezenas de milagres realizados por Jesus — curas, ressurreições, domínio sobre a natureza e libertações. Cada milagre revelava sua divindade e compaixão.
Curas de cegos e surdos
Jesus devolveu a visão aos cegos e a audição aos surdos, manifestando seu poder sobre toda enfermidade e deficiência.
ईसु बे आंदळा ना डोळा वारु कर्यो
जत्यार ईसु तां गेथो अगो ज्यो, ता बे आंदळा ईसु पसळ आसम आड़ता जाय्न चाल पड़्या, "ए दावुद नी अवल्यात, अमारी पोर दया कर।"
जत्यार तीहयो घोर मे पुग्यो, ता तीहया आंदळा ईसु ह़ाते आया, अने ईसु तीमने केदो, "के तमारो भरहो से के मे तमने वारु कर सकत्लो से?" तीहयो ईसु ने केदो, "होव, मालीक!"
तत्यार ईसु तीमना डोळा सीमीन केदो, "तमारा भरहा नी लारे तमारी वाटु हय जाय।" अने तीमना डोळा उगड़ी ज्या अने ईसु तीमने चेतावीन केदो, "चेतीन रेवो। कोय आहयी वात ने नी जाणे।"
पण तीहयो नीकळीन आखा देस मे तीहयी वात फेलाड़ देदो।
यरीहो ह़ेर ना बे आंदळा ने ईसु वारु करे
जत्यार तीहया यरीहो ह़ेर गेथा जवा बाज र्या हता, ता एक मोट्लो माणहु नो मेळो ईसु पसळ-पसळ चाल पड़्यो। अने तां ह़ारीक रोहा धेड़े बे आंदळा बह र्या हता। जत्यार तीहया आहयु ह़मळ्या के ईसु तीमनी अगळ माय्न जवा बाज र्यो, ता तीहया आड़ी-आड़ीन केवा बाज ज्या, "ए मालीक! दावुद नी अवल्यात! अमारी पोर गीण कर।"
माणहु तीहया आंदळा ने होगा री जावो करीन वड्या, पण तीहया अळी बी ज्योरेत आड़ीन केदा, "मालीक! दावुद नी अवल्यात! अमारी पोर गीण कर।"
ईसु उबो रीन तीमने बोलायो अने केदो, "तमने ह़ु जोवे? मे तमारी जुगु ह़ु करु?"
तीहया केदा, "ए मालीक! आहयु के आमु देखवा बाज जीया।"
ईसु गीण करीन तीमना डोळा छीम्यो, अने तेतरी घड़ी तीहया देखवा बाज ज्या, अने तीहया ईसु पसळ चाल पड़्या।
ईसु बेतसेदा मे आंदळु माणेह ने वारु कर्यो
अने अळतेण ईसु अने तीना चेला बेतसेदा गाम मे पुग्या; अने माणहु एक आंदळु ने ईसुन्तां लाया, अने ईसु सी वीन्ती कर्या के "आंदळु ने सीमीन वारु कर दे।" अने ईसु आंदळु नो हात धरीन तीने फळ्या मे गेथो बारो ली ज्यो, अने तीना डोळा मे थुप्यो अने आह़फा ना हात तीना डोळा पोर मेक्यो, अने तीने पुछ्यो, "तने देखाय ह़ु?"
तीहयो उपर भाळीन केदो, "माणहु ने देख र्यो पण तीहया मने आसम देखाय जीसम झाटवा चालवा बाज र्या हय।"
तत्यार ईसु अळी तीना डोळा पोर हात मेक्यो, अने तीहयो आंदळो आह़फा ना डोळा उगाड़ीन देखवा बाज ज्यो। तीहयो पासो आखु आसुझण देखवा बाज ज्यो। "अने आहया ह़ेर ना फळ्या मे पासो ना जाय, आसम कीन ईसु तीने तीना घोर मोकल्यो।"
एक बेरा गुंगा माणेह ने ईसु आरगो करे
अळतेण ईसु सुर अने सेदा मुलक मे गेथो दीकापुलीस जीला मे हय्न गलील दर्यान तां पुग्या। अने माणहु एक बेरा ने जे बोबड़ो बी हतो, ईसुन्तां लावीन ईसु पांह वीन्ती कर्या के तारो हात आहया माणेह पोर मेकीन वारु कर। तत्यार ईसु गड़दी मे गेथो अगळ ली ज्यो, अने आह़फा नी आंगळी बेरा ना कान्टा मे घाल्यो, अने आह़फा ना आंगळ्या पोर थुपीन तीहया आंगळ्ये करीन जीप ने छीम्यो, अने ह़रग भणी भाळीन ह़ाह़ लीन केदो, "ईफ्फत्तह" मतलब "उगड़ी जा।"
अने तीना कान्टा उगड़ी ज्या, अने तीनी जीप नी गाठ बी छुटी जी, अने तीहयो चोखोझण बोलवा बाज ज्यो। तत्यार ईसु माणहु ने हुकम आपीन केदो, आहयी वात कोयने नी केजो, जेतरो तीमने जोर दीन हुकम आप्यो तेत्रा जादा, तीहया बमदीन आहयी वात नु परच्यार करवा बाज ज्या। अने तीहया घणा जबर वहराय्न वळ-वळीन केवा बाज ज्या "तीहयो जे बी कर्यो आखु वारलु कर्यो; तीहयो बेरा ने ह़मळवा नी, अने गुंगा ने बोलवा नी सक्ती आपे।"
आंदळा ने डोळा आपवा
ईसु अने तीना चेला यरीहो ह़ेर मे पुग ज्या; अने जत्यार ईसु अने चेला तां गेथा यरुसलेम जवा करीन नीकळ्या ता तां गेथो माणहु नो एक मोट्लो मेळो बी तीमनी ह़ाते चाल पड़्यो। ता तां ह़ारीक एक आंदळो भीकारी रोहा धेड़े बह र्यो हतो। तीहयो भीकारी तीमाय नो सोरो बरतीमाय हतो। तीहयो आहयु ह़मळ्यो आञे ह़ारीक नासरत गाम वाळो ईसु आव्वा बाज र्यो, ता तीहयो आंदळो आड़ी-आड़ीन केदो, "ए दावुद नी अवल्यात ईसु मार पोर गीण कर।"
घणा माणहु तीने होगो रे करीन वडवा बाज ज्या, पण तीहयो अळी ज्योरेत आड़ीन केवा बाज ज्यो, "ए दावुद नी अवल्यात, मार पोर गीण कर।"
तत्यार ईसु उबो रीन हुकम आपीन केदो, "हीने आञे बोलावो" अने माणहु तीने बोलावीन केदा, "हीम्मत राख" अने "उठ, तने ईसु बोलावे।"
तीहयो आह़फा नु चादरु नाखदीन छोटोत उठ्यो, अने ईसुन्तां ज्यो।
ईसु तीने केदो, "तु मारी पांह ह़ु कराव्वा हींड र्यो?" आंदळो तीने केदो, "ए मास्तर, मे अळी देखवा हींड र्यो।"
ईसु तीने केदो, "जा" तारो भरहो तने वारु कर देदो, अने तीहयो तत्यारुत देखवा बाज ज्यो, अने वाट्ये ईसु पसळ चाल पड़्यो।
आंदळा भीकारी माणेह ने ईसु वारु करे
जत्यार ईसु यरीहो ह़ेर नी ह़ातेत आव्वा बाज र्यो हतो, ता एक आंदळो ह़ड़क धेड़े तां माय्न आव्वा-जवा वाळा सी भीक मांगवा बाज र्यो हतो। माणहु ने जत्ला अने पोग नी चाल ह़मळीन तीहयो आंदळो माणहु ने पुछवा बाज ज्यो, "आहयु आखु ह़ु हयवा बाज र्यु?"
माणहु तीहया आंदळा ने वात देखाड़्या, के "ईसु नासरी आंखर माय्न जवा बाज र्यो।"
एतरे तीहयो आंदळो आहयु केतो जाय्न ज्योरेत आड़ पड़्यो, "ए ईसु! दावुद नी अवल्यात! मार पोर गीण कर।"
जे तीहया आंदळा ना अगळ-अगळ जवा बाज र्या हता, तीहया ते आंदळा ने होगो रे, करीन वडता हता, बाखीन तीहयो आंदळो अळी ज्योरेत आड़ीन केदो, "ए दावुद नी अवल्यात! मार पोर गीण कर।"
तत्यार ईसु उबो रीन माणहु ने हुकम आप्यो के हीने मारीन्तां ली आवो, अने जत्यार तीहयो ह़ाते आयो, ता ईसु तीने पुछ्यो, "तने ह़ु जोवे? मे तार जुगु ह़ु करु?" तीहयो आंदळो केदो, "ए मालीक! मे अळी देखवा हींडु।"
ईसु तीने केदो "ता हाव गेथो तु देख, अने जा, तारो भरहो तारो छुटकारो करलो से।"
तेतरीत घड़ी तीहयो देखवा बाज ज्यो। अने तीहयो भगवान ना गुण गावतो जाय्न ईसु ना पसळ चाल पड़्यो। अने आहयु देखीन माणहु भगवान ना गुण गाया।
ईसु आंदळु जणायलु माणेह ने वारु करे
ईसु जवा बाज रेलो ता एक माणेह ने देख्यो, जे आंदळुत जणायलु हतु। अने ईसु ना चेला तीने पुछ्या, "ए मालीक! कोय पाप कर्यु हहे, के आहयु आंदळु पयदा हयु, आहयो माणेह, के आना आह्य-बाहा पाप कर्या हहे?"
ईसु तीमने जपाप आप्यो, के नी ते आहयो पाप कर्यो, अने नी ते आना आह्य-बाहा पाप कर्या, पण आहयु आनीन करते हयु, के आनी जीवाय मे भगवान ना काम देखाव पड़े। जे मने मोकल्लो से; तीना काम आमने दीहु-दीहु पुरा कर लेवा आपणी जुगु जरुड़ी से: तीहयी रात आव्वा वाळी से तीनी मे कोय काम नी कर सके। जत्यार लग मे कळी मे से, तत्यार लग मे कळी ना माणहु जुगु वीजाळु से।
आहयु कीदीन ईसु भोयमे थुप्यो, अने थुपे करीन धुळो कोहणीन आंदळा ना डोळे चोपड़ी देदो। अने तीने केदो; "जा सीलोम नाम ना हळावा मे धोय ले।" सीलोम नाम नु मतलब से मोकल्लो, एतरे तीहयो जाय्न डोळा धोय लेदो, अने देखवा बाज ज्यो, अने पासो आवती र्यो।
Curas de paralíticos e enfermos
Paralíticos caminharam, leprosos ficaram limpos e todo tipo de doença foi curada pelo toque e pela palavra de Jesus.
अने एक कुड़ावो माणेह ईसुन्तां आयो अने तीहयो तीना पोगे पड़ीन वांद्यो अने वीन्ती कर्यो, "ए मालीक। कदीम तारी मरजी हय ता मने चोखो कर दे।"
ईसु हात अगो करीन ईसम केतो जीन तीने छीम्यो, मारी मरजी बी आहयी से के तु वारु हय्न चोखो हय जा। अने तत्यारुत तीहयो वारु हय्न चोखो हय ज्यो। अने ईसु तीने केदो, ह़मळ आञे जे हयु तीहयु कोयने नी केजे। पण पुंजारान्तां जा, अने आह़फा नु डील ने देखाड़जे। अने मुसा ना कायदान लारे तीने भेट चड़ावजे; ता आखा माणहु जाणीन गवा बण जहे।
तीहयी वखत थोड़ाक माणहु, लखवा मे पड़ला एक माणेह ने खाटला मे ह़ुवाड़ीन ईसुन्तां लाया। तीमनो भरहो देखीन ईसु तीहया लखवा मे पड़ला ने हुकम आपीन केदो, सोरा, हीमम्त राख! तारा पाप नी लेदे तने माफी जड़ जी।
थोड़ाक युहदी-धरम ह़ीकाड़न्या मन मे वीच्यार्या, हीय्यो ते भगवान नो वाक काडे।
तीमना मन ना वीच्यार जाणीन ईसु तीमने केदो, तमु तमारा मन मे एवा बुरा वीच्यार काहा कर र्या? जादा वारु ह़ु से? "तारा पाप नी लेदे तने माफी जड़ जी केवा वारु से के, ‘उठीन तारु खाटलु उचलीन चाल केवा वारु से?’" पण मे आहयु आसम करीन की र्यो के तमु आहयु जाण लेवो के मनख्या ना सोरा ने धरती पोर पाप नी लेदे माणहु ने माफी आपवा नो बी हक से। अळतेण ईसु लखवा मे पड़ला माणेह ने केदो, "उठ अने तारु खाटलु उचलीन तारा घोर जत रे।"
अने तीहयो उठीन तीना घोर जत र्यो।
तां एक माणेह हतो, तीनो हात ह़ुक जेलो हतो। ईसु पोर गुनो लगाड़वा करीन फरीसी माणहु तीने पुछ्या, "अराम ना दाड़े कोयने वारु करवा तालेत से ह़ु?"
ईसु तीमने केदो, "कदीम तमारु एकीत गाडरु हय, अने तीहयु खाडा मे पड़ जाय, ता तमारी माय्न एवु कोय से, जे अराम ना दाड़े तीने धरीन नी नीकाळे? माणेह ते गाडरा गेथो घणो मोगो से। एतरे अराम ना दाड़े भलाय करवा तालेत से।" ता तीहयो ते माणेह ने केदो, "तारो हात नाम्बो कर।" अने तीहयो आह़फा नो हात नाम्बो कर्यो, अने तीहयो हात वारु हय ज्यो। अने बीजा वारला हात ने तेवो हय ज्यो।
सीमोन नी ह़ाहु ताव सी मांदली हती, अने चेला ईसु ने तत्यारुत तीना बारा मे केदा, अने ईसु तीनीन्तां ज्यो, अने हात धरीन बही कर्यो। अने तीनो ताव उतर ज्यो, अने तीहयी तीमनी, सेवा-चाकरी करवा बाज जी।
ईसु कुड़ावा मांदला माणेह ने वारु करे
ईसम करीन एक दाड़े एक कुड़ावो माणेह ईसुन्तां आयो, अने तीनी अगळ मांडा टेकवीन वीन्ती कर्यो, "तारी मरजी हय, ता मने वारु करीन चोखो कर दे।"
"ईसु ने तीनी पोर एतरी जबर गीण आवी के तीहयो तीने सीमीन केदो, मारी मरजी से, तु चोखो हय जा।" अने तत्यारुत तीनु कोड़ जत र्यु, अने तीहयो तत्यारुत वारु हय्न चोखो हय ज्यो।
एक लखवा मे पड़ला माणेह ने च्यार जणा खाटलु मे उचलीन ईसुन्तां लाया। पण तीमने घोर मे, ईसुन्तां जवा जागो नी जड़्यो; करीन तीहया घोर पोर चड़्या, अने ईसु जां हतो तां तीनी ह़ुदवाये उपर घोर नो ह़ीवड़ो वेखड़्या, अने मांदलु ने ईसु नी अगळ खाटलु भेळ उतार देदा। अने तीहया ईसु पोर घणा जबर भरहो कर र्या, आहयु देखीन ईसु लखवा मे पड़ला माणेह ने केदो: "सोरा, तारा पाप माफ हय ज्या।"
थोड़ाक युहदी-धरम ह़ीकाड़न्या बी तां हता; तीहया आह़फाम ना मन मे वीच्यार करवा बाज ज्या, "आहयु माणेह ह़ु करवा ईसम केतु हहे? आहयु ते भगवान नु नामबद्दी करे; पाप ते भगवान एतरो माफ करे।"
ईसु तीमना मन मे वाळी वात ने तत्यारुत जाण लेदो अने केदो, "तमु मन मे ईसम गलत वीच्यार ह़ु करवा कर र्या? आहयु मांदलु ने ह़ु केवा सरल से? के ‘तारा पाप माफ हय ज्या’ केवा वारु से, के तारु खाटलु उचलीन चाल, केवा सरल से? मे जे मनख्यान सोरो बणीन आहयी कळी मे आयो, मार पांह माणहुन पाप माफ करवान बी हक से।" अने ईसु लखवा ना मांदला माणेह ने केदो, "उठ तारु खाटलु चुटलीन घोर जत रे।"
अने तीहयो तत्यारुत वारु हय्न उठ ज्यो, अने आखान देखणतो, खाटलु चुटलीन तां गेथो जत र्यो, ता आखा भंगलाय ज्या, "अने एला! आमु ईसम कदी नी देख्या ईसम केता जीन भगवान नी बड़ाय करता हता!"
ईसु ह़ुकला हात वाळा ने वारु करे
अळी एक-बीजा अराम ना दाड़े ईसु अळी तीमना भक्तीन घोर मे ज्यो; तां ह़ारीक ह़ुकला हात वाळो एक माणेह हतो। थोड़ाक फरीसी दलवाळा ईसु पोर आहयो गुनो लगाड़वा नो मोखो ह़ोद र्या हता के आहयो अराम ना दाड़ा नो कायदो तोड़ीन आहया मांदला ने वारु करे के नी करे? एतरे तीहया तीनी भणी एकडीट्या भाळ र्या हता। ईसु मांदला ने हुकम आपीन केदो, "माणहुन वच मे उबो हय जा।" अने ईसु माणहु ने पुछ्यो "कायदान लारे अराम ना दाड़े भलु करवा वारु से के कुहराय करवा वारु से? जीव ने बचाड़वा वारु से, के मारवा? पण तीहया मोडाम गेथो बाफ तक नी काड्या?"
तीहया मन मे घणा वातड़ा हता एम करीन ईसु घणो दुखी हय ज्यो, अने तीहयो रीहवाय्न च्यारो-मेर तीमने देख्यो। अने ईसु मांदला ने केदो, "हात नाम्बो कर" तीहयो हात नाम्बो कर्यो अने हात पेलेन तेम वारु हय ज्यो।
ईसु एक कुड़ावा ने वारु करे
जत्यार ईसु एक दाड़ो एक ह़ेर मे हतो, ता ईसुन्तां एक माणेह आयो, तीनु आखा डीले कोड़ रोग लाग जेलो हतो, तीहयो ईसु ने देखीन अगळ पड़्यो अने वीन्ती करतो जाय्न केदो, "ए ईसु मालीक, तारी मरजी हय, ता तु मने वारु करीन चोखो कर दे।"
ईसु हात अगो करीन तीने छीमीन केदो, "मारी आहयीत मरजी से के तु चोखो हय जा।" अने तेतरीत घड़ी तीनु कोड़ सेटु हय ज्यु।
अने तेतरीत घड़ी एक लखवा ना मांदला माणेह ने माणहु खाटलु मे घालीन लाया, अने तीहया तीने ते घोर मे ईसु ह़ाते लीजवा अने ईसु नी अगळ मेकवा हींडता हता। तां ह़ारीक घणा ढेरका माणहु हता एतरे ते लखवा ना मांदला ने घोर मे मोय नी ली जाय सक्या, एतरे तीहया घोर पोर चड़ ज्या, अने कवला सेटा करीन सीवड़ो तोड़ देदा। अने ते लखवा ना मांदला ने खाटला भेळ ईसु अगळ उपर गेथा उतार देदा। अने ते लखवा वाळा ने लाव्वा वाळा नो भरहो देखीन ईसु तीहया लखवा वाळा मांदला माणेह ने केदो, "तने पाप नी माफी जड़ जेली से।"
आहयी वात ह़मळीन युहदी-धरम ह़ीकाड़न्या अने फरीसी दलवाळा आह़फा-आह़फात मन मे वीच्यार करता हता, "आहयो कोय से जे भगवान नो वाक काड र्यो? भगवान ने सोड़ीन आसम कोय से जे पाप नी माफी आप सके?"
तीमना मन ना वीच्यार ने जाणीन ईसु तीमने केदो, "तमु आह़फाम ना मन मे वीच्यार करीन सोच र्या? ह़ु केवा सरल से, तने पाप नी माफी जड़ जी केवा सरल से, ‘के तु उठीन चाल केवा वारु से?’ पण मे आनीन करते आसम केदो, के तमु एम जाण लेवो, के मे मनख्यान सोरा ने धरती पोर पाप नी माफी आपवा नो हक से।" ईसु लखवा ना मांदला माणेह ने केदो मे तने केम, "उठ, अने तारु खाटलु चुट अने तारा घोर जत रे!"
अने तीहयो तत्यारुत आखान अगळ उठीन उबो हय ज्यो, अने आह़फा नु खाटलु उचलीन, भगवान नो गुण गावतो जीन, आह़फान घोर जत र्यो।
ईसु हाते लखवा वाळा ने वारु करे
अने ईसम हयु के काना बीजा अराम ना दाड़े, भगवान ना भक्ती ना घोर मे जाय्न ईसु ह़ीकाड़वा बाज र्यो हतो अने तां ह़ारीक एक माणेह हतु, तीनो जमणो हात लखवु लागीन ह़ुक जेलो हतो। युहदी-धरम ह़ीकाड़न्या अने फरीसी पंथवाळा ईसु पोर गुनो लगाड़वा करीन तकाय र्या हता, के ईसु अराम ना दाड़े कोयने आरगो करे के नी करे। पण तीहयो तीमनो वीच्यार जाणतो हतो; एतरे ईसु ह़ुकला हात वाळा माणेह ने केदो, "उठ अने वच मे उबो हय जा।" तीहयो उठीन उबो हय ज्यो। ईसु तीहया माणहु ने केदो, "मे तमने आहयु पुछु के अराम ना दाड़े ह़ु करवा वारु से, भलु करवा वारु से के बुरु करवा वारु से, अने जीव बचाड़वा वारु से के मारवा वारु से?" ता तीहया माणहु पोर नींगा नाखीन ईसु तीहयु माणेह ने केदो, "तारो हात नाम्बो कर।" अने तीहयो नाम्बो हात कर्यो अने तीनो हात वारु हय ज्यो।
एक सुबेदार नो भरहो
जत्यार ईसु माणहुम ने वात ह़मळाय देदो, अने अळतेण कफरनहुम ह़ेर मे आयो। तां एक रोमी राज ना सुबेदार नो एक गुलाम पावोर हतो, तीहयो तीने घणो मोंग करतो हतो, तीहयो पावोर घणो जबर मांदो पड़्यो के मरवात वाळो हतो। अने सुबेदार ईसुन बारा मे ह़मळी र्यो हतो; एतरे तीहयो युहदी माणहु ना थोड़ाक डायला अदमड़ा ने ईसुन्तां आहयी वीन्ती करवा करीन मोकल्यो के तु आवीन मारा गुलाम पावोर ने वारु करीन बचाड़ ले। तीहया ईसुन्तां आवीन रावण्या करीन वीन्ती करता र्या, के "तु हीनी मदत कर, काहाके हीय्यो सुबेदार घणो वारु माणेह से। काहाके हीय्यो सुबेदार, आमने युहदी माणहु ने मोंग करे, अने अमारी जुगु भगवान नो भक्तीन घोर ने बणावलो से।"
ईसु तीमनी ह़ाते चाल पड़्यो। अने तीहयो तीमना घोरन तां पुगवा मेत हतो, ता सुबेदार आह़फा ना दोस्तीदार ना लारे ईसुन्तां ईसम की मोकल्यो, "ए मालीक, तु वेला ना करे, मे हीनी लायक नी हय के तु मार घोर ना साहळे आवे। एतरे मे मारा मन मे ‘मे वारलो माणेह से’ ईसम लग नी ह़मज्यो, अने तने भेटवा लग नी आयो। पण तु आञे रीन एकीत बोल कीदे, ता मारो पावोर आरगो हय जहे। मे बी बीजा ना हक मे रेवा वाळो एक नानोह माणेह से। मारा हक मे सीपायड़ा रेय। जत्यार मे एक जणा ने ‘जा केम, ता तीहयो जाय’ अने बीजा ने ‘आव’ केम ता तीहयो आवे अने मारा काना बी पावोर ने ‘आहयु कर’ केम, ता तीहया काम ने करे।"
आहयी वात ह़मळीन ईसु वहराय ज्यो अने आह़फा पसळ आवत्ला माणहु भणी भाळीन केदो, "मे तमने आहयु केम के ईस्रायली माणहु मे बी एतरो पक्को भरहो देखवा नी जड़्यो।"
अने जे माणहुम ने सुबेदार मोकल्लो हतो तीहया माणहु पासा घोर जाय्न तीहया मांदला गुलाम पावोर ने आरग्लो देख्या।
तां ह़ारीक एक बयर बी हती, तीहयी बयर ने मांदो पाड़न्यो भुत चोट रेलो हतो। तीहयो ते बयर ने ढुंगी वाळ देदलो हतो अने तीने ह़ुदी उबी नी रेवायतु हतु। अने तीहयी बयर अठ्ठारे साल लग ढुंगी-ढुंगी चालती हती। ईसु तीने देखीन ह़ाते बोलायो, अने तीने ज्योरेत केदो, "ओ बाय, तु हाव रोग मे गेथी छुटीन, वारली हय जी!" ईसु तीनी पोर हात मेक्यो, अने तत्यारुत तीहयी ह़ुदी उबी हय जी, अने भगवान नी बड़ाय करवा बाज जी।
अराम ना दाड़े ईसु आरगा करे
अळतेण ईसु अराम छोटोत ना दाड़े फरीसी माणहु ना एक मुखी ना घोर खाणु खावा ज्यो: अने तीहया माणहु ईसु भणी झाकीन भाळ र्या हता। अने देखो, एक माणेह ईसु अगळ हतो, तीने एक रोग लाग रेलो, तीहया रोग ने पाणीझेलो केय। अने ईसु युहदी-धरम ना मास्तर्या अने फरीसी माणहु ने केदो; "अराम करवा ना दाड़े मांदलु माणेह ने आरगु करवा वारु हय, के नी हय?"
पण तीहया होगात र्या। ता ईसु तीहयु मांदलु माणेह ने सीमीन आरगु कर देदो, अने तीने जवा देदो।
ईसु दह़ कुड़ावा ने वारु करे
अने एक कावा जत्यार ईसु यरुसलेम जवा बाज रेलो ता तीहयो गलील जीलान सामर्या जीलान काकड़ पोर माय्न ज्यो। अने काना एक गाम मे जत्लो तीनी टेम पोर दह़ कुड़ावा माणहु भेट्या, अने तीहया सेटा उबा हय र्या हता। अने तीहया कुड़ावा सेटा उबा रीन ज्योरेत आड़ीन केदा, "ए ईसु, ए मालीक, अमारी पोर गीण कर।"
अने ईसु तीमने देखीन केदो, "जावो अने आह़फान पुंजारा ने देखाड़ो।" अने जता-जता तीहया चोखा हय ज्या। तत्यार तीमनी मे गेथो एक अदमी आहयु देख्यो के मे वारु हय जेलो से, ज्योरेत भगवान नी बड़ाय करतो जाय्न पासो आयो। अने ईसु ना पोगु पोर मोडा ने भरहे पड़ीन ईसु ने घणो वारु से करीन केवा बाज ज्यो; अने तीहयो सामरी जीला नो एक माणेह हतो। ईसु तीना माणेह ने केदो, "दह़ माणहु आरगा हयला से! ता बीजा नव कां से? के आहया बीजा देस वाळा ने सोड़ीन कोय अळी नी नीकळ्यो अने जे भगवान नी बड़ाय करे?" अळतेण ईसु ते अदमी ने केदो, "उठ अने तार घोर जत रे। तु मार पोर भरहो कर्यो करीन भगवान तने वारु करलो से।"
अड़तीस साल ना मांदला नु आरगु करनु
अळतेण युहदी माणहु नो तीवार आयो, एतरे ईसु यरुसलेम ह़ेर अळी ज्यो। यरुसलेम मे गाडरा नु झापलु हतु, ते झापला धेड़े एक हळाव हतो, जे ईब्रानी भासा मे बेतसेदा केवात्लो, अने तीनी धेड़े पांच मांडवा हता। तीहया मांडवा मे घणा ढेरका मांदला, आंदळा, लंगड़ा, पांगळा पड़ रेता हता अने तीहया वारु हयवा नी आह करीन पाणी हीलवा नी वाट जोय रेता हता। काहाके टेम-टेम पोर भगवान ना ह़रगदुत हळावा मे उतरीन पाणी ने हीलाया करता हता, पाणी हीलावतेत जे बी मांदलु माणेह पाणी मे पेले उतर जतु हतु तीहयु आरगु हय जतु हतु, चाहे तीनी कानी बी मंदवाड़ काहा नी हय। तां एक माणेह हतो, जे तीस ने आंठ साल नो मंदवाड़ मे पड़लो हतो। ईसु तीने तां पड़ रेलो देख्यो, अने आहयु जाणीन के आहयो, घणा दाड़ा सी आसमेत पड़ र्यो, तीने पुछ्यो, "तु वारु हयवा हींड र्यो ह़ुं?"
तीहयो मांदलो तीने केदो, "ए मालीक, मारी ह़ाते कोय माणेह नी हय, जत्यार पाणी हीलावे, ता मने हळावा मे उतारे। पण मने पुगते-पुगते पेले हळाव मे बीजो उतरी पड़े।"
ईसु तीने केदो, "उठ, अने तारी खाटली उचलीन चाल-फीर।" तीहयो माणेह तत्यारुत आरगो हय ज्यो, अने आह़फा नी खाटली उचलीन चालवा-फीरवा लाग्यो। तीहयो आरगो हयो ते दाड़ो अराम नो हतो।
राजवाड़ा मे काम करवा वाळा ना सोरा ने वारु करनु
तत्यार तीहयो अळी गलील ना काना ह़ेर मे आयो, जां तीहयो पाणी ने अंगुर नो रोह बणावलो हतो। अने राजा नो एक पावोर हतो, तीनो सोरो कफरनहुम ह़ेर मे मांदलो हतो। जत्यार राजा नो पावर्यो आहयु ह़मळ्यो के ईसु युहद्या मे गेथो गलील मे आय र्यो, तत्यार तीहयो ईसुन्तां जाय्न तीनी सी वीन्ती कर्यो के आवीन मारा सोरा ने आरगो कर दे, काहाके तीहयो मरवा पोर हतो। ईसु गलील वाळा नो कमतो भरहो देखीन तीने केदो, "तमु ते जुदा-काम नी सेलाणी देख्या वगर मार पोर भरहो नी करो।"
राजा नो पावर्यो ईसु ने केदो, "ए मालीक, मारा सोरा ने मरवा सी पेले चाल।"
ईसु राजा ना पावर्या ने केदो, "जा तारो सोरो जीवत्लो से। तीहयो ईसु नी वात पोर भरहो करीन जत र्यो।" तीहयो वाट्येत हतो, ता तीना पावर्या आवीन तीने भेट्या अने केदा, "तारो सोरो जीवत्लो से।"
तीहयो तीमने पुछ्यो कानी टेमे मार सोरो वारु हयवा बाज जेलो? तीहया केदा, "काले दीह़ु एक बजे तीनो ताव उतरी जेलो।" तत्यार तीनो बाह जाण ज्यो के आहयु तीहयी टेमे हयु जत्यार ईसु मने केदलो, "जा तारो सोरो जीवत्लो से।" आसम करीन तीहयो अने तीना आखा घोरल्या ईसु पोर भरहो कर्या।
ईसु नी गलील मे आहयी बीजी सेलाणी हती। ईसु युहद्या गेथो आवीन गलील मे देखाड़्या।
A mulher com fluxo de sangue
Uma mulher que sofria há doze anos tocou a orla do manto de Jesus e foi curada instantaneamente pela sua fé.
अने देखो, एक बयर ने बारे साल नो पोगराळो दुख हतो, अने तीहयी पसळ गेथी आवीन ईसु ना लुगड़ा ना छेड़ा ने सीम लेदी। काहाके तीहयी आह़फी ना मन मे केती हती, "कदीम मे ईसु ना लुगड़ा ने बी सीम लेही ता मे आरगी हय जही।"
ईसु पासो फीरीन तीने देख्यो अने केदो, "बेटी हीम्मत राख; तारो भरहो तने वारु करलो से।" अळतेण तीहयी बयर तत्यारुत वारु हय जी।
एक बयर हती तीने बारे साल सी पोगराळो दुख हतो। तीहयी घणी दुखी हती अने दाकतर्या मे ईलाज करावी-करावीन आखा पय्हा खरचो कर देदली। ते बी वारु नी हयी। पण अळी जादा मांदी हय जी। तीहयी ईसु ना बारा मे आहयु ह़मळीन गड़दी मे तीनी पसळ गेथी आयी अने तीनु लुगड़ु सीम लेदी, काहाके तीहयी केती हती "कदी मे ईसु नु लुगड़ु सीम लेही, ता मे वारु हय जही करीन माणहु नी भीड़ मे धकलाय्न ईसु नु लुगड़ु सीम लेदी।"
अने तीनु लोय वयवा बंद हय ज्यु, अने तीने आह़फी ना डील मे मालम पड़्यु, के मे हीड़ा-पीड़ाम मे गेथी छुटीन वारु हय जी।
अने तीहयी टेमे एक बयर बारे साल नो पोगराळो दुख हतो। अने तीहयी वारु हयवा करीन आखु कमायलु दाक्तर्या ने आपीन खरचो कर देदली हती, पण ते बी काना बी दाक्तर्या सी वारु नी हयी। एतरे तीहयी ईसु पसळ आवीन ईसु ना लुगड़ा ना छेड़ा ने सीम लेदी, अने तत्यारुत पोगराळान बीमारी वारु हय ज्यी अने तीहयी वारु हय जी। अने तत्यार ईसु केदो, "मने कोय छीम्यो?" जत्यार आखा मे नी छीम्यो, कीन नीकारो करवा बाज ज्या, ता पतरस केदो; "ए मालीक तने मालम नी हय ह़ु? के च्यारो-मेर गेथा माणहु तने घेरवी र्या अने तारी पोर धेकलाय्न पड़ेन पड़े हय र्या।"
पण ईसु केदो, "कोयने कोय मने छीमलु से, काहाके मने मालम पड़ जेलु के मारी मे गेथी सक्ती नीकळी से।" जत्यार बयर ने मालम पड़ ज्यु, के मने ह़तायवा नी बणे, ता तीहयी कापती जीन ईसुन्तां आवीन तीना पोगु मे पड़ी अने आखा माणहु अगळ आखी वात की देदी के, मे ईसु ने ह़ु करवा छीमली, अने हाव मे छीमीन हमणेत वारु बी हय जी। ईसु तीने केदो, "बेटी, तु भरहो करी, एतरे तु वारु हय जेली से, अने हाव सांतीन जीवे जत रे।"
Ressurreições
Jesus ressuscitou mortos — a filha de Jairo, o filho da viúva de Naim e Lázaro. Ele é Senhor sobre a morte.
मरली सोरी अने मांदली बयर
ईसु तीमने आहयी वात केवात बाज रेलो हतो, के मुख्यो माणेह आयो अने तीहयो ढुंगो वळीन ईसु सी वीन्ती कर्यो, मारी सोरी हमणे मर जेली से। पण आवीन तीनी पोर हात मेक, अने तीहयी जीवती हय जहे।
ईसु उठीन आह़फा ना चेला भेळतो तीनी पसळ चाल पड़्यो।
जत्यार ईसु तीहया मुख्या ना घोर मे पुग्यो अने फेपार्या वगाड़वा वाळा अने रड़वा बाज रेला देख्यो ता केदो। ईसु तीमने केदो, "सेटा हय जावो, सोरी मरी नी, पण ह़ुव्वा बाज री।" आसम केदो एतरोत अने तीहया ईसु नी हाही उडाड़वा बाज ज्या। पण जत्यार माणहु नी गड़दी ने बारी नीकाळ देदा। ता ईसु घोर मे जाय्न सोरी नो हात धर्यो, अने तीहयी उठीन बह जी।
आयर नाम नु एक माणेह हतु, तीहयो तीमना भक्तीन घोर ना अदीकार्या मे नो एक हतो। तीहयो आवीन ईसु ना पोगे पड़्यो। तीहयो ईसु सी वीन्ती कर्यो, "मारी नान्ली सोरी मरवा वाळी से। दया करीन मारी ह़ाते चाल, अने तीनी पोर हात मेल अने तीहयी वारु हय्न जीवत्ली रेय!"
ईसु तीनी ह़ाते चाल पड़्यो अने हुड़ु-हुड़ु माणहु बी तीनी ह़ाते चाल पड़्या। अने तीनी ह़ाते चालन्या माणहु चमदाय्न अने धकलाय्न ईसु पोर पड़ जता हता।
अने ईसु तीमनी ह़ाते आयर ना घोर ज्यो; अने घोर मे माणहु ने घणा जादा रड़त्ला देख्यो अने ह़मळ्यो। ईसु तीमने केदो, "तमु काहा रड़ीन-कल्पी र्या? सोरी मरी नी, पण ह़ुव्वा बाज र्यी।"
माणहु ईसु नी वात ह़मळीन ईसु ने हाह़वा बाज ज्या। अने ईसु तीमने आखा ने घोर मे गेथो बारो काड देदो, अने आय्ह़-बाहा ने अने तीन चेला ने लीन तीना कोपरा मे ज्यो तां ह़ारीक सोरी मरली पड़ रेली हती। ईसु सोरी नो हात धरीन तीमनी बोली मे केदो, "तलीता कुमी, आनु मतलब से, ‘ओ सोरी, मे तने केम उठ!’"
अने तीहयी नान्ली सोरी तत्यारुत जीवती हय्न उठ जी अने तां ह़ारीक हींडवा बाज ज्यी; तीहयी सोरी बारे साल नी हती। अने तीहया आहयु देखीन घणा घबराय ज्या।
"पण मे आहयी पीड़ी ना माणहु नी बराबरी कोय सी करु? तीहया हाट मे बहला तीहया सोराम नी तेवा से? जे एक-बीजा सी आड़ीन केता हता; के आमु तमारी जुगु नचाड़वा करीन खुसी नु गीत गाया, अने तमु नी नाच्या, आमु तमारी जुगु रड़वा-कलपवा नु गीत गाया पण तमु नी रड़्या! काहाके बपतीस्मा आपण्यो युहन्नो रोट्लो नी खादो अने अंगुर नो रोह बी नी पीदो, अने तमु की र्या के ईने भुतड़ो लाग र्यो। मे मनख्या नो सोरो बणीन आयो अने मे खातो-पीतो आय र्यो; अने तमु मने की र्या, देखो, आहयो माणेह हीजर्यो अने ह़रांग्यो से, अने फाळो लेण्या अने पापी माणहु नो दोस्तीदार से। पण जे माणहु ने भगवान नी अक्कल ह़ीकाड़े तीहया खरला से।"
ईसु फरीसी ना घोर पापी बयर ने माफी आपे
कानोह फरीसी ईसु ने आह़फा ना घोर खावा करीन नेवतु आप्यो; ता ईसु तीहया फरीसी माणेह ना घोर आवीन खाणु खावा बह्यो। अने ह़मळो, तीहया ह़ेर नी एक पापी बयर ने आहयु मालम हय ज्यु के ईसु फरीसी ना घोर खाणु, खावा बाज र्यो। तीहयी तां ह़ारीक घण मोगला दगड़ा नी ह़ीही मे ईत्तर लीन आवी।
तीहयी वखत आयर नाम नो एक माणेह जे भगवान ना भक्ती ना घोर नो मुखी हतो, तीहयो ईसुन्तां आवीन तीना पोगुन्तां पड़्यो, अने रावण्या करीन वीन्ती कर्यो के मारा घोर चाल। काहाके तीनी बारे साल नी एकीत सोरी हती अने तीहयी मरवात वाळी हती। अने ईसु तीनी ह़ाते चाल पड़्यो अने जत्यार ईसु जवा बाज रेलो हतो, तत्यार माणहु धकलाय्न तीनी पोर पड़े ईसम हय जता हता।
ईसु ईसम केवात बाज रेलो तत्यारुत कानो भगवान नी भक्ती करन्या घोर ना मुखीन्तां आवीन ईसम केदो, "तारी बेटी ते मर जेली से। हाव तु मास्तर ने वेला ना पाड़े।"
बाखीन ईसु ईसम ह़मळीन आयर ने केदो, "बीहे ना, नीस्तो भरहो कर, अने तारी बेटी आरगी हय जहे।"
तीहयो घोर पुगीन पतरस, युहन्ना अने याकुब अने तीहयी मरली सोरी ना आय्ह-बाहा ने सोड़ीन बीजा कोयने बी आह़फा ह़ाते घोर मे नी आव्वा देदो। अने तीहयी मरली सोरीन्तां आखा रड़वा बाज रेला हता, ईसु तीमने केदो, "रड़ो ना! हीय्यी नी मरी, पण ह़ुव्वा बाज री।"
तीहया माणहु आहयी वात ह़मळीन ईसु ने हाह़वा बाज ज्या, काहाके तीहया आहयु जाणता हता के तीहयी सोरी मर जेली से। पण ईसु सोरी नो हात धरीन केदो, "ए सोरी उठ! अने तेतरी घड़ी तीनो जीव वळी आयो, अने तीहयी जीवती हय जी अने तेतरी घड़ी उठीन तीहयी उबी हय जी। अने ईसु तीहयी सोरी ना आय्ह-बाहा ने केदो, हीने जरीक खाणु खवाड़ो।" तीना आय्ह-बाहा वहराय ज्या, बाखीन ईसु तीमने केदो, "आञे ह़ारीक जे हयु तीहयु कोयने नी केजो।"
लाजर नी मोत
बेतन्या गाम मे तीन भाय-बेन्या रेता हता, लाजर अने तीनी बे बेनेह मारथा अने मरीयम। आहयी मरीयम मालीक ईसु ना पोगु पोर ईत्तर रेड़ीन नीम्बाळा वेते तीना पोगु नुसवा वाळी हती, आनोत भाय लाजर मांदलो हतो। लाजर ना बेन्या ईसुन्तां आहयु की मोकल्या, "ए मालीक! ह़मळ, जीने तु मोंग करे तीहयो मांदलो से।"
आहयी वात ह़मळीन ईसु केदो, आहयी मंदवाड़ मारवा नी नी हय, पण भगवान नी बड़ाय ना लेदे से, तीना लारे भगवान ना बेटा नी बड़ाय हये।
ईसु लाजर ने अने तीना बेन्या मारथा अने मरीयम ने मोंग करतो हतो। जत्यार ईसु ह़मळ्यो, के लाजर मांदलो से, ता ईसु जां हतो तां बे दाड़ा अळी री ज्यो। बे दाड़ा वीत ज्यान अळतेण ईसु चेला ने केदो, "चालो आपणु अळी युहद्या मे जता।"
चेला ईसु ने केदा, "हे गुरु! पेले ते युहदी दगड़ाटीन मारवा हींडता हता, अने तु अळी तात जवा हींड र्यो?"
ईसु जपाप आप्यो, "दीह़ु ना बारे घंटा नी हवे ह़ु? कदी कोय दीह़ु चाले, ता तीहयो ठेहवाय नी, काहाके तीनी जुगु देखवा ना लेदे कळी नु वीजाळु से। पण कोय अंदारला मे चाले, तीहयो ठेहवाय जाय काहाके तीनी जुगु देखवा करीन वीजाळु नी हय।" ईसु आहयी वात केदो, अने अळतेण तीमने केदो, आपणो दोस्तीदार लाजर ह़ुय जेलो से; पण मे तीने जगाड़वा जाम।
तत्यार चेला तीने केदा, "ए मालीक! कदी तीहयो ह़ुय र्यो हहे, ता आरगो हय जहे।"
ईसु ते लाजर नी मोत ना बारा मे केदलो, पण चेला ह़मज्या के लाजर नींदर मे ह़ुव्वा बाज र्यो हहे। ता ईसु तीमने चोखुझण की देदो, लाजर मर जेलो से।
Domínio sobre a natureza
Jesus acalmou a tempestade, andou sobre as águas e multiplicou pães. A natureza obedece à voz do seu Criador.
आंजी ने होगी करवा
जत्यार ईसु ढुंड्या मे बह ज्यो ता तीना चेला बी ह़ाते बह ज्या। अने तीहयी वखत दर्या मे उचकाहलुत घण-जबर आंजी आयी, अने दर्या नी झलक ढुंड्ये अफठाय्न ढुंड्या ने घेरवी री हती। पण ईसु ह़ुव्वा बाज र्यो हतो। चेला ह़ाते आवीन ईसु ने जगाड़्या अने केदा, मालीक आमने बचाड़! आमु मरवा बाज र्या।
ईसु तीमने केदो, ए, वण-भरह्या! तमु एतरी जबर ह़ुका बीही र्या? अळतेण तीहयो आंजी अने पाणी ने वड्यो अने आखु धीरु पड़ ज्यु।
आहयु देखीन तीहया वहराय ज्या, अने केदा, आहयो केवो माणेह से के आंजी अने दर्या लग हुकम माने।
जत्यार ह़ांती टेमे ईसु ना चेला तीनीन्तां आवीन केदा, आहयो जागो ह़ुनकार से, अने दाहड़ु ढळ जेलु से। माणहु ने वळाय दे, अने आहया गाम मे जाय्न आह़फा वाटु खाणु वेचातु ली लेय।
ईसु चेला ने केदो, हीमने जवा जरुड़ी नी हय, तमु हीमने खावा नु आपो।
पण चेला केदा, अमारी पांह पांच रोट्ला अने बे माछला सोड़ीन बीजु कंय बी नी हय।
ईसु केदो, हीय्या रोट्ला अने माछला मारीन्तां लावो। ईसु माणहु ने चारा पोर बहवा करीन केदो, तीहया पांच रोट्ला अने बे माछला हात मे धरीन ह़रग भणी भाळीन तु घणो वारु से केदो। अने रोट्ला भांगीन चेला ने आप्यो, अने चेला माणहु ने आप्या। आखा माणहु खाय्न आफरी ज्या, अने बचला रोट्ला ना टुकड़ा सी बारे चारली भराय ज्या। अने खाणु खावा वाळा मे, बयरा अने सोरा ने सोड़ीन पांच हजार अदमड़ा हता।
राते तीन बजे गेथो छोव बजे ईसु दर्या ना पाणी पोर चालतो जाय्न चेला भणी आयो।
ईसु च्यार हजार माणहु ने खाणु खवाड़े
तत्यार ईसु आह़फा ना चेला ने ह़ाते बोलावीन केदो, मने आहया माणहु पोर गीण आवे। आहया तीन दाड़ा ना मारी भेळता री र्या, अने ईमनी पांह खावा जुगु कंय बी नी हय। मे ईमने भुकला नी वळाव्वा हींडतो। कदी आहया थाक जहे अने वाट्येत थाकीन पड़ जहे।
चेला तीने केदा, आहयी उजाड़ी जागा मे आहया माणहु ने खवाड़वा करीन एतरा ढेरका रोट्ला कां गेथा लावया?
ईसु तीमने पुछ्यो, "तमारी पांह केतरा रोट्ला से?" तीहया केदा, "ह़ात रोट्ला अने थोड़ाक झीन्ला माछला।"
अने माणहु ने भोयमे बहाड़ देवो, करीन ईसु चेला ने हुकम आप्यो। अने तीहयो ह़ात रोट्ला, अने माछला हात मे लीन रोट्ला अने माछला जुगु भगवान ने तु घणो वारु से केदो, अने तीहयो माछला अने रोट्ला भांगी-भांगीन चेला ने आपतो ज्यो, अने चेला माणहु ने आप्ता ज्या। आखा खायलीन आफरी ज्या अने चेला बचला टुकड़ा सी ह़ात चार्या भरीन चुट्या। खाणु खावा वाळा मे बयरा-सोरा ने सोड़ीन च्यार हजार अदमड़ा हता।
मंदीर नो फाळो आपवा
जत्यार तीहया कफरनहुम ह़ेर मे आया, ता मंदीर नो फाळो लेवा वाळा पतरस ने तां आवीन पुछ्या, "ह़ु तमारो मास्तर मंदीर नो फाळो नी आपे?"
पतरस केदो, "होव, आपत्लो।" जत्यार पतरस घोर आयो, ता ईसु तीने पुछते-पुछते पेलेत तीने केदो, "ए सीमोन! तु ह़ु ह़मजे? आहयी कळी ना राजा कोय पांह फाळो अने करजो लेय? आह़फा ना सोरा पांह के बीजा पांह?"
पतरस केदो, पारका माणहु पांह, तत्यार ईसु तीने केदो, ता ते बेटा ने फाळो आपवा नी पड़े। पण ते बी आपणु हीय्या माणहु ने ठोकर नी खवाड़्या, एतरे तु दर्या धेड़े जाय्न गळी नाख, अने जे माछली गळी ना काटा मे पेले वळगहे तीने धर लेजे, अने तीनु मोडु उगाड़जे, ता तीनी मे तने एक सीक्को जड़हे। अने तीहया सीक्का ने लावीन मारी जुगु अने तमारी जुगु फाळो भर देजे।
गुलर ना झाड़ नो दाखलो
बीजा दाड़े ह़वारे वेगोत जत्यार ईसु पासो ह़ेर मे आव्वा बाज रेलो ता तीने भुक लागी। तीहयो वाट धेड़े गुलर नु झाड़ देखीन तीनी ह़ाते आयो, तीने तीनी मे पान्टा वगर कंय नी जड़्यु, अने तीहयो तीहया गुलर ना झाड़ ने केदो, "तारी मे अळी कदी फोळ नी लागवा जोवे।" अने तेतरी घड़ी तीहयु गुलर नु झाड़ ह़ुक ज्यु।
आहयु देखीन चेला वहराय ज्या अने केदा, "आहयु गुलर नु झाड़ तत्यारुत कीसम ह़ुकाय ज्यु?"
ईसु तीमने केदो, "मे तमने ह़ाचलीन केम, कदीम, तमारो भरहो हय अने तमु सण्का नी करो, ता मे गुलर ना झाड़ ने जीसम केदो तेमेत हय ज्यु, तेमेत तमु केहु, ते बी तेमेत हय जहे। पण कदीम तमु आहया बड़ा ने केहु, आञे गेथो ह़रकीन दर्या मे पड़ जा, ता आहयो बड़ो तमारी वात मान लेहे, अने तेमेत हय जहे। अने तमु जे कंय वीन्ती करीन भरहा सी मांगहु, तीहयु तमने आखु जड़ जहे।"
ता दर्या मे आंजी आवी, अने झलक ढुंड्ये घणी अफठायी, अने ढुंड्या मे लग पाणी भराय ज्यु। ईसु ढुंड्या ना पाछला खुणा मे गादी पोर ह़ुय र्यो हतो। चेला ईसु ने उठाड़्या अने तीने केदा, "मास्तर आमु ते डुबीन मरवा बाज र्या, तने फीकर नी हय ह़ु?"
ईसु तत्यार उठ्यो अने आंजी ने वड्यो, अने झलक ने केदो, "होगी री जा!" उबी री जा, ता आंजी बंद हय जी अने धीरी पड़ जी।
ईसु चेला ने केदो, "तमु काहा बीही र्या? तमने हजु लग भरहो नी हय ह़ु?" चेला घणा जबर बीह ज्या अने आंबा-सांबा केवा बाज ज्या, आहयो माणहे कोय से? आनो हुकम आंजी अने झलक लग मान लेय!
अने मांजणीक दाड़े ईसु ना चेला ईसुन्तां आवीन केदा, "आहयो जागो उजाड़ से, अने दाहड़ु ढळ जेलु से। एतरे माणहु ने वळाय दे, जीनी सी हीय्या आड़े-धेड़े ना गाम अने वस्ती मे जीन खावा जुगु कंय वेचातु ली लेय तेम।"
पण ईसु तीमने केदो, "तमुत ईमने खावा आपो।" तीहया तीने पुछ्या, "ईमने आखा ने खवाड़वा करीन बे ह़ोव दाड़ान दाड़की ना पय्हा खरचो करीन रोट्ला वेचाता लावया ह़ु? ईसम तु की र्यो ह़ु?"
ईसु तीमने केदो, "तमारी पांह केतरा रोट्ला से? आञे भेळा हयला माणहुम जाय्न देखो।" तीहया जाय्न देख्या अने केदा, "अमारी पांह पांच रोट्ला अने बे माछला से।"
ईसु चेला ने हुकम आपीन केदो "आखाम ने लील्ला चारा मे पंगात बहाड़ देवो।" आखा माणहु ह़ोव-ह़ोव नी अने पचाह-पचाह नी पंगात बणावीन बह ज्या। अने अळतेण ईसु तीहयो पांच रोट्ला अने बे माछला मांगीन हात मे लेदो, अने ह़रग भणी उपर भाळीन भगवान ने केदो, तु घणो वारु से, अने रोट्ला अने माछला ढेरका हयता ज्या, अने ईसु रोट्ला भांगीन चेला ने आप्यो, अने तीहया चेला माणहु ने वाटता ज्या, अने माछला बी पंगात मे वाटता ज्या। अने आखान-आखा खायलीन आफरी ज्या। तीहया बचला रोट्ला ना कटका अने माछला ना डळा चुटीन भेळा कर्या ता बारे चार्या भराय ज्या। रोट्ला खाण्या मे गेथा बयरा-सोरा ने सोड़ीन अदमड़ा-अदमड़ात पांच हजार हता।
अने ईसु, तां रीन चेलाम ने देख्यो के तीहया ढुंड्या ने चलाड़ी-चलाड़ीन घबराय र्या, काहाके वाहळु तीमनी ह़ाम्बु आव्वा बाज र्यु हतु। एतरे ईसु कुकड़ा वाहरेक दर्या पोर चालतो जीन तीमनी भणी आयो, अने तीमनी ह़ाते माय्न अगो जवा हींड्तो हतो। पण तीहया तीने दर्या पोर चालत्लो देखीन आसम ह़मज्या के आमने भुत देखावा पड़्यो, अने तीहया घबराय्न आड़ी पड़्या। आखान-आखा तीने देखीन बीहीन घबराय ज्या। तत्यारुत ईसु तीमने केदो, "मे से हीम्मत राखो, बीहो ना।"
अने तीहयो तीमनी ह़ाते ढुंड्या मे चड़ ज्यो, अने वाहळी धीरी पड़ जी, अने तीहया घण-जबर वहराय ज्या।
ईसु च्यार हजार माणहु ने खवाड़वा
तीहया दाड़ा मे अळी एक माणहु नो मोट्लो मेळो ईसुन्तां भेळो हयो। अने तीहया माणहु पांह खावा वाटु कंय नी हतु। तां ईसु आह़फा ना चेला ने ह़ाते बोलावीन केदो, "मने आहया माणहु ना मेळा पोर दया आवे, काहाके आहया तीन दाड़ा गेथा मारी ह़ाते री र्या, अने खावा वाटु ईमनी पांह कंय बी नी हय। ईमनी मे गेथा काना घणा नाम्बे गेथा आवला से। कदी ईमने मे भुकला घोर मोकलही, ता आहया थाक जहे, अने वाट्येत झामा खाय्न पड़ जहे।" तीना चेला जपाप आप्या, "आञे उजाड़ी बड़ा मे आहया माणहु ने आफरीन खवाड़वा करीन एतरा ढेरका रोट्ला कां गेथा लावया?"
ईसु चेला ने पुछ्यो "तमारी पांह केतरा रोट्ला से?" तीहया केदा, "ह़ात रोट्ला।"
तत्यार ईसु माणहु ने भोयमे बह जावो करीन हुकम आप्यो, अने तीहयो ह़ात रोट्ला हात मे लीन रोट्ला वाटु भगवान ने तु घणो वारु से, केदो अने रोट्ला ढेरका हय ज्या। अने तीहयो माणहु ने वाट देवो करीन रोट्ला भांगीन आह़फा ना चेला ने आप्तो ज्यो, अने चेला माणहु ने वाट्ता ज्या। तीमनी पांह थोड़ाक झीन्ला माछला बी हता; माछला वाटु बी ईसु भगवान ने तु घणो वारु से केदो। अने माछला बी ढेरका हयता ज्या। अने आहया माछला बी माणहु ने वाट देवो करीन तीहयो आह़फा ना चेला ने हुकम आपीन केदो। ता आखा माणहु खायलीन आफरी ज्या, अने चेला बचला रोट्ला ना कटका भेळा कर्या, ता ह़ात चार्या भराय ज्या। अदमड़ा-अदमड़ा तां ह़ारीक च्यारेक हजार हता, अने अळतेण ईसु माणहुम ने वळाय देदो।
ईसु गुलर ना झाड़ ने सराप आपे
बीजा दाड़े ईसु अने चेला बेतन्या गाम गेथा नीकळीन यरुसलेम ह़ेर जवा बाज ज्या, ता ईसु ने भुक लागी। अने तीहयो नाम्बे रीन एक गुलर नाम नु लील्लु झाड़ ने देख्यो, अने कंखर तीमनी मे खावा करीन एक बे फोळ जड़ जहे, करीन अगो ज्यो, पण पान्टा ने सोड़ीन कंय नी हतु; काहाके फालवा ना दाड़ा नी हता। तत्यार ईसु गुलर ना झाड़ ने हुकम आपीन केदो, "हमणे गेथा जलम लग तारा फोळ नी लागे, अने कोयने बी खावा नी जड़े।" अने ईसु ना चेला ईसु ने सराप देत्तलो ह़मळी र्या हता।
ह़ुकला गुलर ना झाड़ नी ह़ीकापण
ह़वारे अळी तीहया तीहयीत वाट्ये जता हता, ता तीहया गुलर ना झाड़ ने मुळ्या भेळ ह़ुकलु देख्या। अने पतरस ने ईसु नी केदली वात फोम आयी, अने तीहयो ईसु ने केदो, "ए मास्तर, देख, आहयु गुलर नु झाड़ जीने तु सराप आपलो, तीहयु ह़ुकाय ज्यु।"
ईसु तीमने केदो, "भगवान पोर भरहो करो। मे तमने ह़ाचलीन केम, जे कोय आहया बड़ा ने आहयु केहे; के तु उखड़ीन दर्या मे नखाय जा अने आह़फा ना मन मे सण्का कर्या वगर आहयो भरहो करहे, ता तीनी वाटु तीहयुत हयहे एतरे मे तमने आहयु केम, जे बी तमु वीन्ती करीन मांगो, अने भरहो कर लेवो के आमने जड़ ज्यु, ता तमारी वाटु तीहयुत हय जहे। अने जत्यार बी तमु वीन्ती करवा करीन उबा हयो, ता तमु तमारा मन मे कोयना वीरोद मे कुहराय र्या हय, ता तीने माफ कर देवो; अने तत्यार तमारो ह़रग नो बाह बी तमारा पाप नी माफी आपहे।"
ईसु मसी पेला चेलाम ने बोलावे
एक दाड़ो ईसु गन्नेसरत दर्या धेड़े उबो हय र्यो हतो। अने माणहु भगवान ना बोलु ह़मळवा करीन धकलाय्न तीनी पोर पड़े एम हय जता हता। तेतरी टेमे तीहया दर्या धेड़े बे ढुंड्या उबा कर मेकला देख्या, अने माछला धरन्या काहर्या ढुंड्या मे गेथा उतरीन जाळ धोव्वा बाज र्या हता। ते ढुंड्या माय्न एक ढुंड्यु, सीमोन नु हतु, तीहयु ढुंड्यु मे बहीन ईसु केदो के आहयु ढुंड्यु ने धेड़े गेथु थोड़ुक सेटो ली जा। अने तत्यार तीहयो ढुंड्यु मे बहीन माणहु ने ह़ीकापण आपवा बाज ज्यो।
जत्यार ईसु ह़ीकाड़ीन नवराय ज्यो, ता ईसु सीमोन ने केदो, "ढुंड्यु ने उंडाह पाणी मे ली जा अने माछला धरवा करीन जाळ नाखो।"
ता सीमोन केदो, "ए मालीक! आमु आखी रात माछला धरवा करीन मेहनत कर्या, पण थोड़ाक माछला बी नी धराया; ते बी तु केय ता मे माछला धरवा करीन पाणी मे जाळ नाखही।" जत्यार सीमोन अने तीनो ह़ाती ईसु केदो तेमेत कर्या ता घणा ढेरका माछला जाळ मे घेरवी लाया। अने तीमनी जाळ माछला नी भारे फाटवा बाज जी। तत्यार तीहयो तीमना ह़ाती ने जे बीजा ढुंड्या मे हता, अने आड़ीन मदत करवा करीन बोलाया, अने तीहया ह़ाती आवीन बेम ढुंड्या मे माछला ह़ीग लगाड़ीन भर लेदा के ढुंड्या डुबवा बाज ज्या। आसम देखीन सीमोन पतरस ईसु ना पोगु मे पड़्यो अने केदो, "ए मालीक! मारीन्तां गेथो तु जत रे, काहाके मे ते पापी माणेह से।"
जाळ मे घणा ढेरका माछला आय ज्या करीन तीहयो अने तीना ह़ाती वहराय ज्या। अने तेमेत जब्दी ना सोरा याकुब अने युहन्नो बी वहराय ज्या जे सीमोन ना साजल्या हता। अने तेतरी घड़ी ईसु सीमोन ने केदो, "बीहे ना, हमणे गेथो तु माछला ने नी धरे, पण माणहु ने मारा चेला बणाव्वा करीन भेळा कर्या करही।"
अने तीहया ढुंड्या ने दर्या धेड़े ली आया अने आखु सोड़ीन ईसु पसळ चाल पड़्या।
ईसु आंजी ने धीरी पाड़े
एक दाड़ो ईसु आह़फा ना चेला ने केदो, "चालो, आपणु दर्यान ह़ेली धेड़े जता।" अने तीहया ढुंड्या मे बह ज्या, अने ह़ेली धेड़े जवा बाज ज्या ढुंड्यु पाणी मे तीरवा बाज र्यु हतु अने ईसु ह़ुय ज्यो: तीहयी टेमे दर्या मे आंजी आवी, अने ढुंड्या मे पाणी भरावा बाज ज्यु, अने तीहया आफत मे पड़ ज्या। तत्यार चेला ईसुन्तां आवीन तीने जगाड़्या अने केदा, "ए मालीक! मालीक! आमु डुबवा बाज र्या।" तत्यारुत तीहयो जाग ज्यो अने तीहयो आंजी ने अने दर्या नी लेहर ने वड्यो अने आंजी अने दर्या नी लेहर होगी री जी। अने ईसु आह़फा ना चेला ने केदो, तमारो भरहो कां से? पण तीहया बीही ज्या। अने तीहया वहराय ज्या, अने तीहया आह़फा केदा, "आहयो कोय से? जे आंजी अने पाणी ने लग हुकम आपे, अने तीहया तीनी वात माने।"
ईसु आंजी ने धीरी पाड़े
एक दाड़ो ईसु आह़फा ना चेला ने केदो, "चालो, आपणु दर्यान ह़ेली धेड़े जता।" अने तीहया ढुंड्या मे बह ज्या, अने ह़ेली धेड़े जवा बाज ज्या ढुंड्यु पाणी मे तीरवा बाज र्यु हतु अने ईसु ह़ुय ज्यो: तीहयी टेमे दर्या मे आंजी आवी, अने ढुंड्या मे पाणी भरावा बाज ज्यु, अने तीहया आफत मे पड़ ज्या। तत्यार चेला ईसुन्तां आवीन तीने जगाड़्या अने केदा, "ए मालीक! मालीक! आमु डुबवा बाज र्या।" तत्यारुत तीहयो जाग ज्यो अने तीहयो आंजी ने अने दर्या नी लेहर ने वड्यो अने आंजी अने दर्या नी लेहर होगी री जी। अने ईसु आह़फा ना चेला ने केदो, तमारो भरहो कां से? पण तीहया बीही ज्या। अने तीहया वहराय ज्या, अने तीहया आह़फा केदा, "आहयो कोय से? जे आंजी अने पाणी ने लग हुकम आपे, अने तीहया तीनी वात माने।"
ईसु एक माणेह मे गेथा ढेरेत भुत नीकाळे
ईसु अने तीना चेला ढुंड्या मे गेथा उतरीन गेरासन्या ना देस मे पुग्या, आहयु गलील दर्यान ह़ेली धेड़े हतु।
दाहड़ु ढळे ईसु ना बारे चेला ईसुन्तां आवीन तीने केदा, "आञे ते आपणु उजाड़ी जागा मे से, एतरे आहया माणहु ने मोकल दे, अने हीय्या आड़े-धेड़े ना गाम अने वस्ती मे जाय्न रेवा नो अने खावा नो ताल लगाड़े तेम।"
ईसु तीना चेला ने केदो, "तमु माणहु ने खावा करीन आपो।" तीहया केदा, "अमारी पांह पांच रोट्ला अने बे माछला एतरात से, आमनी वाटु हाट मे जाय्न खाणु लाव्वा पड़हे ह़ु?" तां ह़ारीक पांचेक हजार अदमड़ा हता। ईसु आह़फा ना चेला ने केदो, "अलग-अलग पचाह-पचाह नी पंगात बहाड़ देवो।"
अने ईसु केदो तेमेत तीहया तीमने आखा ने बहाड़ देदा। अने अळतेण ईसु ते पांच रोट्ला अने बे माछला हात मे धर्यो, अने ह़रग भणी भाळीन तीहया रोट्ला वाटु भगवान बाह ने, घणो वारु से केदो, अने ते रोट्ला ने भांगी-भांगीन आह़फा ना चेला ने पंगात मे वाटवा करीन आप्तो ज्यो। अने आखा माणहु खायलीन आफरी ज्या, अने रोट्ला ना बचला कटका बारे चारली भराय ज्या।
काना नाम ना ह़ेर मे वेवा
तीसरा दाड़े गलील जीला ना काना ह़ेर मे एक माणेह ना वेवा हता। अने ईसु नी आह्य बी तां हती। वेवा मे ईसु अने तीना चेला ने बी बोलावला हता। जत्यार तां अंगुर नो लहणायलो रोह खुट ज्यो, ता ईसु नी आह्य ईसु ने केदी, हीमनी पांह अंगुर नो रोह नी र्यो।
ईसु आह़फा नी आह्य ने केदो, "ए बाय मारी ह़ाते तारु ह़ु काम से? हमणे मारी टेम नी आयी।"
ईसु नी आह्य चाकर्या ने केदी, "हीय्यो तमने जे कंय केय तीहयु तमु करजो।"
तां दगड़ा ना छोव मोट्ला गोळा मेकला हता, आहया गोळा मे गेथु पाणी हेड़ीन युहदी माणहु चोखा हयवा करीन हातु-पोगु धोवता हता। ते गोळा मे ह़ोवेक लीटर पाणी ह़मातु हतु। ईसु पावर्या ने केदो, "गोळा मे पाणी भर देवो।" अने तीहया गोळा मे उबरायतु पाणी भर देदा। ईसु तीमने केदो, "हाव थोड़ुक पाणी काडीन वेवा करन्या डायलान्तां ली जावो" अने चाकर्या डायलान तां ली ज्या। जत्यार डायलो तीहयु पाणी चाख्यो, ते पाणी अंगुर नो रोह बण जेलु हतु, अने तीने मालम नी हतु, के तीहयो कां गेथो आवलो से, पण गोळा मे गेथु पाणी काडण्या पावर्या ने मालम हतु। ता डायलो लाडा ने बोलावीन तीने केदो। आखा माणहु पेले वारु अंगुर नो रोह आपे, अने जत्यार माणहु पीन छाक जाय, ता थोड़ोक हळको अंगुर नो रोह आपे, पण तु हजु लग वारलो अंगुर नो रोह राख रेलो।
ईसु गलील ना काना ह़ेर मे पेली कावा जुदा-काम नी सेलाणी देखाड़ीन आह़फा नी बड़ाय देखाड़्यो। अने आहयु देखीन ईसु ना चेला भरहो कर्या।
पण तीहयो आहयी वात तीने पन्तारवा नी लेदे केदो, काहाके तीहयो खुद जाणतो हतो के तीहयो ह़ुं करहे?
फीलीपुस ईसु ने केदो, बे ह़ो दाड़ा नी दाड़की ना पय्हा ना रोट्ला लावहु अने थोड़ाक-थोड़ाक वाटहु ते बी तीमनी जुगु पुरती नी पड़े।
ईसु ना चेला मेथो सीमोन पतरस नो भाय अंदर्यास ईसु ने केदो। आञे एक सोरु से तीनी पांह जळगम ना पांच रोट्ला से अने बे माछला से, पण एतरा ढेरका माणहु ने ह़ु लागे।
तीहया जागे घणो चारो हतो, अने ईसु चेला ने केदो, माणहु ने पंगात मे बहाड़ देवो। तां अदमड़ा पांच हजार हता अने आखा माणहु बह ज्या। तत्यार ईसु रोट्ला ने ली लेदो, अने भगवान ने जुगाळो कीन बह रेला माणहु ने वाट देदा, अने माछला बी तेमेत वाट देदा जेतरु तीमने जोवे तेतरु वाट देदा। जत्यार माणहु खायलीन आफरी ज्या ता ईसु आह़फा ना चेला ने केदो बचला रोट्ला ना टुकड़ा भेळा कर लेवो थोड़ुक बी बगड़वा नी जोवे। एतरे चेला भेळा कर्या, अने जळगम ना पांच रोट्ला ना टुकड़ा जे खायलीन बचला हता, तीना बारे चार्या भराय ज्या।
जत्यार तीहया तीन च्यार मील जत र्या, ता तीहया ईसु ने दर्या पोर चालीन ढुंड्यु भणी आवतलो देख्या अने तीमने बीक लागी। पण ईसु तीमने केदो, बीहो ना मेत से। तत्यार तीहया ईसु ने ढुंड्यु मे बहाड़वा करीन तीनीन्तां ढुंड्यु ने ली ज्या।
ईसु चेला अगळ उजन्तो हये
तीबर्या दर्या धेड़े ईसु अळी आह़फा ना चेला अगळ आहयी रीते उजन्तो देखाव पड़्यो। एक दाड़े, सीमोन पतरस, थोमस, जे दीदुमस बी केवायतो हतो, नतनेल, जे गलील ना काना ह़ेर नो हतो, अने जब्दी ना बे बेटा अने ईसु ना बे बीजा चेला आहया आखा भेळात हता। सीमोन पतरस, तीमने केदो, "मे ते माछला मारवा जाम।" अने तीहया पतरस ने केदा, "आमु बी तारी ह़ाते आवये।" अने तीहया तीनी ह़ाते चाल पड़्या, अने ढुंड्या मे चड़ीन बह ज्या, पण तीहयी राते तीमने एक बी माछली नी मरी। ह़वारे हयतेत ईसु दर्या नी धेड़े आवीन उबो री ज्यो; बाखीन चेला ईसु ने नी ओळख्या। तत्यार ईसु तीहया चेला ने केदो, "ए सोरा! तमने खावा करीन एक बी माछली नी मरी ह़ु?" तीहया चेला जपाप आप्या, "एक बी नी मरी।"
तत्यार ईसु तीमने केदो, "ढुंड्या नी जमणी धेड़े जाळ नाखो ता तमने माछला मरहे।" तीहया जाळ नाख्या अने एतरा माछला आया के तीमने जाळ नी हपकायी।
ता तीहयो चेलो, जे ईसु नो लाडलो चेलो केवायतो हतो, पतरस ने केदो, "आहयो ते मालीक ईसुत से।" जत्यार सीमोन पतरस ह़मळ्यो के आहयो मालीक ईसुत से, ता तीहयो अरदो नागरलो हतो करीन फटकु सी केड़ वाळ लेदो, अने ईसु ने भेटवा जवा करीन दर्या मे कुद पड़्यो। पण बीजा चेला, माछला भरायली जाळ ने हापकता जाय्न नान्ला ढुंड्या ने दर्या नी धेड़े लाया। काहाके तीहया दर्या नी धेड़े गेथा सेटा नी हता, तीहया दर्या धेड़े गेथा बेक ह़ोव हात सेटा हता। जत्यार धेड़े पुग्या, ता तीहया कोयला नु आक्ठु, अने तीनी पोर माछला मेकला देख्या, अने रोट्ला देख्या। ईसु तीमने केदो, जे माछला तमु हमणे मारला से, तीनी मे गेथा थोड़ाक लावो।
सीमोन पतरस ढुंड्या पोर चड़ीन एक ह़ो तीरपन मोट्ला माछला सी भरायली जाळ धेड़े हापक्यो, अने एतरा माछला हता ते बी जाळ नी फाटी।
Libertações
Jesus expulsou demônios com autoridade. Os espíritos impuros não resistiam à sua palavra e saíam imediatamente.
ईसु सुबेदार ना पावोर ने आरगो करे
जत्यार ईसु कफरनहुम ह़ेर मे आयो, ता तीनीन्तां एक रोमी राज नो सुबेदार आयो अने तीनी सी वीन्ती कर्यो, "ए मालीक मारा पावोर ने लखवा नी बीमारी हय री, अने तीने वेला हय री तीहयो घोर मे दुखी हय्न पड़ र्यो।"
ईसु तीने केदो, "मे आवीन तीने आरगो कर देही।"
सुबेदार केदो, "ए मालीक मे एतरो वारु नी हय के तु मारा घोर आवे। पण तु एकीत बोल कीदे ता मारो पावोर आरगो हय जहे।" मे आहयी वात जाणु काहाके मे बी एक अदीकार्यो से, अने मारा हात मे सीपायड़ा रेय। जत्यार मे एक ने केम "जा" ता तीहयो जाय अने बीजा ने, आव, केय, ता तीहयो आवे अने मारा पावर्या ने, आहयु कर, केम ता, तीहयो तीहयुत करे।
ईसु आहयु ह़मळीन वहराय ज्यो अने तीहयो आह़फा नी पसळ आवण्या ने केदो, मे तमने ह़ाचलीन केम, मे ईस्रायली माणहु मे बी कोयने एतरो मोटो भरहो करत्लो नी देख्यो। मे तमने केम, ढेरेत आड़जात्या माणहु उगवणा अने बुडवणा गेथा आवीन अब्राहम, ईसाक अने याकुब भेळता ह़रग राज मे बठहे। पण राज्य नी अवल्यात ने बारथा अंदारला मे नाख देहे: तां रड़हे अने दातु ककड़ावता रेहे। अने सुबेदार ने ईसु केदो, जा जीसम तु भरहो करलो से, तेमेत तारी जुगु हय जाय। अने तेत्री घड़ी तीनो पावोर आरगो हय ज्यो।
ईसु भुत लागला बे माणहु ने आरगो करे
जत्यार ईसु दर्या नी ह़ेली धेड़े गदरेनीया देस मे पुग्यो, ता भुत चोटला बे अदमी मड़ाट्या मे गेथा नीकळीन ईसुन्तां आया। तीहया एतरा आकरा हता के तीहयी वाट्ये कोयने बी नी अवायतु-जवायतु हतु। तीहया आड़ीन केदा, "ए भगवान ना सोरा! अमारी ह़ाते तारु ह़ु काम से? टेम नी आयी अने पेले गेथोत आमने वेला पाड़वा आय र्यो ह़ु?"
तां गेथो थोड़ोक सेटो ह़ुवर्या नो एक टोळो चरवा बाज र्यो हतो। भुत आहयु केता जाय्न वीन्ती कर्या, कदीम तु आमने नीकाळवा बाज र्यो, ता आमने ह़ुवर्या ना ह़ेला टोळा मे मोकली दे।
ईसु तीमने हुकम आपीन केदो, जावो ता भुत तीहया माणहु मे गेथा नीकळीन ह़ुवर्या मे भराय ज्या अने तीहया आड़खे गेथा दर्या मे कुद पड़्या अने पाणी मे डुबीन मर ज्या।
अने ह़ुवर्या ने चारन्या नाही पड़्या, अने तीहया जे हयु तीहयु आखु ह़ेर मे जाय्न की देदा। अने भुत चोटला माणहु नु ह़ु हयु तीहयु बी की देदा। अने ह़ेर ना आखा माणहु ईसु ने भेटवा आया, अने जत्यार तीहया ईसु ने देख्या ता तीनी सी वीन्ती कर्या, तु अमारा देस मे गेथो जत रे।
ईसु एक गुंगा ने आरगो करे
जत्यार तीहयो बारो जवा बाज र्यो हतो, ता देखो, माणहु एक गुंगा ने भुत लागलो हतो, ईसुन्तां लाया; अने जत्यार भुत ने नीकाळ देदलो, ता गुंगो बोलवा बाज ज्यो। अने माणहु नी गड़दी वहराय्न केवा बाज जी, "ईस्रायल देस मे एवु कदी नी देख्या।"
ईसु अने डखी भुतड़ो बालजबुल
अळतेण माणहु एक आंदळा माणेह ने ईसुन्तां लाया, तीहयु गुंगु बी हतु। अने भुत लागलु हतु। ईसु तीने आरगो कर्यो। अने तीहयो बोलवा अने देखवा बाज ज्यो।
कनानी जाती नी बयर नो भरहो
ईसु तां गेथो नीकळीन सुर अने सेदा परगणा भणी चाल पड़्यो। तीहया परगणा नी कनानी जाती नी एक बयर आयी अने आड़ी-आड़ीन केवा बाज जी, "ए मालीक! दावुद नी अवल्यात! मारी पोर गीण कर। मारी सोरी ने भुत घण-जबर वेला पाड़ र्यो।"
पण ईसु तीने कंय नी केदो। अने ईसु ना चेला ईसुन्तां आवीन वीन्ती कर्या, हीनी वात मानीन हीने वळाय दे, काहाके हीय्यी आड़ती-आड़ती अमारी पसळ आय री।
पण ईसु केदो, भगवान मने ईस्रायली जाती ना माणहुन तां एतरोत मोकलो से, जे खोवायला गाडरान तेम से, अने भगवान गेथा सेटा हय जेला से।
पण तीहयी बयर आवीन ईसु ना पोगे पड़ीन तीने केदी, "ए मालीक! मारी मदत कर।"
पण ईसु दाखलो कीन तीने जपाप आप्यो, सोरा पांह गेथो रोट्लो हापकीन कुतरा अगळ नाखवा वारु नी हय।
तीहयी केदी, होव, मालीक! पण ते बी मालीक नी थाळी मे गेथु टेबल पोर गेथु हेटु पड़लु खाणु ते कुतरा खाय लेय।
तीनी वात ह़मळीन ईसु केदो, "ओ बयर! तारो भरहो घणो मोटो से, तारी मरजी पुरी हये।" अने तेतरी घड़ी तीनी बेटी वारु हय जी।
भुत भराय्लो सोरा ने आरगो करे
अने जत्यार ईसु माणहु ना मेळान तां पुग्यो, ता एक माणेह ईसुन्तां आयो, अने ईसु अगळ मांडा टेकीन केदो, "मालीक! मारा सोरा पोर गीण कर। हीने फेपरु आया करे। हीय्यो घण-जबर वेला कर्या करे; अने वळ-वळीन आक्ठु मे अने पाणी मे पड़ जाय। मे हीने तारा चेलान्तां लावलो, पण तीहया हीने आरगु नी कर सक्या।"
ईसु केदो, वण-भरह्या अने टीनाळ्ळी पीड़ी ना माणहु! कारु लग तमारी ह़ाते रेही अने मे तमने कां लग वेठतो रेम? हीय्या सोरा ने मारीन्तां ली आवो। ईसु ते भुत ने वड्यो, अने तीहयो भुत तीना सोरा मे गेथो नकळी ज्यो। अने तीहयु सोरु तेत्री घड़ी आरगु हय ज्यु।
अने तीहयी टेमे तीमना भक्ती ना घोर मे एक माणेह हतो, तीने वीटळ्ळो भुत लागलो हतो। "तीहयो आड़ीन केदो, ए ईसु नासरी, मार ह़ाते तारु ह़ु काम? तु आमने खुटाड़वा करीन आय र्यो ह़ु मे तने ओळखु तु कोय से भगवान नो चोखलो माणेह?"
ईसु तीने वडीन केदो, "होगो रे; अने ईनी मे गेथो नीकळ जा।"
वीटळ्ळो भुत तीहया माणेह ने महकीन, अने ज्योरेत आड़ीन नीकळ ज्यो।
ईसु भुत ने एक माणेह मे गेथो काडे
ईसु अने तीना चेला दर्यान ह़ेली धेड़े, गेरासन्या मुलक पुग्या। ईसु ढुंड्या मे गेथो उतर्यो; ता वीटळ्ळा भुत लागलो एक माणेह मड़ाट्या मे गेथो नीकळीन ईसु भणी दवड़ीन आयो। तीहयो माणेह मड़ाट्या मे रेतो हतो। तीहया माणेह ने हातकड़ी अने पोगकड़ी अने ह़ाकळ वेर बांदता हता, ते बी तीहयो कोय सी नी बंदायतो हतो। काहाके तीने काय केतरा कावा हातकड़ी अने पोगकड़ी अने ह़ाकळ्ये वेर बांदता हता पण तीहयो तीमने आजड़ो दीन तोड़ नाखत्लो। अने ह़ाकल्या ने तोड़ीन वेखड़ी देत्लो अने ईने कोय बी बदाड़ नी सकता हता। तीहयो रात-दाड़ो मड़ाट्या मे अने बड़ा मे आड़तो फीरतो हतो, अने आह़फा ने दगड़ा दी-दीन सुंदतो हतो।
तीहयु माणेह थोड़ोक सेटो रीन ईसु ने आवत्लो देख्यो अने दवड़ीन जाय्न ईसु अगळ मांडा ना भरहे पड़्यो। ज्योरेत आड़ीन केदो, "ए ईसु आखा मे मुख्या भगवान ना सोरा; मारी ह़ाते तारु ह़ु काम? मने डंड ना आपे करीन भगवान नी आण घाल देदो।" काहाके ईसु तीने केतो हतो, "ए वीटळ्ळा भुत, आहया माणेह मे गेथो नीकळ जा!"
ईसु तीहया माणेह ने पुछ्यो, "तारु ह़ु नाम से?" अने तीहयो ईसु ने केदो, "मेळा, काहाके आमु घणा ढेरका से।" अने भुत ईसु सी वीन्ती कर्या, "आमने आहया मुलक मे गेथो ना मोकले।"
तां एक बड़ी पोर गुवाळ्या ह़ुवर्या ना एक मोट्ला टोळा ने चारवा बाज र्या हता। भुत अळी ईसु सी वीन्ती कर्या, "आमने ह़ेला ह़ुवर्या मे मोकली दे, ता आमु हीमनी मे भराय जीया।" ईसु वीटळ्ळा भुत ने हुकम आप्यो; तत्यार तीहया वीटळ्ळा भुत तीनी मे गेथा नीकळीन ह़ुवर्या मे जाय्न भराय ज्या; अने तीहया ह़ुवर्या बेक हजार हता, अने आखा ह़ुवर्या आड़खे गेथा दर्या मे कुद पड़्या, अने पाणी मे डुबीन मर ज्या।
आहयु देखीन गुवाळ्या दवड़ीन फळ्या अने गाम मे जाय्न जे हयु, तीनी खबर कर देदा, अने जे हयु तीहयु देखवा आखा माणहु आया।
पण तमु केय के कदीम कोय माणेह आह़फा ना आय्ह़-बाहा ने केय जे चीज वेर तमने फायदो हयतो हतो, तीहयु भगवान ने आप देदलो से।" एम करीन तमु तीने तीमना आय्ह़-बाहा नी चाकरी नी करवा देत्ला। एमेत तमु तमारा कायदा ने बणावीन, भगवान नो बोल टाळ देवो, अने एवात घणा काम करत्ला।
माणहु ने वीटाळ्नाय वात
अने ईसु माणहु ने ह़ाते बोलावीन तीमने केदो, तमु आखा मारी ह़मळो अने ह़मजो। एवी कंय बी चीज नी हय, तीहयी माणहु मे भराय्न तीमने वीटाळ्ती हय, पण तीहयी गलत वात माणहु मे गेथी नीकळे, तीहयीत वात तीमने वीटाळ देय।
वण-भरह्याण बयर नो भरहो
अळतेण ईसु गन्नेसरत ह़ेर मे गेथो सुर अने सेदा देस ज्यो; अने तां एक घोर मे ज्यो, अने मने कोय नी जाणवा जोवे, ईसम चाहतो हतो, पण तीहयो ह़ताय नी सक्यो। अने तत्यारुत तां ह़रकी एक बयर, ईसु आय र्यो करीन ह़मळीन आयी, तीनी सोरी ने वीटळ्ळो भुत लागलो हतो, अने तीहयी ईसु ना पोगु पोर पड़ी। आहयी बयर युनानी बोली बोलण्यान हती अने तीहयी सीरीया देस ना फीनीकी जीला मे पयदा हयली हती। अने तीहयी रावण्या करीन ईसु पांह आहयी वीन्ती करी "भुत ने मारी सोरी मे गेथो नीकाळ दे।" पण ईसु दाखलान लारे तीने केदो, "पेले सोरा ने खाय्न आफरवा दे, काहाके सोरा नु खाणु कुतरा अगळ नाखवा वारु नी हय।"
तीहयी बयर बी तीने दाखला मे एक कड़ी जोड़ीन जपाप आपी, "ह़ाचली वात से मालीक, पण ते बी कुतरा सोरा ना एठला रोट्ला ना टुकड़ा ने खाय लेय।"
अने ईसु तीने केदो, "तु आहयी वात केदी एतरे आराम सी जा, भुत तारी सोरी मे गेथो नीकळी जेलो से।"
अने तीहयी तां गेथी आह़फी ना घोर आवीन देखी ता तीने मालम पड़्यु के भुत तीनी सोरी मे गेथो नीकळी जेलो हयलो, अने तीनी सोरी वारु हय्न खाटला पोर ह़ुय रेली।
मेळा मे गेथो एक जणो जपाप आप्यो, "ए मास्तर, मे मारा सोरा ने, तारीन्तां लाव्वा करीन लावलो, आनी मे भुत भराय र्यो, तीहयो बोबड़ो से। अने जा आने भुत चोटी जत्लो, तां ह़ारीक आने आहटी देत्लो, अने आहया सोरा ना मोडा मे फेह्टु आय लागत्लु, अने दातु बी ककड़ावतलो, अने अकड़ाय जत्लो: अने जत्यार मे तारा चेला ने, आनी मे गेथो भुत काड देवो, करीन केदो, तत्यार तीमने नी कडायो।"
अने तीमने एम केतलो ह़मळीन ईसु तीमने केदो, "ए वण-भरहाय पीड़ी ना माणहु मे कत्यार लग तमारी ह़ाते रेही? अने कत्यार लग तमारी वेठतो रेही? हीय्यु सोरु ने मारीन्तां लावो।" तीहया ते सोरु ने ईसुन्तां लाया; अने जत्यार ईसु तीमने देख्यो, ता तेमेत तीहयो भुत ते सोरु ने छोटोत मड़ी देदो, अने तीहयु सोरु भोयमे पड़ ज्यु, अने मोडा मे गेथु फेह्टु नीकाळ्तो जीन गबड़वा बाज ज्यो। तत्यार ईसु तीहयु सोरु ना बाह ने पुछ्यो, "आहयो एवो हयलो, केतरा दाड़ा हय ज्या?" अने तीहयो केदो, "नान्लो हतो, ता गेथोत से। भुत आने मारवा करीन कंखर आक्ठीम अने कंखर पाणी मे नाख देय: कदी तने बणे, ता अमारी पोर गीण करीन अमारु भलु कर।"
अने ईसु तीने केदो, "कदीम तने बणे, ता एम मने ह़ु करवा केय? भरहो करवा वाळा वाटु आखु कंय हय सके।"
तत्यारुत तीहयु सोरु नो बाह कलपतो जीन केदो, "मे भरहो ते करु, ते बी भरहो करवा करीन मारी मदत कर।"
माणहु दवड़ीन आवीन गड़दी करवा बाज र्या, ईसु आहयु देख्यो, ता तीहयो, तीहया वीटळ्ळा भुत ने वडीन केदो, "ए बेरा अने गुंगा भुत, मे तने हुकम आपु, आहयु सोरु मे गेथो नकळी जा, अने पासो आनी मे नी भरायजे।"
तत्यार भुत आड़ीन, अने तीहया सोरा ने घण-जबर मड़ीन नकळी ज्यो; अने तीहयु सोरु मरलान तेवु हय ज्यु; एतरे ढेरेत माणहु केवा बाज ज्या, "आहयु सोरु मर ज्यु।" पण ईसु सोरु नो हात धरीन उठाड़्यो अने सोरु उबु हय ज्यु।
ईसु ढेरेत माणहु ने वारु करे
तीहयो भगवान ना भक्ती ना घोर मे गेथो नीकळीन सीमोन ना घोर ज्यो। सीमोन नी ह़ाह़ु ने घण ज्योरे ताव चड़ रेलो हतो अने माणहु ईने तु वारु कर दे करीन ईसु पांह वीन्ती कर्या। ईसु तीनी ह़ाते जाय्न ताव ने वड्यो अने वडतेत ताव उतरी ज्यो। अने तीहयी तत्यारुत उठीन तीमनी सेवा-चाकरी करवा बाज जी।
ईसु जेमेत ढुंड्या मे गेथो भोयमे उतर्यो, तत्यारुत तीहया ह़ेर मे वाळो एक माणेह ईसुन्तां आयो। तीने ढेरेत भुत चोटी र्या हता, अने तीहयो ढेरेत दाड़ा गेथो लुगड़ा नी पेरतो हतो, अने घोर नी रेतो हतो, बाखीन मड़ाट्या मे रीया करतो हतो। तीहयो ईसु ने देखीन ज्योरेत आड़्यो, अने तीनी अगळ पड़ीन उचा बोल सी केदो, "ए आखाम जोरभर्या भगवान ना सोरा ईसु! मारी ह़ाते तारु ह़ु काम? मे तार सी वीन्ती करु, मने दुख ना आपे।" ईसु वीटळ्ळा भुत ने तीहया माणेह मे गेथो नीकळवा नो हुकम आप र्यो हतो। काहाके वीटळ्ळा भुत तीने वळ-वळीन चोटी जता हता, अने तीहया माणेह ने ह़ाकळ्या अने कड़ा बांदता हता, ते बी तीहयो ह़ाकळ्या अने कड़ा तोड़ देतो हतो, अने तीहया भुत ते माणेह ने उजाड़ी बड़ा मे जां तां लीन फीरता हता।
ईसु तीहया माणेह ने पुछ्यो, "तारु नाम ह़ु से?" तीहयो केदो "मेळा" काहाके तीहया माणेह मे ढेरेत मेळान-मेळा भुते भरायला हता। अने तीहया माणेह मे भराय्ला भुत ईसु ने रावण्या करीन वीन्ती कर्या के "आमने पताळ खाडा मे जवा नो हुकम ना आपे।"
तां बड़ी पोर ह़ुवर्या नो एक घण मोटो टोळो चरवा बाज रेलो। एतरे तीहया माणेह मे भराय्ला भुत रावण्या करीन वीन्ती कर्या के "आमने ह़ुवर्या मे भरायवा नो हुकम आप दे।" ईसु तीमने हुकम आप देदो। तत्यार तीहया भुते तीहया माणेह मे गेथा नीकळीन ह़ुवर्या ने चोटी ज्या अने तीहया ह़ुवर्या नो टोळो ज्योरेत नाहीन आड़खे गेथा दर्या मे कुद पड़्या अने डुबीन मर ज्या।
आहयु देखीन ह़ुवर्या चारन्या नाह ज्या अने तीहया ह़ेर मे अने गाम मे आनी खबर कर देदा। अने आहयु जे हयु तीहयु देखवा करीन ह़ेर मे वाळा माणहु नीकळीन आया अने तीहया ईसुन्तां आवीन तीहया माणेह ने देख्या, जीनी मे गेथो ईसु भुते नीकाळलो हतो, तीहयो माणेह लुगड़ा पेरीन होह मे बह रेलो देखीन बीह ज्या।
मे तमने ह़ाचलीन केम आञे उबा हय र्या तीहया माणहु माय्न थोड़ाक एसवा माणहु से, जे जत्यार लग भगवान नु राज नी देखे, तत्यार लग नी मरे।"
ईसु नो सीको बदले
आहयु की देदो अने अळतेण, आंठेक दाड़ा मे, पतरस, युहन्ना अने याकुब ने ह़ाते लीन ईसु वीन्ती करवा एक बड़ा पोर चड़्यो। अने जत्यार ईसु वीन्ती करवा बाज रेलो, तत्यार ते वखत ईसु नु मोडु नो सीको बदली ज्यो, अने तीना लुगड़ा उजळा हय्न जोगो-जोगो पपलवा बाज ज्या। अने उचकाहलात बे अदमी मुसो अने एलीया, ईसु ह़ाते वात करवा बाज र्या हता। अने आहया बड़ाय भेळ देखाव पड़्या, तीहया यरुसलेम मे हयवा वाळी ईसु नी मोत ना बारा मे वात-वीच्यार करवा बाज रेला हता।
पण पतरस अने तीना ह़ाती जे नींदराळा हता अने ह़ुव्वा बाज र्या हता, तीहया हाव पुरा जाग ज्या, तीहया ईसु ना बड़ाय अने तीहया बे अदमी ने देख्या, जे ईसु ह़ाते उबा हय र्या हता। अने जत्यार मुसो अने एलीया ईसुन्तां गेथा जवा बाज ज्या ता पतरस ईसु ने केदो, "मालीक! आंया रेवा अमारी वाटु केतरु वारु से! आमु तीन तम्बु बणाय दीया। एक तार जुगु, अने एक मुसा जुगु, अने एक एलीया जुगु।" ते पतरस ने आहयु मालम नी हतु के तीहयो ह़ु केवा बाज र्यो।
अने देखो, तीहया मेळा मे गेथो एक माणेह आड़ीन केदो, "ए मास्तर! मे तार सी वीन्ती करु, के मारा सोरा पोर गीण करीन मदत कर, हीय्यो मारो एक खोळ्यो सोरो से। देख, हीने भुत चोटी जाय, अने हीय्यो उचकाहलोत आड़वा बाज जाय; अने भुत हीने चमळीन नेह्टा लग हापकी देय, अने आहयु सोरु ना मोडे फेह़टु आय जाय; अने हीने रोंदळी-रोंदळीन वेला पाड़े। अने मे तारा चेला पांह रावण्या करीन वीन्ती कर्यो के मारु सोरु मे गेथो भुत नीकाळ दे; पण तीमने भुत नीकाळते नी बण्यु।"
ईसु तीमने जपाप आपीन केदो, "ए वण-भरहाय अने टीनाळ्ळी पीड़ी! मे कत्यार लग तमारी ह़ाते रीन तमारी वेठतो रेही? तारु सोरु ने आञे लीयाव।"
जत्यार सोरो ईसुन्तां आव्वात बाज रेलो हतो अने भुत तीने भोयमे आंहटी देदो, अने मड़ीन नेह्टा हापकी देदो, बाखीन ईसु वीटळ्ळा भुत ने वड्यो, अने ईसु तीहयु सोरु ने आरगु करीन बाह ना हात मे ह़ोप देदो। अने भगवान नी मोटी सक्ती देखीन आखा माणहु वहराय ज्या।
ईसु आह़फा ना मोत ना बारा मे बीजी कावा केय
आखा माणहु ईसु ना सेल-भात्या काम देखीन वहराय ज्या, तत्यार ईसु आह़फा ना चेला ने केदो,
ईसु अने डखी भुतड़ो बालजबुल
भुत नी वजह सी तीहयो माणेह बोल नी सक्यो, ईसु माणेह मे गेथो भुत ने नीकाळ्यो: अने तीहयु माणेह मे गेथो भुत नीकळतेत बोलवा बाज ज्यु अने आखा देखण्या एक-बीजा भणी भाळता जाय्न वहराय ज्या।
अने तीहया चेला माय्न एक चेलो, डायला पुंजारा ना पावोर पोर तलवार नो झाटको दीन तीनो जमणी धेड़े नो कान्टो तोड़ देदो।
बाखीन ईसु केदो, "रेवा देवो, घणु हय ज्यु।" अने ईसु तीनो कान्टो छीमीन तीने वारु कर देदो
बपतीस्मा आपण्या युहन्ना ना लारे मोकल्ला चेला पासा जत र्या, तत्यार ईसु बपतीस्मा आपण्या ना बारा मे केवा बाज ज्यो, "तमु उजाड़ी बड़ा मे ह़ु, देखवा जेला हता? वाहळा मे हीलत्ला वाहण्या ने? ता तमु अळी ह़ु देखवा जेला? लेफड़्या लुगड़ा पेरला माणेह ने? नी, जे लेफड़्या लुगड़ा पेरे अने मोज-मस्ती मे रेय, तीहया माणहु ते बांदली हवेली मे रेय। ता ह़ु देखवा जेला? काना भगवान वगे गेथा केण्या माणेह ने देखवा जेला? होव, मे तमने केम, जे भगवान वगे गेथा आखा माणहु गेथो बी मोटा माणेह ने देखवा जेला। आहयो तीहयोत युहन्नो से, जीना बारा मे लीखलु से, के ह़मळ! मे मारो ह़रगदुत तार गेथो अगळ मोकलही। तीहयो तार अगळ तारी जुगु रोहो तीयार करहे।" मे तमने केम, "माणहु मे बपतीस्मा आपण्या युहन्ना गेथु कोय बी मोटु नी हय।" ते बी, मे तमने केम, "भगवान ना राज मे जे आखा गेथो नानो से, तीहयो बपतीस्मा आपण्या युहन्ना गेथो बी मोटो से।"
आखा माणहु बी अने फाळो लेण्या बी "बपतीस्मा आपण्या युहन्ना नी ह़मळीन तीनी सी बपतीस्मा लीन भगवान ने खरो मान लेदा। पण फरीसी माणहु अने कायदो ह़ीकाड़वा वाळा मास्तर्या, युहन्ना सी बपतीस्मा नी लेदा अने आह़फाम ना बारा मे भगवान नी मरजी ने टाळ देदा।