Pão
O pão é símbolo central na Bíblia: do maná no deserto ao pão da vida — Jesus. A Escritura usa o pão para ensinar sobre provisão divina, comunhão e dependência espiritual.
O maná do céu
Deus alimentou Israel no deserto com pão do céu. O maná era diário, fiel e suficiente — retrato da provisão constante de Deus.
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า "เราได้ยินคำบ่นของชาวอิสราเอลแล้ว จงบอกพวกเขาว่า ‘ในเวลาพลบค่ำพวกเจ้าจะมีเนื้อกิน และในเวลาเช้าพวกเจ้าจะมีอาหารกินจนอิ่ม แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า’ "
เย็นวันนั้นนกคุ่มบินมาตกเต็มค่าย และในเวลาเช้าตรู่บริเวณรอบค่ายมีน้ำค้างชุ่ม เมื่อน้ำค้างระเหยไปก็เหลือเกล็ดเล็กๆ เหมือนเกล็ดน้ำค้างตกอยู่ตามพื้นของถิ่นทุรกันดาร ชาวอิสราเอลเห็นเข้าก็ถามกันว่า "อะไรกันนี่" เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร
โมเสสตอบว่า "นี่คืออาหารที่พระยาห์เวห์ให้พวกเจ้ากิน
ประชาชนชาวอิสราเอลเรียกอาหารนั้นว่ามานา ซึ่งลักษณะเหมือนเมล็ดผักชี มีสีขาว รสชาติเหมือนขนมปังแผ่นผสมน้ำผึ้ง
ถึงกระนั้นพระองค์สั่งฟ้าเบื้องบน
และเปิดประตูสวรรค์
พระองค์ให้มานาลงมาเป็นอาหาร
พระองค์ให้ธัญญาหารจากฟ้าสวรรค์แก่พวกเขา
มนุษย์ได้กินอาหารของทูตสวรรค์
พระองค์ให้อาหารแก่พวกเขาจนอิ่มหนำ
พระองค์ให้หญ้างอกงามขึ้นเพื่อฝูงสัตว์
และพืชพันธุ์แก่ผู้คนเพื่อเพาะปลูก
ให้ธัญญาหารงอกงามจากผืนแผ่นดิน
ให้เหล้าองุ่นที่ให้จิตใจมนุษย์ชื่นบาน
น้ำมันมะกอกที่ทำให้ใบหน้าผ่องใส
และขนมปังเพื่อค้ำชูใจพวกเขา
O pão da vida
Jesus declarou: 'Eu sou o pão da vida.' Quem vem a Ele nunca terá fome, e quem nele crê jamais terá sede. Ele é o sustento eterno.
พระเยซูพูดว่า "เราบอกความจริงว่า โมเสสไม่ได้มอบอาหารจากสวรรค์นั้นให้แก่ท่าน แต่พระบิดาของเราเป็นผู้มอบให้ และเวลานี้พระองค์มอบอาหารแท้จากสวรรค์ให้แก่ท่าน เพราะอาหารจากพระเจ้า คืออาหารที่ลงมาจากสวรรค์และให้ชีวิตแก่โลกนี้"
พวกเขาพูดว่า "นายท่าน โปรดมอบอาหารนี้ให้แก่เราเสมอไป"
พระเยซูประกาศว่า "เราเป็นอาหารแห่งชีวิต ใครที่มาหาเราจะไม่มีวันหิว และใครที่เชื่อในเราจะไม่มีวันกระหายอีก
เราเป็นอาหารแห่งชีวิต บรรพบุรุษของท่านได้กินมานาในถิ่นทุรกันดาร แต่พวกเขาก็ตาย แต่นี่คืออาหารซึ่งลงมาจากสวรรค์ที่ใครกินแล้วก็จะไม่ตาย เราเป็นอาหารที่มีชีวิตซึ่งลงมาจากสวรรค์ ใครได้กินอาหารนี้จะมีชีวิตอยู่ตลอดไป อาหารนี้คือเนื้อของเราซึ่งเราจะให้ เพื่อโลกนี้จะมีชีวิต"
พระองค์ทำให้ท่านถ่อมลงโดยให้ท่านหิวโหย แล้วก็เลี้ยงดูท่านด้วยมานา ซึ่งท่านหรือบรรพบุรุษไม่เคยรู้จักมาก่อน ทั้งนี้เพื่อสอนท่านว่า มนุษย์จะดำรงชีวิตด้วยอาหารเพียงอย่างเดียวไม่ได้ แต่ดำรงชีวิตด้วยทุกถ้อยคำที่มาจากปากของพระยาห์เวห์
พระเยซูตอบว่า "มีคำเขียนไว้ว่า ‘มนุษย์จะดำรงชีวิตด้วยอาหารเพียงอย่างเดียวไม่ได้ แต่ด้วยทุกถ้อยคำที่มาจากปากของพระเจ้า’"
Partilha e comunhão
O partir do pão une o corpo de Cristo. Na Ceia, na generosidade e na partilha, expressamos a comunhão com Deus e uns com os outros.
จากนั้นพระองค์หยิบขนมปัง ขอบคุณพระเจ้า แล้วหักส่งให้พวกเขาและพูดว่า "นี่คือกายของเราซึ่งให้แก่เจ้า จงทำอย่างนี้เพื่อเป็นการระลึกถึงเรา"
เพราะเมื่อใดก็ตามที่พวกท่านกินขนมปังนี้และดื่มจากถ้วยนี้ ท่านก็ประกาศการตายขององค์พระผู้เป็นเจ้าจนกว่าพระองค์จะมา
ถ้วยซึ่งเราอธิษฐานขอบคุณ คือการเข้าร่วมในโลหิตของพระคริสต์ไม่ใช่หรือ และขนมปังซึ่งเราหักนั้น คือการเข้าร่วมในกายของพระคริสต์ไม่ใช่หรือ เนื่องจากมีขนมปังก้อนเดียว เราหลายคนจึงเป็นกายเดียวกัน เพราะทุกคนร่วมกินขนมปังก้อนเดียวกัน
แต่พวกท่านควรอธิษฐานดังนี้ว่า
‘พระบิดาของเรา ผู้อยู่ในสวรรค์
ขอให้นามของพระองค์เป็นที่เทิดทูนสักการะ
ขอให้อาณาจักรของพระองค์มาตั้งอยู่
ขอให้ความประสงค์ของพระองค์สำเร็จ
ในโลกเหมือนกับในสวรรค์
ขอโปรดมอบอาหารประจำวันแก่พวกเราวันนี้
พระพรเป็นของคนใจกว้าง
เพราะพวกเขาแบ่งปันอาหารให้ผู้ยากไร้
แต่พระองค์ตอบว่า "พวกเจ้าจงเอาอาหารให้พวกเขากิน"
พวกสาวกถามว่า "ต้องใช้เงินค่าแรงมากกว่าครึ่งปี! เราจะใช้เงินมากขนาดนั้นไปซื้อขนมปังมาให้เขากินหรือ"
พระองค์ถามว่า "มีขนมปังกี่ก้อน ไปดูซิ"
เมื่อพวกเขารู้จึงกลับมาบอกว่า "มีขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว"
แล้วพระเยซูสั่งสาวกให้ไปบอกทุกคน ให้นั่งลงเป็นกลุ่มบนพื้นหญ้าเขียวขจี พวกเขาก็นั่งเป็นกลุ่ม กลุ่มละร้อยคนบ้าง ห้าสิบคนบ้าง พระเยซูรับขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัวนั้นมา เงยหน้าขึ้นมองฟ้า ขอบคุณพระเจ้า แล้วหักขนมปังส่งให้พวกสาวกไปแจกจ่ายให้ทุกคน พระองค์ยังแบ่งปลาสองตัวให้คนทั้งหมดโดยทั่วกันด้วย ทุกคนได้กินจนอิ่ม พวกสาวกเก็บเศษขนมปังและปลาที่เหลือได้สิบสองตะกร้าเต็ม
Provisão divina
O justo não é desamparado e seus descendentes não mendigam pão. Deus provê com fidelidade o alimento de cada dia.
ข้าพเจ้าเคยหนุ่ม และตอนนี้ชราแล้ว
แต่ไม่เคยเห็นคนชอบธรรมถูกทอดทิ้ง
หรือลูกหลานของเขาต้องขอทาน
เชื้อของฟาริสีและสะดูสี
เมื่อข้ามทะเลสาบ พวกสาวกลืมเอาขนมปังมาด้วย พระเยซูพูดกับพวกเขาว่า "จงระแวดระวังเชื้อของพวกฟาริสีและสะดูสี"
พวกเขาพูดคุยกันว่า "เป็นเพราะเราลืมเอาขนมปังมาด้วย"
พระเยซูรู้ว่าพวกเขาพูดอะไรกัน จึงถามว่า "พวกเจ้าช่างมีความเชื่อน้อย ทำไมเจ้าพูดกันเรื่องไม่มีขนมปัง ยังไม่เข้าใจอีกหรือ จำไม่ได้แล้วหรือว่าขนมปังห้าก้อนเลี้ยงคนห้าพันคน แล้วเก็บที่เหลือได้กี่ตะกร้า หรือขนมปังเจ็ดก้อนเลี้ยงคนสี่พันคน แล้วเก็บที่เหลือได้กี่ตะกร้า พวกเจ้าไม่เข้าใจได้อย่างไรว่าเราไม่ได้พูดถึงขนมปัง แต่ให้ระวังเชื้อของพวกฟาริสีและสะดูสี" พวกเขาจึงเข้าใจว่าพระองค์ไม่ได้เตือนให้ระวังเชื้อที่ใช้ในขนมปัง แต่ให้ระวังคำสอนของฟาริสีและสะดูสี
ขนมปังบนน้ำ
จงโยนขนมปังของท่านลงบนน้ำ
เพราะหลังจากนั้นหลายวันท่านจะพบมันอีก
จงแบ่งปันให้คนเจ็ดคนหรือแปดคน
เพราะท่านไม่รู้ว่าภัยพิบัติอันใดจะเกิดขึ้นในแผ่นดิน