Perdão e misericórdia

9 ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می‌آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می‌سازد.

9 ولی اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او که امین و عادل است، گناهان ما را می‌آمرزد و از هر نادرستی پاکمان می‌سازد.

25 «من هستم، آری من، که نافرمانیهایت را به‌خاطر خویشتن محو می‌سازم،

و گناهانت را دیگر به یاد نمی‌آورم.

25 «من هستم، آری من، که نافرمانیهایت را به‌خاطر خویشتن محو می‌سازم،

و گناهانت را دیگر به یاد نمی‌آورم.

12 به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است

به همان اندازه نیز نافرمانیهای ما را از ما دور کرده است.

5 خداوندگارا، تو نیکو و آمرزنده‌ای،

و سرشار از محبت نسبت به همۀ آنان که تو را می‌خوانند!

5 خداوندگارا، تو نیکو و آمرزنده‌ای،

و سرشار از محبت نسبت به همۀ آنان که تو را می‌خوانند!

5 خداوندگارا، تو نیکو و آمرزنده‌ای،

و سرشار از محبت نسبت به همۀ آنان که تو را می‌خوانند!

12 از آن رو که شرارت ایشان را خواهم آمرزید

و گناهانشان را دیگر هرگز به یاد نخواهم آورد.»*

مَثَل خادم بی‌رحم

21 سپس پطرس نزد عیسی آمد و پرسید: «سرور من، تا چند بار اگر برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟» 22 عیسی پاسخ داد: «به تو می‌گویم نه هفت بار، بلکه هفتادْ هفت بار.*

مَثَل خادم بی‌رحم

21 سپس پطرس نزد عیسی آمد و پرسید: «سرور من، تا چند بار اگر برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟» 22 عیسی پاسخ داد: «به تو می‌گویم نه هفت بار، بلکه هفتادْ هفت بار.*

مَثَل خادم بی‌رحم

21 سپس پطرس نزد عیسی آمد و پرسید: «سرور من، تا چند بار اگر برادرم به من گناه ورزد، باید او را ببخشم؟ آیا تا هفت بار؟» 22 عیسی پاسخ داد: «به تو می‌گویم نه هفت بار، بلکه هفتادْ هفت بار.*

35 به همین‌گونه پدر آسمانی من نیز با هر یک از شما رفتار خواهد کرد، اگر شما نیز برادر خود را از دل نبخشید.»

14 زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانیِ شما نیز شما را خواهد بخشید. 15 امّا اگر خطاهای مردم را نبخشید، پدر شما نیز خطاهای شما را نخواهد بخشید.

14 زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانیِ شما نیز شما را خواهد بخشید. 15 امّا اگر خطاهای مردم را نبخشید، پدر شما نیز خطاهای شما را نخواهد بخشید.

14 زیرا اگر خطاهای مردم را ببخشید، پدر آسمانیِ شما نیز شما را خواهد بخشید.

12 و قرضهای ما را ببخش،

چنانکه ما نیز قرضداران خود را می‌بخشیم.

7 خوشا به حال رحیمان،

زیرا بر آنان رحم خواهد شد.

13 نسبت به یکدیگر بردبار باشید و چنانچه کسی نسبت به دیگری کدورتی دارد، او را ببخشاید. چنانکه خداوند شما را بخشود، شما نیز یکدیگر را ببخشایید.

13 نسبت به یکدیگر بردبار باشید و چنانچه کسی نسبت به دیگری کدورتی دارد، او را ببخشاید. چنانکه خداوند شما را بخشود، شما نیز یکدیگر را ببخشایید.

13 نسبت به یکدیگر بردبار باشید و چنانچه کسی نسبت به دیگری کدورتی دارد، او را ببخشاید. چنانکه خداوند شما را بخشود، شما نیز یکدیگر را ببخشایید.

32 با یکدیگر مهربان و دلسوز باشید و همان‌گونه که خدا شما را در مسیح بخشوده است، شما نیز یکدیگر را ببخشایید.

32 با یکدیگر مهربان و دلسوز باشید و همان‌گونه که خدا شما را در مسیح بخشوده است، شما نیز یکدیگر را ببخشایید.

32 با یکدیگر مهربان و دلسوز باشید و همان‌گونه که خدا شما را در مسیح بخشوده است، شما نیز یکدیگر را ببخشایید.

7 در او، ما به واسطۀ خون وی رهایی* یافته‌ایم، که این همان آمرزش گناهان است، که آن را به اندازۀ غنای فیض خود،

7 در او، ما به واسطۀ خون وی رهایی* یافته‌ایم، که این همان آمرزش گناهان است، که آن را به اندازۀ غنای فیض خود،

13 زیرا ما را از قدرت تاریکی رهانیده و به پادشاهی پسر عزیزش منتقل ساخته است، 14 که در او از رهایی،* یعنی از آمرزش گناهان برخورداریم.

13 دل خود را چاک زنید، نه جامۀ خویش را.» به سوی یهوه خدای خود بازگشت کنید زیرا او فیاض و رحیم است، دیرخشم و آکنده از محبت، و از بلا منصرف می‌شود.

18 کیست خدایی همانند تو،

که گناه را می‌آمرزد

و از نافرمانیِ باقیماندۀ میراث خویش درمی‌گذرد؟

خشم خود را تا به ابد نگاه نمی‌دارد،

زیرا از محبت کردن لذت می‌برد.

31 اما به رحمت عظیمت ایشان را به‌کل نابود نکردی و وا نگذاشتی، زیرا خدایی فیاض و رحیمی.

25 با وفادار، خود را وفادار می‌نمایی؛

با بی‌عیب، خود را بی‌عیب می‌نمایی؛

14 چنانچه قوم من که به نام من خوانده می‌شوند خود را فروتن سازند و دعا کرده، روی مرا بجویند و از راههای بد خویش بازگشت کنند، آنگاه من از آسمان خواهم شنید و گناهشان را آمرزیده، سرزمینشان را شفا خواهم بخشید.

برگزاری عید پِسَخ

1 و حِزِقیا نزد تمامی اسرائیل و یهودا فرستاده، برای اِفرایِم و مَنَسی نیز نامه‌ها نوشت تا به خانۀ خداوند در اورشلیم بیایند و پِسَخ را برای یهوه خدای اسرائیل برگزار کنند. 2 زیرا پادشاه و صاحبمنصبانش و تمامی جماعت اورشلیم مشورت کرده بودند که پِسَخ را در ماه دوّم برگزار کنند، 3 از آن رو که نمی‌توانستند آن را در آن زمان نگاه دارند، زیرا کاهنان هنوز به شمارِ کافی خود را تقدیس نکرده بودند و قوم نیز هنوز در اورشلیم گرد نیامده بودند. 4 این امر، پادشاه و نیز تمامی جماعت را پسند آمد. 5 پس مقرر داشتند تا در سرتاسر اسرائیل، از بِئِرشِبَع تا دان، ندا کنند تا قوم بیایند و عید پِسَخ را برای یهوه خدای اسرائیل در اورشلیم نگاه دارند، زیرا مردم آن را در تعداد زیاد، چنانکه مکتوب است نگاه نداشته بودند.

6 پس به فرمان پادشاه، قاصدان با نامه‌هایی از جانب پادشاه و صاحبمنصبانش به سرتاسر اسرائیل و یهودا رفته، گفتند: «ای قوم اسرائیل، نزد یهوه خدای ابراهیم، اسحاق و اسرائیل بازگشت کنید تا او نیز به سوی باقیماندگانِ شما که از دست پادشاهان آشور رهایی یافته‌اند، بازگردد. 7 همچون پدران و برادرانتان نباشید که به یهوه خدای پدران خود خیانت ورزیدند، و او ایشان را چنانکه می‌بینید مایۀ وحشت ساخت. 8 پس اکنون همچون پدرانتان گردنکش مباشید، بلکه خود را تسلیم خداوند کنید و به قُدس او درآیید، که آن را تا به ابد تقدیس فرموده است. یهوه خدایتان را عبادت کنید، تا شدتِ خشم او از شما برگردد. 9 زیرا اگر نزد خداوند بازگشت کنید، برادران و فرزندانتان در نظر آنان که ایشان را به اسیری برده‌اند التفات خواهند یافت، و بدین سرزمین باز خواهند گشت. زیرا یهوه خدای شما فیاض و رحیم است، و اگر نزد او بازگشت کنید روی خود را از شما بر نخواهد گردانید.»

10 پس قاصدان در سرتاسر سرزمین اِفرایِم و مَنَسی و حتی تا به زِبولون، شهر به شهر رفتند، اما مردم بر ایشان خندیدند و ایشان را تمسخر کردند. 11 با این حال، برخی از مردان اَشیر، مَنَسی و زِبولون خویشتن را فروتن ساخته، به اورشلیم آمدند. 12 همچنین دست خدا بر یهودا بود و ایشان را یکدل ساخت تا آنچه را پادشاه و صاحبمنصبانش بر حسب کلام خداوند فرمان داده بودند، به انجام رسانند.

13 بدین ترتیب جمعی کثیر در اورشلیم گرد آمدند تا عید نانِ بی‌خمیرمایه را در ماه دوّم برگزار کنند، جماعتی بس عظیم. 14 آنان برخاسته، مذبحهایی را که در اورشلیم بود از میان برداشتند، و تمامی مذبحهای بخور را از جای برکَنده، به وادی قِدرون افکندند. 15 و برۀ پِسَخ*را در چهاردهمین روز از ماه دوّم ذبح کردند. آنگاه کاهنان و لاویان شرمسار گشته، خود را تقدیس کردند و قربانیهای تمام‌سوز به خانۀ خداوند آوردند. 16 آنان مطابق شریعت موسی مرد خدا، در جایهای معین خود ایستادند، و کاهنان خون را از دست لاویان گرفته، پاشیدند. 17 از آنجا که بسیاری در آن جماعت خود را تقدیس نکرده بودند، لاویان مأمور شدند بره‌های پِسَخ را برای همۀ کسانی که طاهر نبودند قربانی کرده، ایشان را برای خداوند تقدیس کنند. 18 زیرا جمع کثیری از آن قوم، یعنی بسیاری از اِفرایِم، مَنَسی، یِساکار و زِبولون، خویشتن را طاهر نساخته بودند، و با این‌حال پِسَخ را برخلاف آنچه مکتوب بود خوردند. اما حِزِقیا برای ایشان دعا کرده، گفت: «باشد که خداوندِ نیکو هر آن کس را 19 که دل خویش به طلبیدن خدا، یعنی یهوه خدای پدرانش معطوف ساخته است ببخشاید، ولو آنکه آن شخص مطابق قوانین مربوط به طهارتِ قُدس، طاهر نباشد.» 20 و خداوند حِزِقیا را اجابت فرموده، قوم را شفا بخشید. 21 اسرائیلیانی که در اورشلیم حاضر بودند، عید نانِ بی‌خمیرمایه را هفت روز با شادی عظیم برگزار کردند، در حالی که لاویان و کاهنان هر روز خداوند را با سازهای پرطنینی که برای خداوند نواخته می‌شد، می‌ستودند. 22 حِزِقیا به همۀ لاویانی که در خدمت خداوند خردمندی نشان دادند،* سخنان تشویق‌آمیز گفت. پس هفت روز خوراکِ عید را خوردند و قربانیهای رفاقت تقدیم کرده، یهوه خدای پدرانشان را سپاس گفتند.

23 آنگاه تمامی جماعت توافق کردند که جشن هفت روز دیگر ادامه یابد، پس با شادی هفت روز دیگر جشن گرفتند. 24 حِزِقیا پادشاه یهودا یکهزار گاو و هفت هزار گوسفند به جماعت داد، و صاحبمنصبان نیز یکهزار گاو و ده هزار گوسفند دادند. و شمار زیادی از کاهنان، خود را تقدیس کردند. 25 تمامی جماعت یهودا، همراه با کاهنان و لاویان و تمام جماعتی که از اسرائیل آمده بودند، و نیز غریبانی که از سرزمین اسرائیل آمده بودند، و آنان که در یهودا مسکن گزیده بودند، به شادی و سرور پرداختند. 26 بدین‌سان در اورشلیم شادی عظیمی بر پا بود، زیرا از زمان سلیمان پسر داوود پادشاه اسرائیل، هرگز نظیر چنین چیزی در اورشلیم واقع نشده بود. 27 لاویانِ کاهن برخاسته، قوم را برکت دادند، و آواز ایشان شنیده شد و دعایشان به مسکن قُدس خدا در آسمان رسید.

38 پطرس بدیشان گفت: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌القدس را خواهید یافت.

19 پس توبه کنید و به سوی خدا بازگردید تا گناهانتان پاک شود و ایام تجدید قوا* از حضور خداوند برایتان فرا رسد،

38 «پس، ای برادران، بدانید آمرزش گناهانی که به واسطۀ همین شخص فراهم آمده است، به شما اعلام می‌شود. 39 اکنون هر که ایمان بیاورد، به واسطۀ او پارسا شمرده می‌شود در هرآنچه نتوانستید به واسطۀ شریعت موسی پارسا شمرده شوید.

30 در گذشته، خدا از چنین جهالتی چشم می‌پوشید. امّا اکنون به همۀ مردمان در هر جا حکم می‌کند که توبه کنند.

5 آنگاه به گناه خود نزد تو اعتراف کردم

و جرمم را پنهان نداشتم.

گفتم: «عِصیان خود را نزد خداوند اعتراف خواهم کرد»؛

و تو جرمِ گناهم را عفو کردی. سِلاه

13 هر که نافرمانیهای خود را بپوشاند، کامیاب نخواهد شد،

اما هر که آنها را اعتراف کند و ترک نماید، رحمت خواهد یافت.

7 شریر راههای خود را ترک گوید،

و شخص بدکار افکار خویش را؛

به سوی خداوند بازگردد،

که بر وی رحم خواهد کرد؛

و به سوی خدایمان بیاید،

که او را به‌فراوانی خواهد آمرزید.»

7 شریر راههای خود را ترک گوید،

و شخص بدکار افکار خویش را؛

به سوی خداوند بازگردد،

که بر وی رحم خواهد کرد؛

و به سوی خدایمان بیاید،

که او را به‌فراوانی خواهد آمرزید.»

3 پس مراقب خود باشید. اگر برادرت گناه کند، او را توبیخ کن، و اگر توبه کرد، ببخشایش. 4 اگر هفت بار در روز به تو گناه ورزد، و هفت بار نزد تو بازآید و گوید: "توبه می‌کنم،" او را ببخشا.»

محکوم کردن دیگران

37 «داوری نکنید تا بر شما داوری نشود. محکوم نکنید تا محکوم نشوید. ببخشایید تا بخشوده شوید.

محکوم کردن دیگران

37 «داوری نکنید تا بر شما داوری نشود. محکوم نکنید تا محکوم نشوید. ببخشایید تا بخشوده شوید.

محکوم کردن دیگران

37 «داوری نکنید تا بر شما داوری نشود. محکوم نکنید تا محکوم نشوید. ببخشایید تا بخشوده شوید.

34 عیسی گفت: «ای پدر، اینان را ببخش، زیرا نمی‌دانند چه می‌کنند.» آنگاه قرعه انداختند تا جامه‌های او را میان خود تقسیم کنند.

25 «پس هر گاه به دعا می‌ایستید، اگر نسبت به کسی چیزی به‌دل دارید، او را ببخشید تا پدر شما نیز که در آسمان است، خطاهای شما را ببخشاید. [

25 «پس هر گاه به دعا می‌ایستید، اگر نسبت به کسی چیزی به‌دل دارید، او را ببخشید تا پدر شما نیز که در آسمان است، خطاهای شما را ببخشاید. [

25 «پس هر گاه به دعا می‌ایستید، اگر نسبت به کسی چیزی به‌دل دارید، او را ببخشید تا پدر شما نیز که در آسمان است، خطاهای شما را ببخشاید. [ 26 امّا اگر شما نبخشید، پدر شما نیز که در آسمان است، خطاهای شما را نخواهد بخشید.]»

18 از فرزندان قوم خویش انتقام مَکِش و از آنان کینه به دل مگیر، بلکه همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت کن: من یهوه هستم.

3 مگذار محبت و وفاداری هرگز ترکت کنند؛

آنها را بر گردن خود بربند

و بر لوحِ دلِ خویش بنگار.

4 آنگاه در نظر خدا و انسان

التفات و نیکنامی خواهی یافت.

9 آن که خطایی را می‌پوشاند، محبت را می‌گسترد؛

آن که مسئله را بازگو می‌کند، میان دوستانِ خالص جدایی می‌افکند!

15 مواظب باشید کسی از فیض خدا محروم نشود، و هیچ ریشۀ تلخی نمو نکند، مبادا موجب ناآرامی شود و بسیاری را آلوده کند.

بخشایش برای شخص خطاکار

5 امّا اگر کسی باعث اندوه شده، نه تنها مرا، بلکه - اگر نخواهم گزاف بگویم - تا حدی همۀ شما را اندوهگین ساخته است. 6 تنبیهی که از سوی بیشتر شما بر او اِعمال شده، کافی است. 7 اکنون دیگر باید او را ببخشید و دلداری دهید، مبادا اندوه بیش از حد، وی را از پا درآورد. 8 بنابراین، از شما استدعا دارم او را از محبت خود مطمئن سازید.

2 او خودْ کفّارۀ* گناهان ما است، و نه گناهان ما فقط، بلکه گناهان تمامی جهان نیز.

11 پاسخ داد: «هیچ‌کس، ای سرورم.» عیسی به او گفت: «من هم تو را محکوم نمی‌کنم. برو و دیگر گناه مکن.»]

14 اگر کسی از شما بیمار است، مشایخ کلیسا را فرا خواند و آنها برایش دعا کنند و به نام خداوند او را با روغن تدهین نمایند. 15 دعای با ایمان، بیمار را شفا می‌بخشد و خداوند او را برمی‌خیزاند، و اگر گناهی کرده باشد، آمرزیده می‌شود.

1 «اگر مردی زن خویش را طلاق دهد

و آن زن از وی جدا شده، زن مردی دیگر شود،

آیا دیگر بار نزد آن زن بازمی‌گردد؟

آیا آن سرزمین به‌غایت مُلَوَّث نخواهد شد؟

خداوند می‌فرماید:

تو با معشوقانِ بسیار زنا کرده‌ای،

آیا می‌توانی نزد من بازگردی؟*

2 چشمان خود را به بلندیها برافراز و ببین!

آیا جایی هست که در آن با تو همبستر نشده باشند؟

تو همچون راهزن* در بیابان، کنار راهها به انتظار معشوقانت نشستی،

و این سرزمین را با زنای شرارت‌آمیز خود مُلَوَّث ساختی.

3 از همین روست که بارشها بازداشته شده،

و بارانِ بهاری نباریده است؛

اما تو را جبینِ زن فاحشه است،

و از شرم و حیا اِبا داری.

4 تو هم‌اکنون مرا خوانده، گفتی: "ای پدرم،

تو دوست روزگار جوانی‌ام بوده‌‌ای،

5 آیا تا ابد خشمگین خواهی بود؟

آیا غضبت را تا به آخر نگاه خواهی داشت؟"

براستی که تو چنین سخن می‌گویی،

اما هر شرارتی را که از دستت برآید، به عمل می‌آوری.»

دعوت به بازگشت

6 خداوند در ایام یوشیای پادشاه، به من گفت: «آیا دیدی اسرائیلِ بی‌وفا چه کرده است؟ دیدی چگونه بر فراز هر تَلّ بلند و زیر هر درختِ سبز رفته و در آنجا زنا کرده است؟ 7 من گفتم، "پس از انجام همۀ این کارها نزد من باز خواهد گشت،" اما بازنگشت، و خواهر خیانتکارش یهودا این را دید. 8 آری، او دید که من اسرائیلِ بی‌وفا را به سبب همۀ زناکاریهایش بیرون کردم و طلاقنامه‌ای به او دادم. و با این حال، خواهر خیانتکار او یهودا نترسید، بلکه او نیز رفته، زناکاری پیشه کرد. 9 اسرائیل به سبب آسان‌گیری در زناکاریِ خود، این سرزمین را مُلَوَّث ساخت و با سنگ و چوب زنا کرد. 10 و خداوند می‌گوید: با وجود این همه، خواهرِ خیانتکارِ او یهودا با تمامی دل خویش نزد من بازنگشت، بلکه تنها به ریا!»

11 خداوند مرا گفت: «اسرائیلِ بی‌وفا خود را از یهودای خیانتکار پارساتر نموده است. 12 پس برو و این سخنان را به جانب شمال* ندا کرده، بگو: خداوند می‌فرماید،

«"ای اسرائیلِ بی‌وفا، بازگرد!

من بر تو با ناخشنودی نخواهم نگریست،

زیرا که من وفادار هستم،

و خشم خویش را تا به ابد نگاه نخواهم داشت؛

این است فرمودۀ خداوند.

13 فقط به تقصیر خویش اِذعان کن،

به اینکه بر یهوه خدایت عِصیان ورزیدی،

و راههای خود را زیر هر درخت سبز

برای بیگانگان منشعب ساختی،

و آواز مرا نشنیدی؛

این است فرمودۀ خداوند.

14 «"پس خداوند می‌فرماید: ای فرزندان بی‌وفا بازگشت کنید، زیرا من شوهر شما هستم؛ و از شما یک تن از شهری و دو تن از طایفه‌‌ای گرفته، به صَهیون خواهم آورد. 15 و به شما شبانانی موافق دل خود خواهم داد که شما را به معرفت و بصیرت خواهند چرانید. 16 و خداوند می‌گوید: در آن روزها، آنگاه که در این سرزمین بارور و کثیر شدید، دیگر نخواهید گفت: ’صندوق عهد خداوند‘. آن صندوق دیگر به ذهن کسی نخواهد آمد و به یاد آورده نخواهد شد. برای آن دلتنگ نخواهند شد و دوباره آن را نخواهند ساخت. 17 زیرا در آن ایام اورشلیم ’تخت پادشاهی یهوه‘ خوانده خواهد شد، و تمامی قومها به جهت بزرگداشت نام یهوه در اورشلیم گرد خواهند آمد و دیگر سرسختانه از دلِ شریرِ خود پیروی نخواهند کرد. 18 در آن روزها، خاندان یهودا به خاندان اسرائیل خواهد پیوست، و با هم از سرزمین شمال به سرزمینی در خواهند آمد که به پدرانتان به میراث بخشیدم.

19 «"گفتم چه شادمانه تو را در میان پسرانم جای خواهم داد،

و سرزمینی مرغوب به تو خواهم بخشید،

که زیباترین میراث همۀ قومهاست.

نیز گفتم که مرا پدر خواهی خواند،

و دیگر از پیروی من روی بر نخواهی تافت.

20 اما همچون زنی که به شوهر خود خیانت ورزد،

تو ای خاندان اسرائیل به من خیانت ورزیدی؛

این است فرمودۀ خداوند."»

21 صدایی از بلندیها شنیده می‌شود،

صدای گریه و التماس بنی‌اسرائیل،

زیرا که راههای خویش را منحرف ساخته،

و یهوه خدای خود را فراموش کرده‌اند.

22 «ای فرزندان بی‌وفا بازگشت کنید،

و من بی‌وفایی شما را شفا خواهم داد.»

«اینک نزدت می‌آییم

زیرا تویی یهوه، خدای ما.

23 براستی که تپه‌ها فریبی بیش نیستند،

غوغای فراز کوهها؛

براستی که نجات اسرائیل

در یهوه خدای ماست.

24 «اما بت‌پرستیِ شرم‌آورْ دسترنج پدران ما را،

از گله و رَمِه و پسران و دختران،

از روزگار جوانیِ ما فرو بلعیده است.

25 بیایید تا به شرمساری خود اِذعان کنیم،

بیایید تا رسوایی‌مان را در بر بگیریم،

زیرا هم ما و هم پدران ما،

از جوانی تا به امروز،

به یهوه خدای خویش گناه ورزیده،

و آواز یهوه خدای خود را نشنیده‌ایم.»

8 مهمتر از همه، یکدیگر را به شدّت محبت کنید، زیرا محبت، انبوه گناهان را می‌پوشاند.