Preservação das escrituras
A Palavra de Deus permanece para sempre. As Escrituras foram preservadas por Deus ao longo dos milênios para instrução, consolação e guia de todas as gerações.
A Palavra eterna
Céus e terra passarão, mas as palavras de Deus jamais passarão. Sua Palavra é eterna, infalível e imutável — a verdade que sustenta tudo.
Lon do rɔ, sankolo ni duukolo ri ban ka tunun fewu, kɔni n na kumailu tɛ tamin habadan!
N di tuɲa fɔ ai yɛ: haan ka wa se sankolo ni duukolo ban lon ma, foyi ti nala bɔla sariya la hali sariyatonbe kelen wala a sɛbɛli den kelen fɔɔ sariya bɛɛ wa lakanbali.
Baa a sɛbɛnin Kitabu kɔndɔ ko,
«Adamadenilu bɛɛ kɛnin de
ikomin bin,
ii la gbiliya bɛɛ kɛnin
ikomin fen fere.
Binilu ye jala,
ii fereilu ye burunna.
Kɔni Maari la kuma ye tola le habadan.»
Wo kuma kɛnin Isa la Kibaro Ɲuma le ri mɛn naseni ai ma.
Ka a masɔrɔn ai ra ai kɔsɛ, ka sɔrɔn kuraya fanan, mɛn ma fara adamaden na mɛn ye faala, kɔni ka fara Alla la kuma la mɛn ye niila, a ri to habadan. Baa a sɛbɛnin Kitabu kɔndɔ ko,
«Adamadenilu bɛɛ kɛnin de
ikomin bin,
ii la gbiliya bɛɛ kɛnin
ikomin fen fere.
Binilu ye jala,
ii fereilu ye burunna.
Kɔni Maari la kuma ye tola le habadan.»
Wo kuma kɛnin Isa la Kibaro Ɲuma le ri mɛn naseni ai ma.
A inspiração divina
Toda Escritura é inspirada por Deus. Homens santos falaram da parte do Senhor, e a Palavra escrita é a expressão fiel da vontade divina.
Mɛn taminni a bɛɛ la, ai ka wo lɔn, ko Kitabu nabiya kuma si ma fara keladen fisamante la ko ɲafɔ ɲa ma. Ka a masɔrɔn nabiya kuma si tɛrɛ tɛ bɔla adamadenilu sawo rɔ, kɔni Alla la Nii Sɛniman de tɛrɛ ye adamadenilu dɛmɛnna, ka kuma ka fara Alla la.
Nba, Kuma wo kɛra adamaden di ka na i sii an tɛma. An ka a la nɔɔrɔ yen, Dencɛ kelen mɛn kelen pe bɔni Fa Alla rɔ. Nɔɔrɔ wo le a kan, a ni ɲumaya ba a ni tuɲa.
A Palavra como guia e tesouro
A Palavra de Deus é lâmpada para os pés, espada do Espírito e tesouro para o coração. Guardá-la e meditá-la nos protege do pecado.
Kɔni a ka nfen fɔ? Ko, «Alla la kuma ye i tɔrɔfɛ, a ye i da rɔ, a ye i jusu rɔ,» wo le lemɛniya kuma ri, an ye mɛn kawandila ten.
Wo rɔ, lemɛniya ye nala Alla la kuma mɛn fɛ. Alla la kuma fanan ye mɛnna Ɲenematɔmɔnin na ko kawandili le fɛ.
Kɔni n ye ɲininkali kɛla: Ii ma a la ko mɛn wa? Ɛɛn, ii ra a mɛn! Kitabu ka a fɔ ko,
«Ii kumakan tun da wa duu fan bɛɛ rɔ.
Ii la kumailu wara haan dunuɲa danna.»
Baa mɛn bɛɛ sɛbɛnin waati taminniilu rɔ, woilu sɛbɛnin an karan ko le la kosa, tunadiya ni Kitabu la sɛɛbɛ don na ko kosɔn, an ye jii sɔrɔn.
ka a la kaninteya lɔn mɛn taminni lɔnnin bɛɛ la, kosa ai ye dafa Alla la ko dafanin bɛɛ rɔ.
Ko ɲuma le wo ri mɛn bɛnnin Alla ɲakɔrɔ, an nakisila, mɛn ye a fɛ mɔɔilu bɛɛ ye kisi, a ni ii bɛɛ ye na tuɲa lɔnnin dɔ.