O que é a Palavra de Deus e qual o seu poder na Bíblia
O que é a Palavra de Deus na Bíblia
A Palavra de Deus é a revelação de quem Deus é e da sua vontade, expressa na criação do universo, no texto das Escrituras e plenamente encarnada em Jesus Cristo. Na Bíblia, ela nunca é letra morta: é a própria voz do Criador em ação, com poder para gerar vida, confrontar o coração humano e sustentar a história.
O apóstolo João apresenta Jesus como o Verbo — a Palavra eterna que estava com Deus, era Deus e se fez carne entre nós. Toda a criação veio à existência pelo falar divino, desde o mandamento inicial em Gênesis até a sustentação do cosmos pelo poder da sua palavra.
सबसे सुरू मैं बचन रहै, और बचन परमेस्वर के संग रहै, और सब्दै परमेस्वर रहै।(यूहन्ना 1:1)
और बौ बचन इंसान को सरीर रूप लैकै, हमरे बीच मैं डेरा धरी, और हम बाकी ऐसी महिमा देखे, जैसे परम दऊवा परमेस्वर के इकलौते बेटा की महिमा, जो दया और सच्चाई से भरो हे।(यूहन्ना 1:14)
बौ परमेस्वर की महिमा को उजियारो और बाके तत्व की छाप है, और सब चीजन कै अपनी सामर्थ्य के बचन से सम्भालथै: बौ पापन कै धोएकै महान परमेस्वर के दहने जाए बैठो।(इब्रानियों 1:3)
तौ परमेस्वर आग्या दई, "उजियारो हो" और उजियारो ही गौ।(उत्पत्ति 1:3)
बिस्वास से आपन जानथैं कि परमेस्वर के बचन के जरिया युग की रचना ऐसी करी गई जो कुछ देखन मैं आथै, बौ दिखाई देन बारी चीजन से नाय बनाओ गौ रहै।(इब्रानियों 11:3)
O poder de discernir o coração humano
A Bíblia descreve a Palavra não como um conselho passivo, mas como força ativa. O autor da carta aos Hebreus a compara a uma espada de dois gumes porque ela penetra até a divisão mais íntima da consciência, expondo intenções e pensamentos que tentamos esconder.
Jeremias usa outras duas imagens concretas: o fogo que purifica e queima o engano, e o martelo capaz de esmiuçar a rocha mais dura da obstinação humana.
परमेस्वर को बचन जिंदो, मजबूत, और दुईधारी तलवार जो प्राँड़, आत्मा, गाँठी-गाँठी और गूदा-गूदा कै अलग करकै सबै तरहन से काटथै, और जहाँ मन, आत्मा मिलथै बौ मन की इच्छा और बिचारन कै जाँचन मैं सक्छम है।(इब्रानियों 4:12)
और उद्धार को टोप, और आत्मा की तलवार जो परमेस्वर को बचन है, लै लेबौ।(इफिसियों 6:17)
Toda a Escritura é inspirada
Paulo escreveu a Timóteo afirmando que a Escritura é soprada por Deus (theopneustos, no grego). Por ter essa origem, ela carrega autoridade e utilidade prática imediata: ensinar o que é verdadeiro, repreender o erro, corrigir os desvios e treinar quem crê para uma vida de integridade e boas obras.
पूरो सास्त्र परमेस्वर से प्रेरित हैं और सच्चाई कै सिखान, गलती कै झुकाने, दोसन कै सुधारन, धार्मिकता और सई जिंदगी जीन के निर्देस देन के ताहीं काम मैं आनबारे है, ताकी परमेस्वर की सेवा करन बारो आदमी पूरे तरीका से लायक और काबिल हुई सकै और सबै तरहन के अच्छे काम कर सकै।(2 Timóteo 3:16,17)
Luz e discernimento para as decisões
Quem anda à noite em terreno acidentado precisa de luz para ver onde põe o pé agora e para onde segue a estrada adiante. O salmista usa essa exata figura no Salmo 119: o mandamento divino clareia os passos do momento presente e ilumina o rumo a longo prazo. Guardar esse ensinamento na memória protege contra o tropeço moral e dá lucidez diante de escolhas difíceis.
Ouvir e colocar em prática
Conhecer a Escritura apenas na teoria não produz transformação. Tiago compara o ouvinte desatento à pessoa que olha o próprio rosto no espelho, vê o que precisa ser ajustado, mas vai embora e se esquece do que viu.
Jesus encerrou o Sermão da Montanha com essa mesma distinção: quem ouve as suas palavras e as pratica é como quem construiu a casa sobre a rocha; quando a tempestade veio, a fundação resistiu.
लेकिन बचन मैं चलन बारे बनौ, खाली सुनन बारे नाय जो अपनिए आपकै धोका देथैं। काहैकि जो बचन कै सुनन बारो होबै, बामै चलन बारो नाय, तौ बौ बौ आदमी के हानी है जो अपनो मोहों दरपन मैं देखथै। काहैकि बौ अपने आपकै देखकै चलो जाथै, और तुरंत भूल जाथै कि बौ कैसो रहै।(Tiago 1:22-24)
इसलै हर गंदी आदत और सब दुस्ट व्यवहार से छुटकारा पाएकै परमेस्वर कै सौंपौ और बौ बचन कै स्वीकार करौ जो बौ तुमरे मन मैं रोपथै, जो तुमकै बचान मैं काबिल है।(Tiago 1:21)
"तभई, जो कोई मेरी जे बातन कै सुनथै और आग्या पालन करथै, बौ, बौ बुद्धिमान इंसान के जैसो है जो अपनो घर चट्टान मैं बनाई है।"(मत्ती 7:24)
लेकिन ईसु जबाब दई, "बल्किन, बे कितने खुसनसीब हैं जो परमेस्वर को बचन सुनथैं और बाकै मानथैं!"(लूका 11:28)
पर ईसु जबाब दई, "सास्त्र कहथै, ‘इंसान सिरफ रोटी से ही जिंदो नाय रह सकथै,’ लेकिन हर बौ सब्द से जीथै जो परमेस्वर बोलथै।"(मत्ती 4:4)
जौ सब देखकै सब जनी अचम्मे भै, और बे आपस मैं एक-दुसरेन से कहेन लागे, "जे कैसे सब्द हैं? अधिकार और सामर्थ्य के संग जौ आदमी प्रेत आत्मा कै हुकम देथै, और बे बाहर निकर जाथैं!"(लूका 4:36)
A permanência da verdade de Deus
Culturas, governos e certezas de cada época nascem e caem. O profeta Isaías aponta o contraste: a erva do campo seca e a flor murcha sob o calor, mas a palavra do Senhor permanece de pé. Jesus reforçou essa firmeza com uma das suas afirmações mais contundentes: o próprio cosmos passará, mas as suas palavras não hão de passar.
आसमान और पृथ्वी टल जांगी, पर मेरे सब्द कहु नाय टलंगे।"(मत्ती 24:35)
दुनिया और आसमान मिट जागो, लेकिन मेरी बात कहुए नाय मिटंगी।"(मरकुस 13:31)
Conhecer a verdade e ser liberto
No Evangelho de João, a liberdade verdadeira não é uma ideia abstrata ou ausência de regras: ela decorre de habitar no ensinamento de Jesus e conhecê-lo de fato. Essa comunhão diária limpa o coração, gera fé e afasta a condenação.
तौ ईसु बे यहूदियन से जो बाके ऊपर बिस्वास करी रहैं, उनसे कही, "अगर तुम मेरे बचन मैं बने रहबैगे, तौ सच्ची को मेरे चेला बन जाबैगे। और सच कै जानैगे, और सत्य तुमकै आजाद करैगो।"(यूहन्ना 8:31,32)
मैं तुमसे सच-सच कहथौं, जो मेरो बचन सुनकै मेरे भेजन बारे के ऊपर बिस्वास करथै, अनंत जिंदगी बाकी है; और बाकै न्याय की आग्या नाय मिलथै, और बौ मरन से पार हुईकै अनंत जिंदगी मैं जाए चुको है।(यूहन्ना 5:24)
ईसु बाकै जबाब दई, "अगर कोई मोसे प्यार रखैगो तौ बौ मेरी सिक्छा कै मानैगो, और मेरो दऊवा बासे प्यार रखैगो, और हम बाके झोने आंगे और बाके संग रहमंगे।(यूहन्ना 14:23)
तुम तौ बौ सिक्छा की बजह से जोमैं तुमसे कहो हौं, बाकी बजह से पहलिये सुद्ध हौ।(यूहन्ना 15:3)
सच्चाई के जरिये उनकै समर्पित कर; तेरो बचन सच्चो है।(यूहन्ना 17:17)
मैं तुमसे सच-सच कहथौं, कि अगर कोई आदमी मेरे बचन मैं चलैगो, तौ हमेसा-हमेसा के ताहीं मौत कै नाय देखैगो।"(यूहन्ना 8:51)
और जब ईसु मुर्दन मैं से जी उठो तौ बाके चेलन कै समक मैं आओ कि ईसु ऐसो कही रहै; और सास्त्रन मैं और ईसु कि बात मैं बिस्वास करीं।(यूहन्ना 2:22)
ईसु के बचन की बजह से और गजब जनी बिस्वास करीं।(यूहन्ना 4:41)
O alimento contínuo da fé
A Bíblia trata a Escritura não como um recurso de emergência, mas como alimento básico indispensável. Em Josué, a ordem dada na transição de liderança de Israel foi meditar na lei dia e noite para governar com sabedoria. Pedro compara a instrução bíblica ao leite materno, necessário para o recém-nascido crescer com saúde.
नया पैदा भै बालका के जैसी सुद्ध आत्मिक दूद की इच्छा करौ, ताकी जाकै पीन से तुम उद्धार पान के ताहीं बढ़त जाबौ।(1 पतरस 2:2)
अब बिस्वास सुनन से और सुननो मसीह ईसु के बचन से होथै।
लेकिन मैं कहथौं, का बे नाय सुनीं? सुनीं तौ जरूरै हैं, काहैकि सास्त्र मैं लिखो है,
"उनकी अबाज पूरी पृथ्वी मैं,
और बाके बचन दुनिया की छोर ले पुग गै हैं।"(रोमियों 10:17,18)
कि अगर तैं अपने मोहों से ईसु कै प्रभु मानकै अंगीकार करै मतलब ईसु कै प्रभु मानिये लेबै और अपने मन मैं बिस्वास करकै कि परमेस्वर बाकै मरे भैन मैं से जिंदो करी है, तौ तू सच्ची मैं उद्धार पायगो। काहैकि धार्मिकता के ताहीं मन से बिस्वास करो जाथै, और उद्धार के ताहीं मोहों से अंगीकार करो जाथै।(रोमियों 10:9,10)
A responsabilidade com o que falamos
A Escritura não se limita ao que Deus disse; ela confronta o que sai da nossa boca. Os provérbios ensinam que palavras precipitadas ferem com a violência de uma espada, enquanto a língua sábia traz restauração. Jesus explicou a raiz do problema: a boca fala daquilo de que o coração está cheio. O discípulo que se submete à Palavra de Deus aprende a usar a própria fala para edificar, e não para destruir.
अरे साँप के बालकौ, जब तुम बुरे होत भै अच्छी बात कैसे कह सकथौ? काहैकि जो मन मैं भरो होथै, बहे मोहों से निकरथै।(मत्ती 12:34)
लेकिन मैं तुमसे सच कहथौं, कि इंसान को न्याय के दिन अपनी हर एक बेकार निकम्मी बातन को लेखा देने होगो। काहैकि तैं अपनी बातन के बजह से निर्दोस और अपनी बातन के बजह से दोसी मानो जाबैगो।"(मत्ती 12:36,37)
पर जो कछु मोहों से निकरथै, बौ मन से निकरथै, और बहे इंसान कै असुद्ध करथै। काहैकि बुरे बिचार, मार डारनो, दुसरेन की बईय्यर कै अपनो बनानो, व्यभिचार, चोरी करनो, झूठी गभाई और बुराई सबै बुराई मनै से आथै।(मत्ती 15:18,19)
काहैकि आपन बड़ा जोड़ बार चूक जाथैं जो कोई बचन मैं नाय चूकथै, बहे तौ सिद्ध आदमी है; और पूरे सरीर मैं भी लगाम लगाए सकथै।(Tiago 3:2)
जब आपन अपने वस मैं करन के ताहीं घोड़न के मोहों मैं लगाम लगाथैं, तौ आपन बाकै पूरे भरोसा से बाके सरीर कै भी फेर सकथैं। देखौ, जहाज भी, कितने बड़े होथैं, और तेज ब्यार से चलाय जाथैं, तौभी एक छोटी सी पतवार से माँझी कि इच्छा से घुमाए जाथैं। बैसिये जीभ भी छोटो सो अंग है और बड़ी-बड़ी डींग मारथै; देखो कैसे, थोड़ी सी आगी से कितने बड़े-बड़े बन मैं आगी लग जाथै। जीभ एक आगी है; जीभ हमरे अंगन मैं एक अधर्म की एक दुनिया है और पूरे सरीर मैं कलंक लगाथै, और भवचक्र मैं आगी लगाए देथै और नरक कुंड की आगी से जलत रहथै। काहैकि सब हानी के बन-पसु, पक्छी, और नेंगन बारे जानवर और जलचर तौ आदमी जाति के वस मैं हुई सकथैं और हुई भी गै हैं। लेकिन जीभ कै आदमी मैं से कोई वस मैं नाय कर सकथै; बौ एक ऐसी बला है जो कभी रुकतै नाय; बौ नासवान विस से भरी पड़ी है।(Tiago 3:3-8)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.