Pular para o conteúdo
Publicidade

O que é a Palavra de Deus e qual o seu poder na Bíblia

O que é a Palavra de Deus na Bíblia

A Palavra de Deus é a revelação de quem Deus é e da sua vontade, expressa na criação do universo, no texto das Escrituras e plenamente encarnada em Jesus Cristo. Na Bíblia, ela nunca é letra morta: é a própria voz do Criador em ação, com poder para gerar vida, confrontar o coração humano e sustentar a história.

O apóstolo João apresenta Jesus como o Verbo — a Palavra eterna que estava com Deus, era Deus e se fez carne entre nós. Toda a criação veio à existência pelo falar divino, desde o mandamento inicial em Gênesis até a sustentação do cosmos pelo poder da sua palavra.

La nwasiu ba ɓǝtthǝ; baɓǝ i Fuh lǝ, baɓǝ ǝn Fuh.(Yohanna 1:1)

Baɓǝ mǝrrǝm lǝ yuu ǝǝ dang ɓi, baɓǝ yitthǝ i nung a langǝ i i bǝ ɓyǝa nungzui i ba a langǝ i, dang ɓi lǝ. Ɓi ɓyǝa nung angǝ a gu, nung angǝ a gu kwɔ u muo na Fuh Daa gu ɓǝ.(Yohanna 1:14)

Yui Fuh ɓǝ gablua tthǝ ghaali gi ba Fuh ǝn nungɓǝlǝ nungkwɔ itha i Fuh lǝ ɓǝ, u muo lowayi i ttha ba gu. Tthasua kwɔ u muo nung a langǝ i tthǝ bǝ yǝrnwa tthǝ nung a ɓko gi thayuu ǝndǝi, ǝrr u ǝǝsua lona a nali gi Fuh, bǝ ǝǝ angǝ a.(Heb 1:3)

Tthǝntthǝ bǝ dǝnyitthǝ nungkwɔ ɓi ibǝi angǝ Fuh mab longwam i ba nwuo, nungkwɔ yang nungkwɔ dǝɓi ɓyǝa kwɔ i mab i nungkwɔ i ɓyǝko ɓǝ.(Heb 11:3)

O poder de discernir o coração humano

A Bíblia descreve a Palavra não como um conselho passivo, mas como força ativa. O autor da carta aos Hebreus a compara a uma espada de dois gumes porque ela penetra até a divisão mais íntima da consciência, expondo intenções e pensamentos que tentamos esconder.

Jeremias usa outras duas imagens concretas: o fogo que purifica e queima o engano, e o martelo capaz de esmiuçar a rocha mais dura da obstinação humana.

Nwongǝi tthǝ dang ba gi Fuh kwoi nyimɗing, lǝmb pǝll nwa kafyǝi rab. Dǝnna ɓǝr nung ǝndǝi, dǝna tǝ bǝikwɔ nwongǝi i ɓyang kǝbtha tthǝ ɓǝ, dǝna tǝ bǝikwɔ kukub kǝbtha tthǝ i mung dang kub ɓǝ. Dǝnna to kwan lǝ bǝ nhǝm ba dang nyi yuu.(Heb 4:12)

Ɓa mua bǝ nwong lo mangǝ ǝn nung bailo ɓui, langkwoi ɓa mua ba gi Fuh mangǝ ǝn khafai kwɔ Ɓyang dǝɓǝ ɓǝ.(Afisawa 6:17)

Toda a Escritura é inspirada

Paulo escreveu a Timóteo afirmando que a Escritura é soprada por Deus (theopneustos, no grego). Por ter essa origem, ela carrega autoridade e utilidade prática imediata: ensinar o que é verdadeiro, repreender o erro, corrigir os desvios e treinar quem crê para uma vida de integridade e boas obras.

Dang ba gi Fuh ǝndǝi ǝn nwongǝi langkwoi maɗing lǝ bǝ nanatthǝ ba a langǝ i, dǝna nan bǝ galnung, dǝna mab bǝ to nung a ɓko, langkwoi dǝna lak yuu yang to nung a langǝ i bǝ ǝǝ gu, manungkwɔ ni yangbǝ mab yuu akwɔ to nung to gi Fuh ina nung to ɓǝ langkwoi tǝ dang bǝ to nung to ɓǝ nyimtthǝ yangbǝ to nung to ɓǝ la langǝ i.(2 Timitawos 3:16,17)

Luz e discernimento para as decisões

Quem anda à noite em terreno acidentado precisa de luz para ver onde põe o pé agora e para onde segue a estrada adiante. O salmista usa essa exata figura no Salmo 119: o mandamento divino clareia os passos do momento presente e ilumina o rumo a longo prazo. Guardar esse ensinamento na memória protege contra o tropeço moral e dá lucidez diante de escolhas difíceis.

Ouvir e colocar em prática

Conhecer a Escritura apenas na teoria não produz transformação. Tiago compara o ouvinte desatento à pessoa que olha o próprio rosto no espelho, vê o que precisa ser ajustado, mas vai embora e se esquece do que viu.

Jesus encerrou o Sermão da Montanha com essa mesma distinção: quem ouve as suas palavras e as pratica é como quem construiu a casa sobre a rocha; quando a tempestade veio, a fundação resistiu.

Bǝ ɓa ɗam loɓǝ i bǝ lǝba gu ɓuo thǝ; Manungkwɔ niyang, ɓa tolǝ nungto. Yuu akwɔ ǝndǝi nǝ lǝ bagu, kwoi tolǝ nung to lǝu yang u mangǝn yakwɔ ɓyǝa loi i gǝlas ɓǝ. U ɓyǝa lo matthǝ langkwoi u pa yang dang tthǝ i danyitthǝ nungkwɔ i ɓyǝa ɓǝ.(Yakubu 1:22-24)

Manungkwɔ ni yang ɓa la kiggǝ a ɓko kwɔ ǝndǝi i kiggǝ thǝbǝi. Ɓa dǝ loɓǝ lǝ Fuh yang ɓa muo ba Fuh kwɔ u bie dang nyi ɓǝ ɓǝ, kwɔ ɓa ɓuan ɓa sob lo ɓǝ ɓǝ.(Yakubu 1:21)

<<Lakwɔ yang, yuu akwɔ nǝ lǝ bam kwɔ tolǝ nung to yang u natha i ya yiggǝi kwɔ mai kǝm gu lo ɓǝmtal ɓǝ.(Matta 7:24)

Kwoi Yeso gei angǝ,<<Yuu a bǝ khana lo a langǝ i ǝn yuu kwɔ lǝ ba Fuh yang to lǝ nung to ɓǝ.>>(Lucas 11:28)

Kwoi Yeso gwab nwa angǝ,<<Ba gi Fuh gei angǝ, <Thayuu a tang ǝn nungtang ɓuo lǝu, yangbǝ yuu tǝi nwongǝi dǝnnu yiɗi ba Fuh pǝl nungtang.>>>(Matta 4:4)

Yayuu ɓǝ ǝndǝi loi dǝna fǝm, i gei lǝ tha tthǝ angǝ,<<Ba a ɓǝnni? Dǝnnu gei ba ttha i tthǝnyimmi yiɓǝi kwɔ dǝna dǝ kabnwa wa a ɓko, yang lang i itthǝ yuu.>>(Lucas 4:36)

A permanência da verdade de Deus

Culturas, governos e certezas de cada época nascem e caem. O profeta Isaías aponta o contraste: a erva do campo seca e a flor murcha sob o calor, mas a palavra do Senhor permanece de pé. Jesus reforçou essa firmeza com uma das suas afirmações mais contundentes: o próprio cosmos passará, mas as suas palavras não hão de passar.

Conhecer a verdade e ser liberto

No Evangelho de João, a liberdade verdadeira não é uma ideia abstrata ou ausência de regras: ela decorre de habitar no ensinamento de Jesus e conhecê-lo de fato. Essa comunhão diária limpa o coração, gera fé e afasta a condenação.

Yeso gei ya yahudawa kwɔ dǝ ba a langǝ i tthǝu lǝ kwɔ angǝ,<<Nǝ ɓa dǝ ba a langǝ i tthǝ bǝ nanatthǝ nungǝm, yang ɓǝlǝ ya nanungtom a langǝ i;

Ma ibǝ ba a langǝ i, langkwoi ba a langǝ i a ilǝ dang kwan.>>(Yohanna 8:31,32)

<<Dǝm gei ɓǝ ba a langǝ i tthǝ: yakwɔ lǝ bam yang dǝ ba a langǝ i tthǝ yuu akwɔ tumǝm kwɔ tǝi nwongǝi a ɗing. I toi kwan tthǝu, kwoi i osi i pa bǝ ɓui ɓua itǝ bǝ nwongǝing.(Yohanna 5:24)

Yeso gwab nwa angǝ,<<Yuu akwɔ dǝna yiɗim yang a to nung to ibǝ nanatthǝ nungǝm. Daam a yiɗi gu, langkwoi yang Daam i ɓang ɓi wuu suai ɓi ǝǝ i ilǝ.(Yohanna 14:23)

I osi i mab ɓǝ i tthǝng lǝ babǝ nanatthǝnung kwɔ ǝn dǝɓǝ ɓǝ.(Yohanna 15:3)

Ən mabbǝi lǝ amǝ lo ba a langǝ i; ba mǝ ǝn ba a langǝ i.(Yohanna 17:17)

Dǝm gei ɓǝ ba a langǝ i tthǝ: yuu akwɔ to nung to i bǝ nanatthǝnungǝm yang ɓuiu.>>(Yohanna 8:51)

Viikwɔ Fuh ǝrlǝ Yeso i nwongǝi gu, ya nanung to gu nhǝm angǝ u gei nungkwɔ tthǝng, nungkwɔ i dǝ ba a langǝ i tthǝ nungvullǝ i nungkwɔ Yeso geitthǝ ɓǝ.(Yohanna 2:22)

O alimento contínuo da fé

A Bíblia trata a Escritura não como um recurso de emergência, mas como alimento básico indispensável. Em Josué, a ordem dada na transição de liderança de Israel foi meditar na lei dia e noite para governar com sabedoria. Pedro compara a instrução bíblica ao leite materno, necessário para o recém-nascido crescer com saúde.

Ɓa mǝrrǝm mangǝn yathang a ɓuoi, vii ǝndǝi dǝɓa lǝ ɗimung mungmi a langǝ i kwɔ ɓanglǝ lǝu ɓǝ, yangbǝ nǝ dǝɓa ɔng yang ɓa ghaa langkwoi ɓa sob lo.(1 Bitrus 2:2)

Nungkwɔ yang, bǝ dǝnyitthǝ dǝna wɔ tthǝn bǝ lǝba a langǝ i, langkwoi ba a langǝ i dǝna wɔ tthǝn tthǝ bǝ gei ba Kristi.

Kwoi ǝn ɓyib ba ǝn geigǝ: Ən ba a langǝ i ilǝ nwaba a langǝ i ɓǝlǝu? La langǝ i i lǝng- manungkwɔ nungvullǝ gei ɓǝ angǝ:

<<Yolli lǝi longwam ǝndǝi;

bagi kǝn longwam ǝndǝi.>>(Romawa 10:17,18)

Nǝ a gei i nwamǝ mangǝ Yeso ǝn Dangbang langkwoi a dǝ ba langǝ itthǝu mangǝ Fuh ǝrrǝu lǝ dang bǝ ɓui ɓua, ma tǝi nwongǝi. Bakwɔ ǝn ba bǝ dǝnyitthǝ kwɔ i dǝ ɓi matthǝ i Fuh; ǝn ba bǝ gei nung a ɓko ɓi i nwaɓi nungkwɔ ɓi tǝi nwongǝi.(Romawa 10:9,10)

A responsabilidade com o que falamos

A Escritura não se limita ao que Deus disse; ela confronta o que sai da nossa boca. Os provérbios ensinam que palavras precipitadas ferem com a violência de uma espada, enquanto a língua sábia traz restauração. Jesus explicou a raiz do problema: a boca fala daquilo de que o coração está cheio. O discípulo que se submete à Palavra de Deus aprende a usar a própria fala para edificar, e não para destruir.

Ɓǝ yathang nagilǝ, baɓǝ bǝ ɓǝkwɔ lǝ ya nung a ɓko ɓa gei nung akun matthǝ? Nungkwɔ yi dang nyi kwɔ nungɓǝ nwa dǝna gei.(Matta 12:34)

Ən gei ɓǝtthǝ yayuu a than nungkwɔ i gei lǝ nung a ɓko lona kwan bǝgǝ Fuh I ba nwamǝ nungkwɔ ma nwong, langkwoi ba mǝ nungkwɔ ma tǝ lua.>>(Matta 12:36,37)

Kwoi nungkwɔ a i nwa yuu kwɔ a i tthǝn dang nyiu, langkwoi nungɓǝkwɔ lǝ nungkwɔ a wɔɓǝ lǝ ɓilǝng tthǝ ɓǝ. Bakwɔ tthǝn dang nyi yuu nungkwɔ bǝ nhǝm ba a ɓko da wɔtthǝ kwɔ dǝna tǝɓǝ lǝ bǝ thǝbǝi, bǝ ɓa si yuu ko bǝ ɓa ɓǝi yuu, bǝ lo i yisi kwɔ ǝn abo lǝu ɓǝ, nung ii, pǝllǝ bǝ ɓǝrlo bǝi.(Matta 15:18,19)

Ɓi ǝndǝi dǝɓi gal vii ǝndǝi. Kwoi nǝ yuu gal lǝu tthǝ nungkwɔ dǝu gei kwɔ, u ǝn ya langǝ i langkwoi u ɓuan u muo tthǝu ǝndǝi.(Yakubu 3:2)

Dǝɓi al aminjǝ nwa prǝ yangbǝ u to nung to i nungkwɔ dǝɓi yiɗi ɓǝ, langkwoi ɓi ɓuan ɓi to sua tthǝu a tǝ bǝikwɔ dǝɓi yiɗi u tǝɓǝ. Ko ɓa nhǝm gong kwai: i ghaaliu kwɔ ǝndǝi langkwoi wa angǝ a dǝna tuog dǝna palǝ, nung tuabni dǝi kog lǝ, langkwoi dǝna tǝ bǝikwɔ ya kogǝu dǝna yiɗi u tǝ ɓǝ. Manungɓǝ ni i lyǝn: i suinliu kwɔ, a lǝilo lǝ ba nung angǝ a kpaatthǝ.

Ɓutthǝu a nhǝm ghaali kǝm kab kwɔ lua tuabni a li ɓǝ! Langkwoi lyǝn mangǝ ǝn lua. Ən longwam nung a ɓko, dǝu lǝi bǝdǝi gu tthǝɓi lǝ langkwoi dǝu yǝb mullub dang nwongǝi ɓi ǝndǝi. Dǝu bailua tthǝ nwongǝi ɓi i lua kwɔ ǝǝ kongɓua lua ɓǝ. Ɓi thayuu ɓi ɓuan ɓi muo sua nung mabbǝi kwɔ ǝndǝi, nyam dang gug i nurug, ya krom i biwa i yakwɔ dang mung ɓǝ. Kwoi yuu akun yangǝu ɓuan muo lyǝnu. Ən mungkullum langkwoi i ɓuan i muou, yǝng thǝb bǝi yi dang ǝu.(Yakubu 3:3-8)

Seja o primeiro

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.