A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
1 sapiens mulier aedificavit domum suam insipiens instructam quoque destruet manibus
10 principium sapientiae timor Domini et scientia sanctorum prudentia
33 timor Domini disciplina sapientiae et gloriam praecedit humilitas
5 si quis autem vestrum indiget sapientiam postulet a Deo qui dat omnibus affluenter et non inproperat et dabitur ei
11 quaerite Dominum et virtutem eius quaerite faciem eius semper
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
10 aleph mulierem fortem quis inveniet procul et de ultimis finibus pretium eius
25 ain fortitudo et decor indumentum eius et ridebit in die novissimo26 phe os suum aperuit sapientiae et lex clementiae in lingua eius
28 coph surrexerunt filii eius et beatissimam praedicaverunt vir eius et laudavit eam29 res multae filiae congregaverunt divitias tu supergressa es universas
30 sin fallax gratia et vana est pulchritudo mulier timens Dominum ipsa laudabitur
4 mulier diligens corona viro suo et putredo in ossibus eius quae confusione res dignas gerit
16 mulier gratiosa inveniet gloriam et robusti habebunt divitias
14 domus et divitiae dantur a patribus a Domino autem proprie uxor prudens
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
3 anus similiter in habitu sancto non criminatrices non vino multo servientes bene docentes4 ut prudentiam doceant adulescentulas ut viros suos ament filios diligant5 prudentes castas domus curam habentes benignas subditas suis viris ut non blasphemetur verbum Dei
11 mulieres similiter pudicas non detrahentes sobrias fideles in omnibus
1 tunc simile erit regnum caelorum decem virginibus quae accipientes lampadas suas exierunt obviam sponso et sponsae2 quinque autem ex eis erant fatuae et quinque prudentes3 sed quinque fatuae acceptis lampadibus non sumpserunt oleum secum4 prudentes vero acceperunt oleum in vasis suis cum lampadibus5 moram autem faciente sponso dormitaverunt omnes et dormierunt6 media autem nocte clamor factus est ecce sponsus venit exite obviam ei7 tunc surrexerunt omnes virgines illae et ornaverunt lampades suas8 fatuae autem sapientibus dixerunt date nobis de oleo vestro quia lampades nostrae extinguntur9 responderunt prudentes dicentes ne forte non sufficiat nobis et vobis ite potius ad vendentes et emite vobis10 dum autem irent emere venit sponsus et quae paratae erant intraverunt cum eo ad nuptias et clausa est ianua11 novissime veniunt et reliquae virgines dicentes domine domine aperi nobis12 at ille respondens ait amen dico vobis nescio vos13 vigilate itaque quia nescitis diem neque horam