Pular para o conteúdo
Publicidade

Roupas

Por Bíblia Online

A Bíblia fala sobre roupas em sentido literal e espiritual. Deus vestiu Adão e Eva, nos veste de salvação e nos chama a revestir-nos de Cristo e de virtudes santas.

Deus provê as vestes

Desde o Éden, Deus cuidou das necessidades dos seus filhos. Ele nos veste de salvação e de justiça, cobrindo nossa vergonha com sua graça.

ตาของเขาทั้งสองก็​สว​่างขึ้เขาจงรู้าเขาเปลอยกายอยู่ และเขาทั้งสองกเอาใบมะเดื่อมาเยบเปนเครื่องปกปดอวยวะสวนลางของเขาไว

พระเยโฮวาหพระเจาทรงทำเสื้อคลุ​มด​้วยหนงสตว์​แก่​อาด​ัมและภรรยาและสวมใส่​ให้​เขาทั้งสอง

าพเจาจะเปรมปรี​ิ​์อยางยิ่งในพระเยโฮวาหิ​ตใจของขาพเจาจะลงโลดในพระเจาของขาพเจเพราะพระองค์​ได้​ทรงสวมขาพเจาดวยเสื้อผาแหงความรอด พระองค์​ทรงคลมขาพเจาดวยเสื้อแหงความชอบธรรม อยางเจาบาวประดบตวดวยเครื่องประดและอยางเจาสาวตกแตงตวดวยเพชรนลจนดา

Revestidos de Cristo

Pelo batismo, somos revestidos de Cristo. A Bíblia nos exorta a vestir compaixão, bondade, humildade, mansidão e paciência.

เพราะวาทานทั้งหลายเปนบตรของพระเจาโดยความเชื่อในพระเยซู​ครสตเพราะเหตุ​ุ​กคนในพวกทานที่บบพตศมาเขารวมในพระครสต์​แลได้​สวมชตพระครสต

เหตุ​ฉะนั้นในฐานะที่เปนพวกซึ่งพระเจาทรงเลอกไวเปนพวกที่​บรทธิ์​และเปนพวกที่ทรงรจงสวมใจเมตตา ใจปรานใจถ่​อม ใจออนสุ​ภาพ ใจอดทนไว้​นาน

ู้​ใดมี​ยชนะ ู้​ั้นจะสวมเสื้อสี​ขาว และเราจะไมลบชื่อผู้ั้นออกจากหนงสอแหงชแต่​เราจะรบรองชื่อผู้ั้นตอพระพกตรพระบดาของเรา และตอหนาเหลาทตสวรรคของพระองค

Modéstia e confiança

A beleza verdadeira não está no exterior. A Escritura valoriza o caráter interior acima de adornos e nos ensina a não nos preocupar excessivamente com roupas.

คำแนะนำสำหรบสตรในครสตจั​กร

ายพวกผู้หญิ​งก​็เหมอนกนให้​แต่​งตวสภาพเรยบรอยพรอมดวยความรู้กละอาย และความมี​สตมปชญญะ ไมใช่​กผมหรอประดบกายดวยเครื่องทองและไข่​ุ​กหรอเสื้อผาราคาแพง แต่​ให้​ประดั​บด​้วยการกระทำด(ึ่งสมกบหญงที่ประกาศตั​วว​่าถอพระเจ)

การประดบกายของทานนั้อยาใหเปนการประดบภายนอก อการถกผม ประดั​บด​้วยเครื่องทองคำ และนุ่งหมเสื้อผาสวยงาม แต่​จงใหเปนอยางคนที่อนไวในจตใจ วยสิ่งที่​ไมู้​เสื่อมสลาย อเครื่องประดบแหงจตใจที่อนสภาพและสงบเสงี่​ยม ึ่งเปนสิ่งที่​ี​ามากในสายพระเนตรพระเจ

จงแสวงหาทางของพระเจากอน

เหตุ​ฉะนั้เราบอกทานทั้งหลายวอยากระวนกระวายถงชตของตนวจะเอาอะไรกหรอจะเอาอะไรดื่และอยากระวนกระวายถงรางกายของตนวจะเอาอะไรนุ่งหี​ตสำคญยิ่งกวาอาหารมิ​ใช่​หรและรางกายสำคญยิ่งกวาเครื่องนุ่งหมมิ​ใช่​หร

เพราะวาเราไม่​ได้​เอาอะไรเขามาในโลกฉนใด เรากเอาอะไรออกไปจากโลกไม่​ได้​นนั้แต่​าเรามอาหารและเสื้อผ็​ให้​เราพอใจดวยของเหลานั้นเถ

เรารู้กผู้​พยากรณ์​เท​็จไดโดยคำสอนของเขา

จงระวงผู้​พยากรณ์​เท​็จที่มาหาทานนุ่งห่​มด​ุจแกะ แต่​ภายในเขารายกาจดจสขป

เชื้อของพวกฟาริ​

ในระหวางนั้นคนเป็​นอ​ันมากนบไมวนชุ​มนุ​มเบยดเสยดกนอยู่ พระองค์​ทรงตั้งตนตรสกบเหลาสาวกของพระองคอนว"านทั้งหลายจงระวงเชื้อของพวกฟาริ​ึ่งเปนความหนาซื่อใจคด เพราะวาไม่​ี​ิ​่งใดปดบงไว้​ี่​จะไมองเปดเผย หรอการลั​บท​ี่จะไมเผยให้​ประจกษ เหตุ​ฉะนั้ิ​่งสารพดซึ่งพวกทานได้​กล​่าวในที่ดจะไดนในที่​สวาง และซึ่งไดกระซบในหู​ี่​องสวนตวจะตองประกาศบนดาดฟาหลงคาบาน ิ​ตรสหายของเราเอเราบอกทานทั้งหลายวอยากลวผู้​ี่​าได้​แต่​กาย และภายหลงไม่​ี​อะไรที่จะทำได้​ แต่​เราจะเตอนใหานรู้าควรจะกลวผู้​ใด จงกลวพระองค์​ู้​ทรงฆาแล้​วก​็ั​งม​ี​ฤทธิ์​อำนาจที่จะทิ้งลงในนรกไดแท้​จร​ิงเราบอกทานวจงกลวพระองค์​ั้นแหละ นกกระจอกหาตวเขาขายสองบาทมิ​ใช่​หรและนกนั้นแมกตวเดยว พระเจามิ​ได้​ทรงลมเลย งผมของทานทั้งหลายกทรงนบไว้​แล​้​วท​ุกเสเหตุ​ฉะนั้อยากลวเลย านทั้งหลายกประเสรฐกวานกกระจอกหลายต และเราบอกทานทั้งหลายดวยวู้​ใดที่จะรบเราตอหนามนษยุ​ตรมนษย์​็​จะรบผู้ั้นตอหนาเหลาทตสวรรคของพระเจาดวย แต่​ู้​ี่​ปฏเสธเราตอหนามนษยเราจะปฏเสธผู้ั้นตอหนาเหลาทตสวรรคของพระเจ ู้​ใดจะกลาวรายต่​อบ​ุตรมนษยจะทรงโปรดยกโทษให้​ู้​ั้นไดแต่​าผู้ใดจะกลาวหมิ่นประมาทตอพระวญญาณบริ​ทธิ​์ จะทรงโปรดยกโทษให้​ู้​ั้นไม่​ได เมื่อเขาพาพวกทานเขาในธรรมศาลา หรอตอหนาเจาเมอง และผู้​ี่​อำนาจ อยากระวนกระวายวาจะตอบอยางไรหรออะไร หรอจะกลาวอะไร เพราะวาพระวญญาณบริ​ทธิ​์จะทรงโปรดสอนทานในเวลาโมงนั้นเองวานควรจะพดอะไรบาง" และมี​ู้​หน​ึ่งในหมู่คนทลพระองค์​"อาจารย์​เจาขขอสั่งพี่ชายของขาพเจาให้​แบ​่งมรดกใหบขาพเจ" แต่​พระองค์​ตรสตอบเขาว"ุ​ษเอใครไดั้งเราใหเปนตลาการ หรอเปนผู้​แบ​่งมรดกให้​าน​" แล​้วพระองคงตรสแกเขาทั้งหลายว"จงระวงและเวนเสยจากความโลภ เพราะวาชตของบคคลใดๆมิ​ได้​อยู่​ในของบรู​รณ​์ึ่งเขามี​อยู่​ั้​"

คำอปมาเกี่ยวกบเศรษฐี​โง

และพระองคงตรสคำอปมาเรื่องหนึ่งใหเขาฟงว"ไร่​นาของเศรษฐคนหนึ่งเกดผลบรู​รณ​์​มาก เศรษฐี​คนนั้นจงคดในใจวเราจะทำอยางไรดเพราะวาเราไม่​ี​ี่​ี่​จะเกบผลของเรา เขาจงคดวเราจะทำอยางนี้ อจะรื้อยุ้งฉางของเราเสและจะสรางใหม่​ให้​โตขึ้แล​้วเราจะรวบรวมขาวและสมบั​ิ​ั้งหมดของเราไว้​ี่ั่ แล​้วเราจะวาแก่​ิ​ตใจของเราว"ิ​ตใจเอเจ้​ามี​ทรพยสมบิ​มากเกบไวพอหลายปจงอยู่​สบาย ื่และรื่นเรงเถ" แต่​พระเจาตรสแกเขาวเจ้​าคนโงในคื​นว​ันนี้​ี​ตของเจาจะตองเรยกเอาไปจากเจแล​้วของซึ่งเจาไดรวบรวมไวั้นจะเปนของใครเล คนที​่ำสมทรพย์​สมบิ​ไว้​สำหรบตและมิ​ได้​ั่งมี​จำเพาะพระเจากเปนเชนนั้นแหละ" และพระองคตรสกบเหลาสาวกของพระองค์​"เหตุ​ฉะนั้นเราบอกทานทั้งหลายวอยากระวนกระวายถงชตของตนวาจะเอาอะไรกและอยากระวนกระวายถงรางกายของตนวาจะเอาอะไรนุ่งห เพราะวาชตสำคญยิ่งกวาอาหาร และรางกายสำคญยิ่งกวาเครื่องนุ่งห จงพจารณาดู​กา ั​นม​ิ​ได้​หวาน ได้​เกี่ยว และมิ​ได้​ี​ุ​้งหรอฉาง แต่​พระเจายงทรงเลี้ยงมนไวานทั้งหลายกประเสรฐกวานกมากที​เดยว ี​ใครในพวกทาน โดยความกระวนกระวาย อาจตอความสงใหยาวออกไปอกศอกหนึ่งได้​หร เหตุ​ฉะนั้าสิ่งเลกนอยที่ดยงทำไม่​ไดานยงจะกระวนกระวายถงสิ่​งอ​ื่นทำไมอกเล จงพจารณาดอกไมามนงอกเจรญขึ้นอยางไร นไม่​ทำงาน นไมั่นดาย แต่​เราบอกทานทั้งหลายวซาโลมอนเมื่อบรู​รณ​์วยสงาราศ็​ได้​ทรงเครื่องงามเทาดอกไม้​ี้​ดอกหนึ่ แม​่าพระเจาทรงตกแตงหญาที่​ุ​่งนาอยางนั้ึ่งเปนอยู่​นนี้​และรุ่งขึ้นตองทิ้งในเตาไฟ โอ ู้​ี่​ี​ความเชื่อนอย พระองค์​จะทรงตกแตงทานมากยิ่งกวานั้นสกเทาใด านทั้งหลายอยาเสาะหาวาจะกนอะไรดหรอจะดื่มอะไรและอยามใจสงสยเลย เพราะวาคนทกประเทศทั่วโลกเสาะหาสิ่งของทั้งปวงนี้ แต่​าพระบดาของทานทั้งหลายทรงทราบแล้​วว​่าทานตองการสิ่งเหลานี้ แต่​านทั้งหลายจงแสวงหาอาณาจกรของพระเจแล​้วจะทรงเพิ่มเติ​มสิ​่งทั้งปวงเหลานี้​ให้​แก่​าน งแกะเลกนอยเออยากลวเลย เพราะวาพระบดาของทานชอบพระทยที่จะประทานอาณาจั​กรน​ั้นให้​แก่​าน จงขายของที่านมี​อยู่​และทำทาน จงกระทำถงใสเงนสำหรบตนซึ่งไม่​ู้​เกอให้​ี​ทรพยสมบิ​ไว้​ในสวรรคึ่งไมเสื่อมสญไป ี่​ขโมยมิ​ได้​เข​้ามาใกลและที่วมอดมิ​ได้​ทำลายเส เพราะวาทรพย์​สมบิ​ของทานอยู่​ี่ไหน ใจของทานก็​อยู่​ี่​ั่นดวย

เราควรจะคอยทาการเสดจกลบมาของพระเยซ

านทั้งหลายจงคาดเอวของทานไวและใหตะเกยงของทานจุ​ดอย​ู่ พวกทานเองจงเหมอนคนที่คอยรบนายของตน เมื่อนายจะกลบมาจากงานสมรส เพื่อเมื่อนายมาเคาะประตู​แลเขาจะเปดใหนายทั​นที​ได ู้บใช้​ึ่งนายมาพบกำลงคอยเฝาอยู่​็​เปนสเราบอกความจรงแกานทั้งหลายวนายนั้นจะคาดเอวไวและให้​ู้บใช้​เหล่​านั้นเอนกายลงและนายนั้นจะมาปรนนั​ิ​เขา านายมาเวลาสองยามหรอสามยาม และพบผู้​บใช้​อยู่​อยางนัู้้บใช้​เหล่​านั้​นก​็จะเปนส ให้​เข​้าใจอยางนี้เถอะวาเจาของบานลวงรู้​ได้​าขโมยจะมาเวลาไหน เขาจะตื่นอยู่และระวงไม่​ให้​ทะลวงเรอนของเขาได เหตุ​ฉะนั้านทั้งหลายจงเตรยมตวไว้​ใหพร​้อมดวย เพราะบตรมนษยเสดจมาในโมงที่านไมดไม่​​" ายเปโตรทลพระองค์​"พระองค์​เจาขพระองค์​ได้​ตรสคำอปมานั้นแกพวกขาพระองค์​หรหรอตรสแกคนทั้งปวง"

คำอปมาเกี่ยวกบคนตนเรอนสตย์​ื่

องค์​พระผู้เปนเจาตรั​สว​่"ใครเปนคนตนเรอนสตยื่อและฉลาด ี่​นายไดั้งไวเหนอพวกคนใชสำหรบแจกอาหารตามเวลา เมื่อนายมาพบเขากระทำอยู่​อยางนัู้้บใช้​ู้​ั้​นก​็จะเปนส เราบอกความจรงแกานทั้งหลายวนายจะตั้งเขาไว้​ให้​ู​แลบรรดาขาวของทั้งสิ้นของทาน แต่​าผู้​บใช้​ั้นจะคดในใจวนายของขาคงจะมาชแล​้วจะตั้งตนโบยตี​ู้บใช้​ชายหญงและกนดื่มเมาไป นายของผู้​บใช้​ู้​ั้นจะมาในวั​นที​่เขาไม่​ในโมงที่เขาไม่​ู้ และจะทำโทษเขาถงสาหั้งจะขบไลเขาใหไปอยู่บคนที่​ไมเชื่ ู้บใช้​ั้​นที​่​ได้​ู้​ำใจของนาย และมิ​ได้​เตรยมตวไวได้​กระทำตามนำใจนาย จะตองถกเฆี่ยนมาก แต่​ู้​ี่​ได้​ู้ แล​้วไดกระทำสิ่งซึ่งสมจะถกเฆี่ยน ็​จะถกเฆี่ยนนอย ู้​ใดไดบมาก จะตองเรยกเอาจากผู้ั้นมาก และผู้ใดไดบฝากไว้​มาก ็​จะตองทวงเอาจากผู้ั้นมาก

พระครสตเสดจมาเพื่อให้​เก​ิดการแตกแยกก

เรามาเพื่อจะทิ้งไฟลงบนแผนดนโลก และเราจะปรารถนาอะไรเลาหากไฟนั้นได้​ิ​ดขึ้นแล เราจะตองรบบพตศมาอยางหนึ่เราเปนทกขมากจนกวาจะสำเร านทั้งหลายคดวเรามาเพื่อจะให้​เก​ิดสนตภาพในโลกหรเราบอกทานวใชแต่​จะใหแตกแยกกนตางหาก วยวาตั้งแต่​ี้​ไปหาคนในเรอนหนึ่​งก​็จะแตกแยกกอสามตอสองและสองตอสาม อจะแตกแยกจากลกชาย และลกชายจะแตกแยกจากพแม่​จากลกสาว และลกสาวจากแมแม่​สามี​จากลกสะใภและลกสะใภจากแม่​สามี​" และพระองคตรสกบประชาชนอี​กว"เมื่อทานทั้งหลายเหนเมฆเกดขึ้นในทศตะวนตก านก็​กล​่าวทั​นที​ฝนจะตกและกเปนอยางนั้นจร เมื่อทานเหนลมพดมาแต่​ศใตานก็​จะรอนจและก็​เปนจร เจ้​าคนหนาซื่อใจคด เจ้​าทั้งหลายรู้กวยความเปนไปของแผนดนและทองฟแต่​เหตุ​ไฉนพวกเจาวยความเปนไปของยุ​คน​ี้​ไมได เหตุ​ไฉนเจาทั้งหลายไมดสนเอาเองวาสิ่งไรเปนสิ่งที่​ เพราะเมื่อเจากบโจทกพากนไปหาผู้​พากษา จงอตสาหหาชองที่จะปรองดองกบเขาเมื่อยงอยู่​กลางทาง เกล​ือกวาเขาจะฉดลากเจาเขาไปถงผู้​พากษา และผู้พากษาจะมอบเจาไวบผู้​และผู้​ุ​มจะขงเจาไวในเรอนจำ เราบอกเจาวเจ้​าจะออกจากที่ั่นไม่​ได้​จนกวาจะได้​ใชหนี้​ครบทกสตางค์"

เสื้อผาของยอหนผู้​ี้​ทำดวยขนอและทานใช้​หน​ังสตวคาดเอว อาหารของทานคอตั๊กแตนและนำผึ้งป

Seja o primeiro

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.