Palavras de conforto

خدای بخشندۀ همۀ دلگرمیها

3 متبارک باد خدا، پدر خداوند ما عیسی مسیح،* که پدر رحمتها و خدای همۀ دلگرمیهاست؛ 4 که به ما در همۀ سختیهایمان دلگرمی می‌بخشد تا ما نیز بتوانیم با آن دلگرمی که از او یافته‌ایم، دیگران را که از سختیها می‌گذرند، دلگرم سازیم.

خدای بخشندۀ همۀ دلگرمیها

3 متبارک باد خدا، پدر خداوند ما عیسی مسیح،* که پدر رحمتها و خدای همۀ دلگرمیهاست؛ 4 که به ما در همۀ سختیهایمان دلگرمی می‌بخشد تا ما نیز بتوانیم با آن دلگرمی که از او یافته‌ایم، دیگران را که از سختیها می‌گذرند، دلگرم سازیم. 5 زیرا همان‌گونه که از رنجهای مسیح به‌فراوانی نصیب می‌یابیم، به همان میزان نیز به واسطۀ مسیح از دلگرمی فراوان لبریز می‌شویم. 6 اگر در سختی هستیم، به‌خاطر دلگرمی و نجات شماست، و اگر دلگرمیم، باز برای دلگرمی شماست، و این کارگر می‌افتد آنگاه که شما همان رنجها را که ما می‌کشیم با بردباری تحمل می‌کنید. 7 امید ما دربارۀ شما استوار است، زیرا می‌دانیم همان‌گونه که در رنجهای ما سهیم هستید، در دلگرمی ما نیز سهیم خواهید بود.

5 زیرا همان‌گونه که از رنجهای مسیح به‌فراوانی نصیب می‌یابیم، به همان میزان نیز به واسطۀ مسیح از دلگرمی فراوان لبریز می‌شویم.

24 زیرا او مظلومیت مظلوم را حقیر و خوار نشمرده،

و روی خود را از او نپوشانیده است؛

بلکه فریاد کمک او را شنیده است.

18 خداوند نزدیک شکسته‌دلان است

و کوفته شدگانِ در روح را نجات می‌بخشد.

3 دلشکستگان را التیام می‌بخشد،

و زخمهایشان را می‌بندد.

5 زیرا خشم او دمی بیش نمی‌پاید،

اما لطفش همۀ عمر را در بر می‌گیرد؛

شبی ممکن است سراسر به گریه بگذرد،

ولی صبحگاهان شادمانی رخ می‌نماید.

خدا پناه ماست

1 خدا پناه و قوّت ماست،

و یاوری که در تنگیها فوراً یافت می‌شود.

22 نگرانی* خود را به خداوند بسپار،

که او تکیه‌گاه تو خواهد بود؛

او هرگز نخواهد گذاشت

پارسایان جنبش خورند.

8 تو شمار آوارگیهایم را نگاه می‌داری،

و اشکهایم را در مَشک خود می‌نهی!

آیا آنها در دفترِ تو نیست؟

9 خداوند برای ستمدیدگان قلعۀ بلند است،

قلعۀ بلند در زمانهای تنگی.

2 خداوند صخرۀ من است، دژ من و رهانندۀ من؛

خدایم صخرۀ من است که در او پناه می‌جویم؛

او سپر من است، شاخ* نجات و قلعۀ بلندم.

28 «بیایید نزد من، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، که من به شما آسایش خواهم بخشید.

28 «بیایید نزد من، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، که من به شما آسایش خواهم بخشید. 29 یوغ مرا بر دوش گیرید و از من تعلیم یابید، زیرا حلیم و افتاده‌دل هستم، و در جانهای خویش آسایش خواهید یافت.

4 خوشا به حال ماتمیان،

زیرا آنان تسلی خواهند یافت.

27 برای شما آرامش به جا می‌گذارم؛ آرامش خود را به شما می‌دهم. آنچه من به شما می‌دهم، نه چنان است که جهان به شما می‌دهد. دل شما مضطرب و هراسان نباشد.

33 اینها را به شما گفتم تا در من آرامش داشته باشید. در دنیا برای شما زحمت خواهد بود؛ امّا دلْ قوی دارید، زیرا من بر دنیا غالب آمده‌ام.»

22 به همین‌سان، شما نیز اکنون اندوهگینید؛ امّا باز شما را خواهم دید و دل شما شادمان خواهد شد و هیچ‌کس آن شادی را از شما نخواهد گرفت.

6 برای هیچ چیز نگران نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه، همراه با شکرگزاری، درخواستهای خود را به خدا ابراز کنید.

7 بدین‌گونه، آرامش خدا که فراتر از تمامی عقل است، دلها و ذهنهایتان را در مسیحْ عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت.

3 و از تخت، صدای بلندی شنیدم که گفت:

«اینک، مسکن* خدا با آدمیان است،

و او با آنها ساکن خواهد شد؛

و ایشان قوم او خواهند بود،

و خود خدا با ایشان خواهد بود

و خدای ایشان خواهد بود.

4 او هر اشکی را از چشمان آنها

پاک خواهد کرد.

و دیگر مرگ نخواهد بود؛

و ماتم و شیون و درد

وجود نخواهد داشت،

زیرا چیزهای اوّل سپری شد.»

5 سپس آن تخت‌نشین گفت: «اینک همه چیز را نو می‌سازم.» و گفت: «اینها را بنویس زیرا این سخنان درخور اعتماد است و راست است.»

13 اینک خدای امید، شما را از کمال شادی و آرامش در ایمان آکنده سازد تا با قدرت روح‌القدس، سرشار از امید باشید.

2 و دیگر همشکل این عصر* مشوید، بلکه با نو شدن ذهن خود دگرگون شوید. آنگاه قادر به تشخیص ارادۀ خدا خواهید بود؛ ارادۀ نیکو، پسندیده و کامل او.

10 پس ترسان مباش زیرا من با تو هستم،

و هراسان مباش زیرا من خدای تو هستم.

تو را تقویت خواهم کرد و یاری خواهم داد،

و به دست راست عدالتِ خویش از تو حمایت خواهم نمود.

سال لطف خداوند

1 روح خداوندگارْ یهوه بر من است،

زیرا که خداوند مرا مسح کرده است

تا فقیران را بشارت دهم؛

او مرا فرستاده تا دلشکستگان را التیام بخشم،

و آزادی را به اسیران و رهایی را به محبوسان اعلام کنم؛*

2 تا سال لطف خداوند را اعلام نمایم،

و از روز انتقام خدایمان خبر دهم؛

تا همۀ ماتمیان را تسلی بخشم،

3 و به آنان که در صَهیون سوگوارند،

تاجی به عوض خاکستر ببخشم،

و روغن شادمانی به عوض سوگواری،

و ردای ستایش به جای روح یأس.

آنان بلوطهای پارسایی،

و نهالهای مغروس خداوند خوانده خواهند شد،

تا جلال او نمایان شود.

13 همچون کسی که مادرش او را تسلی می‌دهد،

من نیز شما را تسلی خواهم داد؛

آری، شما در اورشلیم تسلی خواهید یافت.

8 خداوند خود پیشاپیش تو خواهد رفت و با تو خواهد بود. او تو را وا نخواهد گذاشت و ترک نخواهد گفت. پس مترس و هراسان مباش.»

5 زندگی شما بَری از پولدوستی باشد و به آنچه دارید قناعت کنید، زیرا خدا فرموده است:

«تو را هرگز وا نخواهم گذاشت،

و هرگز ترک نخواهم کرد.»*

7 خداوند نیکوست؛

پناهگاه است او به روز تنگی؛

او آنان را که در وی پناه می‌جویند، می‌شناسد.

17 یهوه خدایت در میان توست،

او جنگاور است و نجات خواهد داد.

او بر تو شادی بسیار خواهد کرد

و در محبتش آرام خواهد پذیرفت؛

او با سرودها بر تو شادی خواهد نمود.

11 زیرا فکرهایی را که برای شما دارم می‌دانم، که فکرهای سعادتمندی است و نه تیره‌بختی، تا به شما امید بخشم و آینده‌ای عطا کنم؛ این است فرمودۀ خداوند.

17 پس اگر کسی در مسیح باشد، خلقتی تازه است.* چیزهای کهنه درگذشت؛ هان، همه چیز تازه شده است!

19 پس کسانی که به خواست خدا رنج می‌کشند، باید که جانهای خویش را به ’خالق امین‘ بسپارند و به نیکوکاری ادامه دهند.

6 پس خویشتن را زیرِ دست نیرومند خدا فروتن سازید تا در زمان مناسب سرافرازتان سازد. 7 همۀ نگرانیهای خود را به او بسپارید زیرا او به فکر شما هست.

4 حتی اگر از تاریکترین وادی* نیز بگذرم،

از بدی نخواهم ترسید،

زیرا تو با منی؛

عصا و چوبدستی تو

قوّت قلبم می‌بخشند.

4 یک چیز از خداوند خواسته‌ام،

و در پی آن خواهم بود:

که همۀ روزهای زندگی‌ام

در خانۀ خداوند ساکن باشم،

تا بر زیبایی خداوند چشم بدوزم

و در معبدش، پاسخم را بجویم.

5 زیرا در روز بلا

مرا در سایبان خود پنهان خواهد کرد،

و در پوشش خیمۀ خویش مخفی خواهد ساخت،

و بر صخره، در جای بلندم قرار خواهد داد.

50 تسلای من در مصیبتم این است

که وعدۀ تو مرا زنده می‌گردانَد.

11 افتادگان را به جایگاه رفیع می‌رساند،

و ماتمیان را به جای امن برمی‌افرازد.

29 عیسی فرمود: «آمین، به شما می‌گویم، کسی نیست که به‌خاطر من و به‌خاطر انجیل، خانه یا برادران یا خواهران یا مادر یا پدر یا فرزندان یا املاک خود را ترک کرده باشد، 30 و در این عصر* صد برابر بیشتر خانه‌ها و برادران و خواهران و مادران و فرزندان و املاک - و همراه آن، آزارها - به دست نیاورد، و در عصر آینده* نیز از حیات جاویدان بهره‌مند نگردد.

16 و من از پدر خواهم خواست و او مدافعی* دیگر به شما خواهد داد که همیشه با شما باشد، 17 یعنی روحِ راستی که جهان نمی‌تواند او را بپذیرد، زیرا نه او را می‌بیند و نه می‌شناسد؛ امّا شما او را می‌شناسید، چرا که نزد شما مسکن می‌گزیند و در شما خواهد بود.

18 «شما را بی‌کس نمی‌گذارم؛ نزد شما می‌آیم.