A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
अक्ली करै एछा सोर-समझ़
ज़हा बेटल़ी अक्ल हुई सह बणाआं आपणअ बसेरअ,
पर कबुधी ऐडी बेटल़ी खोआ आपणअ घअर आपणैं हाथै।
बिधाते डरा हेठै रहणअ आसा अक्लीओ मूल़,
परम पबित्र परमेशरे बारै थोघ करनअ आसा समझ़।
बिधातो अदर करी एछा अक्ल ई,
ज़ै तम्हां अदर लोल़ी, तै लागा शरीफ हणअ।
पर ज़ै तम्हां मांझ़ै कहा का अक्लीए काम्मी होए, तेता मांगा परमेशरा का, सह निं तम्हां लै रोश्श करदअ कि तम्हैं किल्है मांगअ पर सह दैआ सोभी लै खुशी-खुशी।
मज़त मांगा बिधाता का,
कबल्लै रहणअ तेऊए ज़ै-ज़ैकार करदै लागी।
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
भली बेटल़ी
भली बेटल़ी भेटणीं हआ खास्सी कठण,
सह हआ हीरै-मोती का बी किम्मती।
तैहा का हआ बल अर सोभै करा तेसे इज़त,
नां तैहा काल्ला धैल़ीओ हैल़अ-फिकर हंदअ।
सह करा अक्लीए गल्ला अर
नैरा समझ़ाऊआ बी सह मज़ै करै।
तेसे शोहरू करा तेसे खास्सी सर्राफी
अर तेसो मर्ध करा तेसे इहअ बोली सर्राफी,
"होर बेटल़ी बी आसा राम्बल़ी
पर तेरै मकाबलै निं कोहै आथी।"
शोभा हआ झ़ुठी अर हेरनी बित्ती बी निं सदा रहंदी,
पर ज़ुंण बेटल़ी बिधाते डरा हेठे रहा, तेसे हणीं सर्राफी।
भली बेटल़ी हआ आपणैं मर्धे मुंडा लै मुगटा ज़ेही,
पर नबिज़तै काम करनै आल़ी बेटल़ी हआ एही बमारी ज़ेही ज़ुंण हाडकै दैआ चजेऊई।
झणैल़ू बेटल़ीओ हआ अदर,
पर हुश-त्रुंगी लोगा का हआ सिधै ढब्बै खास्सै।
घअर अर ज़ैदात जाआ आपणैं ईजा-बाबा का भेटी,
पर अक्ली आल़ी बेटल़ी दैआ बिधाता ई।
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
प्रोढी बेटल़ी लै बोल इहअ कि तिन्नों बभार लोल़ी सोभी साबै परमेशरो अदर करनै आल़अ हुअ। तिंयां निं होरीए बारै बूरअ बोल़णैं आल़ी लोल़ी हुई। पर तिन्नें लोल़ी होरी का भली गल्ला सखाऊई। इनै प्रोढी बेटल़ी लोल़ी ज़ुआन बेटल़ी ईंयां गल्ला सखाऊई कि आपणैं लाल़ै अर शोहरू-माठै संघै डाहणीं झ़ूरी। इनै प्रोढी बेटल़ी लोल़ी खारकै का इहअ बी सखाऊअ कि हर बगत डाहणीं आपणीं देही पबित्र अर काबू करी, आपणैं मर्धा छ़ाडी निं होरी मर्धा संघै छ़ोतली हणअ, आपणैं घअरै करनअ राम्बल़अ काम, होरी लै करनी झींण अर आपणैं मर्धे मनणी हर गल्ला। तिन्नैं लोल़ी ईंयां सोभै गल्ला किई ताकि कुंण परमेशरे बैणे निंदा नां करे।
ठीक एही ई लोल़ी तिन्नें बेटल़ीए बी लोल़ी सोभी मांझ़ै इज़त हुई। तिंयां निं होरीए बारै बूरअ बोल़णैं आल़ी लोल़ी हुई। तिन्नों बभार लोल़ी शोभलअ हुअ अर तिंयां लोल़ी सोभी गल्ला दी शुची-पाक्की हुई।
दसा कुंआरी शोहरीए कथ्या
तेखअ बोलअ ईशू आपणैं च़ेल्लै लै, "ज़ेभै हुंह मणछो पूत फिरी एछणअ, तेभै हणअ स्वर्गो राज़ तिन्नां दस कुंआरी शोहरी ज़िहअ ज़ुंण आपणैं मसाल्लै ज़ाल़ी बैहा लै लाल़ीए साथणीं बणी लाल़ै सेटा मिलदी डेऊई। तिन्नां मांझ़ै ती पांज़ ऐडी पर पांज़ ती समझ़कार। तिन्नैं ऐडी शोहरी आप्पू संघै मसाल्लै ता निंयैं ज़ाल़ी पर आप्पू संघै होर जैतूनो तेल निं निंयं। पर ज़ुंण शोहरी समझ़कार आसा ती, तिन्नैं निंईं आप्पू संघै जैतूने तेले शिंगी बी भरी। ज़ांऊं लाल़ै एछणा लै खास्सी बल़ैग पल़ी, तिन्नां लागी उंघी अर खिरी सुत्ती तिंयां।
"आधा राची शूणीं गाज़ै-बाज़ेए छ़ेल़ अर इहअ बोल्दै, ‘हेरा लाल़अ आअ अर सोभ साथणीं च़ाल्ला लाल़ी संघै लाल़ै का मिलदी।’ तेखअ लागी तिंयां दस कुंआरी आपणैं-आपणैं मसाल्लै सोहरदी। तिन्नैं ऐडी बोलअ तिन्नां समझ़कार साथणीं का इहअ, ‘आपणैं जैतूने तेला का दैआ धख-धख हाम्हां लै बी, किल्हैकि म्हारै मसाल्लै च़ाल्लै हिठी।’ तिन्नैं समझ़कार शोहरी दैनअ तिन्नां लै ज़बाब, ‘इहअ निं हआ कि अह तेल नां हाम्हां लै पूरअ होए अर नां तम्हां लै, एता का आसा भलअ इहअ कि तम्हैं आणा हाट्टी का आप्पू लै होर तेल मोलै लई।’
"ज़ांऊं तिंयां हाट्टी लै तेला मोल लंदी डेऊई, तेतरी गअ लाल़अ एछी अर ज़ुंण तेऊ मोक्कै तिथी तैर थिई, तिंयां डेऊई लाल़ी पिछ़ू बैहे पांडा लै। तेतरी हेरअ दुआर हूल़ी। पिछ़ू लागी दुआरा बागै खल़्हुई तिंयां बाकी कुंआरी शोहरी बी बोल्दी, ‘हे मालक, हे मालक, हाम्हां लै बी खोल्ह पोर्ही दुआर।’
"लाल़ै दैनअ तिन्नां लै ज़बाब, ‘हुंह खोज़ा तम्हां का सत्त, हुंह निं तम्हां बछ़ैणदअ कि तम्हैं कुंण आसा?’
"बिऊंतै रहा किल्हैकि तम्हां का निं ऐहा गल्लो थोघ आथी कि सह साईत केभै हणीं ज़ेभै हुंह फिरी एछणअ।