Relacionamentos: o que a Bíblia ensina sobre conviver
O que a Bíblia ensina sobre relacionamentos
A Bíblia ensina que ninguém foi criado para viver isolado e que a maturidade da fé se mede na convivência com o próximo. Todo relacionamento saudável — seja amizade, casamento ou vida comunitária — tem como base o amor prático, a renúncia do egoísmo e o respeito mútuo.
Jesus resumiu a ética das relações humanas na chamada Regra de Ouro:
"Nɔ, nukə ndə bii kʉ̀ʉ mbɔ bʉə-fɔʼɔ tʉ bii, b̈ii fɔ̀ʼ tʉ bɔŋ ghɔ, bʉʼka nɔ bɛ nukə ndə mbʉ nuʼ-Mushi ghɔŋbə bʉəyʉkəŋgieNyii ghɔ̀ŋ.(Matia 7:12)
kɔ́ kuŋhə tʉ naa-aŋ ghɔŋ tie-a bɔŋleʼ kʉ̀ʉ wo-kətoʼ-a ndə a kʉ̀ʉ ŋwɔŋ-aŋ."(Matia 19:19)
Tə mbʉ Tiekətʉ chìi ŋkʉ̂ʉ-yii te ŋwɔŋtə-ii leʼnə bʉə bənchəŋ gɛ̀ nə shʉbə yɔ́ŋyɔ́ŋ, gʉ́ə tə bɛ nə yaʼ-yə ŋkʉ̂ʉ tʉ bii.(1 Tɛsalonika 3:12)
Amizade: lealdade e crescimento conjunto
Nas Escrituras, amizade não é conveniência passageira nem rede de contatos: é aliança. O livro de Provérbios destaca que o verdadeiro amigo se prova na crise, não na festa.
Em Eclesiastes, Salomão usa a imagem prática do viajante no deserto: quem anda sozinho corre o risco de cair sem ter quem o levante, mas a companhia traz segurança e resistência contra as adversidades da vida.
Casamento e família: aliança e cuidado mútuo
A Bíblia apresenta o casamento como uma instituição criada por Deus para suprir a solidão humana e gerar parceria profunda entre homem e mulher.
Bɔŋ bʉʼka ntɔ-bəsəŋ-mə, ẅoləŋ təmiyɔŋ kie yi-yə vi, woke təmiyɔŋ kie yi-yə ləŋ.(1 Kɔlɛŋ 7:2)
No Novo Testamento, Paulo eleva o casamento ao nível do relacionamento entre Cristo e a igreja. O marido é chamado a amar a esposa com espírito de entrega sacrificial, e a esposa é chamada ao respeito e à cooperação. Não se trata de autoritarismo, mas de serviço e honra mútua.
Bəke, b̈ii ké ŋwɔŋ-yii tʉ bələŋ-bii, fi nə bii tʉʼ nʉ̀ʉ sê bəshʉ Tiekətʉ. Bʉʼka woləŋ nɔ tʉʼ gìe kətʉ vi-i, haʼ ndə Klai tʉʼ gìe kətʉ chɔshi, ndə i bɛ mbʉə-e, mbəŋ-ɛŋ kə́ bɛ Ŋkwaa-ɛ.(Ɛfɛso 5:22,23)
Bələŋ, b̈ii kʉ̀ʉ bəke-bii, haʼ ndə Klai kə kʉ̀ʉ chɔshi tə kwú yie-ɔ. Ɔ nɔ nə chìi ɔ, mbɔ ɔ bɛ ŋkʉʉ, ndə ɔ kə sʉ̀ ɔ nə muu ndə ɔ fí ndə bɛ ŋgieNyiikə.(Ɛfɛso 5:25,26)
Nɔ bɛ haʼ nɔ, bələŋ nɔ kie ndə məkʉ̀ʉ bəke-bʉə haʼ ndə bɔ̂ŋ kʉ̀ʉ mbʉəhə-ʉə. Wo ndə ɔ kʉ̀ʉ vi-i, nɔ kʉ̀ʉ ŋwɔŋ-ɛŋ.(Ɛfɛso 5:28)
Buŋ ndə nɔ, ẅotəmiyɔŋ mu bii kʉ̀ʉ vi-i ndə ɔ kʉ̀ʉ ŋwɔŋ-ɛŋ, mbʉ woke-ghɔ̄ nɔ kie ndə məbú ləŋ-ɛŋ.(Ɛfɛso 5:33)
Bəke, b̈ii ke ŋwɔŋ-yii tʉ bələŋ-bii, ndə ntɛ ndə i kʉ̀ʼnə tʉ Tiekətʉ. Bələŋ, b̈ii kʉ̀ʉ bəke-bii, təmə kə́ chyʉ́nə tʉ bɔŋ fɛ.(Kolose 3:18,19)
O dever do cuidado se estende à responsabilidade com a própria casa:
Kaʼ wo gòʼ təmə kə́ lɛ́nə bʉə-kəlɔŋ-bi fɛ, fɔŋ ɛŋ kə́ bɛ yi-yə bʉə mu njaa, təmə ɔ nɔʼ tɛ́ŋ məmɔ̀ʼfyii ndəŋ Nyii ndʉʉmɛ i dʉ̀ʼ mbɔ nuʼ-i nɔ byʉ́ʼ tə chàa yi-wo-yə ndə ɔ gòʼ təmə kínə Nyii fɛ.(1 Timɔti 5:8)
Limites e integridade na convivência
Amar as pessoas não significa abrir mão de princípios nem viver para agradar aos outros. A Bíblia orienta discernimento nas alianças e coerência de caráter em todas as interações.
Kə bii mə fúu nuɔ ndə məbɛ fɔkə imɔʼ biibə bʉə ndə bɔ̂ŋ gòʼ təmə nɔʼ bɛ́ŋ Nyii fɛ. Bəkɔ mə bɛ ndyʉndyʉ fúu nuɔ ghɔŋbə nuʼ bʉəbʉə təka? Byuunɔ, bəkɔ mbi súunə yúnə ghɔŋbə njəŋkə təka?(2 Kɔlɛŋ 6:14)
Mɔ tʉʼ kʉ́ʉ ŋkʉ̂ʉ nduɔ hə kəghɔ-bʉəməsʉʉ mɛ, kə hə kəghɔ-Nyii? Byuunɔ, mɔ tʉʼ kʉ́ʉ ndə məchìi tʉʉ-woməsʉʉ bʉ̀ʉ ndə mɔ mɛ? Kaʼ mɔ kʉ̌ʉ kə́ bíe kʉ́ʉ bɛ mbɔ kʉ̀ʉ woməsʉʉ kʉ̀ʉ mɔ, təmə mɔ mə bɛ vaantie-Klai fɛ.(Galatia 1:10)
A convivência diária funciona como o terreno onde as virtudes cristãs são cultivadas com paciência e perseverança:
Bʉʼka yɔ̄ŋ-yə, b̈ii kɔ̀ɔtə shʉ́əshʉ́ə ndə məbìʼ məmɔʼfyiihə-ii ndəŋ Nyii nə nuʼ jyujyu, bìʼ nuʼ jyujyu nə ndaa, bìʼ ndaa nə məyá ŋwɔŋ, bìʼ məyá ŋwɔŋ nə məyá fyii, bìʼ məyá fyii nə məchímbi ndə ntɛ ndə i bu kə́ kɔ́ kuŋhə tʉ Nyii, bìʼ məchímbi ndə ntɛ ndə i bu kə́ kɔ́ kuŋhə tʉ Nyii nə məkʉ̀ʉ ŋwɔŋtə-ii nə bəliŋ leʼ bìʼ məkʉ̀ʉ ŋwɔŋtə-ii nə bəliŋ nə ŋkʉ̂ʉ tʉ bʉə bənchəŋ.(2 Bita 1:5-7)
Este artigo te tocou? Faça uma oração!
+581 estão orando agora.
Junte-se à corrente de oração.