7 Timor Domini principium sapientiæ ;

sapientiam atque doctrinam stulti despiciunt.

10 Principium sapientiæ timor Domini,

et scientia sanctorum prudentia.

33 Timor Domini disciplina sapientiæ,

et gloriam præcedit humilitas.

10 Peccator videbit, et irascetur ;

dentibus suis fremet et tabescet :

desiderium peccatorum peribit.

12 Sapientia vero ubi invenitur ?

et quis est locus intelligentiæ ?

13 Nescit homo pretium ejus,

nec invenitur in terra suaviter viventium.

14 Abyssus dicit : Non est in me,

et mare loquitur : Non est mecum.

15 Non dabitur aurum obrizum pro ea,

nec appendetur argentum in commutatione ejus.

16 Non conferetur tinctis Indiæ coloribus,

nec lapidi sardonycho pretiosissimo vel sapphiro.

17 Non adæquabitur ei aurum vel vitrum,

nec commutabuntur pro ea vasa auri.

18 Excelsa et eminentia non memorabuntur comparatione ejus :

trahitur autem sapientia de occultis.

19 Non adæquabitur ei topazius de Æthiopia,

nec tincturæ mundissimæ componetur.

20 Unde ergo sapientia venit ?

et quis est locus intelligentiæ ?

21 Abscondita est ab oculis omnium viventium :

volucres quoque cæli latet.

22 Perditio et mors dixerunt :

Auribus nostris audivimus famam ejus.

5 Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat : et dabitur ei.

5 Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat : et dabitur ei.

5 Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat : et dabitur ei.

6 quia Dominus dat sapientiam,

et ex ore ejus prudentia et scientia.

6 quia Dominus dat sapientiam,

et ex ore ejus prudentia et scientia.

3 Si enim sapientiam invocaveris,

et inclinaveris cor tuum prudentiæ ;

5 tunc intelliges timorem Domini,

et scientiam Dei invenies,

23 Tibi, Deus patrum nostrorum, confiteor, teque laudo, quia sapientiam et fortitudinem dedisti mihi, et nunc ostendisti mihi quæ rogavimus te, quia sermonem regis aperuisti nobis.

20 et locutus ait : Sit nomen Domini benedictum a sæculo et usque in sæculum : quia sapientia et fortitudo ejus sunt.

17 Pueris autem his dedit Deus scientiam et disciplinam, in omni libro et sapientia : Danieli autem intelligentiam omnium visionum et somniorum.

17 Quæ autem desursum est sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonis consentiens, plena misericordia et fructibus bonis, non judicans, sine simulatione.

17 Quæ autem desursum est sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonis consentiens, plena misericordia et fructibus bonis, non judicans, sine simulatione.

17 Quæ autem desursum est sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonis consentiens, plena misericordia et fructibus bonis, non judicans, sine simulatione.

13 Quis sapiens et disciplinatus inter vos ? Ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiæ.

6 Sapientiam autem loquimur inter perfectos : sapientiam vero non hujus sæculi, neque principum hujus sæculi, qui destruuntur : 7 sed loquimur Dei sapientiam in mysterio, quæ abscondita est, quam prædestinavit Deus ante sæcula in gloriam nostram,

23 nos autem prædicamus Christum crucifixum : Judæis quidem scandalum, gentibus autem stultitiam, 24 ipsis autem vocatis Judæis, atque Græcis Christum Dei virtutem, et Dei sapientiam : 25 quia quod stultum est Dei, sapientius est hominibus : et quod infirmum est Dei, fortius est hominibus.

18 Nemo se seducat : si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc sæculo, stultus fiat ut sit sapiens.

18 Nemo se seducat : si quis videtur inter vos sapiens esse in hoc sæculo, stultus fiat ut sit sapiens.

2 ut consolentur corda ipsorum, instructi in caritate, et in omnes divitias plenitudinis intellectus, in agnitionem mysterii Dei Patris et Christi Jesu : 3 in quo sunt omnes thesauri sapientiæ et scientiæ absconditi.

5 Habe fiduciam in Domino ex toto corde tuo,

et ne innitaris prudentiæ tuæ.

6 In omnibus viis tuis cogita illum,

et ipse diriget gressus tuos.

7 Ne sis sapiens apud temetipsum ;

time Deum, et recede a malo :

8 Timeat Dominum omnis terra ;

ab eo autem commoveantur omnes inhabitantes orbem.

9 Ne perdas cum impiis, Deus, animam meam,

et cum viris sanguinum vitam meam :

4 Non sedi cum concilio vanitatis,

et cum iniqua gerentibus non introibo.

5 Odivi ecclesiam malignantium,

et cum impiis non sedebo.

23 Intende in adjutorium meum,

Domine Deus salutis meæ.

8 quorum os locutum est vanitatem,

et dextera eorum dextera iniquitatis.

10 Qui das salutem regibus,

qui redemisti David servum tuum de gladio maligno,

11 eripe me, et erue me de manu filiorum alienorum,

quorum os locutum est vanitatem,

et dextera eorum dextera iniquitatis.

1 Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum,

et in via peccatorum non stetit,

et in cathedra pestilentiæ non sedit ;

2 sed in lege Domini voluntas ejus,

et in lege ejus meditabitur die ac nocte.

16 Verbum Christi habitet in vobis abundanter, in omni sapientia, docentes, et commonentes vosmetipsos, psalmis, hymnis, et canticis spiritualibus, in gratia cantantes in cordibus vestris Deo.

22 Cum ambulaveris, gradiantur tecum ;

cum dormieris, custodiant te :

et evigilans loquere cum eis.

15 Videte itaque, fratres, quomodo caute ambuletis : non quasi insipientes, 16 sed ut sapientes : redimentes tempus, quoniam dies mali sunt.

15 Videte itaque, fratres, quomodo caute ambuletis : non quasi insipientes, 16 sed ut sapientes : redimentes tempus, quoniam dies mali sunt.

20 Audi consilium, et suscipe disciplinam,

ut sis sapiens in novissimis tuis.

20 Audi consilium, et suscipe disciplinam,

ut sis sapiens in novissimis tuis.

8 qui autem possessor est mentis diligit animam suam,

et custos prudentiæ inveniet bona.

18 Cogitationes consiliis roborantur,

et gubernaculis tractanda sunt bella.

6 quia cum dispositione initur bellum,

et erit salus ubi multa consilia sunt.

29 Qui patiens est multa gubernatur prudentia ;

qui autem impatiens est exaltat stultitiam suam.

10 Inter superbos semper jurgia sunt ;

qui autem agunt omnia cum consilio, reguntur sapientia.

3 Qui custodit os suum custodit animam suam ;

qui autem inconsideratus est ad loquendum, sentiet mala.

15 Via stulti recta in oculis ejus ;

qui autem sapiens est audit consilia.

2 Ubi fuerit superbia, ibi erit et contumelia ;

ubi autem est humilitas, ibi et sapientia.

8 Sapiens corde præcepta suscipit ;

stultus cæditur labiis.

15 Cor prudens possidebit scientiam,

et auris sapientium quærit doctrinam.

2 Non recipit stultus verba prudentiæ,

nisi ea dixeris quæ versantur in corde ejus.

28 Stultus quoque, si tacuerit, sapiens reputabitur,

et si compresserit labia sua, intelligens.

5 Audiens sapiens, sapientior erit,

et intelligens gubernacula possidebit.

5 In sapientia ambulate ad eos, qui foris sunt : tempus redimentes. 6 Sermo vester semper in gratia sale sit conditus, ut sciatis quomodo oporteat vos unicuique respondere.

5 In sapientia ambulate ad eos, qui foris sunt : tempus redimentes. 6 Sermo vester semper in gratia sale sit conditus, ut sciatis quomodo oporteat vos unicuique respondere.

23 Quodcumque facitis, ex animo operamini sicut Domino, et non hominibus : 24 scientes quod a Domino accipietis retributionem hæreditatis. Domino Christo servite.

13 Beatus homo qui invenit sapientiam,

et qui affluit prudentia.

35 Qui me invenerit, inveniet vitam,

et hauriet salutem a Domino.

16 Posside sapientiam, quia auro melior est,

et acquire prudentiam, quia pretiosior est argento.

9 Cor hominis disponit viam suam,

sed Domini est dirigere gressus ejus.

1 Hominis est animam præparare,

et Domini gubernare linguam.

12 Utilior est sapientia cum divitiis,

et magis prodest videntibus solem.

10 Ne sis velox ad irascendum,

quia ira in sinu stulti requiescit.

26 Homini bono in conspectu suo

dedit Deus sapientiam, et scientiam, et lætitiam ;

peccatori autem dedit afflictionem et curam superfluam,

ut addat, et congreget,

et tradat ei qui placuit Deo ;

sed et hoc vanitas est, et cassa sollicitudo mentis.

10 Quodcumque facere potest manus tua,

instanter operare,

quia nec opus, nec ratio, nec sapientia, nec scientia

erunt apud inferos, quo tu properas.

9 Quia sicut exaltantur cæli a terra,

sic exaltatæ sunt viæ meæ a viis vestris,

et cogitationes meæ a cogitationibus vestris.

8 Non enim cogitationes meæ cogitationes vestræ,

neque viæ vestræ viæ meæ, dicit Dominus.

28 Numquid nescis, aut non audisti ?

Deus sempiternus Dominus,

qui creavit terminos terræ :

non deficiet, neque laborabit,

nec est investigatio sapientiæ ejus.

28 Numquid nescis, aut non audisti ?

Deus sempiternus Dominus,

qui creavit terminos terræ :

non deficiet, neque laborabit,

nec est investigatio sapientiæ ejus.

4 Dominus dedit mihi

linguam eruditam,

ut sciam sustentare eum qui lassus est verbo.

Erigit mane,

mane erigit mihi aurem,

ut audiam quasi magistrum.

1 Væ qui descendunt in Ægyptum ad auxilium,

in equis sperantes,

et habentes fiduciam super quadrigis, quia multæ sunt ;

et super equitibus, quia prævalidi nimis ;

et non sunt confisi super Sanctum Israël,

et Dominum non requisierunt !

2 Ipse autem sapiens adduxit malum,

et verba sua non abstulit ;

et consurget contra domum pessimorum,

et contra auxilium operantium iniquitatem.

29 Et hoc a Domino Deo exercituum exivit,

ut mirabile faceret consilium, et magnificaret justitiam.

2 Et requiescet super eum spiritus Domini :

spiritus sapientiæ et intellectus,

spiritus consilii et fortitudinis,

spiritus scientiæ et pietatis ;

3 et replebit eum spiritus timoris Domini.

Non secundum visionem oculorum judicabit,

neque secundum auditum aurium arguet ;

11 Et requiem tibi dabit Dominus semper,

et implebit splendoribus animam tuam,

et ossa tua liberabit ;

et eris quasi hortus irriguus,

et sicut fons aquarum

cujus non deficient aquæ.

33 O altitudo divitiarum sapientiæ, et scientiæ Dei : quam incomprehensibilia sunt judicia ejus, et investigabiles viæ ejus !

27 soli sapienti Deo, per Jesum Christum, cui honor et gloria in sæcula sæculorum. Amen.

28 Scimus autem quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum, iis qui secundum propositum vocati sunt sancti.

24 Et auxit populum suum vehementer,

et firmavit eum super inimicos ejus.

5 Qui dat nivem sicut lanam ;

nebulam sicut cinerem spargit.

12 In manibus portabunt te,

ne forte offendas ad lapidem pedem tuum.

4 Non est sanitas in carne mea, a facie iræ tuæ ;

non est pax ossibus meis, a facie peccatorum meorum :

8 Ego autem in multitudine misericordiæ tuæ

introibo in domum tuam ;

adorabo ad templum sanctum tuum in timore tuo.

11 Projicientes me nunc circumdederunt me ;

oculos suos statuerunt declinare in terram.

9 In fletu venient,

et in misericordia reducam eos :

et adducam eos per torrentes aquarum in via recta,

et non impingent in ea,

quia factus sum Israëli pater,

et Ephraim primogenitus meus est.

23 Scio, Domine,

quia non est hominis via ejus,

nec viri est ut ambulet,

et dirigat gressus suos.

12 Qui facit terram in fortitudine sua,

præparat orbem in sapientia sua,

et prudentia sua extendit cælos :

1 Ne glorieris in crastinum,

ignorans quid superventura pariat dies.

5 Viri mali non cogitant judicium ;

qui autem inquirunt Dominum animadvertunt omnia.

20 Ei autem, qui potens est omnia facere superabundanter quam petimus aut intelligimus, secundum virtutem, quæ operatur in nobis : 21 ipsi gloria in Ecclesia, et in Christo Jesu, in omnes generationes sæculi sæculorum. Amen.

1 Ecce tertio hoc venio ad vos : in ore duorum vel trium testium stabit omne verbum.

5 et obliti estis consolationis, quæ vobis tamquam filiis loquitur, dicens : Fili mi, noli negligere disciplinam Domini : neque fatigeris dum ab eo argueris. 6 Quem enim diligit Dominus, castigat : flagellat autem omnem filium, quem recipit.

8 De cetero fratres, quæcumque sunt vera, quæcumque pudica, quæcumque justa, quæcumque sancta, quæcumque amabilia, quæcumque bonæ famæ, siqua virtus, siqua laus disciplinæ, hæc cogitate.

34 Nolite ergo solliciti esse in crastinum. Crastinus enim dies sollicitus erit sibi ipsi : sufficit diei malitia sua.

42 Regina austri surget in judicio cum generatione ista, et condemnabit eam : quia venit a finibus terræ audire sapientiam Salomonis, et ecce plus quam Salomon hic.

24 Omnis ergo qui audit verba mea hæc, et facit ea, assimilabitur viro sapienti, qui ædificavit domum suam supra petram,

15 ego enim dabo vobis os et sapientiam, cui non poterunt resistere et contradicere omnes adversarii vestri.

24 Nolite judicare secundum faciem, sed justum judicium judicate.

19 Dominus sapientia fundavit terram ;

stabilivit cælos prudentia.

12 In antiquis est sapientia,

et in multo tempore prudentia.

13 Apud ipsum est sapientia et fortitudo ;

ipse habet consilium et intelligentiam.

1 Et respondens Job, ait :

2 Vere scio quod ita sit,

et quod non justificetur homo compositus Deo.

3 Si voluerit contendere cum eo,

non poterit ei respondere unum pro mille.

4 Sapiens corde est, et fortis robore :

quis restitit ei, et pacem habuit ?

8 Indicabo tibi, o homo, quid sit bonum,

et quid Dominus requirat a te :

utique facere judicium,

et diligere misericordiam,

et sollicitum ambulare cum Deo tuo.

6 et præcipiens judicibus : Videte, ait, quid faciatis : non enim hominis exercetis judicium, sed Domini : et quodcumque judicaveritis, in vos redundabit.

14 qui ignoratis quid erit in crastino.