Milagres de Jesus

27 Иса сол жерден кетіп бара жатқанда, Оның соңынан екі соқыр кісі ілесіп:

— Дәуіттің Ұрпағы, бізге рақым ете көріңіз! — деп айқайлап жалбарынды. 28 Иса үйге кіргеннен кейін сол екі зағип Оның қасына келді. Иса:

— Менің солай істей алатыныма сенесіңдер ме? — деген сұрақ қойды. Олар:

— Иә, Тақсыр, сенеміз, — деп жауап берді. 29 Сонда Иса:

— Сенімдеріңе сай болсын! — деп, көздеріне саусағын тигізді. 30 Сонда зағиптардың көздері ашылып, көретін болды! Иса оларға: «Байқаңдар, бұл туралы ешкім білмесін!» — деп қатты ескертті. 31 Алайда олар далаға шығып, Иса туралы хабарды сол төңіректегі барлық жұртқа жайды.

Екі зағиптың көздерінің ашылып, Мәсіхке еруі

29 Иса шәкірттерімен Иерихон қаласынан* шыққанда, Оның соңынан халықтың үлкен тобы ілесті. 30 Сонда жол жиегінде отырған екі соқыр кісі қастарынан Исаның өтіп бара жатқанын естіп: «Тақсыр, Дәуіттің Ұрпағы, бізге рақым ете көріңіз!» — деп айқайлады. 31 Халық оларға ұрсып, үндемеуге бұйырды. Бірақ екеуі одан бетер айқайлап: «Уа, Тақсыр, Дәуіттің Ұрпағы, бізге рақым ете көріңіз!» — деп жалбарынды. 32 Иса тоқтай қалып, оларды қасына шақырып:

— Өздеріңе не істегенімді қалайсыңдар? — деп сұрады. Олар:

33 — Тақсыр, көзімізді аша көріңіз! — деп өтінді. 34 Иса оларға жаны ашып, көздеріне қолын тигізді. Сол сәтте-ақ көздері ашылып, көретін болды! Содан олар Исаға еріп жолға шықты.

Бетсайдадағы зағиптың көзінің ашылуы

22 Сонымен олар Бетсайда қаласына жетті. Сонда адамдар бір соқыр кісіні алып келіп, Исадан оған қолын тигізіп сауықтыруын өтінді. 23 Иса осы зағипты қолынан ұстап, ауылдан жетелеп шықты. Оның көзіне бір түкіріп, үстіне қолын қойып:

— Бір нәрсе көріп тұрсың ба? — деп сұрады. 24 Әлгі кісі көз тігіп:

— Адамдарды көріп тұрмын! Олар жүріп бара жатқан ағаш діңдеріне ұқсайды, — деді. 25 Иса зағиптың көздеріне қайтадан қолын тигізіп, қарауға бұйырды. Сонда оның көзі ашылып, бәрін де анық көрді. 26 Иса оған:

— Мына ауылға кірме (ондағы ешкімге болған оқиға туралы тіс жарма)! — деп ескертіп, үйіне қайтарып жіберді.

Мәсіхтің көптеген шетелдіктерді сауықтыруы

31 Иса Тирден кетіп, Сидон арқылы Ғалилея көліне оралып, Онқала аймағына барды.*32 Сол жерде адамдар Исаға саңырау, тілі мүкіс біреуді алып келді. Олар Исадан оның үстіне қолын қойып бата беруін өтінді. 33 Иса сол кісіні көпшіліктен былайырақ алып шығып, екі саусағын оның құлақтарына тықты. Бұдан кейін түкіріп тастап,* қолын кемтар адамның тіліне тигізді, 34 әрі көкке қарап күрсініп,* оған: «Еффата!»* яғни «Ашыл!» — деді. 35 Сол сәтте-ақ адамның құлақтары ашылды және тілінің байлауы шешіліп, айқын сөйлеп кетті!*

36 Иса жұртқа бұл туралы тіс жармауға бұйырды. Алайда Ол неғұрлым қатаң тыйым салғанмен, халық болған оқиғаны соғұрлым кеңірек жариялады. 37 Олар әбден қайран қалып: «Ол істеген әр нәрсе де керемет жақсы!* Тіпті саңырауларды еститін, мылқауларды сөйлейтін қылады!» — деп таңғалысты.

Зағип Бартімейдің көзі ашылып, Исаға еруі

46 Иса шәкірттерімен жол жүріп* Иерихон қаласына жетті. Олар халықтың үлкен тобымен бірге қаладан шығып бара жатқанда, жол жиегінде бір соқыр адам қайыр сұрап отырған еді. Оның есімі Тімей ұлы Бартімей болатын. 47 Бартімей өтіп бара жатқан Адамның назареттік Иса екенін естіп: «Дәуіттің Ұрпағы* Иса, маған рақым ете көріңіз!» — деп айқайлай бастады. 48 Көпшілігі оған ұрсып, үндемеуді бұйырды; бірақ ол одан бетер айқайлап: «Дәуіттің Ұрпағы, маған рақым ете көріңіз!» — деп жалбарынды. 49 Иса тоқтай қалып: «Шақырыңдар оны!» — деп бұйырды. Олар соқыр адамға: «Көтер еңсеңді, түрегел! Ол сені шақырып жатыр», — деді. 50 Бартімей жамылғысын шеше ұшып тұрып, Исаға жетіп келді. 51 Иса:

— Өзіңе не істегенімді қалайсың? — деп сұрады. Зағип:

— Ұстаз, көзімді көретін етсеңіз екен! — деп өтінді. 52 Иса оған:

— Жүре бер, сен сенімің арқылы құтқарылдың,* — деді. Сол сәтте-ақ оның көзі ашылып, көретін болды! Содан Бартімей Исаға еріп жолға шықты.

Зағип кісінің сенімі

35 Иса Иерихон қаласына жақындап қалғанда, жол жиегінде бір соқыр адам қайыр сұрап отырған еді.*36 Ол қасынан көп кісілердің өтіп бара жатқанын естіп:

— Бұл не? — деп сұрады. 37 Жұрт оған:

— Назареттік Иса келе жатыр! — деді. 38 Сонда әлгі соқыр:

— Дәуіттің Ұрпағы Иса! Маған рақым ете көріңіз! — деп айқайлады. 39 Алда келе жатқандар оған ұрсып, үндемеуге бұйырды. Бірақ ол одан бетер айқайлап: «Дәуіттің Ұрпағы! Маған рақым ете көріңіз!» — деп жалбарынды.

40 Иса тоқтай қалып, оны қасына алып келуге бұйырды. Соқыр адам жақындап келген соң, Иса одан:

41 — Өзіңе не істегенімді қалайсың? — деп сұрады. Ол:

— Тақсыр, көзімді көретін етсеңіз екен! — деп өтінді. 42 Иса оған:

— Көзің көретін болсын! Сен сенімің арқылы құтқарылдың,* — деді.

43 Сол сәтте-ақ соқыр адамның көзі ашылып, көретін болды! Ол Құдайға зор ризашылығын білдіріп Исаға еріп жүрді. Мұны көрген халықтың бәрі Құдайды дәріптеп мадақтады.

Соқыр болып туған адамның сауығуы

1 Иса өтіп бара жатып, туғаннан соқыр бір адамды көрді. 2 Сонда шәкірттері Исадан:

— Ұстаз, мынаның соқыр болып туғанына өз күнәсі себеп болды ма, әлде ата-анасынікі ме?* — деп сұрады. 3 Иса:

— Оған өзінің де, ата-анасының да күнәсі себеп болған жоқ. Қайта, оның өмірінен Құдайдың құдіретті ісі көрінбек! — деп жауап берді. 4 Сөзін астарлап жалғастырып: — Жарық барда, Мені Жібергеннің тапсырған игі істерін істеуіміз керек. Қараңғы түскен соң, ешкім еш нәрсе істей алмайды. 5 Осы дүниеде тұрған шағымда Мен адамзат үшін Құдайдың Нұрымын,* — деді.

6 Осылай дегеннен кейін Ол жерге бір түкіріп, содан балшық жасап, зағиптың көзіне жақты да:

7 — Силоғам тоғанына* бар да, жуып таста! — деп тапсырды. Силоғам аударғанда «Жіберілген кісі» деген сөз. Соқыр кісі барып, бетін жуды. Сонда оның көзі ашылып көретін болды. Содан адам үйіне қайта оралды.

2 Сонда алапеспен ауырған* біреу Исаның алдына келді де, тізе бүгіп тағзым етіп:

— Мырза, егер қаласаңыз, мені құлантаза сауықтыра аласыз, — деп өтінді. 3 Иса қолын созып, денесіне тигізді де:

— Қалаймын, құлантаза сауығып кет! — деді. Сол сәтте-ақ ауру адам алапесінен арылып, тазарды.

4 Иса оған:

— Байқа, бұл туралы ешкімге тіс жарушы болма! Бірақ діни қызметкерге барып, қарал. Содан кейін Мұса Тауратта бұйырған құрбандықты ұсын.* Бұл жұртқа сенің сауыққаныңның дәлелі болады, — деді.

2 Міне, біреулер Оған сал болып ауырған бір адамды төсегімен көтеріп алып келді. Иса олардың сенімдерін көріп, сал адамға: «Жігерлен, балам, сенің күнәларың кешірілді!» — деді.

3 Сонда дін мұғалімдері: «Бұл Кісі Құдайды қорлап тұр ғой!» — деп іштей наразы болды. 4 Олардың осы ойларын біле қойған Иса:

— Неге сондай жамандық ойлайсыздар? 5 Қайсысын айту оңайырақ: «Сенің күнәларың кешірілді!» деу ме, әлде: «Орныңнан тұрып, жүре бер!» деу ме? 6 Ал Билеуші ретінде көктен келген Менің жер бетінде күнәларды кешіруге билігімнің бар екендігін* білулеріңіз үшін,.. — деп, сал адамға қарап: — Орныңнан тұр да, төсенішіңді жинап алып, үйіңе бар! — деп тапсырды. 7 Ауру адам орнынан тұрды да, үйіне кетті!

10 Сол жерде қолы семіп қалған* бір адам да болды. Діншілдер Исаны айыптайтын сылтау іздеп, Оған:

— Демалыс күні болса да, ауруды сауықтыруға бола ма? — деген сұрақ қойды. 11 Иса оларға жауап беріп былай деді:

— Егер біреуіңнің жалғыз-ақ қойың болып, ол шұңқырға түсіп кетсе, демалыс күні болса да, шығарып алмас па едіңдер? 12 Ал адам қойдан әлдеқайда артық емес пе?!* Ендеше демалыс күні де жақсылық жасауға болады! — 13 Содан Иса әлгі кісіге: «Қолыңды созшы!» — деп бұйырды. Адам семіп қалған оң қолын созғанда, ол екіншісі сияқты бұрынғы сап-сау қалпына келді!

30 Шимонның қайын енесі безгекпен ауырып,* төсек тартып жатыр екен. Үйдегілер бірден бұл туралы Исаға айтып берді. 31 Иса әйелдің қасына барып, оны қолынан ұстап орнынан тұрғызды. Сол сәтте-ақ қызуы басылып сауығып кетті!* Әйел оларды күтіп қызмет ете бастады.

40 Бірде алапеспен ауырған* бір кісі Исаның қасына келді. Сол адам тізе бүгіп тағзым етіп Исадан:

— Егер қаласаңыз, мені құлантаза сауықтыра аласыз, — деп өтінді. 41 Оған жаны ашыған Иса қолын созып, денесіне тигізді де:

— Қалаймын, құлантаза сауығып кет! — деді.

42 Сол сәтте-ақ ауру адам алапесінен арылып, тазарды!

3 Сол кезде төрт кісі сал болып ауырған бір адамды Исаға көтеріп алып келді. 4 Бірақ халықтың көптігінен олар Оған жақындай алмады; сондықтан үйдің сыртқы сатысымен жоғары көтеріліп, жалпақ төбесін ашты.* Содан олар аурудың жатқан төсенішін арқанмен байлап, оны төменге Исаның алдына түсірді. 5 Иса олардың сенімдерін көріп, сал адамға: «Балам, сенің күнәларың кешірілді!» — деді.

6 Сол жерде отырған бірнеше дін мұғалімдері: 7 «Бұл Кісі неге солай деп Құдайды қорлап тұр? Жалғыз Құдайдан басқа кім күнәларды кешіре алады?» — деп ойланып қалды. 8 Олардың бұл ойларын Иса бірден ұға қойып:*

— Неге солай ойлайсыздар? 9 Сал адамға қайсысын айту оңайырақ: «Сенің күнәларың кешірілді!» деу ме, әлде: «Орныңнан тұрып, төсенішіңді жинап алып, жүре бер!» деу ме? 10 Ал көктен келген Менің жер бетінде күнәларды кешіруге билігімнің бар екендігін* білулеріңіз үшін,.. — деді де, сал адамға қарап: 11 — Саған айтамын: орныңнан тұр да, төсенішіңді жинап алып, үйіңе бар! — деп тапсырды.

12 Ауру адам сол сәтте-ақ сауығып, орнынан тұрды да, төсенішін жинап алып, бәрінің көзінше шығып кетті! Барша жұрт таңғалысып: «Біз ешқашан да мұндайды көрген емеспіз!» — деп, Құдайға мақтау айтты.

1 Иса тағы бір сенбі күні мәжілісханаға* барғанда, сол жерде қолы семіп қалған* бір адам да болды. 2 Діншілдер Исаны айыптайтын сылтау іздеп, Ол әлгі кісіні демалыс күні болса да сауықтырар ма екен деп аңдыды. 3 Ал Иса қолы семген адамды: «Ортаға шықшы», — деп шақырды. 4 Сол діншілдерге Ол: «Демалыс күні қайсысын істеуге болады: жақсылықты ма әлде жамандықты ма; құтқаруды ма әлде құртуды ма?» — деген сұрақ қойды. Бірақ олар үндемеді. 5 Сонда Иса айналасындағыларға ашулана қарап, жүректерінің қасарысқандығына қайғырды.* Әлгі кісіге: «Қолыңды созшы!» — деді. Сол адам семіп қалған қолын созғанда, ол бұрынғы сап-сау қалпына келді.

Алапес адамның сауығуы

12 Иса сол маңайдағы қалалардың бірінде болғанда, үсті-басын алапес қаптаған бір адам келе жатты. Ол Исаны көргенде аяғына жығылып:

— Мырза! Егер қаласаңыз, мені құлантаза сауықтыра аласыз,* — деп жалбарынды. 13 Иса қолын созып, оның денесіне тигізді де:

— Қалаймын, құлантаза сауығып кет! — деді. Сол сәтте-ақ ауру адам алапесінен арылды.

18 Сол кезде бірнеше кісі сал болып ауырған бір адамды төсенішімен көтеріп алып келді. Олар оны Исаның алдына апару үшін үйге кіргізбек болды, 19 бірақ халықтың көптігінен ішке кіруге жол таба алмады. Сондықтан олар үйдің сыртқы сатысымен үстіне шығып, жалпақ төбесінің жұқа қыштарын ашты.* Сол жерден ауруды жатқан төсенішімен ортаға, Исаның алдына түсірді.

20 Олардың сенімін көрген Иса сал адамға: «Пендем, сенің күнәларың кешірілді», — деді.

21 Сондағы дін мұғалімдері мен парызшылдар:

— Құдайды қорлайтын Бұл кім Өзі? Күнәларды жалғыз Құдайдан басқа кім кешіре алады? — деп ойланып қалды. 22 Олардың бұл ойларын ұға қойған Иса:

— Іштей неге солай ойлап тұрсыздар? 23 Қайсысын айту оңайырақ: «Сенің күнәларың кешірілді!» деу ме, әлде: «Орныңнан тұрып, жүре бер!» деу ме? 24 Ал көктен келген Менің жер бетінде күнәларды кешіруге билігімнің бар екендігін* білулеріңіз үшін,.. — деп, сал адамға қарап: — Саған айтамын: орныңнан тұр да, төсенішіңді жинап алып, үйіңе бар! — деп тапсырды.

25 Ауру адам олардың көзінше дереу тұрды да, жатқан төсенішін жинап алып, Құдайды мадақтап үйіне кетті!

6 Иса басқа бір демалыс күні мәжілісханаға* барып, жамағатқа тәлім беріп отырған еді. Сол жерде оң қолы семіп қалған* бір адам да болды. 7 Дін мұғалімдері мен парызшылдар Исаны айыптайтын сылтау табуға тырысып, Ол демалыс күні болса да ауруларды сауықтырар ма екен деп аңдыды. 8 Бірақ Иса олардың бұл ойларын біліп, қолы семген адамды: «Түрегеліп, ортаға шықшы!» — деп шақырды. Ол тұрып, ортаға шықты. 9 Сонда Иса сол діншілдерге: «Сендерден сұрап тұрмын, демалыс күні қайсысын істеуге болады: жақсылықты ма әлде жамандықты ма; біреудің жанын құтқаруды ма немесе құртуды ма?» — деген сұрақ қойды. 10 Иса айналасында отырғандардың бәріне қарады да, әлгі кісіге: «Қолыңды созшы!» — деп тапсырды. Сол адам семіп қалған оң қолын созғанда, ол бұрынғы сап-сау қалпына келді!

Римдік жүзбасының зор сенімі

1 Иса Өзін тыңдап тұрған халыққа барлық сөзін айтып бітіргеннен кейін Қапарнаум қаласына кірді. 2 Сол кезде бір римдік жүзбасының ерекше бағалайтын қызметшісі ауырып, хал үстінде жатқан еді. 3 Жүзбасы Иса туралы хабар алған болатын. Сол себепті ол Исаға яһудилердің бірнеше ақсақалдарын* жіберіп, Одан қызметшісін сауықтырып құтқаруын сұрады. 4 Олар Исаның қасына келгенде жалына өтініп: «Жүзбасы — Сіздің жәрдем беруіңізге лайықты кісі. 5 Ол халқымызды жақсы көреді, өзі бізге тіпті мәжілісхана салып берді», — деді.

6 Иса ақсақалдармен бірге жүрді. Ол сол үйге жақындап қалғанда, шетелдік жүзбасы Исаға достарын жіберіп, мынаны айтқызды:

— Келіп әуре болмай-ақ қойыңыз, Мырза, мен Сіздің шаңырағымның астына келуіңізге лайық емеспін.*7 Сондықтан да өзімнің Сізге келуімді жөн көрмедім. Тек бір сөз айтсаңыз болды, қызметшім сауығып кетеді.*8 Мұны білемін, себебі мен де біреудің қол астындамын, өзіме бағынышты жасақшыларым да бар. Біреуіне: «Бар!» десем, барады, басқасына: «Кел!» десем, келеді, қызметшіме: «Мынаны істе!» дегенімде, ол соны орындайды.

9 Мұны естіген Иса қайран қалып, соңынан еріп келе жатқан халыққа бұрылып: «Сендерге шын айтамын: Маған осындай сенім артқан кісі Исраил халқынан ешқашан кездескен емес!» — деді.

10 Жіберілгендер жүзбасының үйіне қайтып келгенде, ауру қызметшісінің сауығып кеткенін көрді.

11 Сол жерде бүкірейіп қалған бір ауру әйел де бар еді. Ол жын соққандықтан он сегіз жылдан бері денесін тік ұстай алмайтын. 12 Иса әйелді көріп, қасына шақырды да:

— Замандас, енді ауруыңыздан құтыласыз, — деп, 13 үстіне қолын қойды. Әйел сол сәтте-ақ бойын жазып түрегеліп, Құдайға мақтау айта бастады.

Діни ережені сақтау мен қайырым көрсетудің қайсысы маңыздырақ?

1 Иса бір діни демалыс күні парызшылдар қауымының қайсыбір бастығының үйіне дәм татуға келгенде, бәрі Оны бақылап отырды. 2 Кенеттен Оның алдына шемен ауруына ұшыраған біреу келді. 3 Сонда Иса Таурат заңын үйретуші ғұламалар мен парызшылдарға мына сұрақты қойды:

— Демалыс күні ауруды сауықтыруға бола ма?*

4 Олар үндемегенде Иса әлгі адамға қолын тигізіп, оны сауықтырды да, өз жөніне жіберді.

Онның біреуі ғана алғыс айтты

11 Иса Иерусалим қаласына сапар шегіп бара жатқанда Самария мен Ғалилея аймақтары арқылы жүрді. 12 Бір ауылға келгенде, Оған денесін алапес* басқан он кісі кездесті. Олар алыстан тұрып, 13 қатты дауыстап:

— Иса, Ұстаз, бізге қайырым қыла көріңіз! — деп жалынды. 14 Иса оларға назар аударып:

— Діни қызметкерлерге барып, қаралыңдар!* — деді. Олар сол жаққа бара жатқанда-ақ алапестен құлантаза сауығып кетті.

15 Солардың біреуі өзінің сауығып кеткенін көрген соң, қатты дауыстап Құдайға мақтау айтып қайтып келді де, 16 Исаның аяғына жығылып, Оған алғысын жаудырды. Ал бұл кісі самариялық* болатын!

17 Иса сонда:

— Сауыққандар он кісі емес пе еді, тоғызы қайда? 18 Құдайға мақтау айту үшін мына шетелдіктен басқа ешкім қайтып келмеді ме? — деп, 19 самариялыққа қарап: — Тұр да, жөніңе жүре бер. Сен сенімің арқылы құтқарылдың!* — деді.

Исаның Бетездадағы науқасты сауықтыруы

1 Біраз уақыттан кейін яһудилердің тағы бір мейрамы болып, Иса соған қатысу үшін Иерусалимге өрлеп барды.*2 Иерусалимнің Қой қақпасының қасында еврейше Бетезда деп аталатын тоған* бар. Соның төңірегіне бағаналы бес ғимарат салынған. 3 Оларда соқырлар, ақсақтар, сал болып ауырғандар, тағы басқа көптеген науқастар жататын. (Бұлар судың шайқалғанын күтетін. 4 Себебі Тәңір Ие жіберген бір періште анда-санда тоғанға түсіп, суды шайқайтын. Мұнан кейін алғаш шомылған адам қандай ауруы болса да, жазылып кетеді екен.)

5 Бұл жерде отыз сегіз жылдан бері науқас бір кісі бар еді. 6 Иса оның жатқанын көріп, көптен ауру екенін білді. Содан Ол сол адамға:

— Сауыққың келе ме? — деп тіл қатты. 7 Науқас:

— Мырза, мені су қозғалғанда тоғанға түсіретін адамым жоқ. Ал мен жеткенше, басқа біреу менен бұрын түсіп қояды, — деп жауап берді. Иса:

8 — Орныңнан тұрып, төсенішіңді жинап ал да, жүре бер, — деді. 9 Әлгі кісі сол сәтте-ақ ауруынан сауығып, төсенішін жинап алды да, жүріп кетті!*

Яһуди басшыларының Исаға жауыздықпен қарсы шыға бастауы

Бұл оқиға (яһудилердің демалысы) сенбі күні болған еді.*

46 Осылай Иса үйлену тойында суды шарапқа айналдырған Ғалилеядағы Қана қаласына* тағы да келді. Сол кезде Қапарнаумда патшаның бір қызметкері болды, оның ұлы ауырып жатты. 47 Қызметкер Исаның Яһудея аймағынан Ғалилеяға келгенін естіп, Оған барды да:

— Келіп, баламды сауықтырып берсеңіз екен! Ол өлім аузында жатыр, — деп өтінді. 48 Иса:

— Құдіретімді дәлелдейтін кереметтерімді көрмесеңдер, сендер еш сенбейсіңдер,* — деді. 49 Ал баланың әкесі Оған:

— Мырза, ұлым өлмей тұрғанда келіңізші! — деп жалбарынды. 50 Сонда Иса:

— Үйіңе бара бер, балаң аман-сау! — деді. Қызметкер Исаның айтқан сөзіне сеніп, кетіп қалды. 51 Келесі күні жолшыбай оның қызметшілері кездесіп:

— Балаңыз аман-сау, — деді. 52 Сонда ол қызметшілерінен баласының жағдайы қай сәтте жақсарғанын сұрады. Олар:

— Кеше түс кезінде сағат бірде* ыстығы қайтты,* — деді. 53 Сонда әкесі Исаның өзіне «балаң аман-сау» деген кезі дәл сол сәтте болғанын біліп, үй ішімен Исаға сенді. 54 Осылай Иса Яһудея аймағынан Ғалилеяға келгеннен кейін екінші рет керемет іс жасап, Өзінің құдіретін танытты.

20 Сол заматта бір әйел Исаның арт жағынан жақындап келіп, Оның шапанының шетіне қолын тигізді. Әйел он екі жыл бойы қан кетіп қиналып жүрген еді. 21 Ол өзіне-өзі: «Тек Оның шапанына қолымды тигізсем болғаны, сонда сауығып кетер едім», — деген болатын. 22 Иса бұрылып, оны көріп: «Қарындас,* жігерлен, сенімің арқылы құтқарылдың!» — деді. Әйел сол сәтте-ақ сауығып кетті.

25 Халықтың арасында он екі жыл бойы қан кетіп ауырып келген бір әйел де бар еді. 26 Сол әйел көп дәрігерлерге емделіп талай азап шегіп, бар мал-мүлкін жұмсаған еді. Алайда одан еш шипа болмай, керісінше, халі бұрынғысынан бетер нашарлай түскен болатын. 27 Иса туралы хабарды естіген әйел халықтың ішінде Исаның арт жағынан жақындап келіп, Оның шапанына қолын тигізді. 28 Себебі ол өзіне-өзі: «Тек Оның шапанына қолымды тигізсем болғаны, сонда сауығып кетер едім», — деген болатын. 29 Сол сәтте-ақ қаны тоқтап, әйел өзін қинап келген дертінен сауыққанын сезінді.

43 Халықтың арасында он екі жыл бойы қан кетіп ауырып келген бір әйел де бар еді. Ол бар мал-мүлкін дәрігерлерге жұмсағанмен, біреуі де оны емдеп жаза алмады. 44 Әйел Исаның арт жағынан жақындап келіп, Оның шапанының шетіне қолын тигізді. Сол сәтте-ақ қаны тоқтады. 45 Иса:

— Маған қолын тигізген кім? — деп сұрады. Ешкім де мойындамаған соң, Петір мен оның қасындағылар:

— Ұстаз! Халық Сізді қаумалап қыспақтап тұр ғой. Ал Сіз: «Маған қолын тигізген кім?» дейсіз бе?! — деді. 46 Бірақ Иса:

— Біреу Маған қолын тигізді! Өйткені Менен біраз сауықтыру құдіретінің шыққанын сездім, — деп кесіп айтты.

47 Әлгі әйел істеген ісін жасыра алмайтынын білген соң қорыққанынан қалтырап, Исаның қасына келіп, аяғына жығылды. Сосын өзінің қандай себеппен қолын тигізгенін және сол сәтте-ақ қалай сауығып кеткенін бүкіл халықтың алдында айтып берді. 48 Иса оған:

— Қарындас,* сенімің арқылы құтқарылдың. Аман-есен қайта бер, — деді.

Мәсіхтің ауру мен өлімнен құтқаратын құдіреті

18 Иса оларға осыны айтып отырғанда, Оның қасына бір мәжілісхана жетекшісі келді. Жетекші Исаға тізе бүгіп тағзым етіп: «Қызым жаңа ғана қайтыс болды! Бірақ Сіз барып, қолыңызды тигізе көріңізші. Сонда ол тіріледі», — деп өтінді. 19 Иса орнынан тұрып, шәкірттерімен бірге оған ерді.

23 Иса жетекшінің үйіне жеткенде, азалы әуен тартып жатқан сыбызғышыларды және абыржыған жоқтаушы жұртты көрді. Оларға: 24 «Бұл жерден шығыңдар! — деп бұйырды. — Қыз өлген жоқ, ұйықтап жатыр». — Бірақ олар Оның айтқанына күлді.

25 Алайда жұрт сыртқа шығарылғаннан кейін Иса ішке кіріп, қыздың қолынан ұстады. Сонда ол тіріліп, орнынан тұрды!

22 Жайыр есімді бір мәжілісхана жетекшісі де сонда келді. Жайыр Исаны көргенде, Оның аяғына жығылып: 23 «Жас қызым өлім аузында жатыр. Сауығып, тірі қалуы үшін барып, оған қолыңызды тигізе көріңізші!» — деп жалына өтінді. 24 Иса онымен бірге жүрді. Көптеп ілескен халық Оны жан-жақтан қыспақтады.

38 мәжілісхана жетекшісінің үйіне барды. Сол жерден абыржығандар мен зар жылап жоқтау айтқандарды көрді. 39 Иса үйге кіріп, оларға: «Неге осылайша абыржып, жылайсыңдар? Қыз өлген жоқ, ұйықтап жатыр», — деді. 40 Олар Оның айтқанына күлді. Бірақ Иса барлығын сыртқа шығарып жіберіп, тек қыздың әке-шешесін және Өзінің қасында жүргендерді ғана ертіп, қыз жатқан бөлмеге кірді. 41 Қыздың қолынан ұстап тұрып, оған: «Талифа куми!»* — деді. Бұның мағынасы: Қызым, саған айтамын, тұра ғой! 42 Он екі жасар қыз бала сол сәтте-ақ орнынан тұрып, жүре бастады! Мұны көргендер үрейлері ұшып, қайран қалысты.

31 Иеміз Иса тағы былай деді:

— Ендеше қазіргі ұрпақтың адамдарын кімге ұқсатайын, олар кімге ұқсас? 32 Олар тентек балаларға ұқсайды. Солар далада отырып, бір-біріне айқайласып:

«Сендер үшін сыбызғы тартсақ та, би билемедіңдер,

Сосын жоқтау айтсақ та, жылап еңіремедіңдер!»

— деп шағымданады. 33 Өйткені шомылдыру рәсімін жасаған Жақия пайғамбар келгенде, кәдімгі тамақтарды ішіп-жемеді.* Сендер оны «жынды» дейсіңдер. 34 Ал Мен, көктен келген Билеуші, кәдімгі тамақтарды ішіп-жеймін. Сонда сендер: «Мынау тамақ жеп, шарап ішуді жақсы көреді және салықшылармен, күнәкарлармен дос болып жүр!» деп жамандайсыңдар.*35 Алайда даналықтың игілігі оны қабылдағандардың ізгі істерімен дәлелденеді,* — деді.

Парызшыл адам және күнәға батқан әйел

36 Бірде парызшылдар тобының бір мүшесі Исаны тамаққа шақырды. Иса парызшылдың үйіне келіп, дастарқан басына жайғасты. 37 Қалада тұратын бір күнәкар әйел Исаның парызшылдың үйінде дастарқан басында отырғанын естіп қалды. Сонда ол иісмайға толған мөлдір тас* құтысын алып, әлгі үйге келді.

41 Кенеттен Жайыр есімді бір ер адам сол жерге келіп, Исаның аяғына жығылды да, үйіне кіруін өтінді. Жайыр мәжілісхананың жетекшісі еді. 42 Ол кісінің он екі жас шамасындағы жалғыз қызы бар еді, сол өлім аузында жатқан болатын. Иса Жайырдың үйіне бара жатқанда, халық Оны жан-жақтан қаумалап қыспақтады.

49 Иса осыны айтып тұрғанда, мәжілісхана жетекшісінің үйінен біреу келіп, оған:

— Қызыңыздан айырылып қалдық. Енді Ұстазды әурелемей-ақ қойыңыз, — деп хабарлады. 50 Бірақ мұны естіген Иса Жайырға:

— Қорықпа, тек сенімің болсын, сонда қызың аман қалады, — деді.

51 Жайырдың үйіне жеткенде Иса Петір, Жохан, Жақып және қыздың әке-шешесінен басқа ешкімнің үйге кіруіне рұқсат бермеді. 52 Жұрттың бәрі жылап, жоқтау айтып тұрған еді. Ал Иса: «Жыламаңдар, ол өлген жоқ, ұйықтап жатыр», — деді. 53 Қыздың өлгенін білетін олар Исаның айтқанына күлді. 54 Бірақ Ол (солардың бәрін сыртқа шығарды да) қыздың қолынан ұстап тұрып, дауыстап: «Қызым, тұра ғой!» — деді. 55 Сонда қыздың жаны қайтып кіріп, ол дереу орнынан тұрды! Иса: «Оған тамақ беріңдер», — деп бұйырды. 56 Қыздың әке-шешесі қатты қайран қалды. Ал Иса оларға бұл оқиға жайлы ешкімге тіс жармауды ескертті.

Елазардың ауырып, қайтыс болуы

1 Сол кезде Елазар деген бетаниялық кісі қатты ауырып жатты. Бұл ауылда Мәриям мен оның әпкесі Марта да тұратын.*2 Кейінірек Иеміздің аяғына иісмай жағып, шашымен құрғатқан осы Мәриям еді.* Қазір оның бауыры Елазар қатты науқастанып жатты. 3 Сонда апалы-сіңлілі екеуі: «Мырза, Сіз жақсы көретін кісі ауырып жатыр», — деп Исаға Елазар туралы хабар жіберді.

4 Иса мұны естігенде: «Бұл аурудың соңы өлімге соқтырмайды, қайта, Құдайды ұлылыққа бөлеуге септігін тигізеді: ол арқылы Құдайдың рухани Ұлының құдіретті ұлылығы көрінеді», — деді. 5 Иса Мартаны, оның сіңлісі мен Елазарды жақсы көруші еді. 6 Бірақ Ол Елазардың науқастанып жатқанын естісе де, сол кезде болған жерінде тағы да екі күнге қалып қойды.

7 Бұдан кейін Иса шәкірттеріне:

— Яһудея аймағына қайта барайық! — деді. 8 Олар:

— Ұстаз, яһуди діндарлары күні кеше ғана Сізді тас лақтырып өлтіргісі келмеп пе еді?* Шынымен тағы сол жаққа бармақсыз ба? — деп сұрады. 9 Иса:

— Күндізгі уақытта он екі сағат бар емес пе? Адам жолмен күндіз жүрсе, сүрінбейді, өйткені ол бұл дүниенің жарығын көреді.*10 Ал егер түнекте жүрсе, сүрінеді, себебі онда жарық жоқ,* — деп астарлап жауап берді.

11 Мұнан кейін Иса сөзін жалғастырып:

— Досымыз Елазар ұйықтап жатыр. Мен барып, оны оятайын, — деді. 12 Шәкірттері:

— Мырза, ұйықтағаны жақсы, сонда сауығады! — деді. 13 Иса астарлап сөйлеп, Елазардың өлгенін айтқан еді, ал олар кәдімгі ұйқыны айтып тұр деп ойлап қалды. 14 Сонда Иса жасырмай:

— Елазар өлді, — деді.

Исаның сұрапыл дауылды және жындарды бағындыруы

23 Содан кейін Иса қайыққа мініп алды. Шәкірттері Оған ілесіп, бәрі жағадан аттанды. 24 Кенеттен сұрапыл дауыл көтеріліп, қайық толқынның астында қалды. Иса бұл кезде ұйықтап жатты. 25 Шәкірттері Исаға жақындап, Оны оятып:

— Мырза, құтқара көріңіз! Құритын болдық! — деп айқайлады. 26 Иса оларға:

— Сенімі аздарым-ай, неліктен соншама қорқасыңдар? — деді де, орнынан тұрып, жел мен көлге тыйым салды. Сонда жым-жырт тыныштық орнады. 27 Аң-таң болған қайықтағылар өзара: «Тіпті жел мен көл де бағынатын Бұл кім Өзі?» — десті.

15 Кеш түсе шәкірттері Ұстазының қасына келіп:

— Бұл — құлазыған дала, ал күн кеш болып кетті. Халықты таратып жіберіңіз. Олар жақын маңдағы ауылдарға барып, тамақ сатып алсын, — деген ұсыныс жасады. 16 Бірақ Иса:

— Кетулері қажет емес, оларға тамақты сендер беріңдер! — деп жауап қатты. Шәкірттер:

17 — Бізде тек бес күлше нан мен екі кепкен балық* қана бар, — деді. Иса:

18 — Соларды Маған алып келіңдер! — деп, 19 халыққа көгалдың үстіне жайғасып отыруды бұйырды. Мұнан кейін Иса бес күлше мен екі балықты қолына алып, көкке қарап тұрып шүкірлік етті.* Нанды үзіп-үзіп, шәкірттеріне бере берді, ал олар халыққа үлестірді. 20 Барлығы да жеп тойды.

Соңында олар нан үзімдері мен балықтан артылып қалғандарын жинап алғанда, он екі себет* толды. 21 Ал балалар мен әйелдерді есептемегеннің өзінде тамақтанған ер адамдардың жалпы саны бес мыңдай еді.

25 Таңғы сағат үш шамасында* Иса шәкірттеріне көл бетімен жақындап келді.

32 Кейінірек Иса шәкірттерін қасына шақырып:

— Халыққа жаным ашиды. Олар үш күннен бері қасымда болып, жейтін азықтары қалмады. Оларды аш күйлерінде қайтарып жібергім келмейді: жолшыбай әлсіреп, құлап қалар, — деді. 33 Шәкірттері:

— Осы құлазыған далада соншама көп халықты тамақтандыруға жететін нанды қайдан табамыз? — деп жауап берді. Иса:

34 — Қанша нандарың бар? — деп сұрағанда олар:

— Жеті күлше мен бірнеше кепкен ұсақ балық* қана, — деді.

35 Сонда Иса жұртқа жерге жайғасуға бұйырды. 36 Жеті күлше мен балықтарды қолына алып, шүкіршілік етті де, үзіп-үзіп шәкірттеріне бере берді. Олар халыққа үлестірді. 37 Бәрі де тамақтанып, тойып алды.

Соңынан қалдықтарды жинап алғанда жеті үлкен себет толды. 38 Әйелдер мен балаларды есептемегеннің өзінде төрт мың ер адам тамақтанған болатын.

Ғибадатхана садақасы және Құдайдың қамқорлығы

24 Олар Қапарнаумға келгенде, ғибадатхана үшін садақа ақшасын* жинайтындар Петірге келіп:

— Ұстаздарың ғибадатхана садақасын төлемей ме? — деп сұрады. Ол:

25 — Иә, төлейді, — деді. Петір үйге кірген соң, Иса оның алдын орап:

— Шимон, қалай ойлайсың: осы дүниелік патшалар алым-салықты кімнен жинайды: өз халқынан ба, әлде бөтендерден бе?* — деген сұрақ қойды.

26 — Бөтендерден.

— Сонымен өз халқы салықтан босатылған, — деп тұжырымдады Иса. 27 — Алайда әлгі садақа жинаушыларды өкпелетпеу үшін көлге барып, қармақ таста. Ілінген алғашқы балықтың аузын ашсаң, бір үлкен күміс теңгені* табасың. Соны алып, оларға сен екеуіміз үшін бере сал, — деп тапсырды.

18 Ертеңгісін қалаға қайтып келе жатқанда Исаның қарны ашты. 19 Жол бойында Ол бір інжір ағашын көріп, қасына барды. Бірақ одан жапырақтан өзге ештеңе таппады. Сонда Иса: «Бұдан былай мәңгі ешқандай жемісің болмасын!» — деді. Інжір ағашы бірден қурап қалды.*

20 Мұны көрген шәкірттері қайран қалып, өзара:

— Ағаш қалайша бірден қурап қалды? — деп сұрасты. 21 Иса:

— Сендерге шындығын айтамын: егер еш күмәнсіз Құдайға сенсеңдер, Менің осы ағашқа істегенімнен де зор нәрсені істейтін боласыңдар. Мына тауға: «Орныңнан көтеріліп, теңізге лақтырыл!» — десеңдер, сол орындалады. 22 Құдайға сеніммен сиынып (Оның еркіне сай) нені сұрасаңдар да, Одан аласыңдар, — деп жауап берді.

37 Біраздан кейін сұрапыл дауыл көтеріліп, қайық толқынның астында қалып, суға тола бастады. 38 Ал Иса қайықтың артқы жағында көпшік жастанып ұйықтап жатты. Шәкірттері Оны оятып: «Ұстаз, құритын болдық! Жағдайымызды ойламайсыз ба?» — деп айқайлады.

39 Иса тұрып, желге тыйым салып, көлге де: «Тына қал, басыл!» — деп бұйырды. Сонда дауыл басылып, жым-жырт тыныштық орнады. 40 Бұдан кейін Иса шәкірттеріне қарап: «Неліктен соншама қорқасыңдар? Әлі де сенімдерің жоқ па?» — деді. 41 Олар қатты үрейленіп, бір-біріне: «Тіпті жел мен көл де бағынатын Бұл кім Өзі?» — деп таңғалысты.

35 Біршама уақыт өткеннен кейін шәкірттері Исаның қасына келіп:

— Бұл — құлазыған дала, ал кеш түсіп барады. 36 Адамдарды таратып жіберіңіз. Олар жақын маңдағы ауылдар мен елді мекендерге барып, тамақ сатып алсын,* — деген ұсыныс жасады. 37 Бірақ Иса:

— Оларға тамақты сендер беріңдер! — деп жауап қатты. Шәкірттері:

— Онда біз барып, екі жүз күндік жалақыға* нан сатып алып, бұларды тамақтандырайық па? — деп сұрады. 38 Ал Иса оларға:

— Қанша нандарың бар? Барып, қарап келіңдер! — деп тапсырды. Біліп келген олар:

— Бес күлше нан мен екі кепкен балық* бар екен, — деді. 39 Сонда Иса шәкірттеріне адамдарды топ-топқа бөліп, көгалдың үстіне жайғастыруды тапсырды. 40 Сонымен жұрт жүзден, елуден топтасып жайғасты. 41 Иса бес күлше мен екі кепкен балықты қолына алып, көкке қарап тұрып шүкірлік етті.* Нанды халыққа тарату үшін үзіп-үзіп, шәкірттеріне бере берді, екі балықты да бәріне бөліп, үлестірді. 42 Барлығы да жеп тойды.

43 Соңында олар нан үзімдері мен балықтан артылып қалғандарын жинап алғанда он екі себет* толды. 44 Ал тамақтанған ер адамдардың жалпы саны бес мыңдай еді.*

48 Сонда Ол ескек есіп бара жатқан шәкірттерінің қиыншылыққа тап болғанын көрді. Себебі жел қарсы соғып тұрған еді. Таңғы алагеуімде* Иса оларға көл бетімен жақындап келіп, қастарынан өтіп кетпекші болды. 49 Оның көл үстінде жаяу жүргенін байқап қалып, шәкірттері елес екен деп ойлап, айқайлап жіберді. 50 Өйткені бәрі де Оны көріп, қорқып кетті.

Иса оларға дереу тіл қатып: «Қорықпаңдар, бұл Менмін ғой! Үрейлерің ұшпасын!» — деп көңілдерін орнықтырды да, 51 олардың қайығына мінді. Сонда жел де басылды. Шәкірттері қатты қайран қалып, аң-таң болды.

Мәсіхтің төрт мыңнан астам адамды тамақтандыруы

1 Сол күндері қайтадан халық көп жиналып, жейтін тамақтары болмады. Иса шәкірттерін қасына шақырып:

2 — Халыққа жаным ашиды. Олар үш күннен бері қасымда болып, жейтін азықтары қалмады. 3 Оларды аш күйлерінде үйлеріне қайтарып жіберсем, жолшыбай әлсіреп, құлап қалар. Ал бірқатары тым қашықтан келді, — деді. 4 Шәкірттері:

— Осы құлазыған айдалада бұларды тамақтандыруға жететін нанды қайдан табуға болады? — деп жауап берді. 5 Иса:

— Қанша нандарың бар? — деп сұрағанда, олар:

— Жеті күлше, — деді.

6 Сонда Иса жұртқа жерге жайғасуға бұйырды. Жеті күлшені қолына алып, шүкірлік етті. Оларды адамдарға тарату үшін үзіп-үзіп, шәкірттеріне берді. Олар халыққа үлестірді. 7 Бірнеше кепкен ұсақ балықтары* да болды. Иса оларды да алып, шүкірлік етіп, жұртқа үлестіруге бұйырды. 8,9 Осылай шамамен төрт мыңдай отбасы* тамақтанып, тойып алды. Кейін қалдықтарды жинап алғанда, жеті үлкен себет толды. Соңынан Иса халықты таратып жіберді.

Жеміссіз інжір ағашының қарғалуы, ғибадатхананың арамдықтан тазартылуы

12 Келесі күні олар Бетаниядан шыққанда, Исаның қарны ашты. 13 Алысырақтан жапырақ жайған інжір ағашын көрген Ол жемісінің бар-жоғын байқау үшін қасына барды. Бірақ ағаштан жапырақтан өзге ештеңе таппады. Жеміс беретін маусымы әлі болмаған еді.*14 Сонда Иса: «Бұдан былай мәңгі ешкім де жемісіңнен дәм татпасын!» — деді.* Шәкірттері Исаның осы айтқандарын естіді.

Құдайға сеніммен, таза жүрекпен сиынудың зор күші

20 Ертеңіне інжір ағашының жанынан өткенде, олар сол ағаштың тамырына дейін қурап қалғанын көрді.*21 Осы оқиға есіне түскен Петір Исаға:

— Ұстаз, қараңызшы, Өзіңіз қарғаған інжір ағашы қурап қалыпты! — деді. 22 Иса жауап беріп шәкірттеріне былай деді:

23 — Құдайға сеніңдер! Сендерге шындығын айтайын: біреу мына тауға «Орныңнан көтеріліп, теңізге лақтырыл!» деп, айтқан сөзінің іске асатынына жүрегінде еш күмәнданбай сенсе, сол өтініші орындалады. 24 Сондықтан сендерге былай деймін: Құдайға сиынып (Оның еркіне сай) не сұрасаңдар да, соны қабылдадық деп сеніңдер! Сонда ол орындалмақ.*

25 Ал сиынып тұрған кездеріңде біреуге өкпелерің болса, оны кешіріңдер! Сонда көктегі Әкелерің сендердің де күнәларыңды кешіреді.

Шәкірттердің керемет көп балық аулауы, Шимон Петірдің Исаның кім екенін түсіне бастауы

1 Бір күні Иса Генесәрет көлінің* жағасында тұрғанда, халық Құдай сөзін тыңдау үшін Оның қасына жиналып, иін тіресіп тұрды. 2 Иса көл жиегінде тұрған екі қайықты көрді. Олардан түскен балықшылар ауларын жуып жатты. 3 Екі қайықтың бірі Шимондікі еді. Иса қайыққа отырып, Шимоннан жағадан арырақ жүзіп барып тұруын сұрады. Осылай Ол қайық үстінен халыққа тәлім берді.

4 Иса сөзін бітіргеннен кейін Шимонға:

— Көлдің терең жеріне жүзіп барып, балыққа ау сал, — деді. 5 Шимон:

— Ұстаз, біз түні бойы еңбектеніп, түк ұстай алған жоқпыз! Бірақ Сіз айтқан соң ауларды тағы да салып көрейін, — деп жауап берді.

6 Ауларын салғанда олар өте көп балық ұстады. Балықтың көптігінен аулары жыртыла бастады. 7 Содан олар екінші қайықтағы жолдастарын қол бұлғап көмекке шақырды. Олар келгеннен кейін бәрі бірігіп екі қайықты да балыққа толтырды. Тіпті қайықтары суға бата бастады! 8 Мұны көрген Шимон Петір Исаның аяғына жығылып:

— Ием, қасымнан кете көріңіз, мен күнәкар адаммын! — деді. 9 Себебі өзі де, қасындағылардың бәрі де осынша көп балық ұстағандарынан үрейлері ұша аңтарылды. 10 Шимонның серіктері — Зебедей ұлдары Жақып пен Жохан да сондай күйде еді. Сонда Иса Шимонға:

— Қорықпа! Сен балық аулағаның сияқты бұдан былай адамдарды жинап әкелетін боласың, — деді.

11 Екі қайықты жағаға шығарғаннан кейін олар бәрін тастап, Исаға шәкірт болып ерді.