Motivação
Motivação verdadeira vem de Deus. A Bíblia nos inspira a correr a carreira da fé com perseverança, sabendo que o Senhor fortalece, guia e recompensa os fiéis.
Força do alto
Tudo posso naquele que me fortalece. Deus dá poder aos fracos e renova a força dos cansados — Ele é a fonte de toda motivação.
Is urrainn mi na h-uile nithean a dhèanamh tre Chrìosd a neartaicheas mi.
Bheir esan neart don anfhann, agus dhaibhsan a tha gun lùth meudaichidh e treise.
Fàsaidh na h-òigfhir lag agus sgìth, agus tuitidh an òigridh thaghte gu làr;
Ach iadsan a dh’fheitheas air an Tighearna, gheibh iad spionnadh nuadh; èiridh iad suas mar iolair air a sgiathan; ruithidh iad agus cha bhi iad sgìth, siùbhlaidh iad agus chan fhàs iad fann.
Nì mi gàirdeachas gu mòr anns an Tighearna; bidh m’anam aoibhneach ann am Dhia; oir chuir e orm èideadh na slàinte, chòmhdaich e mi le trusgan na fìreantachd; mar a sgeadaicheas fear-bainnse e fhèin le crùn sgiamhach, agus mar a dh’uidheamaicheas bean-bainnse i fhèin le a seudan.
Oir is e Dia a dh’obraicheas annaibh, araon an toil agus an gnìomh, a rèir a dheagh-ghean fhèin.
Correr para o alvo
Prossigo para o alvo, para o prêmio da soberana vocação de Deus em Cristo Jesus. A corrida da fé exige disciplina e foco.
A bhràithrean, chan eil mi a’ meas gun do ghlac mi greim: ach aon nì tha mi a’ dèanamh, air dhomh na nithean a tha air mo chùl a dhìochuimhneachadh, agus a bhith gam shìneadh fhèin a-chum nan nithean a tha romham,
Tha mi a’ dian-ruith a dh’ionnsaigh a’ chomharraidh, a-chum duais àrd-ghairm Dhè ann an Iosa Crìosd.
Nach eil fhios agaibh iadsan a tha a’ ruith anns a’ bhlàr-rèise, gun ruith iad uile, ach is aon duine a gheibh an duais? Guma h-amhail a ruitheas sibhse, ionnas gun glac sibh an duais.
Agus tha gach uile ghleacair measarra anns na h-uile nithean: a-nis tha iadsan a’ dèanamh sin a-chum gum faigh iad crùn truaillidh; ach sinne airson crùin neo-thruaillidh.
Uime sin is amhail a tha mise a’ ruith, chan ann mar gu neo-chinnteach: is amhail a tha mi a’ cur catha, chan ann mar neach a bhuaileas an t-adhar:
Ach tha mi a’ trom-bhualadh mo chuirp, agus ga chur fo smachd: air eagal air chor sam bith an dèidh dhomh searmonachadh do dhream eile, gun cuirear mi fhèin air cùl.
Uime sin, air dhuinne a bhith air ar cuartachadh le neul cho mòr de fhianaisean, cuireamaid dhinn gach cudthrom, agus am peacadh a tha gu furasda ag iadhadh umainn, agus ruitheamaid le foighidinn an rèis a chuireadh romhainn,
Ag amharc air Iosa, ceannard agus fear-crìochnachaidh ar creidimh, neach airson an aoibhneis a chuireadh roimhe, a dh’fhuiling an crann-ceusaidh, a’ cur na nàire an neo-shuim, agus a shuidh air deis rìgh-chathair Dhè.
Uime sin thugaibh fa-near esan a dh’fhuiling a shamhail sin de ana-cainnt o pheacaich na aghaidh fhèin, air eagal gum bi sibh sgìth agus lag nur n-inntinnean.
Agus ge bè air bith nì a nì sibh, dèanaibh o ur cridhe e, mar don Tighearna, agus chan ann do dhaoine;
Propósito e missão
Deus tem planos de esperança para nós. Cada dia é oportunidade de fazer a sua vontade e avançar com confiança na missão.
Oir is aithne dhomh na smuaintean a smaoinich mi dur taobh, deir an Tighearna, smuaintean sìthe, agus chan e aimhleas, a thoirt dhuibh sliochd agus dòchais.
Agus ge bè nì a dh’iarras sibh am ainm-sa, nì mise sin: a-chum gum bi an t-Athair air a ghlòrachadh anns a’ Mhac.
Ma dh’iarras sibh nì air bith am ainm-sa, nì mise e.
Uime sin imichibh-se, agus dèanaibh deisciobail de gach uile chinneach, gam baisteadh ann an ainm an Athar, agus a’ Mhic, agus an Spioraid Naoimh;
A’ teagasg dhaibh na h-uile nithean a dh’àithn mise dhuibh a choimhead. Agus, feuch, tha mise maille ribh a-ghnàth, gu deireadh an t-saoghail. Amen.
Bithibh làidir, agus biodh deagh mhisneach agaibh, na biodh eagal oirbh, agus na gabhaibh geilt romhpa: oir is e an Tighearna do Dhia e fhèin a thèid leat; cha dìobair e thu, cha mhò a thrèigeas e thu.
Ge bè nì a gheibh do làmh ra dhèanamh, dèan e led dhìcheall; oir chan eil obair, no innealachd, no eòlas, no gliocas anns an uaigh, da bheil thu a’ dol.
Tuitidh mìle rid thaobh, agus deich mìle air do làimh dheis, ach cha tig e am fagas dhut.
Uime sin na iarraibh-se ciod a dh’itheas sibh, no ciod a dh’òlas sibh, agus na bithibh amharasach.
Oir na nithean seo uile tha cinnich an t-saoghail ag iarraidh: ach tha fhios aig ur n-Athair-se gu bheil feum agaibh air na nithean sin.
Oir nuair a bha sinn maille ribh, thug sinn an àithne seo dhuibh, mura àill le neach obair a dhèanamh, gun e dh’ithe bìdh.
Oir tha sinn a’ cluinntinn gu bheil daoine àraidh ag imeachd gu mì-riaghailteach nur measg, nach eil a’ dèanamh obrach sam bith, ach a’ gabhail gnothaich ri nithean nach buin dhaibh.
A-nis tha sinn a’ toirt àithne dan leithidean sin, agus ag earail orra tre ar Tighearna Iosa Crìosd, le saothrachadh gu ciùin, gun ith iad an aran fhèin.
Agus sibhse, a bhràithrean, na sgìthichibh de dhèanamh maith.