Raiva
A raiva é uma emoção humana que a Bíblia trata com seriedade. Irar-se não é pecado em si, mas a ira descontrolada destrói relacionamentos e abre porta para o mal.
Controlar a ira
A Bíblia nos exorta a ser tardios para irar-se. A resposta branda desvia o furor, e o que se controla é mais forte que um guerreiro.
O halde, sevgili kardeşlerim, herkes dinlemekte çabuk, konuşmakta ağır, öfkelenmekte yavaş olsun.
Yumuşak yanıt gazabı yatıştırır,
ama sert söz öfkeyi alevlendirir.
Geç öfkelenen insanın anlayışı büyüktür,
ama çabuk öfkelenen kişi akılsızlık gösterir.
Akılsız bütün öfkesini açığa vurur,
ama bilge kişi kendini denetler.
Akılsız öfkesini aynı gün belli eder,
ama hakareti görmezden gelen kişi sağduyuludur.
Irar-se sem pecar
Paulo ensina: irai-vos, mas não pequeis. Não deixe o sol se pôr sobre a vossa ira, para não dar lugar ao diabo.
‘‘Öfkelenin, ama günah işlemeyin.’’ Öfkenizin üzerine güneş batmasın. İblis’e de yer vermeyin.
Kavgadan uzak durmak insan için onurdur,
her ahmak kavga eder.
Kibir yalnızca kavga doğurur,
ama bilgelik öğüt alan insanlarladır.
Amor e perdão acima da raiva
O amor cobre multidão de pecados. A Bíblia nos chama a não alimentar rancor, mas a perdoar e amar, vencendo a raiva com compaixão.
Nefret çekişmeyi körükler,
ama sevgi tüm hataları örter.
Sevgi sabırlıdır ve iyilikseverdir. Sevgi kıskanmaz, övünmez, kibirlenmez. Kaba davranmaz, kendi yolunu aramaz, öfkelenmez, kötülüğün hesabını tutmaz.
"'Yüreğinde kardeşinden nefret etmeyeceksin. Komşunu mutlaka azarlayacaksın ve onun yüzünden günah taşımayacaksın.'"
"'Öç almayacaksın, halkının çocuklarına kin tutmayacaksın, komşunu ise kendin gibi seveceksin. Ben Yahve’yim.'"
Yeşua şöyle dedi: "İnsanı kirleten, insanın içinden çıkandır. Çünkü kötü düşünceler, zina, cinsel günahlar, hırsızlık, açgözlülük, kötülük, hile, şehvet dolu düşünceler, kötü gözle bakmak, küfür, kibir ve akılsızlık içerden, insanın yüreğinden çıkar. Bütün bu kötü şeyler içten gelir ve insanı kirletir."
Kardeşler, dikkat edin, hiçbirinizde diri Tanrı’dan uzaklaşan imansızlığın kötü yüreği bulunmasın.
"Onlar diyorlar ki, ‘Bir adam karısını boşar, kadın ondan ayrılır ve başka bir adamın olursa, adam yine o kadına döner mi?’ O diyar çok kirlenmez mi? Ama sen birçok sevgiliyle fahişelik ettin; yine de bana dön." diyor Yahve.
"Gözlerini çıplak tepelere kaldır da bak! Seninle nerede yatmadılar? Çöldeki Arap gibi yol kenarında oturup onları bekledin. Fahişeliğinle ve kötülüğünle ülkeyi kirlettin. Bu yüzden sağanak yağışlar alıkoyuldu ve son yağmur olmadı; yine de fahişe alnına sahip oldun ve utanmayı reddettin. Bundan böyle bana, ‘Baba, gençliğimden bana yol gösteren sensin!’ diye haykırmayacak mısın?"
"‘Öfkesini daima tutacak mı? Sonuna kadar saklayacak mı?’ İşte, konuştun, istediğin gibi kötülükler yaptın."
Yahve, Kral Yoşiya günlerinde de bana şöyle dedi: "Dönek İsrael’in yaptığını gördün mü? Her yüksek dağın üzerine çıktı, her yeşil ağacın altına gidip orada fahişelik yaptı. Bütün bunları yaptıktan sonra, ‘Bana dönecek’ dedim; ama dönmedi. Hain kız kardeşi Yahuda da bunu gördü. Gördüm ki, o dönek İsrael’in zina etmiş olduğu için, onu boşayıp kendisine boşanma belgesi verdiğimde, hain kız kardeşi Yahuda hiç korkmadı, ama gidip o da fahişelik yaptı. Fahişeliğini hafife aldığı için ülke kirlendi. Taşla, odunla zina etti. Ama bütün bunlara rağmen hain kız kardeşi Yahuda bütün yüreğiyle değil, yalnızca göstermelik olarak bana döndü." diyor Yahve.
Yahve bana şöyle dedi, "Dönek İsrael, hain Yahuda’dan daha doğru olduğunu gösterdi. Git, şu sözleri kuzeye doğru duyurup de, ‘Ey dönek İsrael, geri dön’ diyor Yahve; ‘Size öfkeyle bakmayacağım, çünkü merhametliyim’ diyor Yahve. ‘Öfkemi daima tutmam. Ancak suçunu itiraf et, Tanrın Yahve’ye karşı geldin, yollarını her yeşil ağacın altında yabancılara saçtın ve sözümü dinlemediniz.’ diyor Yahve. Yahve şöyle diyor, "Ey dönek çocuklar, geri dönün; çünkü ben size kocayım. Birinizi kentten, ikinizi bir boydan alıp sizi Siyon’a getireceğim. Size yüreğime göre çobanlar vereceğim, sizi bilgi ve anlayışla besleyecekler. Öyle olacak ki, siz diyarda çoğalıp arttığınız o günlerde," diyor Yahve, "Artık 'Yahve’nin Antlaşma Sandığı!' demeyecekler. Akıllarına gelmeyecek, onu hatırlamayacaklar. Onu özlemeyecekler, bir başkası da yapılmayacak. O zaman Yeruşalem’e 'Yahve’nin Tahtı' diyecekler; bütün uluslar ona, Yahve’nin adına, Yeruşalem’e toplanacaklar. Artık kötü yüreklerinin inatçılığı ardından yürümeyecekler. O günlerde Yahuda evi İsrael eviyle birlikte yürüyecek ve kuzey ülkesinden atalarınıza miras olarak vermiş olduğum ülkeye birlikte gelecekler."
"Ama ben, ‘Seni nasıl da çocukların arasına koymak ve sana hoş bir ülke, uluslar ordularının güzel mirasını vermek istiyorum!’ dedim ve, ‘Bana "Babam" diyeceksin ve benim ardımdan dönmeyeceksin’ dedim."
"Gerçekten bir kadın nasıl hainlik ederek kocasından ayrılırsa, siz de bana öyle hainlik ettiniz, ey İsrael evi" diyor Yahve. Çıplak tepeler üzerinde bir ses duyuluyor, İsrael’in çocuklarının ağlayışı ve yakarışları; çünkü yollarını saptırdılar, Tanrıları Yahve’yi unuttular. Geri dönün, ey dönek çocuklar, ve ben sizin dönekliğinizi iyi edeceğim.
"İşte, biz sana geldik; çünkü sen Tanrımız Yahve’sin. Gerçekten dağlardan gelen yardım, dağlardaki kargaşa boştur. Gerçekten İsrael’in kurtuluşu Tanrımız Yahve’dedir. Ama utanç verici şey gençliğimizden beri atalarımızın emeğini, sürülerini ve sığırlarını, oğullarını ve kızlarını yiyip bitirdi. Utancımız içinde yatalım ve rezilliğimiz bizi örtsün; çünkü gençliğimizden bu güne dek biz ve atalarımız Tanrımız Yahve’ye karşı günah işledik. Tanrımız Yahve’nin sözüne itaat etmedik."
