Preservação das escrituras
A Palavra de Deus permanece para sempre. As Escrituras foram preservadas por Deus ao longo dos milênios para instrução, consolação e guia de todas as gerações.
A Palavra eterna
Céus e terra passarão, mas as palavras de Deus jamais passarão. Sua Palavra é eterna, infalível e imutável — a verdade que sustenta tudo.
सरग अर पृथूई टल़णीं पर मंऐं ज़ुंण गल्ला बोली, निभणी ज़रूर एही ई।
हुंह खोज़ा तम्हां का सत्त कि ज़ेभै तैणीं अह सरग अर पृथूई खतम नां होए, तेभै तैणीं निं बधाना दी लिखी दी एक मात्रा अर एक बिंदू बी पूरअ हणैं बाझ़ी टल़णअ।
घाह ता शुक्का अर फूल बी मछैंआं,
पर बिधाता ज़ुंण बैण बोलअ, सह हआ अटल़।
ज़िहअ परमेशर पबित्र शास्त्रा दी बोला,
"मणछ आसा घाहा ज़िहअ
अर एते सारी शोभा आसा घाहे फूला ज़ेही,
घाहा शुक्का अर फूल बी अल़ा धरनीं।
पर प्रभूओ बैण रहणअ जुगै-जुगै इहअ ई बणी।"
अह आसा खुशीए समादो बैण ज़ुंण तम्हां का आसा खोज़अ द।
तम्हां लागा एकी-दुजै संघै झ़ूरी करनी ई करनी, किल्हैकि तम्हां आसा परमेशरा का नऊंईं ज़िन्दगी भेटी दी। तम्हां निं अह ज़िन्दगी किज़ू एही च़िज़ा करै आथी भेटी ज़ुंण बरैबाद हणीं, पर अह आसा तेता करै भेटी दी ज़ुंण सदा लै हणीं। हाम्हां आसा नऊंईं ज़िन्दगी परमेशरे ज़िऊंदै अर सदा रहणैं आल़ै बैणा करै भेटी दी। ज़िहअ परमेशर पबित्र शास्त्रा दी बोला,
"मणछ आसा घाहा ज़िहअ
अर एते सारी शोभा आसा घाहे फूला ज़ेही,
घाहा शुक्का अर फूल बी अल़ा धरनीं।
पर प्रभूओ बैण रहणअ जुगै-जुगै इहअ ई बणी।"
अह आसा खुशीए समादो बैण ज़ुंण तम्हां का आसा खोज़अ द।
A inspiração divina
Toda Escritura é inspirada por Deus. Homens santos falaram da parte do Senhor, e a Palavra escrita é a expressão fiel da vontade divina.
पर अह आसा ज़रूरी कि तम्हैं लआ ऐहा गल्ला समझ़ी कि परमेशरे गूरै बोलै दै बैण तम्हैं पबित्र शास्त्रा दी पहल़ा तिंयां गल्ला आसा तिन्नां का परमेशरै आप्पै प्रगट किई दी। कोहै निं आप्पै तेतो मतलब समझ़ी सकदअ। किल्हैकि परमेशरे कोही गूरै निं किछ़ै गल्ला आपणैं साबै या कहा होरीए बोलै बोली। पर पबित्र आत्मां करा ती तिन्नां आपणैं काबू अर तिंयां करा तै तिन्नां ई गल्ला प्रगट ज़ुंण परमेशर च़ाहा त प्रगट करनअ।
ईशू आसा परमेशरो पूत
पैहलै जुगै किई परमेशरै म्हारै दादा-बाबा का कई बारी भांती-भांती करै आपणैं गूरा बाती गल्ला, एऊ जुगै किई तेऊ इना खिरीए धैल़ै हाम्हां संघै परमेशरै आपणैं पूता बाती गल्ला। परमेशरै बणाईं सोभै गल्ला तेऊ ई करै। तैही किअ परमेशरै इहअ बच़ार कि सह ई बणाणअं खिरी ऐबै इना सोभी गल्ला दी मालक।
सह शोहरू ई आसा तेऊए प्रतप्पो प्रैश्शअ अर सह तेऊ ई करै लागा हाम्हां का थोघ कि परमेशर किहअ महान आसा, सह आसा हर गल्ला दी तेऊ ई ज़िहअ अर तेऊए बैणा दी आसा एही शगती कि सारअ भ्रमंड रहा तिहअ ई काम करदअ लागी ज़िहअ सह आसा, तेऊ किऐ मणछे पाप दूर अर तेखअ बेठअ सह स्वर्गै सर्वशक्तिमान परमेशरे दैहणीं बाखा सोभी का बडी पदबी दी।
तेऊ बैणै लई मणछे देही अर झींण अर सत्ता दी भर्हुई करै किअ हाम्हां जैंदरी बसेरअ, हाम्हैं भाल़अ तेऊओ इहअ प्रतप्प, ज़िहअ बाबे तेऊ शोहरूए प्रतप्प हआ ज़ुंण आपणैं बाबो कल्हअ शोहरू हआ।
मुखा आसा थोघ कि परमेशर किअ द काम हआ अटल़, तेता का नां कुंण किज़ै चोल़ी सकदअ अर नां तेथ कुंण ज़ोल़ी सकदअ। बिधाता करा इहअ एते तैणीं कि हाम्हां तेऊए डअर रहे।
A Palavra como guia e tesouro
A Palavra de Deus é lâmpada para os pés, espada do Espírito e tesouro para o coração. Guardá-la e meditá-la nos protege do pecado.
मंऐं आसा तेरअ बधान आपणैं दिलै डाहअ द,
ताकि हुंह ताखा किछ़ पाप करदअ निं शुझिए।
सारअ संसार खोज़ा इहअ कि बिधाता केतरअ महान आसा
सरग करा ऐहा गल्ला प्रगट कि परमेशर किहअ महान आसा,
एता भाल़ी जाआ थोघ लागी कि परमेशरै केही-केही कारीगीरी आसा किई दी!
एक धैल़ी खोज़ा दुजी धैल़ी का परमेशरे बारै गल्ला अर
राच करा दुजी राची का परमेशरो ज्ञैन प्रगट।
नां तिन्नें बोली-भाषा आथी अर
नां तिन्नें गल्ला शुण्हदी।
तज़ी बी पुजा सारी पृथूई दी तिन्नों समाद अर
तिन्नें गल्ला शुण्हिंआं सारै संसारै।
बिधाता आसा सुरज़ा लै खिम्भ बणाअं द,
सह निखल़ा दोत्ती तेता का लाल़ै ज़िहअ तैर्हुई अर
सह हआ शूरबीरा ज़िहअ ठुहर दैणा लै तैर।
सह शुझिआ सरगै एकी पुंझ़ा का
दुजै पुंझ़ै तैणीं हांढदअ अर
तेऊए तात्तै धुप्पै का निं कोहै लुक्की सकदअ।
बिधातो बधान
बिधातो बधान आसा शुचअ-पाक्कअ,
सह दैआ नऊंईं ज़िन्दगी।
तेऊए हुकम आसा शुचै-पाक्कै अर
तेता करै एछा आम मणछा अक्ल।
बिधातो बधान आसा भलअ,
ज़ुंण तेता मना तिंयां रहा खुश।
बिधाते हुकम आसा प्रैश्शै ज़िहै अर
तिंयां दैआ ज़िऊंणें बुध।
हे बिधाता, तेरी ज़बान हआ पाक्की,
सह हआ च़ोखी च़ंदी ज़ेही
ज़ेथ आरनैं साता बारी हआ पाण दैनी दी।
हे बिधाता, हाम्हां का आसा थोघ
तूह करा हारी-मारी आणै दै मणछे फाज़त,
तिन्नां डाहा तूह सदा लै एऊ ज़मानें लोगा का बच़ाऊई।
च़ाऐ कदुष्ट मणछ ज़ेतरै बी कल़ेल़ै किल्है निं फिरे अर
सारै देशै बूराईए ज़ै-ज़ैकार किल्है निं होए हंदी लागी दी।
पर ज़ुंण मसीहा दी विश्वास करा तिन्नां लागा इहअ बोल़णअ ज़िहअ पबित्र शास्त्रा दी आसा लिखअ द,
"परमेशरो बैण निं ताखा दूर आथी,
तूह सका तेऊ आपणैं होठा का बोली अर आपणैं मन्नैं डाही।"
अह आसा सह ई बैण ज़ुंण हाम्हैं प्रच़ार करा कि लोग मसीहा दी विश्वास करे।
"विश्वास हआ समाद शूणीं अर समाद आसा मसीहे बारै बैण।"
हुंह पुछ़ा इहअ कि इज़राईली कै असली दी सह समाद शूणअ? हाँ, तिन्नैं शूणअ किल्हैकि पबित्र शास्त्रा दी आसा लिखअ द,
"तिन्नों समाद पुजअ सारी पृथूई दी
अर तिन्नें बैण पुजै सारै संसारे हर ज़ैगा।"
ज़ेतरी बी गल्ला पैहलै का आसा पबित्र शास्त्रा दी लिखी दी, तिंयां आसा म्हारी शिक्षे तैणीं लिखी दी कि हाम्हैं सबर अर पबित्र शास्त्रा करै हाम्हां हैअ अर आशा होए।
बिधाते बधान अर बिधी ज़ुंण मंऐं आझ़ खोज़ी लाऐ, तिंयां लोल़ी तम्हैं आपणैं दिलै सदा आद डाहै। इना डाहै तम्हैं आपणैं शोहरू-माठै का भिई-भिई बोली खोज़ी। हर बगत करनी तिन्नां संघै एते ई बारै गल्ला, घअरै-बणैं, हांढदी-फिरदी, बैल़ी सुत्तदी अर दोत्ती उझ़दी करै तम्हैं एते ई बारै गल्ला। एता डाहै तम्हैं जंतरी-पत्री दी लिखी संघा डाहै आपणैं नल़ै अर दोहरी भृहुंई मांझ़ै माथै दी बान्हीं नछ़ैणा ज़िहै ताकि तम्हां सदा आद रहे। इना बधाना डाहै तम्हैं आपणैं दुआरे द्रींडा अर नगरीए प्रऊल़ी दी लिखी।
मसीहे बारै बी तम्हां का थोघ लागे कि सह हाम्हां संघै केही झ़ूरी करा ज़ुंण म्हारी समझ़ा का बी बागै आसा, कि थारअ च़ाल-च़लण बी परमेशरे च़ाल-च़लणा ज़िहअ होए।
इहअ लागा म्हारै उद्धार करनै आल़ै परमेशरा शोभलअ अर भाऊंआ बी। सह च़ाहा इहअ कि सोभी मणछो लोल़ी उद्धार हुअ, अर तिंयां सत्त भली भांती बछ़ैणीं सके।